สล็อตออนไลน์ บาคาร่า pg slot สล็อต บาคาร่า

Divine Doctor Daughter of the First Wife 975

The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ / แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ – ตอนที่ 975 วิธีการของวังซวน

ตอนที่975 วิธีการของวังซวน
คำพูดเหล่านี้ทำให้หลิวซื่อตกตะลึงในขณะที่นางไม่อยากเชื่อหูของตัวเองโดยถามว่า“เจ้าพูดว่าอะไรนะ ? ”
บ่าวรับใช้คนนั้นพูดซ้ำว่า“บ่าวรับใช้จากคฤหาสน์ใหญ่บอกว่าท่านใต้เท้าจะอยู่กับฮูหยินใหญ่ในคืนนี้ และจะไม่มาที่นี่เจ้าค่ะ”
“นังแม่มดแก่! ” ใบหน้าของหลิวซื่อเปลี่ยนไปทันทีเมื่อได้ยินสิ่งนี้ ถ้วยน้ำชาที่นางถืออยู่ถูกปาทิ้งบนพื้น ขณะที่นางกัดฟัน “ตอนกลางวันนางป่วยอยู่ไม่ใช่หรือ ? นางจะให้ท่านพี่พักค้างคืนได้อย่างไร ? ข้าคิดว่านางแกล้งป่วยและขอความเห็นอกเห็นใจจากท่านพี่”
ชูเต๋าคล้อยตามอย่างรวดเร็วโดยกล่าวว่า“ต้องเป็นเพราะนางแกล้งป่วยเพื่อให้ท่านใต้เท้าอยู่ด้วยทั้งคืนแน่เจ้าค่ะ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว ท่านใต้เท้าใช้เวลาทุกคืนที่นี่ และฮูหยินใหญ่ต้องหมดความอดทน อนุ เราทำอย่างไรดีเจ้าคะ ? ”
หลิวซื่อโบกมือแล้วขับไล่บ่าวรับใช้ที่มาส่งข่าวจากนั้นนางก็ยืนขึ้นและดูเตียงพร้อมผ้าปูที่นอนที่เตรียมไว้แล้ว เพื่อปรับอารมณ์ เทียนสีแดงถูกวางไว้รอบเตียงเพื่อรอสามีมา แม้กระนั้นใครจะรู้ว่าเขาจะถูกขโมยไปเพราะแม่มดแก่
นางรู้สึกว่าสิ่งต่างๆ ไม่ยุติธรรมและกระแทกเทียนคู่หนึ่งเพื่อระบายความโกรธของนาง เมื่อมองดูเทียนที่เท้าของนาง นางรู้สึกว่าการทำลายพวกมันด้วยความโกรธนั้นเป็นการสิ้นเปลืองมากเกินไป นางจึงก้มตัวลงและหยิบมันขึ้นมา จากนั้นนางก็หันไปกล่าวกับชูเต๋า “ไปเรียกพ่อบ้านฉีมา เพียงแค่พูดว่าเตาอั้งโล่ในห้องไฟไม่แรง ให้เขามาดู”
ชูเต๋ายิ้มให้หลิวซื่อและกล่าวอย่างเงียบๆ ว่า “ท่านฮูหยินไม่ต้องกังวล ข้าจะไปทันที และบ่าวรับใช้ในเรือนก็พักผ่อนกันแล้ว พวกเขาไม่ทำอะไรมากมาย”..ไอลีนโนเวล
หลิวซื่อพยักหน้าและนั่งลงบนเตียงเมื่อมองชูเต๋าออกจากห้อง นางเริ่มทำผมของนางให้เรียบร้อยและเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าที่บางกว่าเดิม “จู้ซินจี้ ถ้าเจ้าไม่มา อย่าโทษข้าที่ข้ามีคนอื่นทำหน้าที่แทน”
ในท้ายที่สุดวังซวนจากคฤหาสน์นางออกไปก่อนที่มันจะมืดและซื้อขนมอบที่กงหยูชอบกินมากที่สุด เมื่อนางกลับมา นางก็พบกับชูเต๋า บ่าวรับใช้สาวของหลิวซื่อพูดกับพ่อบ้าน ชูเต๋าดูมีเสน่ห์ตามธรรมชาติและขนตาของนางก็กระพืออย่างบ้าคลั่งขณะพูด พ่อบ้านก็ดูเหมือนจะเข้าใจชัดเจน ขณะที่ทั้งสองกล่าว พ่อบ้านเดินออกจากประตูไปที่บ่าวรับใช้ ในขณะที่เขาจะไปที่เรือนของอนุหลิวเพื่อซ่อมเตาอั้งโล่ จากนั้นเขาติดตามชูเต๋าไป
วังซวนกะพริบตาและรู้สึกว่าทั้งสองคนนี้มีความกล้าหาญเกินไปเจ้าชู้อย่างเปิดเผยในสวนด้านหน้าภายใต้สายตาของผู้คนมากมาย ? แต่เมื่อมองดูคนอื่น นางพบว่าไม่มีใครคิดว่ามันแปลกเพราะพวกเขาเพียงแค่ทำสิ่งที่พวกเขาควรทำ นางรู้ว่านี่เป็นผลมาจากการที่บางคนเห็นสิ่งที่นางต้องการเห็น ในความเป็นจริง พวกเขากำลังทำหน้าที่ตามปกติ
นางยังคงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติและตัดสินใจที่จะติดตามไปอย่างลับๆ วังซวนเป็นคนแบบไหน ! นางเป็นหนึ่งในบ่าวรับใช้ส่วนตัวของเฟิงหยูเฮงและนางได้รับการฝึกฝนจากตำหนักหยู ถ้านางต้องการจะแอบติดตามคนสองคนในคฤหาสน์หลิว มันจะง่ายและตัดสินใจทำ เดินไปที่ด้านหน้า พ่อบ้านฉีและชูเต๋าไม่ได้สังเกตว่ามีใครบางคนกำลังตามหลังพวกเขา ระหว่างทางไปที่เรือนของหลิวซื่อ เมื่อพวกเขาเดินผ่านห้องโถงที่คดเคี้ยว พ่อบ้านฉีเอื้อมมือออกไปและจับก้นของชูเต๋าซึ่งกระตุ้นเสียงร้องจากชูเต๋า หลังจากนี้นางก็จ้องมองเขาและกล่าวว่า “ทำไมมือของเจ้าไม่เชื่อฟัง ? เราใกล้จะถึงแล้ว เจ้าไม่กลัวว่าอนุหลิวจะรู้หรือ ? ”
“มีอะไรให้กลัว? ” พ่อบ้านฉีเต็มไปด้วยความมั่นใจ “มันไม่ใช่ครั้งแรก กี่ครั้งที่ข้าเห็นการแสดงออกที่น่ารักของเจ้า ชูเต๋า ? ถ้าพูดถึงเจ้าและอนุหลิว หัวใจของข้าโปรดปรานเจ้า อย่างไรก็ตามไม่มีอะไรที่สามารถทำได้เกี่ยวกับเรื่องนี้ นางเป็นเจ้านาย ถ้าข้าดูแลนางไม่ดี คงเป็นการยากที่จะพูดกับนางเกี่ยวกับการรับเจ้าเข้าบ้าน”
ชูเต๋าปล่อยเสียง“หึ” “เจ้าแก่แล้ว เจ้าอยากจะรับข้าเข้าบ้าน ? การได้รับความเพลิดเพลินเป็นสิ่งที่ดี แต่อนุหลิวบอกว่านางจะหาทางออกที่ดีในอนาคต ไม่ว่าอย่างไรข้าจะไม่ตกอยู่ในมือเจ้า”
พ่อบ้านฉีได้ยินสิ่งนี้และตะโกนเล็กน้อย“อย่ามองโลกในแง่ดีเกินไป เป็นไปได้ว่าเจ้าอาจต้องขอให้ข้ารับเจ้าเข้าบ้าน ! ลืมมันไปเถอะ เจ้ายังเป็นเด็กผู้หญิงที่อ่อนโยน เมื่อเปรียบเทียบกับความรู้สึกของหลิวซื่อ เจ้าค่อนข้างห่างไกล เมื่อเร็ว ๆ นี้หลิวซื่อได้รับสิ่งดี ๆ มาบ้าง ถ้าข้าดูแลนางคืนนี้ ข้าอาจได้รับประโยชน์บางอย่าง ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณท่านใต้เท้าที่อยู่กับท่านผู้หญิงในคืนนี้ ! ” เมื่อทั้งสองพูดคุยกัน พวกเขาก็เพิ่มความเร็ว
วังซวนขมวดคิ้วขณะฟังจากข้างหลังและคิดกับตัวเองกงหยูซึ่งเป็นคุณหนูใหญ่พูดถูกต้องที่สุด หลิวซื่อไม่ใช่คนที่ง่ายต่อการดูแล จริง ๆ แล้วนางมุ่งไปที่พ่อบ้านของคฤหาสน์ นางแอบตามหลังมาแล้วเห็นว่าพ่อบ้านฉีเข้าเรือนของหลิวซื่อ เขาพูดคุยเกี่ยวกับเตาอั้งโล่ ก่อนที่ชูเต๋าจะถอยออกจากห้อง นางปิดประตูเบา ๆ หลังจากนั้นไม่นานเทียนที่อยู่ข้างในห้องก็สว่าง และได้ยินเสียงหัวเราะของหลิวซื่อ…
วังซวนขดมุมปากของนางและถอยออกจากลานอย่างรวดเร็วนางหันไปตามชูเต๋าซึ่งกำลังมุ่งหน้าออกไป นางเดินตามต่อไปจนกระทั่งนางเห็นชูเต๋าถึงเตา ที่นั่นนางเห็นชูเต๋าขอน้ำร้อนจากบ่าวรับใช้ข้างใน ใจของนางไปทำงานและนางก็เข้ามา เมื่อเห็นชูเต๋าถือกาต้มน้ำร้อน นางมองไปที่เตาว่างและกล่าวด้วยความไม่พอใจว่า “นี่น้ำร้อนที่เตรียมไว้สำหรับคุณหนูใหญ่ไม่ใช่หรือ ? ทำไมคนอื่นถึงเอาไปได้ ? ”
บ่าวรับใช้ในห้องครัวรีบกล่าวว่า“ยังไม่มีคนของคุณหนูใหญ่มา บ่าวรับใช้ของอนุหลิวเข้ามาขอมัน ดังนั้นจึงมอบให้ชูเต๋า อาชวน ถ้าเจ้าต้องการ ข้าจะต้มให้ใหม่”
“ไม่อยู่ที่นี่หรือ? ” วังซวนชี้ไปที่กาต้มน้ำซึ่งชูเต๋าถืออยู่และกล่าวว่า “เนื่องจากต้มใหม่สำหรับคุณหนูใหญ่ ตอนนี้ข้ามาแล้วก็ควรมอบให้ข้า สำหรับฝ่ายอนุหลิวก็รอไปก่อน”
“บนพื้นฐานอะไร? ” ชูเต๋าจ้องที่นางและกล่าวกับวังซวน “ข้ามาที่นี่ก่อน กาต้มน้ำนี้ไม่มีชื่อของเจ้าเขียนไว้ ทำไมต้องมอบให้เจ้า ? เจ้าอ้างว่าเจ้าต้องการมันก่อนอย่างนั้นหรือ ? หลักฐานอยู่ที่ไหน ? ” นางจับกาต้มน้ำในมือข้างหนึ่งและเอามืออีกข้างเท้าสะโพกของนาง ถ้าเป็นเช่นนี้ ในอดีตบ่าวรับใช้จากเรือนของอนุคงไม่กล้าที่จะต่อต้านบ่าวรับใช้ของบุตรสาวของฮูหยินใหญ่ อย่างไรก็ตามหลิวซื่อได้ก่อให้เกิดระลอกคลื่นเมื่อไม่นานมานี้ และกงซานได้พบเสาหลักของการสนับสนุนในเมืองหลวง ประการที่สองวังซวนมาใหม่ ในขณะที่ชูเต๋าเป็นคนที่อยู่ในคฤหาสน์มานาน นางจะคิดยังไงกับบ่าวรับใช้ที่เพิ่งเข้ามา
แต่วังซวนปฏิเสธที่จะกลับนางกล่าวอย่างดื้อรั้น “ไม่ว่าข้าจะสั่งน้ำนี้ก่อนหรือไม่ คุณหนูใหญ่คือบุตรสาวของฮูหยินใหญ่ เป็นเรื่องธรรมดาที่เราจะต้องทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้เพื่อนาง ถึงแม้ว่าอนุหลิวจะเป็นผู้หญิงคนหนึ่งของท่านใต้เท้า แต่นางก็เป็นเพียงอนุ กฎของคฤหาสน์มักจะวางกับคุณหนูและคุณชายเหนือกว่าอนุ ไม่ว่าอนุจะได้รับการสนับสนุนเพียงใด นางจะต้องคารวะเมื่อพบคุณหนูใหญ่ ชูเต๋า ทำไมเจ้าถึงไม่เข้าใจตรรกะนี้เลยหรือ ? ”
“เจ้า…”ชูเต๋าเห็นว่าอาซวนไม่ยินยอมและนางก็อดไม่ได้ที่จะโกรธ “ถึงตอนนั้นก็ขึ้นอยู่กับว่าใครที่เป็นคุณหนูใหญ่ กาต้มน้ำร้อนนี้ได้รับการร้องขอจากอนุหลิว และอนุหลิวไม่ได้ง่ายเหมือนอนุคนอื่น หากเจ้าไม่เชื่อข้าเพียงไปหาท่านใต้เท้า ดูว่าท่านใต้เท้าจะยืนอยู่ข้างใคร ? ฮึ่ม ! ถ้าวันนั้นมาถึง เมื่อคุณหนูสามกลับมาที่คฤหาสน์ เจ้าอาจถูกไล่ออกจากคฤหาสน์จู้ ! ”
วังซวนขมวดคิ้วและมองนางซักพักหนึ่งในขณะที่บ่าวรับใช้ทำหน้าที่ต้มน้ำแนะนำ “อาซวน ข้าจะช่วยต้มน้ำให้เจ้าทันที อย่าทะเลาะกับชูเต๋าเลย” ผู้คนในคฤหาสน์จู้รู้ว่าอนุหลิวได้รับความโปรดปรานเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และนางก็ได้รับการสนับสนุนจากองค์ชายและสมาชิกของพระราชวังแห่งฮ่องเต้ในเมืองหลวง พวกเขาไม่กล้าทำผิด นางจึงวิงวอนขอวังซวน
วังซวนคิดเล็กน้อยจากนั้นจึงก้มหัวลงแล้วกล่าวเบาๆ “ลืมไปเถอะ แค่ต้มอีกรอบ ! ในที่สุดข้าก็หาที่ทำงานได้และไม่ต้องการออกจากคฤหาสน์จู้ ข้าไม่ต้องการแยกจากคุณหนูใหญ๋”
ชูเต๋าเห็นว่าตัวเองมีคนหนุนหลังและยิ้มแย้มแจ่มใสนางจับกาต้มน้ำเอาไว้
วังซวนไม่เพียงแต่รออยู่เฉยๆ ในห้องครัวโดยบอกว่านางจะกลับมา จากนั้นนางก็กลับไปที่ด้านข้างของกงหยูอย่างรวดเร็ว กงหยูกำลังรู้สึกเบื่อในห้องของนาง เมื่อเห็นการกลับมาของวังซวน นางอดไม่ได้ที่จะตำหนินาง “เจ้าเพิ่งไปซื้อขนมอบ ทำไมเจ้ากลับมาช้ามาก ? ข้างนอกมันมืดแล้ว ข้าจะได้กินขนมอบหรือไม่ ? ”
วังซวนขอโทษซ้ำๆ “มันเป็นความผิดของข้าเจ้าค่ะ คุณหนูใหญ่โปรดสงบสติอารมณ์ ในความเป็นจริง ข้ากลับมาที่คฤหาสน์นานแล้ว ข้าจะไปเอาน้ำร้อนให้คุณหนูใหญ่ ใครจะรู้… ใครจะรู้… ”
”มันคืออะไร? ” กงหยูเห็นว่านางลังเลที่จะพูดต่อและอดไม่ได้ที่จะถามว่า “มันแค่กาต้มน้ำร้อนไม่ใช่หรือ ? เกิดอะไรขึ้น ? ”
วังซวนถอนหายใจ“ก่อนที่ข้าจะออกไป ข้าแจ้งให้ห้องครัวต้มน้ำร้อนให้คุณหนู เพื่อให้ความอบอุ่น เมื่อข้ากลับมาข้าจะไปเอา ใครจะรู้ว่ากาต้มน้ำจะถูกฉวยเอาไปก่อนโดยชูเต๋าจากเรือนของอนุหลิว ข้าแย่งกับนางเล็กน้อย แต่ชูเต๋ากล่าวว่าคนที่ได้รับความโปรดปรานมากที่สุดในคฤหาสน์คืออนุหลิว แม้ว่าจะเป็นคุณหนูใหญ่ของฮูหยินใหญ่ แต่คุณหนูก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะแย่งจากอนุหลิวได้ นางยังกล่าวอีกว่าเมื่อวันนั้นมาถึง เมื่อคุณหนูสามกลับมา ตำแหน่งของบุตรสาวของฮูหยินใหญ่จะต้องเป็นของนางอย่างแน่นอน นางจะไล่พวกเราทุกคนออกไป และนาง…”
“ฝันไปเถิด! ” กงหยูโกรธมาก “นั่นอนุหลิว ข้าไว้หน้านางแต่นางไม่ต้องการ ตอนนี้หลังจากช่วงเวลาสั้น ๆ โดยไม่มีการทุบตี นางต้องการที่จะรื้อบ้านลงหรือ ? ไม่ต้องพูดถึงบุตรสาวของนางยังไม่กลับมา แต่ถึงแม้ว่านางมีท่านแม่ของข้ายังคงอยู่ในตำแหน่งฮูหยินใหญ่ ไม่มีการสัมผัสหรือเหตุผลที่จะทำให้นางก้าวลง ต่ำช้า นังแพศยาน่าตายคนนั้นไม่สามารถที่จะนั่งนิ่ง ๆ และต้องการที่จะแทนที่เราหรือ ? ”
วังซวนช่วยกล่าว“ข้าก็รู้สึกว่าคนของอนุหลิวกลายเป็นพวกที่หยิ่งเกินไป แม้ว่าพวกนางจะคิดแบบนี้ ก็ไม่ควรพูดอย่างเปิดเผย ! ” นางเติมเชื้อเพลิงลงในกองไฟซึ่งดูเหมือนว่าไม่กลัวว่ากงหยูจะโต้เถียงกับคนในห้องครัว หลังจากคืนนี้ใครจะรู้ว่าสถานการณ์แบบไหนที่หลิวซื่อจะพบตัวเอง ใครจะพูดแทนนางบ้าง “คุณหนูอยู่ห้องหนังสือแบบนี้ ต่อไปจะไม่มีทางทำสิ่งใด ! พวกเราจะไม่ถูกกลั่นแกล้งตายเพราะพวกนางหรือเจ้าคะ ? ”
กงหยูก็คิดแบบนี้เช่นกันนางกระทืบเท้าของนางและตอบว่า “อาซวน เรียกบ่าวรับใช้และยายไปที่ลานบ้าน ไปพร้อมกับข้า ทั้งสองวิธี ท่านพ่อไม่ได้อยู่ในห้องของนางในคืนนี้ คุณหนูผู้นี้อยากถามหลิวซื่อเป็นการส่วนตัวว่า นางต้องการทำอะไร ! ”
นี่เป็นการตัดสินใจที่วังซวนรออยู่และนางออกจากห้องทันทีเพื่อเรียกบ่าวรับใช้ทั้งหมดในลานบ้าน จากนั้นทุกคนก็มุ่งหน้าไปที่เรือนของหลิวซื่ออย่างจริงจัง คฤหาสน์ตระกูลจู้ ขุนนางขั้นหก ไม่มีบ่าวรับใช้มากมาย ที่พักก็ไม่ใหญ่มาก พวกนางไปถึงโดยไม่เดินนานนัก กงหยูเตะประตูและพุ่งตรงเข้าหาห้องหลิวซื่อ
เพื่อไม่ให้บ่าวรับใช้เกิดความสงสัยพวกบ่าวรับใช้ถูกชูเต๋าไล่ไปนอนที่ห้องของบ่าวรับใช้ ในเวลานี้มีเพียงชูเต๋าคนเดียวเท่านั้นที่ยืนเฝ้าอยู่ข้างนอก
แต่ผู้หญิงคนนี้ก็มีความยากลำบากในการระงับความปรารถนาชั่วร้ายของนางแทนที่จะยืนเฝ้าอย่างเหมาะสม นางก็เปิดประตูเล็กน้อยเพื่อฟังเสียง ในท้ายที่สุดนางยังคงเป็นแค่บ่าวรับใช้และนางขาดความกล้าหาญมากเกินไป ดังนั้นเมื่อกงหยูพุ่งเข้าชน บ่าวรับใช้จึงหวาดกลัวอย่างมาก ปฏิกิริยาแรกของนางคือหนี
วังซวนจะอนุญาตให้นางหนีไปได้อย่างไรนางก้าวไปข้างหน้า นางจับตัวอีกฝ่ายไว้และนำกงหยูเข้ามาใกล้ห้องของหลิวซื่อ เสียงจากอีกฝั่งหนึ่งดังชัดเจนเข้าไปในหูของกงหยูและนางก็สับสน บิดาของนางไม่ได้นอนอยู่กับมารดาของนางหรือ ?
ขณะที่นางรู้สึกอายและอยากจากไปนางได้ยินเสียงของชายข้างในกล่าวว่า “ชูเต๋าเป็นคนเฝ้าประตูอย่างไร ? เจ้าเห็นหนูหรือแมวหรือไม่ ? เจ้าไม่ตั้งใจทำงานของเจ้าให้ดี”
กงหยูตกตะลึงนี่ไม่ใช่เสียงบิดาของนาง !

อ่านนิยายจีนแปลไทยทุกตอน