สล็อตออนไลน์ บาคาร่า pg slot สล็อต บาคาร่า

NO.1 คุณชายอันดับหนึ่ง 1395

NO.1 คุณชายอันดับหนึ่ง – บทที่ 1395 รูปคลุมเครือ

หยางฉงมองรูปในโทรศัพท์แล้วก็โกรธ แม้จะรู้ว่าหลี่ฝางแค่เล่นละครตบตา แต่ท่าทีของเขากับชิราอิชิ ฮานาซากิมันคลุมเครือมากเกินไปหน่อย นอกจากนี้หลี่ฝางยังไปก่ายบนตัวของชิราอิชิ ฮานาซากิเองด้วย!น่ารังเกียจจริงๆ!

นอกจากนี้หุ่นและหน้าตาของชิราอิชิ ฮานาซากิก็ไม่เลวเลย ทั้งสองคนอยู่ด้วยกันตลอด ถ้าจะไม่เกิดความรักขึ้นมาสิถึงจะแปลก

เมื่อได้ยินคำของหยางฉง หลิวฮุยก็มองรูปนั้นด้วยความทำตัวไม่ถูก เขายิ้มพลางลูบผม แล้วใช้วิธีนี้มาตอบคำถามหยางฉง

เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้นในรูป!หลี่ฝางเล่นสนุกเกินไปแล้วหรือเปล่า เล่นมากเกินไปจนเกินเลยหรือเปล่านะ?

ถ้าหลี่ฝางแต่งงานกับชิราอิชิ ฮานาซากิของญี่ปุ่นอะไรนั่นจริงๆ ฉินวี่เฟยกับหยางฉงคงจะเอาตัวเองถึงตายเลยล่ะ!

ไม่ได้ เขาต้องรีบโทรหาหลี่ฝาง แล้วถามว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

หลิวฮุยยิ้มแหะๆให้หยางฉงกับฉินวี่เฟย ก่อนจะหันแล้วเตรียมออกไปแอบโทรศัพท์หาหลี่ฝาง แต่เขาเพิ่งจะผลักประตู ก็ชนเข้ากับคนคนหนึ่งติดกำแพง

“ใครมันไม่ดูตาม้าตาเรือ มายืนอยู่ตรงประตู!”

หลิวฮุยคิดว่าจมูกตัวเองถูกชนหักแล้ว เลยด่าออกไปพลางขมวดคิ้วด้วยความไม่สบอารมณ์ แต่คนที่เขาชนนั้นไม่ได้สนใจเขาเลย แต่กลับเดินผ่านหลิวฮุย แล้วเข้าไปในห้อง

“วี่เฟย เสี่ยวฉง ฉันกลับมาแล้ว” หลี่ฝางมองฉินวี่เฟยกับหยางฉงพลางหายใจหอบ ใบหน้าก็มีความร้อนใจ

เมื่อได้ยินเสียงของหลี่ฝาง หลิวฮุยก็หันมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ เขาไม่ได้มองผิดไปใช่ไหม คนตรงหน้านั้นคือหลี่ฝางจริงๆใช่ไหม!

เขาควรจะอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นไม่ใช่เหรอ?ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้?

ฉินวี่เฟยกับหยางฉงเองก็งงจนทำอะไรไม่ถูก เหมือนกับหลิวฮุย คนที่อยู่ห่างไกล จู่ๆมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า มันน่าเหลือเชื่อจริงๆเลยใช่ไหม?

“คุณ คุณกลับมาได้อย่างไร?” ฉินวี่เฟยมองหลี่ฝางพลางถามด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

“หลังจากที่ฉันเอาผลแก้วม่วงมาแล้วก็จะรีบกลับประเทศทันที วี่เฟย เสี่ยวฉง เรื่องของฉันกับชิราอิชิ ฮานาซากิน่ะ มันไม่ใช่แบบที่บนอินเทอร์เน็ตพูดกันนะ พวกคุณไม่ต้องโกรธ ฟังฉันอธิบายได้ไหม?”

หลี่ฝางอ่านข่าวที่ชิราอิชิ ฮานาซากิปล่อยออกมาแล้วคร่าวๆระหว่างทาง เขาแทบกระอักเลือด

รูปนั้นมันชัดเจนมากว่าแอบถ่ายบนรถในวันนั้น หลี่ฝางตั้งใจทำเป็นคลุมเครือใส่เธอ เพื่อไม่ให้ถูกชิราอิชิ ฮานาซากิบังคับแต่งงาน เพียงแต่คิดไม่ถึงเลยว่าชิราอิชิ ฮานาซากิจะมาถ่ายรูปแบบนี้

รูปนี้ตัวเขาเองยังรู้สึกว่ามันน่าคิดไปไกลเป็นอย่างมาก แล้วฉินวี่เฟยกับหยางฉงล่ะ

เขาคิดว่าจะอธิบายให้ฉินวี่เฟยกับหยางฉงฟังอย่างไรระหว่างทางนั้น จะบอกพวกเขาอย่างไรถึงจะเชื่อว่าตัวเองกับชิราอิชิ ฮานาซากินั้นไม่ได้มีอะไรเกินเลยกัน

เมื่อเห็นหลี่ฝางตัวเต็มไปด้วยเลือด ฉินวี่เฟยกับหยางฉงก็สงสารจับใจขึ้นมา แต่เมื่อคิดถึงรูปของเขากับชิราอิชิ ฮานาซากิ แล้วก็เรื่องที่เขาปิดบังก็โกรธขึ้นมา

หยางฉงเลยพึมพำเสียงเย็นชาใส่หลี่ฝาง ก่อนจะหันหลังให้เขา ท่าทีไม่อยากสนใจหลี่ฝางเลย

แม้ฉินวี่เฟยจะไม่ได้ชัดเจนขนาดนั้น แต่กลับมองไปทางอื่นอยู่ดี

ผู้อาวุโสใหญ่เห็นสถานการณ์ดังนั้น ก็กระแอมเล็กน้อย ก่อนจะเดินมาตบไหล่หลี่ฝางพลางพูด

“หลี่ฝาง แผลบนตัวคุณนี่มันเกิดอะไรขึ้น?ชิราอิชิ ฮานาซากิคนนั้นทำอะไรให้คุณลำบากเหรอ?แผลที่มือยังมีเลือดไหลอยู่เลย?ไปๆ ฉันทำแผลให้คุณก่อนนะ”

เมื่อเห็นแผลลึกถึงกระดูกของหลี่ฝาง ผู้อาวุโสใหญ่ก็จูงมือเขาออกไปด้านนอก แต่หลี่ฝางไม่ยอมเลย เลยเลือกที่จะสะบัดมือของผู้อาวุโสใหญ่ออก ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ยอมไปทำแผล

“ไม่เป็นไร แผลเล็กนิดเดียว ผู้อาวุโสใหญ่ ฉันอยากคุยกับพวกวี่เฟย รบกวนคุณกับหลิวฮุยออกไปก่อนนะ”

หลี่ฝางจะยังมีเวลามาสนใจแผลของตัวเองที่ไหน ถ้าไม่ง้อฉินวี่เฟยกับหยางฉงให้ได้ เขาคงจะไม่มีภรรยาแล้ว

“แผลเล็กๆอะไรกัน มือของคุณมันจะขาดอยู่แล้ว!คุณฟังฉันเถอะ ให้ไปทำแผลก่อน”

ผู้อาวุโสใหญ่มีเงาพาดผ่านไปในแววตา ก่อนจะตั้งใจทำเสียงดัง แล้วก็พูดอาการหนักหนาของหลี่ฝางออกมา

ตอนแรกหลี่ฝางยังไม่รู้ว่าผู้อาวุโสใหญ่ทำแบบนั้นทำไม แต่หลังจากที่เขาปรายตามองท่าทีกังวลของฉินวี่เฟยกับหยางฉงแล้ว ก็เข้าใจทันที

จากนั้นก็แอบยกนิ้วโป้งให้ผู้อาวุโสใหญ่ หลี่ฝางเองก็เริ่มแสดงละคร ก่อนจะร้องออกมาอย่างเจ็บปวดเกินจริง แล้วก็ทำเป็นน่าสงสาร

“โอ้ย……ผู้อาวุโสใหญ่อย่าโดนมือฉัน!เจ็บจะตายอยู่แล้ว!ฉันบอกว่าไม่ไปก็ไม่ไปไง ถ้าเกิดวี่เฟยกับหยางฉงไม่ให้อภัยฉัน ฉันยอมเสียมือนี้ไปเลย!”

ผู้อาวุโสใหญ่มองท่าทีเกินจริงของหลี่ฝาง จากนั้นตาก็กระตุก แต่ก็ยังเล่นไปกับหลี่ฝางอย่างเข้ากัน

“บ้าหรือเปล่า!นี่มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ!ถ้าคุณไม่ทำแผล เกรงว่ามือของคุณมันจะเสียไปจริงๆนะ!”

ฉินวี่เฟยกับหยางฉงที่แค่ตั้งใจฟังก็อดไม่ไหว ก่อนจะเดินมาดูความรุนแรงของแผลของหลี่ฝาง

“นี่……นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!ทำไมมือของคุณมันเจ็บหนักขนาดนี้!คุณรีบไปทำแผลเถอะ!”

“ให้ตายเถอะ พี่หลี่ฝาง คุณจะต้องเจ็บมากแน่เลย!เรารีบไปหาหมอ ให้เขาเย็บแผลให้คุณดีกว่า”

อันที่จริงแผลของหลี่ฝางนั้นไม่ได้หนักหนาอะไรมากในสายตาเขา แต่ในตาของฉินวี่เฟยกับหยางฉงที่ถูกปรนเปรอมาอย่างดีนั้น มันหนักหนามากเลยล่ะ

พวกเธอไม่พูดพร่ำทำเพลง ก่อนจะจูงหลี่ฝางไปที่ห้องวิจัยของต้าเซี่ยหลงเช่ว ช่วงนี้พวกเธออยู่ในศูนย์ของต้าเซี่ยหลงเช่ว เลยค่อนข้างรู้โครงสร้างด้านในแล้ว บวกกับเมี๋ยวชุ่ยเองก็รับการรักษาที่นี่ ดังนั้นพวกเธอเลยพาหลี่ฝางไปถึงที่ได้อย่างง่ายดาย

หลี่ฝางถูกพวกเธอทั้งสองจูงทั้งซ้ายขวา ก่อนจะยิ้มจนปากฉีกถึงหู แผนการแกล้งทำเป็นเจ็บปวดนี่มันใช้ได้ดีที่สุดจริงๆ

เพียงแค่ในใจของฉินวี่เฟยกับหยางฉงยังรักตัวเองอยู่ หลังจากที่พวกเธอเห็นความเจ็บปวดนั้นแล้วก็จะไม่มีทางที่จะไม่สนใจ

“คุณฉิน คุณหยาง พวกคุณมาได้อย่างไรเนี่ย?มาเยี่ยมพี่รองหรือเปล่า?”

นักวิจัยวิทยาศาสตร์ของต้าเซี่ยหลงเช่วคุ้นเคยกับพวกฉินวี่เฟยแล้ว บวกกับความสนิทของพวกเธอทั้งสอง เลยกลายเป็นเพื่อนกันได้อย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นพวกเธอมา นักวิจัยวิทยาศาสตร์ก็รีบยิ้มแล้วทักทายพวกเธอ

“คุณไปทำแผลให้เขาก่อนเถอะ” ฉินวี่เฟยผลักหลี่ฝางไปหานักวิจัยวิทยาศาสตร์ ก่อนจะเอามือของหลี่ฝางให้พวกเขาดู

“เฮือก แผลมันลึกมากเลยนะเนี่ย เห็นถึงกระดูกแล้ว ฉันว่านะพวก คุณเอามือเปล่าไปรับมีดใช่ไหม?”

อันที่จริงนักวิจัยชายที่ดูเหมือนจะเป็นลูกครึ่งนั้นมองมือของหลี่ฝาง แล้วก็พูดหยอกล้อ

หลี่ฝางลูบท้ายทอยด้วยความเขินอาย ถือเป็นการยอมรับไปในตัวแล้ว

ชายคนนี้ทำเสียงจิ๊จ๊ะออกมาอย่างยอมใจ จากนั้นเอากล่องยาออกมา ก่อนจะเริ่มทำแผลให้หลี่ฝาง

พวกฉินวี่เฟยกับหยางฉงมองภาพเหล่านี้ไม่ได้ เลยออกไปรอด้านนอกก่อน

อ่านนิยายจีนแปลไทยทุกตอน