เทพปีศาจหวนคืน แปลไทย Reverend Insanity 1809

เทพปีศาจหวนคืน Reverend Insanity – บทที่ 1809 มองวังสวรรค์

วิญญาณอมตะเส้นโลหิตปฐพีอยู่ในรูปลักษณ์ของไส้เดือนแต่มันปลดปล่อยความรู้สึกที่อบอุ่นออกมา มันโปร่งแสงและดูเหมือนอําพันสีน้ําตาลที่งดงาม

ด้วยวิญญาณอมตะเส้นโลหิตปฐพีระดับเจ็ด ฟางหยวนจะสามารถสร้างค่ายกลวิญญาณอมตะเขตแดนห้าภูมิภาค

เกี่ยวกับค่ายกลวิญญาณอมตะเขตแดนห้าภูมิภาค ร่างแยกกาลเวลาของฟางหยวนอนุมาน และดัดแปลงมันเรียบร้อยแล้ว

ค่ายกลวิญญาณอมตะเขตแดนห้าภูมิภาคใหม่เพิ่มวิญญาณอมตะเส้นโลหิตปฐพีเข้าไปและถูกเก็บไว้ในวิญญาณอมตะธงค่ายกลโดยมีจิตวิญญาณค่ายกลคอยดูแล

จิตวิญญาณค่ายกลเป็นผู้ช่วยที่ทรงพลังในการควบคุมค่ายกล มันสามารถค้นพบสิ่งผิดปกติที่เกิดขึ้นและซ่อมแซมค่ายกลด้วยตัวมันเองได้อย่างรวดเร็ว

ด้วยความช่วยเหลือจากวิญญาณอมตะธงค่ายกล ฟางหยวนจะสามารถย้ายค่ายกลวิญญาณอมตะเขตแดนห้าภูมิภาคออกมาจากมิติช่องว่างจักรพรรดิได้โดยตรง

ค่ายกลวิญญาณอมตะตกอสูรที่ถูกใช้งานตลอดเวลาและมีความคืบหน้าอย่างต่อเนื่อง

ตอนนี้สระแก่นแท้ปีมีอสูรปีแรกกําเนิดมากกว่ายี่สิบตัวจากเจ็ดสายพันธุ์

ฟางหยวนรวบรวมสายพันธุ์ต่างๆของอสูรปีแรกกําเนิดได้มากกว่าครึ่งแต่เขาไม่แน่ใจว่าแผนการนี้จะประสบความสําเร็จหรือไม่ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับโชค

เพื่อสนับสนุนโชคของตนเอง ฟางหยวนสั่งให้ผู้อมตะเผ่ามนุษย์ขนหลอมรวมวิญญาณอม ตะบนเส้นทางแห่งโชค

ฟางหยวนมีวิญญาณอมตะนับร้อยดวงแต่เขามีวิญญาณอมตะบนเส้นทางแห่งโชคไม่มากนัก

เขามีมรดกที่แท้จริงบนเส้นทางแห่งโชค หากเขาสามารถหลอมรวมวิญญาณอมตะบนเส้นทางแห่งโชค เขาจะสามารถใช้วิธีการจากมรดกที่แท้จริง

สิ่งสําคัญก็คือรากฐานบนเส้นทางแห่งโชคของวังสวรรค์ค่อนข้างอ่อนแอ

ดังนั้นผลของการเพิ่มความแข็งแกร่งในแง่ของโชคจะส่งผลลัพธ์อย่างชัดเจน

สําหรับทรัพยากรบนเส้นทางแห่งโชค แม้มันจะหายาก แต่ฟางหยวนสามารถรีดไถจากกองกําลังฝ่ายธรรมะของภาคใต้

ด้านการฝึกฝนท่าไม้ตายอมตะ ท่าไม้ตายอมตะปราณแสงห้าสีถูกวางไว้ด้านข้าง เขาไม่ได้ฝึกท่าไม้ตายอมตะตัดเวลา แต่เขายังได้รับข้อมูลในเชิงลึกใหม่ๆมากมาย

เขามีความเข้าใจที่ชัดเจนเกี่ยวกับท่าไม้ตายอมตะตัดเวลา มันเหมือนยางลบ มันใช้พลังอํานาจบนเส้นทางแห่งกาลเวลาเพื่อลบศัตรูออกไป ในขณะเดียวกันมันก็กลืนกินผู้ใช้งานไปพร้อมกัน

ข้อบกพร่องเรื่องการลบความทรงจําไม่สามารถแก้ไข สิ่งนี้ถูกกําหนดไว้ในโครงสร้างของท่าไม้ตายนี้ หากต้องการลบข้อบกพร่องนี้ออก โครงสร้างของท่าไม้ตายจะถูกพลิกคว่ํา

หากสิ่งนี้เกิดขึ้น พลังทําลายล้างที่รุนแรงของมันจะหายไปโดยสิ้นเชิง

ฟางหยวนไม่มีทางเลือกนอกจากต้องยอมรับข้อบกพร่องนี้

ร่างหลักของฟางหยวนมีความคืบหน้าแต่ร่างแยกของเขากลับไปไกลกว่า

ดวงวิญญาณของร่างแยกกายาแห่งความฝันค่อยๆหลอมรวมเข้ากับร่างใหม่

ร่างแยกมนุษย์มังกรกลายเป็นผู้อมตะระดับหกและครอบครองมิติช่องว่างระดับสูง

ฟางหยวนใช้เวลามากขึ้นกับการสารวจอาณาจักรแห่งความฝัน

ในช่วงเวลานี้ฟางหยวนกับจื่อชิวหยูทําธุรกรรมกันอย่างต่อเนื่องและทําให้เขาได้รับอาณาจักรแห่งความฝันจํานวนมาก

ฟางหยวนเข้าสู่อาณาจักรแห่งความฝันบนเส้นทางแห่งพลังปราณ

วิสัยทัศน์ของเขาเปลี่ยนไป เขายืนอยู่บนเนินเขาที่เต็มไปด้วยหมอกหนาทึบ

ฟางหยวนมองตนเองและตระหนักว่าเขาอยู่ในร่างของผู้อมตะเผ่ามนุษย์ระดับหก ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล

ขณะที่ฟางหยวนกําลังไตร่ตรอง เสียงลมพัดดังมาจากด้านหลัง หมอกสลายไป ผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึกสามคนปรากฏตัวขึ้น

“เว่ยอวี๋ซู เจ้าจะไปที่ใด?”

“ตาย!”

ผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึกทั้งสามพุ่งเข้าโจมตีฟางหยวน

การเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ฟางหยวนที่ยังไม่คุ้นเคยกับวิญญาณของเขาตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายทันที

“บึม!”

ในเวลาต่อมาร่างกายของเขาก็ระเบิดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เขาตายอย่างน่าอนาถ

ฟางหยวนถูกผลักออกจากอาณาจักรแห่งความฝันและกลับสู่โลกแห่งความจริง

“ข้าไม่ได้คาดหวังว่าข้าจะพบอุปสรรคดังกล่าวทันทีหลังจากเข้าสู่อาณาจักรแห่งความฝัน”

เขาตรวจสอบอาการบาดเจ็บของตน

สิ่งที่เหนือความคาดหมายคือดวงวิญญาณของเขาได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยซึ่งสามารถรักษาได้ด้วยวิญญาณความเด็ดเดี่ยวหนึ่งร้อยดวง

“ดูเหมือนหลังจากรากฐานบนเส้นทางแห่งจิตวิญญาณของข้าก้าวเข้าสู่ระดับจิตวิญญาณเดียวดาย คุณภาพของมันจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ มันสามารถต่อต้านฟันเฟืองของอาณาจักรแห่งความฝันได้ดีขึ้น”

ฟางหยวนพักผ่อนเล็กน้อยก่อนจะกลับไปสํารวจอาณาจักรแห่งความฝันอีกครั้ง

มันเป็นสถานการณ์เดิม ฟางหยวนเร่งตรวจสอบวิญญาณของเขาทันที

คนผู้นี้มีวิญญาณอมตะเพียงดวงเดียว ฟางหยวนค้นพบรายละเอียดเกี่ยวกับมันจากความทรงจําของเขา ‘นี่คือวิญญาณปราณไหลเวียน’

วิญญาณอมตะปราณไหลเวียนระดับหก

นอกจากนี้ยังมีวิญญาณระดับมนุษย์บนเส้นทางแห่งพลังปราณระดับห้าจํานวนมากรวมถึงทรัพยากรอมตะสามชิ้นได้แก่ ปราณเหล็กดํา ปราณกล้วยไม้ และปราณมังกรล่อง

ฟางหยวนตกตะลึงเล็กน้อย ‘วิญญาณอมตะปราณไหลเวียนเป็นวิญญาณสายสนับสนุน ข้าจะต่อต้านสามผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึกทั้งสามได้อย่างไร?’

ขณะที่เขากําลังคิดเรื่องนี้ เสียงตะโกนก็ดังมาจากด้านหลัง

“เว่ยอวี๋ซู เจ้าจะไปที่ใด?”

“ตาย!”

“บึม!”

ฟางหยวนถูกแยกร่างเป็นครั้งที่สอง

เมื่อเขากลับสู่โลกแห่งความจริง เขาไตร่ตรองขณะรักษาอาการบาดเจ็บ “เห็นได้ชัดว่าข้าต้องใช้ท่าไม้ตายอมตะเพื่อต่อต้านสามผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึก”

‘ท่าไม้ตายอมตะบนเส้นทางแห่งพลังปราณ’

ความสําเร็จบนเส้นทางแห่งพลังปราณของฟางหยวนต่ํามากแต่เขามีทรัพยากรมากมาย

มีท่าไม้ตายอมตะบนเส้นทางแห่งพลังปราณจํานวนมากอยู่ในนิกายหลางหยา

หรือกระทั่งเขาจะไม่มีท่าไม้ตายอมตะเหล่านั้น เขาก็สามารถเปลี่ยนเคล็ดลับการหลอมรวมวิญญาณอมตะบนเส้นทางแห่งพลังปราณของนิกายหลางหยาให้เป็นท่าไม้ตายอมตะบนเส้นทางแห่งพลังปราณ

ด้วยความร่ํารวยทางทฤษฎีและความช่วยเหลือจากแสงแห่งปัญญา ในไม่ช้าเขาก็พบท่าไม้ตายอมตะที่สามารถทําลายอุปสรรคแรกของอาณาจักรแห่งความฝัน

อย่างไรก็ตามเขายังเป็นเพียงเด็กใหม่บนเส้นทางแห่งพลังปราณ ดังนั้นเขาจึงต้องฝึกฝนพวกมันเป็นอันดับแรก

เขาไม่มีวิญญาณอมตะบนเส้นทางแห่งพลังปราณแต่เขาสามารถเลียนแบบและฝึกฝนพวกมันได้ไม่มากก็น้อย

เมื่อฟางหยวนกลับไปยังอาณาจักรแห่งความฝัน เขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ

หลังจากพยายามหลายครั้ง ฟางหยวนสามารถกระตุ้นใช้ท่าไม้ตายอมตะได้ในที่สุด

ร่างกายของเขาถูกปกคลุมด้วยเกราะสีดํา การโจมตีของสามผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึกไม่สามารถสังหารเขา

“เว่ยอวี๋ซู เจ้ากล้าตอบโต้งั้นหรือ?”

“เจ้าเป็นเพียงทาสแต่กลับกล้าหาญนัก!”

“เจ้าทําให้นายท่านขุ่นเคือง เจ้าสมควรตาย! ฆ่ามัน บดขยี้มัน!”

สามผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึกตะโกนและโจมตีฟางหยวนอีกครั้ง

ฟางหยวนสามารถต่อต้านได้ชั่วครู่ก่อนจะถูกสังหารโดยคนทั้งสาม

เมื่อเขาออกจากอาณาจักรแห่งความฝัน เขาสรุปสถานการณ์ ดูเหมือนข้าควรหลบหนีมากกว่าต่อสู้

ในความพยายามครั้งต่อไปเขาไม่ได้ใช้ท่าไม้ตายเดิมแต่เปลี่ยนเป็นท่าไม้ตายใหม่

เขาล้มเหลวครั้งแรกแต่ยังประสบความสําเร็จในครั้งที่สอง

ความสําเร็จนี้นําฟางหยวนไปสู่ฉากที่สองของอาณาจักรแห่งความฝัน

ก่อนที่เขาจะสามารถตรวจสอบสภาพแวดล้อม เขาก็กระอักเลือดคําโตออกมาจากปาก

“ข้าได้รับบาดเจ็บสาหัส ทรัพยากรอมตะถูกใช้ไปเป็นจํานวนมาก” หัวใจของฟางหยวนจมลงเล็กน้อย

แม้เขาจะมีวิญญาณอมตะปราณไหลเวียนแต่เขาสามารถใช้มันเป็นแก่นกลางร่วมกับทรัพยากรอมตะทั้งสามเพื่อสร้างท่าไม้ตายอมตะ

ปราณเหล็กดําสามารถเปลี่ยนเป็นชุดเกราะสีดํา

ปราณกล้วยไม้สามารถรักษา

ปราณมังกรล่องสามารถใช้ในการเคลื่อนที่

ฟางหยวนใช้ปราณมังกรล่องเพื่อหลบหนีจากการไล่ล่าของสามผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึกในฉากแรกของอาณาจักรแห่งความฝัน

ในฉากที่สอง ฟางหยวนค้นพบทันทีว่าปราณมังกรล่องของเขาถูกใช้ไปมากกว่าครึ่ง ปราณเหล็กดถูกใช้ไปครึ่งหนึ่ง ขณะที่ปราณกล้วยไม้ยังมีเท่าเดิม

‘สถานการณ์ไม่ดี ข้าต้องรักษาตัวเป็นอันดับแรก’ ฟางหยวนกระตุ้นใช้ท่าไม้ตายอมตะลมหายใจกล้วยไม้

ปราณกล้วยไม้ส่วนเล็กๆถูกใช้งาน ฟางหยวนเปิดปากสูดกลิ่นดอกกล้วยไม้เข้าไป หลังจากชั่วครู่อาการบาดเจ็บส่วนใหญ่ของเขาก็หายเป็นปกติ

“ตอนนี้ข้าอยู่ที่ใด?”

ปัจจุบันฟางหยวนอยู่ในถ้ําใต้พิภพที่มีเส้นทางทอดตัวแยกออกไปทุกทิศทาง

ฟางหยวนจึงออกเดินเพียงไม่กี่ก้าวเมื่อผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึกปรากฏตัวขึ้นด้านหน้า

ผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึกตกตะลึงก่อนจะตะโกนด้วยความยินดี “เว่ยอวี่ซู! เจ้าอยู่ที่นี่ ฮ่าฮ่า ฮ่า เยี่ยมมาก เจ้าวิ่งเข้ามาหาข้าจริงๆ ดังคํากล่าวที่ว่ามาในเวลาที่เหมาะสมดีกว่ามาก่อนเวลา!”

ในเวลาต่อมาฟางหยวนก็ถูกส่งออกจากอาณาจักรแห่งความฝันพร้อมกับอาการบาดเจ็บ

“นี่หมายความว่าข้าถูกจับ แม้จะไม่ถูกสังหาร แต่มันยังถือว่าล้มเหลว”

“ดูเหมือนอาณาจักรแห่งความฝันนี้จะมุ่งเน้นที่การหลบหนี”

“ในสถานการณ์ดังนั้นข้าไม่มีทางที่จะต่อสู้กับผู้อมตะระดับเจ็ด”

“ลองอีกครั้ง”

ฟางหยวนเข้าสู่อาณาจักรแห่งความฝันฉากที่สอง

เขาพยายามหลายวิธีแต่ยังล้มเหลวซ้ําแล้วซ้ําอีก เขาค้นพบว่ามีผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึกจํานวนมากไล่ล่าเขาไม่ว่าจะเป็นผู้อมตะระดับหกหรือผู้อมตะระดับเจ็ด

ทุกคนล้วนเป็นมนุษย์หมึก

นอกเหนือจากข้อมูลที่ถูกเปิดเผยโดยผู้อมตะระดับเจ็ด ฟางหยวนคาดเดาว่ามันเป็นยุคแรกกําเนิด

เผ่ามนุษย์กลายพันธุ์ยังแข็งแกร่ง

ฟางหยวนทดลองซ้ําแล้วซ้ําอีก ในที่สุดเขาก็พบโอกาสหลบหนี

ในถ้ํามีทรัพยากรอมตะบนเส้นทางแห่งพลังปราณหลายชิ้น หนึ่งในนั้นคือปราณฤดูใบไม้ร่วง สิ่งนี้สามารถช่วยเขา

หลังจากรวบรวมทรัพยากรอมตะและกระตุ้นใช้ท่าไม้ตายอมตะ เขาสามารถผ่านฉากที่สองได้อย่างราบรื่น

ในฉากที่สาม ฟางหยวนพบว่าอาณาจักรแห่งความฝันดําเนินไปด้วยตัวของมันเอง เขาไม่สามารถควบคุม

เขาทรุดตัวลงบนพื้น

ด้านหน้าเขามีผู้อมตะหญิงเผ่ามนุษย์หมึกที่งดงามผู้หนึ่งยืนอยู่

นางปลดปล่อยกลิ่นอายระดับแปดออกมา นางมองฟางหยวนด้วยความโกรธ ความเก ลียดชังรวมถึงความรัก และความสงสาร

“เว่ยอวี่ซู เมื่อข้าซื้อเจ้ากลับมา เจ้าเป็นเพียงเด็กที่ไม่รู้จักแม้แต่วิธีการบ่มเพาะ!”

“ข้าสอนเจ้าทีละขั้นตอนและเลี้ยงดูเจ้าจนกลายเป็นผู้อมตะ แต่มันกลับทําให้เจ้ามีความกล้าหาญเช่นนี้งั้นหรือ?”

“บอกข้า เหตุใดเจ้าถึงทรยศ?”

“ข้าหรือองค์หญิงเย่องรังแกเจ้างั้นหรือ? เจ้าใช้ชีวิตอย่างสะดวกสบายและสงบสุข เจ้ารับใช้ข้าเพียงผู้เดียวขณะที่ข้าไม่เคยปฏิบัติต่อเจ้าอย่างโหดร้าย!”

ผู้อมตะหญิงระดับแปดเผ่ามนุษย์หมึกถามด้วยน้ําเสียงที่เฉียบขาด

เว่ยอวี่ซูเผยรอยยิ้มโศกเศร้า “แม้ข้าจะมีชีวิตที่ดีขึ้น ข้าก็ยังเป็นทาสของท่าน!”

ผู้อมตะหญิงระดับแปดโกรธจัด “การเป็นทาสของข้ามันเลวร้ายมากงั้นหรือ? มนุษย์หมึกมากมายต้องการเป็นเช่นเจ้าแต่ไม่ได้รับโอกาสนี้!”

เว่ยอวี่ซูกล่าวอย่างช้าๆ “ข้าไม่เคยคิดว่ามันเลวร้ายมาก่อน แต่เมื่อข้าได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับวังสวรรค์ของเผ่ามนุษย์…”

“เช่นนั้นเจ้าก็ต้องการไปที่วังสวรรค์งั้นหรือ?” ผู้อมตะหญิงเย้ยหยัน “ไร้เดียงสา เจ้าเชื่อคําลวงของปีศาจเหล่านั้นจริงๆงั้นหรือ?”

เว่ยอวี่ซูปิดเปลือกตาลงและกล่าวด้วยเสียงแหบแห้ง “ไม่ใช่ว่าข้าเชื่อ แต่ข้าอยากเชื่อ”

ผู้อมตะหญิงกลายเป็นมึนงงขณะที่ความโกรธของนางค่อยๆหายไป

นางหวนคิดถึงอดีตที่นางเคยสังหารทาสต่างเผ่าพันธุ์

นางกล่าวด้วยความเสียใจ “เว่ยอวี่ซู ข้าให้อภัยกับความผิดของเจ้ามาหลายครั้งแล้ว แต่ครั้งนี้ข้าไม่สามารถทําได้ หากข้าให้อภัยเจ้าต่อไป มันจะเป็นการทําลายศักดิ์ศรีเผ่าพันธุ์ของข้า หากข้าไม่ออกมาด้วยตนเอง เจ้าคงสามารถหลบหนีได้จริงๆ ความพยายามในการเลี้ยงดูเจ้าไม่ได้ไร้ประโยชน์ ความจริงก็คือสถานที่แห่งนี้อยู่ใกล้กับอาณาเขตของวังสวรรค์เป็นอย่างมาก”

คํากล่าวเหล่านี้ทําให้เว่ยอวี่ซูเปิดเปลือกตาขึ้นและจ้องมองผู้อมตะหญิงเผ่ามนุษย์หมึก

เขาขอร้อง “ข้าไม่มีความปรารถนาใดก่อนตาย ข้ามีเพียงความคิดเดียว ให้ข้าออกจากถ้ําแห่งนี้และมองวังสวรรค์”

ผู้อมตะหญิงเงียบก่อนจะถอนหายใจ “ตกลง”

นางเดินไปด้านข้างขณะที่เว่ยอวี่ซูใช้มือเปื้อนเลือดคลานออกไปด้วยกําลังทั้งหมด

มันเป็นระยะทางสั้นๆแต่เขาต้องใช้ความพยายามอย่างมาก

ปากถ้ําอยู่บนภูเขา เว่ยอวี่ซูสามารถมองเห็นทิวทัศน์ในระยะไกล

เขามองไปข้างหน้าด้วยความหวังแต่เขากลับเห็นเพียงหมอกหนาทึบ

“น่าเสียดาย” ผู้อมตะหญิงเดินตามมาจากด้านหลัง “ต่อให้ไม่มีหมอก เจ้าก็ไม่สามารถมองเห็นวังสวรรค์ ข้าบอกว่าที่นี่อยู่ใกล้กับอาณาเขตของพวกเขาแต่มันก็ยังเป็นเพียงพื้นที่รกร้าง”

อย่างไรก็ตามเว่ยอวี่ซูกลับแสดงออกด้วยความพึงพอใจ

เขานอนอยู่บนพื้นอย่างสูญสิ้นเรี่ยวแรงแต่ดวงตาของเขายังส่องประกาย “ไม่ ข้าเห็นแล้ว ข้าเห็นวังสวรรค์”

“เจ้า” หัวใจของผู้อมตะหญิงสั่นไหว

ทันทีที่เว่ยอวี่ซูกล่าวจบ ลมหายใจของเขาก็หยุดลง เขาเสียชีวิต

ผู้อมตะหญิงเผ่ามนุษย์หมึกเงียบ นางมองไปยังทิศทางของวังสวรรค์อย่างเงียบๆด้วยการแสดงออกที่เคร่งขรึม

“วังสวรรค์!”

เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง