สล็อตออนไลน์ บาคาร่า pg slot บาคาร่า

Divine Doctor Daughter of the First Wife 971

The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ / แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ – ตอนที่ 971 การถูกบังคับให้ช่วยสร้างสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอด

ตอนที่ 971 การถูกบังคับให้ช่วยสร้างสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอด
ตอนที่971 การถูกบังคับให้ช่วยสร้างสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอด
ทุกวันนี้ในพระราชวังของฮ่องเต้ทะเลสาบน้ำแข็งได้ดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมาย เฟิงหยูเฮงเพิ่งโยนคนสามคนเข้าไป แต่ก็ไม่ได้ทั้งหมด ตอนนี้มีข่าวว่าจาวเหลียนทำลายน้ำแข็งเพื่อจับปลา ผลลัพธ์ที่ได้คือตัวเขาตกลงไปในน้ำ
นางรู้สึกไร้พลังอย่างยิ่งเมื่อได้ยินเรื่องนี้นางทำได้แค่ให้ซวนเทียนเก้อและคนอื่น ๆ ออกจากพระราชวังก่อน จากนั้นนางก็ติดตามนางกำนัลและมุ่งหน้าไปหาจาวเหลียน
เมื่อพวกนางไปถึงจาวเหลียนเพิ่งถูกบ่าวรับใช้ดึงตัวขึ้นมา เขาอยู่ในสภาพที่ดูแย่มาก มีเศษน้ำแข็งในเส้นผมของเขาและร่างกายของเขาเปียกโชก เขาสูญเสียแม้แต่รองเท้าคู่เดียวของเขา เมื่อมองดูเขาอีกครั้ง เขาก็ดูงุนงง ดวงตาข้างหนึ่งของเขาปิดและพวกมันก็ดูไม่มีพลัง นางกำนัลที่อยู่ข้าง ๆ เขากล่าวว่า “เราไม่รู้ว่าคนผู้นี้เข้ามากับพระชายาหรือไม่ เฉพาะตำหนักจางหนิงเท่านั้นที่มีงานเลี้ยงในวันนี้ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ การรายงานเรื่องนี้ไปยังฝ่ายอื่นนั้นคงจะถูกต้องใช่หรือไม่เพคะ” หลังจากกล่าวแบบนี้พวกนางเงยหน้าขึ้นมองเห็นเฟิงหยูเฮงที่เดินมาอย่างรวดเร็ว และพวกนางอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอกรีบคำนับนาง
เฟิงหยูเฮงโบกมือของนาง“ไม่จำเป็นต้องมากพิธี” จากนั้นนางก็มาถึงตรงหน้าจาวเหลียวอย่างรวดเร็ว นางมองเขาสักพักแล้วเอื้อมมือไปจับข้อมือ นางรู้สึกว่าชีพจรของเขามั่นคงและพลังของเขาเป็นปกติ มันเป็นเพียงว่าเขาดูซีดเซียวเล็กน้อย ไม่มีปัญหาที่เกิดจากการตกลงไปในน้ำ
แต่จาวเหลียนไม่คิดว่าจะเป็นเช่นนี้เมื่อเห็นว่าเฟิงหยูเฮงมาถึงแล้ว เขาก็ถามอย่างอ่อนแอ “อาเฮง ข้าจะตายหรือไม่ ? การได้พบเจ้าก่อนที่ข้าจะตายนั้นช่างดีจริง ๆ ”Aileen-novel
เฟิงหยูเฮงขมวดคิ้วและกล่าวอย่างเงียบๆ “จาวเหลียน อย่าแกล้งทำ ลุกขึ้นเร็ว ! ทะเลสาบน้ำแข็งที่เลวร้ายในราชวงศ์ต้าชุน สำหรับคนที่โตขึ้นมาในที่หนาวเย็นอย่างเฉียนโจวคืออะไร ? เพียงแค่ขึ้นอยู่กับร่างกายที่ทนความเย็นของเจ้า เจ้าสามารถเปลื้องผ้าและว่ายน้ำหลายรอบรอบทะเลสาบนี้ อย่าคิดว่าข้าไม่รู้เรื่องนี้”
อย่างไรก็ตามจาวเหลียนทำตัวราวกับว่าเขาไม่เข้าใจจับมือนางอย่างอ่อนแรง เขาส่ายหน้าซ้ำ ๆ “ข้ากำลังจะตายจริง ๆ ข้าหนาวมาก ร่างกายของข้ารู้สึกอ่อนแอ อาเฮง ช่วยข้าเร็ว พาข้าไปที่ห้องอุ่น ๆ ! ข้าไม่อยากตายข้างนอก”
นางกำนัลที่ล้อมรอบพวกเขาก็คล้อยตามเช่นกัน“ร่างกายของนางเปียกชุ่มไปหมด หากนางยังคงนอนอยู่บนหิมะ ชีวิตของนางอาจตกอยู่ในความเสี่ยงเพคะ”
เฟิงหยูเฮงเริ่มยิ้มเมื่อมองไปที่จาวเหลียนนางถามว่า “มีตำหนักหลายแห่งในพระราชวังของฮ่องเต้ พูดมาว่าเจ้าต้องการรักษาที่ไหน ? ”
จาวเหลียวถอนหายใจออกมา“อาเฮง ที่ไหนก็ได้ ข้าแค่อ่อนแอ ดูเหมือนว่าข้าจะต้องใช้เวลาในตำหนักเพื่อพักฟื้น ข้ารู้ว่าเจ้าสามารถทำอะไรบางอย่างได้แน่นอนและผู้คนในตำหนักจะต้องเผชิญหน้า การหาสถานที่สำหรับผู้ป่วยอย่างข้าจะไม่ยาก แล้ว… เขาคิดสักครู่แล้วกล่าวว่า “ข้าจำได้ว่าความสัมพันธ์ของเจ้ากับฮองเฮาค่อนข้างดี แล้วเราจะไปที่ตำหนักของฮองเฮา ! ไม่ต้องกังวล ข้าจะไม่ทำให้นางเดือดร้อน ข้าจะออกจากตำหนักหลังจากดีขึ้นแล้ว”
เฟิงหยูเฮงเกือบระเบิดเสียงหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินเช่นนี้ไปที่ตำหนักของฮองเฮาเพื่อการพักฟื้น ? คนผู้นี้คิดหรือไม่ว่าตำหนักของฮองเฮาเป็นที่หลบภัยที่ทุกคนสามารถเข้าไปได้ตามที่พวกเขาพอใจ แต่หลังจากคิดไปเล็กน้อย นางก็รู้สึกว่าจาวเหลียนเข้ามาในพระราชวังโดยมีเป้าหมาย เขาเข้ามาร่วมงานเลี้ยงของพระสนมหลี่ แต่ไม่ได้เฉียดกรายเข้าไปใกล้ตำหนักจางหนิงแม้แต่นิดเดียว นางยังลืมเกี่ยวกับของกำนัลที่นางมอบให้ แต่เขาไม่ได้ถาม หลังจากหันกลับมา เขาก็ตกลงไปในทะเลสาบน้ำแข็ง และขอให้ไปพักฟื้นอยู่ในตำหนักจิงซีเป็นระยะเวลาหนึ่ง… ความสงสัยเกือบปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนาง ขณะที่นางเอนกายและกระซิบถามเบา ๆ ว่า “เจ้ากำลังวางแผนทำอะไร ? ”
จาวเหลียนไม่ตอบสนองเขากลอกตาไปมาและเป็นลม
ในความเป็นจริงเฟิงหยูเฮงต้องการที่จะกระตุ้นเขาด้วยเข็มเพื่อปลุกเขาขึ้นมา เพื่อแสร้งเป็นลมในตักของหมอ นี่เป็นสิ่งที่ไม่เกินความสามารถในการเสแสร้งของจาวเหลียน แต่นางไม่ได้ทำเช่นนี้ นางกลับไปพร้อมกับคำขอของจาวเหลียนและแจ้งนางกำนัลด้านข้างของนาง “ไปเรียกเกี้ยวมา แล้วพานางไปที่ตำหนักจิงซี สหายของข้าตกลงไปในน้ำโดยไม่ตั้งใจและอ่อนแอมาก ไม่มีอะไรที่สามารถทำได้ และต้องอยู่ในตำหนักเพื่อพักฟื้น ได้โปรดให้นางเข้าไปด้วย”
หลังจากที่นางกล่าวสิ่งนี้นางมองไปที่จาวเหลียนซึ่ง “หมดสติ” และรู้สึกว่ามุมของริมฝีปากของคนผู้นี้โค้งขึ้นเล็กน้อย รูปลักษณ์ของความสำเร็จสะท้อนอยู่บนใบหน้าของเขาและมันก็ทำให้โมโหมาก
เฟิงหยูเฮงจะต้องไปกับเขาอย่างแน่นอนสำหรับการเดินทางครั้งนี้นางเชื่อมั่นว่าจาวเหลียนมีเหตุผลของตัวเองที่ต้องการอยู่ในตำหนักจิงซี เช่นเดียวกับการเยี่ยมชมครั้งนี้ที่พระราชวังของฮ่องเต้ และเหมือนกับคำขอครั้งแรกของเขาที่จะถูกพามายังเมืองหลวงของราชวงศ์ต้าชุนนั้น จาวเหลียนมีความคิดและความลับของเขาเอง แม้เพียงแค่พิจารณาถึงทหาร 100,000 นาย นางก็ต้องการความช่วยเหลือในเรื่องนี้ ยิ่งไปกว่านั้นในเรื่องของหลู่หยาน เฟิงหยูเฮงต้องการที่จะรู้ความลับของฮองเฮาผู้สูงศักดิ์ที่ไม่อาจบรรยายได้
ในด้านนี้เฟิงหยูเฮงไปที่ตำหนักจิงซี ในอีกด้านหนึ่ง กงซานได้นำเด็กสาวกลุ่มหนึ่งจากตำหนักจางหนิงไปยังตำหนักชุนชาน หลังจากเดินเข้าไปในตำหนัก นางได้ยินเสียงที่ดังขึ้นมาด้วยความโกรธของท่านผู้หญิงหยวน มันฟังดูเหมือนว่านางกำลังดุและลงโทษนางกำนัล อย่างไรก็ตามข้อความโดยรวมพูดถึงงานเลี้ยงในตำหนักจางหนิง
นางคิดถึงการหายตัวไปของคุณหนูทั้งสามคนก่อนเข้ามาในห้องโถงของท่านผู้หญิงหยวนท่านผู้หญิงหยวนเห็นนางมาถึงและขับไล่นางกำนัลออกไปทันที จากนั้นนางดึงกงซานมาถามว่า “สถานการณ์ที่นั่นเป็นอย่างไร ? ”
กงซานคิดเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า“ไม่มีอะไรมากเจ้าค่ะ มันเป็นข้อถกเถียงเล็กน้อยระหว่างคุณหนูไม่มีอันตรายและไม่มีการปะทะใด ๆ สำหรับป้ารอง…”
“อย่าพูดถึงเรื่องป้ารองของเจ้าที่นี่! ข้าไม่มีน้องสาวแบบนั้น ! ” ไม่ว่านางจะไว้หน้าพระสนมหลี่มากเท่าไรต่อหน้าคนอื่นเพื่อบุตรชายของนาง เมื่อนางกลับไปยังสถานที่ของนางเอง นางก็ไม่สามารถอดทนได้อีกต่อไป ความไม่พอใจทั้งหมดที่นางได้รับในตำหนักจางหนิงจะกลับมาระบายที่นี่ แค่ลงโทษนางกำนัลก็ยังไม่พอ เมื่อได้ยินกงซานกล่าวถึงพระสนมหลี่ นี่เป็นเรื่องที่นางไม่ชอบมาก
กงซานเข้าใจความรู้สึกของท่านผู้หญิงหยวนนางพยักหน้าและกล่าวว่า “ใช่แล้ว พระสนมหลี่ ข้ารู้สึกว่าทัศนคติที่นางมีต่อพระชายาหยูนั้นแปลกมาก ไม่เพียงแต่นางจะอบอุ่นอย่างมาก แต่ยัง…” นางครุ่นคิดสักพักแล้วกล่าวต่อ “นอกจากนี้ข้ายังให้ความสนใจกับเนื้อหาของการสนทนาของพวกนาง มันไม่สามารถเรียกว่าการสนทนาได้ ส่วนใหญ่เป็นเพียงแค่พระสนมหลี่ที่พูดเอง ในขณะที่พระชายาหยูตอบสนองเป็นครั้งคราว ส่วนใหญ่พระสนมหลี่พูดถึงสิ่งต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับองค์ชายหก ว่าองค์ชายหกเป็นอัจฉริยะทางวรรณกรรม และพระองค์สามารถแบ่งปันภาระของฮ่องเต้ได้อย่างไร ความรู้สึกนั้นราวกับว่า… ราวกับว่านางพยายามอย่างยิ่งที่จะให้พระชายาหยูเข้าใจว่าองค์ชายหกนั้นดีเพียงใด ท่านป้าว่าเป็นเรื่องแปลกหรือไม่เจ้าคะ ? หากพระชายาหยูยังเป็นหญิงสาวที่ยังไม่แต่งงานก็ยังอาจพอเข้าใจได้ แต่ตอนนี้นางก็เป็นผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว ไม่ว่านางจะเข้าใจว่าองค์ชายหกนั้นดีเพียงใด มันจะมีประโยชน์อะไร ? ”
ถึงแม้ว่ากงซานจะไม่เข้าใจแต่นางก็มีสถานการณ์ที่ไม่แน่นอน มันเป็นเพียงแค่ความคิดที่ว่ามันช่างน่ากลัวเกินไป และนางก็ไม่กล้าคิดลึกเกินไป
แต่ท่านผู้หญิงหยวนนั้นแตกต่างนางมักจะมีหลายสิ่งหลายอย่าง หลังจากใช้เวลาหลายปีในพระราชวัง ความคิดของนางช่างลึกซึ้งเหลือเกิน ในทันทีที่กงซานพูดจบ นางก็เข้าใจในสิ่งที่พระสนมหลี่คิด เพียงแต่ว่านางอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ แต่เมื่อความคิดนี้มาถึงใจ “นางต้องการหาภรรยาให้กับบุตรชายของนาง มันเป็นสิ่งที่นางสามารถเกิดขึ้นได้อย่างแท้จริง แม้จะเป็นคนที่มีความสามารถมากมายเช่นเฟิงหยูเฮง แต่นางก็แต่งงานกับองค์ชายเก้าแล้ว นางเข้าร่วมงานเลี้ยงอะไร แต่…” ท่านผู้หญิงหยวนคิดเร็ว “นั่นก็ดีเช่นกัน จะเป็นการดีที่สุดถ้านางมีความคิด มันจะเป็นกังวลถ้านางไม่ทำอะไร และพอใจกับตำแหน่งสูงส่งของนาง นั่นจะทำให้เราไม่มีอะไรให้ใช้ประโยชน์ได้”
กงซานถามนางว่า“ท่านป้ามีความคิดที่ดีหรือไม่? ข้าได้ยินลูกพี่ลูกน้องโมบอกว่าองค์ชายหกมีสิทธิ์ในการสั่งการทหารถึง 30,000 นาย และพวกเขามีความสำคัญต่อลูกพี่ลูกน้องโมมาก ยิ่งไปกว่านั้นกองทหาร 30,000 นายก็ถูกนำกลับไปยังเมืองหลวงอย่างลับ ๆ พวกเขาอยู่ที่นั่นในเรื่องที่เกิดอะไรขึ้นในเมืองหลวง หากลูกพี่ลูกน้องโมสามารถอ้างสิทธิ์ในกองทัพจำนวน 30,000 นาย โดยเพิ่มทหารรักษาการณ์ในพระราชวัง เมืองหลวงจะเป็นอาณาจักรของลูกพี่ลูกน้องโม”
”ใช่! ” ท่านผู้หญิงหยวนผงกหัว “แท้จริงแล้วมันเป็นเช่นนี้ นั่นเป็นสาเหตุที่เราต้องคิดหาวิธีที่จะดึงพระสนมหลี่เข้ามาเป็นพวก จากนั้นเราก็ดึงนางกลับมาตอนที่นางกำลังจะถูกทำลาย สิ่งนี้เรียกว่าการบังคับให้ใครบางคนค้นหาความตั้งใจที่จะอยู่รอด”
“ดึงนางมาเข้าเป็นพวกหรือเจ้าะ? ” กงซานไม่สามารถระบุได้ “เราจะดึงนางมาเข้าเป็นพวกได้อย่างไรเจ้าคะ ? ”
ท่านผู้หญิงหยวนยิ้ม“ลองคาดเดาถึงพระชายาหยูได้หรือไม่ การตายครั้งนี้ยังไม่ยิ่งใหญ่พอหรือ ? ”
เมื่อกงซานออกจากพระราชวังเฟิงหยูเฮงก็เพิ่งปีนเข้าไปในรถม้าของนางและม่านยังไม่ลดลง ใครจะรู้ว่ากงซานกำลังคิดอะไรอยู่ ขณะที่นางวิ่งไปที่เฟิงหยูเฮง นางถามว่า “พระชายาหยูจะกลับตำหนักหรือเพคะ ? ”
เฟิงหยูเฮงพยักหน้า“ใช่! ทำไมคุณหนูตระกูลจู้จึงรีบร้อนอย่างนี้?”
กงซานกล่าวว่า“ข้าต้องรีบและแจ้งสมาชิกในครอบครัวของคุณหนูทั้งสามที่ตกน้ำ ข้าเป็นคนพาพวกนางเข้ามาในพระราชวัง ตอนนี้มีบางอย่างเกิดขึ้น ข้าก็ต้องให้คำอธิบายกับพวกเขา หมอหลวงกล่าวว่า… เป็นไปได้ว่าพวกนางอาจจะไม่รอดเพคะ”
“โอ้”เฟิงหยูเฮงไม่มีปฏิกิริยาพิเศษ “เช่นนั้นก็รีบไป ! หากพวกนางอาจจะไม่รอด ไม่ว่าอย่างไร มันจะเป็นการดีที่สุดถ้าพวกนางได้พบครอบครัวเป็นครั้งสุดท้าย”
หวงซวนยังไล่ตามจากด้านข้าง“ใช่ ! ถ้าคุณหนูตระกูลจู้มีเวลาพูดคุยกับพระชายาของเรา มันจะเป็นการดีกว่าถ้าเจ้าขึ้นไปในรถม้าของเจ้า”
กงซานมองทั้งสองคนพร้อมนิ่วหน้านางไม่สามารถหยุดตัวเองจากการถามว่า “พระชายาไม่กลัวที่จะโดนผู้คนต่อต้านบ้างหรือ ? ไม่ว่าอย่างไรคุณหนูทั้งสามคนนั้นมาจากครอบครัวขุนนาง ทำไมชีวิตของพวกนางจึงมีค่าเพียงเล็กน้อยในสายตาของพระชายาเพคะ ? ”
เฟิงหยูเฮงถาม“ถ้าเช่นนั้นทำไมชีวิตของเด็กน้อยจึงไร้ค่าในสายตาของพวกนาง ? ”
“นั่น…มันแตกต่างกัน ! เด็กน้อยคนนั้นยังไม่ตาย ! ”
“การกระทำและความตั้งใจเดิมนั้นเหมือนกันไม่ว่าใครจะตายหรือไม่ก็เป็นเรื่องของความไม่แน่นอน” เฟิงหยูเฮงกล่าว “สำหรับการที่ผู้คนจะต่อต้านข้าหรือไม่ นั้น เราไม่เคยบาดหมางกัน ครอบครัวของพวกนางเคยต่อต้านข้าเมื่อนานมาแล้ว สิ่งนี้จะไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย”
“พระชายาต้องปล่อยวางบ้างเพคะ”กงซานกล่าวอย่างเงียบๆ “เป็นไปไม่ได้ที่พระชายาหยูจะไม่เข้าใจตรรกะนี้”
”ถูกต้อง! ” เฟิงหยูเฮงกระพริบตา “ทุกคนต้องรู้จักปล่อยวาง การทุ่มเทเงินทั้งหมดไว้กับองค์ชายแปด คุณหนูตระกูลจู้ อย่าลืมรากฐานของเจ้าและอย่าลืมว่าแซ่ของเจ้าคืออะไร” หลังจากกล่าวแบบนี้ นางเหลือบมองอาฮวนและอาหรูโดยไม่ทันให้ใครสังเกตเห็น จากนั้นนางก็สั่งให้ม่านลง คนขับสะบัดแส้ขึ้นและรถม้าก็หายตัวไปอย่างรวดเร็ว
สิ่งนี้ทำให้กงซานยืนอยู่คนเดียวมองไปในทิศทางที่นางจากไป ขณะที่คิดถึงสิ่งสุดท้ายที่เฟิงหยูเฮงพูด ในเวลานี้นางได้ยินนางกำนัลจากตำหนักเซียงกล่าวว่า “คุณหนูอย่าฟังสิ่งที่พระชายาหยูพูดเลยเจ้าค่ะ คุณหนูเป็นคนที่ได้รับการสนับสนุนจากองค์ชายแปด ยศศักดิ์ของคุณหนูกำลังจะมาเจ้าค่ะ ! ”
กงซานพยักหน้า“ข้าเข้าใจ” นางหันกลับมา และกลับไปที่รถม้าของนาง ในขณะที่อาฮวนและอาหรูมองหน้ากันอย่างรวดเร็ว และมีความคิดบางอย่างของพวกนางเอง…

อ่านนิยายจีนแปลไทยทุกตอน