ระบบคัดลอกพรสวรรค์ Your Talent Is Mine 084

13 กันยายน 2019   @admin  

Your Talent Is Mine ระบบคัดลอกพรสวรรค์ – บทที่ 84 แลกเปลี่ยนสมบัติ!

เย่เทียนตบกันเสี่ยวจอเบาๆเพื่อไม่ให้มันกังวล

“เย่วหลิง ขอโทษด้วยมันยอมรับผมเป็นเจ้านายแล้ว!”

เย่เทียนกล่าว

เย่วหลิงยิ้ม ” นั่นไม่ใช่ปัญหา สายสัมพันธ์ระหว่างสัตว์เลี้ยงกับเจ้าของสามารถยกเลิกได้หากคุณยินดีจะขายมันตระกูลเย่วของฉันก็มีวิธี

เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้ละทิ้งความคิดที่จะซื้อเสี่ยวจื่อ

“ขอโทษด้วยผมคงขายให้คุณไม่ได้?”

เย่เทียนยังคงปฏิเสธ

ล้อเล่นน่า แค่ 200,000 ล้านจะซื้อเสียวจอได้อย่างไร?

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่สมบัติที่เสี่ยวจื่อหามาให้เขาก็มีมูลค่ามากกว่า 200,000 ล้านหยวนแล้ว

ยกตัวอย่างเช่นหินปราณ หินปราณหนึ่งก่อนมีมูลค่า 1 พันล้านหยวนและหินลมปราณ 2,200 ก่อนก็มีมูลค่ารวม 2 ล้านล้านหยวนแล้ว

สําหรับเย่เทียนแล้ว เสียวจอมีมูลค่ามากกว่า 200,000 ล้านหยวนมาก

เสี่ยวจื่อมีพรสวรรค์ในการล่าสมบัติระดับสูง ในขณะที่หนูทองม่วงส่วนใหญ่มีพรสวรรค์ระดับอ่อนแอระดับเริ่มต้นหรือระดับกลางเท่านั้นหนูทองม่วงที่มีพรสวรรค์ล่าสมบัติระดับเริ่มต้นบวกกับ พรสวรรค์ทางสายเลือดระดับสูงสุดอาจมีมูลค่ามากกว่า 200,000 ล้านแต่พรสวรรค์ในการล่าสมบัติระดับสูงบวกกับสายเลือดระดับสูงของเสี่ยวจื่อมูลค่าของมันไม่สามารถวัดได้ด้วยเงิน

ถ้าเย่เทียนขายเสี่ยวจื่อ นั่นก็หมายความว่าเขานั้นเป็นเพียงคนโง่คนนึง!

ต่อให้มอบมันให้กับเย่หยุในวันหน้า ก็ยังดีกว่าขายมันไป

สมบัติล้ำค่าแน่นอนว่าเย่เทียนจะต้องเลือกเก็บไว้กับตัว

เมื่อเย่วหลิงเห็นว่าเย่เทียนไม่มีเจตนาจะขาย เธอหยุดพูดและล้มเลิกความคิดที่จะซื้อเสี่ยวจื่อ

“เย่เทียน ระวังตัวด้วย หนูทองม่วงมีค่าไม่น้อยถ้าอยู่ในฐานทะเลมารอาจไม่มีใครกล้าแย่งหนูทองม่วงของคุณแต่ถ้าคุณออกจากฐานทะเลมารไปไม่แน่ว่าอาจจะมีคนลงมือก็เป็นได้!”

เย่วหลังกล่าวเตือน

“ผมเข้าใจ!”

เย่เทียนพยักหน้า

แต่เขาไม่ได้กังวลถึงเรื่องนี้เลย

ครั้งนี้เขาได้รับสมบัติล้ำค่ามามากมาย เขาไม่จําเป็นต้องออกจากฐานทะเลมารไปอีกนานและตราบใดที่เขาทุ่มเทเก็บตัวฝึกฝน อัตราการเติบโตของเขาก็จะเกินขีดจํากัดจนคนอื่นไม่สา มารถจินตนาการได้

เมื่อถึงเวลาที่เขาต้องออกจากฐานทะเลมาร ด้วยความแข็งแกร่งของเขาไม่มีใครที่จะสามารถแย่งชิงเสี่ยวจอได้อีก “นายท่าน ท่านเป็นคนดีจริงๆเสี่ยวจอจะต้องพยายามหาเงินให้นายท่านมาก 200,000 ล้าน!”

เสี่ยวจื่อไม่รู้ว่า 200,000 ล้านนั้นคือเท่าไหร่ นางรู้แต่ว่ามันต้องมีมูลค่ามากอย่างแน่นอนและนางก็ไม่รู้ว่าล่าพังแค่สมบัติที่นางหามาได้นั้นก็มีมูลค่ามากกว่า 200,000 ล้านแล้ว

ถ้านาง นางคงจะต้องกลอกตาใส่เย่วหลิง

“อาศัยเงินเพียง 200,000 ล้าน ต้องการจะซื้อข้า ?”

นําข้าไปเทียบกับหนูทองม่วงตัวตัวอื่นๆได้อย่างไร ตัวข้าไม่ได้ราคาถูกเพียงนั้น!

นักรบผู้เชี่ยวชาญของตระกูลเย่วกลับมาทีละคน แต่เมื่อถึงเวลาที่รอยแยกมิติกําลังจะปิดก็มีนักรบผู้เชี่ยวชาญของตระกูลเย่วก็กลับมาเพียงหกคนเท่านั้นรวมเย่วหลิงเป็นเจ็ดคน

“นักรบผู้เชี่ยวชาญตระกูลเย่วหายไปมากกว่าครึ่ง!” เย่เทียนคิด

โชคดีที่อัจฉริยะในการบ่มเพาะระดับสูงอีกคนของตระกูลเย่วรอดกลับมาได้การสูญเสียในครั้งนี้จึงไม่มากนัก

กลางอากาศ

รอยแยกของมิติเริ่มหดตัวลงอย่างรวดเร็ว แม้แต่ราชาหยุนเหอก็มิอาจหยุดยั้งได้เว้นเสียแต่ว่าเขายินดีที่จะเอาชีวิตของตัวเองไปเสี่ยงบางทีเขาอาจจะเปิดมันไว้ได้อีกหนึ่งเดือนแต่ราชาหยุนเหอไม่มีทางทําเช่นนั้น

“มีนักรบผู้เชี่ยวชาญ 1,000 คนที่เข้าไป แต่กลับออกมาน้อยกว่า 300 คน!

เย่วหลิงถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

เย่เทียนไม่ได้พูดอะไร แต่ในใจของเขารู้สึกถึงความโหดร้ายของการเดินทางในดินแดนลับ

หากไม่ใช่เพราะเขามีพรสวรรค์ในการรักษาระดับสูงสุดและความสามารถในการเคลื่อนย้ายพริบตาด้วยพฤติกรรมของเขาที่ตามหาสมบัติอย่างบ้าคลังเกรงว่าเขาคงจะตายจากการปิดล้อมของสัตว์อสูรไปนานแล้ว

เห็นได้ชัดว่าสถานการณ์ของนักรบผู้เชี่ยวชาญคนอื่นๆ นั้นอันตรายแค่ไหนการมีชีวิตรอดกลับมาก็ถือว่าโชคดีแล้ว

“ถ้าผู้ฝึกยุทธที่ฐานหลินไห่รู้ว่าการเดินทางเข้าไปในเขตแดนลับต้องสูญเสียนักรบผู้เชี่ยวชาญไปมากกว่า 700 คน พวกเขาคงจะอ้าปากค้าง!”เย่เทียนคิดกับตัวเอง

ในความเป็นจริงถ้าเขาไม่มาที่ฐานทะเลมาร เขาเองก็ไม่กล้าจินตนาการถึงฉากที่นักรบกว่า 700 คนต้องเสียชีวิต

อย่างไรก็ตามในที่เล็กๆอย่างฐานหลินไห่ นักรบผู้เชี่ยวชาญคือคนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดการตกตายไปจะทําให้เกิดความโกลาหลครั้งใหญ่

แต่ที่ฐานทัพทะเลมาร มีทั้งผู้คนและคนที่มีความสามารถจํานวนมากกว่าหลายเท่าต่อให้ต้องตายไปมากเพียงใดก็ไม่ส่งผลกระทบอะไรเพราะที่นี่ยังมีนักรบชั้นยอดอีกเป็นจํานวนมากที่จะเลื่อนขั้นขึ้นมาแทนที่ในอนาคต

“กลับกันเถอะ!”

เมื่อเย่วเฟิงเห็นว่ารอยแยกมิติถูกปิดสนิท เขาจึงไม่รออีกต่อไป

แม้ว่าจะมีนักรบผู้เชี่ยวชาญของตระกูลเย่วที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถออกมาได้พวกเขาทําได้เพียงต้องรออีก 10 ปีเท่านั้น

ตูม!!!

เรือเหาะเหินวายุลอยขึ้นไปบนอากาศและมุ่งหน้ากลับไปยังฐานทัพทะเลมาร

เรือเหาะเหินวายุจากตระกูลอื่น ก็ค่อยๆบินออกไปที่ละลํา ๆ ไม่นานก็ไม่เหลือร่องรอยของมนุษย์อยู่ในเทือกเขาที่กว้างใหญ่นี้อีก และสัตว์อสูรก็กลับมายึดครองสถานที่แห่งนี้อีกครั้งอย่างรวดเร็ว

ตระกูลเย่ว

เมื่อเรือเหาะเหินวายุมาถึง เย่เทียนก็ออกมาจากเรือเหาะ

“เย่เทียน สมบัติที่คุณได้รับในเขตแดนลับเป็นของคุณ แต่สมบัติบางอย่างที่คุณไม่ต้องการคุณแลกเปลี่ยนกับหอยุทธได้หรือไม่?”

เย่วหลิงถาม

“ได้สิ!

เย่เทียนเห็นด้วย

เดิมที่เขาตั้งใจที่จะขายสมบัติบางอย่างออกไปอยู่แล้ว เพราะสมบัติที่เขามีมากมายจนเต็มมิติส่วนตัวและถุงเก็บสมบัติทั้ง 2 ใบ

“ไปกันเถอะ ฉันจะพาคุณไปที่หอยุทธ!”

เย่วหลิงพาเย่เทียนออกจากตระกูลเย่วและมุ่งหน้าไปยังสาขาของหอยุทธที่อยู่ไม่ไกลนัก

ไม่นานก็มาถึงหอยุทธ!

“หอยุทธแห่งนี้ใหญ่มาก!”

เย่เทียนมองตึกขนาดใหญ่ที่มีความสูงราว 50 เมตรตรงหน้าเขา และแอบตกตะลึง

เมื่อเทียบกับสาขาของหอยุทธของฐานทะเลมารแล้ว หอยุทธของฐานหลินไห่นั้นเล็กเป็นอย่างมาก

“ในฐานทะเลมารมีหอยุทธอยู่ 10 สาขา และสํานักงานใหญ่ของหอยุทธนั้นใหญ่กว่านี้มาก!”เย่วหลังอธิบาย เมื่อเดินเข้าไปในหอยุทธเย่วหลังก็จัดการแลกเปลี่ยนให้เย่เทียนด้วยตัวเอง

ภายใต้การจัดการของเย่วหลิง ผู้เชี่ยวชาญด้านการประเมินมากประสบการณ์มาประเมินสมบัติของเย่เทียนด้วยตัวเอง

“นายน้อย โปรดนําสมบัติของท่านออกมา!”

ผู้ประเมินกล่าว

เย่เทียนหยิบถุงเก็บสมบัติขึ้นมาและค่อยๆหยิบสมบัติออกมา ไม่นานสมบัติของเขาก็วางเต็มบนโต๊ะ

ดวงตาของเย่วหลิงหดเล็กลง เธอมองเย่เทียนอย่างไม่อยากจะเชื่อ

มีสมบัติมากมายถึงเพียงนี้!

แต่ไม่นานเธอก็เข้าใจ

เธอนึกถึงหนูทองม่วง ภายใต้สภาพแวดล้อมที่เป็นขุมทรัพย์ธรรมชาติของเขตแดนลับและมีสัตว์เลี้ยงอย่างหนูทองม่วง การจะหาสมบัติสวรรค์ทุกชนิดไม่ใช่เรื่องยาก

“นายน้อย สมบัติเหล่านี้ ท่านต้องการจะต้องแลกเปลี่ยนกับหอยุทธของเราจริงๆหรือ?”

ผู้เชี่ยวชาญด้านการประเมินพูดออกมาด้วยอารมณ์ตื่นเต้น

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นสมบัติมากมายขนาดนี้ ถึงแม้เขาจะทํางานมาแล้วหลาย 10 ปีก็ตาม

“ใช่ ผมต้องการแลกเปลี่ยนมันทั้งหมด!”

เย่เทียนพูดอย่างใจเย็น

สมบัติเหล่านี้ดูเหมือนจะมีมากมายแต่ในความเป็นจริงมีเพียงหนึ่งในสิบของสมบัติทั้งหมดที่เขาได้รับมาเท่านั้นและพวกมันล้วนเป็นสมบัติที่มีมูลค่าค่อนข้างธรรมดาเขายังไม่ได้นําสมบัติล้ำค่าที่สุดออกมา

เนื่องจากมูลค่าของสมบัติที่นํามาแลกเปลี่ยนนั้นสูงเกินไป เย่วหลิงจึงเชิญผู้เชี่ยวชาญด้านการประเมินมาอีกหลายคน และได้ดึงดูดผู้บริหารระดับสูงของหอยุทธเขาออกมาประเมินมูลค่า สมบัติของเยเทียนด้วยตัวเอง

ครึ่งวันต่อมา

ผู้ดูแลหอกล่าวว่า ” นายน้อยเย่เทียน สมบัติเหล่านี้มีมูลค่ารวมอยู่ที่ 325,000 ล้าน”

“ได้แค่ 325,000 ล้าน!”

เย่เทียนพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง