Divine Doctor Daughter of the First Wife 969

23 ธันวาคม 2020   @admin  

ตอนที่ 969 นี่เป็นการระบายความแค้นแทนเฟิงเฟินไดใช่หรือไม่ ?
ตอนที่969 นี่เป็นการระบายความแค้นแทนเฟิงเฟินไดใช่หรือไม่ ?
พระสนมหลี่หน้าเสียจากสิ่งที่เฟิงเฟินไดกล่าวดังนั้นนางจึงปฏิเสธอย่างไร้เหตุผล “ถ้ามันไม่ได้ดูฉากที่คึกคัก มันจะเป็นอะไรอีก เป็นไปได้หรือไม่ที่เจ้าต้องการให้ข้าไปช่วยเด็กคนนั้น”
“นี่คือพระราชวังของฮ่องเต้! ” เฟิงเฟินไดกลายเป็นคนคลั่ง “เรื่องเกิดขึ้นระหว่างงานเลี้ยงในตำหนักของท่าน ควรจะส่งคนให้ไปช่วยเขาหรือไม่ ? เป็นไปได้หรือไม่ที่ท่านจะนั่งเฉย ๆ และดูเขา ? ”
จูเอ่อเตือนพระสนมหลี่“เราควรจะช่วยเขา”
แต่พระสนมหลี่จะรู้วิธีเริ่มช่วยเขาได้อย่างไรกงซานเป็นผู้ร้องทุกข์ใน “เรียกนางกำนัลมา ให้พวกเขานำเชือกโยนลงกลางทะเลสาบ ให้เด็กจับเชือก และเราสามารถดึงเขากลับมาได้ พื้นผิวของน้ำแข็งลื่นและคงทำให้ง่ายต่อการดึงเขาขึ้นมา”
พระสนมหลี่กล่าวอย่างเย็นชาต่อหน้านางกำนัล“เจ้าจะยืนอยู่เพื่ออะไร ? รีบไปหาเชือกมา ! ” หลังจากกล่าวแบบนี้ นางมองเฟิงเฟินไดอีกครั้งและกล่าวด้วยความไม่พอใจ “อย่าไปในสถานที่ที่เจ้าไม่ควรไป ไม่ต้องพูดถึงการมาโดยไม่ได้รับเชิญ แต่เจ้ายังพาเด็กเล็กมาด้วย งานเลี้ยงที่ดีถูกทำลายเพราะเจ้า ! ”
ซวนเทียนหยูรู้สึกว่าคำเหล่านี้แรงมากเกินไปขณะที่นางเอ่ยเบา ๆ ว่า “มีความเป็นปฏิปักษ์ระหว่างพระสนมหลี่และเฟิงเฟินไดหรือไม่ ? เมื่อก่อนข้ารู้เพียงว่าพระสนมหลี่มีนิสัยแปลก ๆ และไม่ชอบการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คน อย่างไรก็ตามเมื่อได้เห็นนางวันนี้ นางดูเหมือนว่าจะแย่กว่าที่คิด ! ”
เหรินซีเฟิงยังกล่าวอีกว่า“จริง ๆ ไม่ว่าจะพูดอะไรมันเป็นแค่เด็กตัวเล็ก ๆ แม้ว่าเฟิงเฟินไดจะพยายามและทำให้นางลำบาก แต่ก็ไม่เกี่ยวข้องกับเด็ก ทัศนคติของพระสนมหลี่ทำให้ดูเหมือนว่านางไม่ชอบที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คน นางเป็นคนเลือดเย็น”
ในขณะนี้เฟิงหยูเฮงมองไปที่พระสนมหลี่และรู้สึกว่าจิตใจของบุคคลนี้บิดเบี้ยวเล็กน้อยอย่างแท้จริงหลังจากคิดไปเล็กน้อย ตั้งแต่การล่าสัตว์ในฤดูหนาวที่ผ่านมาซึ่งหนึ่งในสิ่งที่พระสนมหลี่ทำได้นั้นถือเป็นเรื่องปกติ นางส่ายหน้า แน่นอนคนที่น่าสงสารทุกคนจะมีท่าทางน่ารังเกียจ เพียงขึ้นอยู่กับความคิด และการจัดการตามธรรมชาติของพระสนมหลี่ มันเป็นการยากที่จะตำหนิผู้คนในพระราชวังที่ไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กับนางมากเกินไปในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ในขณะที่นางคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ร่างกายของนางเริ่มเคลื่อนไหวช้าลง นางกำลังมุ่งหน้าไปในทิศทางของคุณหนูที่โยนเสี่ยวเปาลงบนน้ำแข็ง
นางกำนัลรีบนำเชือกยาวมาให้ขันทีขว้างเชือกลงบนน้ำแข็งเฟิงเฟินไดกลัวจนกรีดร้องว่า “ระวัง ! ระวัง ! ระวังอย่าให้น้ำแข็งแตก”
ขันทีรู้สึกขมขื่นหากพวกเขาขว้างเชือกเบาเกินไป พวกเขาจะไม่สามารถขว้างมันไปได้ถึง หากพวกเขาโยนมันแรงเกินไปพวกเขาจะทำลายน้ำแข็ง มันเป็นงานที่ยากจริง ๆ หลังจากผ่านไปห้าหรือหกครั้ง เชือกไปถึงด้านของเสี่ยวเปา เฟิงเฟินไดดีใจ และตะโกนเสียงดัง “เสี่ยวเปา ! คว้าเชือก รีบจับเชือกอย่างรวดเร็ว ! ”
น่าเสียดายที่เด็กอายุน้อยเกินไปและเขาทำอะไรไม่ถูกเขาเอาแต่ร้องไห้ เขาจะฟังคำสั่งของเฟิงเฟินไดได้อย่างไร ? เสียงของเฟิงเฟินไดเริ่มกรีดร้องจากฝั่ง แต่เสี่ยวเปายังไม่ฟังและไม่คว้าเชือก เฟิงเฟินไดตะโกนบอกอย่างใจจดใจจ่อ หันหัวของนางอีกครั้ง นางเห็นผู้ร้ายทั้งสามยังคงยืนอยู่ตรงนั้น พวกนางดูมีความสุขบนใบหน้า ความโกรธของนางเพิ่มสูงขึ้นทันที ขณะที่นางพุ่งไปจับคอหนึ่งในนั้นและพูดเสียงดังว่า “เจ้ามีความสุขมากใช่หรือไม่ ! เจ้าชอบทำร้ายคนอื่นงั้นหรือ ! วันนี้ข้าจะบีบคอเจ้าให้ตาย ! หากมีอะไรเกิดขึ้นกับน้องชายของข้า ข้าจะให้เจ้าติดตามเขาไปที่หลุมศพด้วย”
ราวกับว่านางบ้าไปแล้วการถูกบีบคอทำให้ดวงตาของสาวน้อยเหลือกและนางกำลังจะตาย ผู้คนที่อยู่ด้านข้างก็กลายเป็นคนบ้าคลั่ง พยายามที่จะแยกตัวออกจากกัน แต่มือของเฟิงเฟินไดนั้นเป็นเหมือนเหล็กหนีบยึดแน่นและไม่ยอมปล่อย มันเป็นเช่นนั้น ยิ่งสาวน้อยทำท่าลำบาก นางรู้สึกอึดอัดมากขึ้น นางกำลังสูญเสียพลังอย่างช้า ๆ
กงซานเริ่มตื่นตระหนกแม้ว่าพวกนางจะสร้างปัญหา ในท้ายที่สุดมันก็เป็นแค่เด็กสาว นางเป็นคนเดียวที่พาคนเหล่านี้เข้ามา หากหนึ่งในนั้นถูกเฟิงเฟินไดบีบคอจนตาย มันจะยากสำหรับนางที่จะให้คำอธิบายแก่สมาชิกครอบครัวของนาง !
นางอยากจะไปพูดอะไรบางอย่างแต่มีคนมากมายรอบตัวพวกเขา แม้แต่พระสนมหลี่ก็ดูไร้พลังและกังวล นางพยายามจะร้องขอความช่วยเหลือจากพระสนมหลี่สองสามครั้งแต่ก็ล้มเหลวทุกครั้ง ในเวลานี้นางมองไปด้านข้างและเห็นเฟิงหยูเฮงยืนอยู่ข้างๆ นางกำลังดูราวกับว่ามันเป็นการแสดงบางอย่าง นางคิดอย่างรวดเร็วและรีบเดินไปกล่าวกับเฟิงหยูเฮง “พระชายา ! ช่วยพูดกับคุณหนูสี่ตระกูลเฟิงเร็ว! ถ้านางยังทำอย่างนี้ต่อไป นางจะฆ่าคนจริง ๆ เพคะ ! ”
เฟิงหยูเฮงมองนางด้วยความสับสนและถามว่า“ทำไมต้องหยุดนางล่ะ ถ้าหากคุณหนูจู้มีหัวใจของพระโพธิสัตว์จริง ๆ ทำไมเจ้าไม่คิดว่าจะช่วยเด็กล่ะ ? หรือทำไมไม่ถามคนที่เจ้าพามา ? ทำไมคุณหนูพวกนั้นถึงผลักน้องชายของนางลงไปในทะเลสาบ ? ”
สีหน้าของกงซานดูตื่นตระหนกอย่างมากในขณะที่นางกล่าวกับเฟิงหยูเฮง “ตอนนี้ไม่ใช่เวลาถามและตำหนิ พระชายาหยูอาจจะโกรธ แต่พวกนางจะถูกนำตัวไปถามว่าหลังจากที่เด็กรอดชีวิต ? ตอนนี้นางต้องรอดชีวิต ! ” ในขณะที่กล่าวสิ่งนี้ นางสังเกตเห็นสีหน้าของเฟิงหยูเฮง แต่เฟิงหยูเฮงทำราวกับว่ามันไม่เกี่ยวข้องกับนางแม้แต่น้อย นางอดไม่ได้ที่จะตื่นตระหนกอย่างแท้จริง และกล่าวเพิ่มเติมว่า “คุณหนูสี่ตระกูลเฟิงคือน้องสาวของพระชายา หากคุณหนูผู้นั้นถูกบีบคอจนตาย ลองคิดดู พระชายาหยู พระชายาจะสามารถหลีกเลี่ยงการมีส่วนเกี่ยวร้องได้หรือไม่ ? ”
เฟิงหยูเฮงขมวดคิ้ว“มันคืออะไร ? การบีบคอใครบางคนสู่ความตายจะเห็นทั้งครอบครัวกำจัดให้หมดสิ้นหรือไม่ มันเป็นเรื่องตลกจริง ๆ ไม่ต้องพูดถึงว่าตอนนี้ข้าได้รับการเพิ่มในทะเบียนราชวงศ์และไม่มีความสัมพันธ์กับตระกูลเฟิง แต่ถึงแม้ว่าข้าไม่ใช่พระชายาหยูและยังคงเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลเฟิง ถ้าน้องสาวขององค์หญิงผู้สง่างามบีบคอคนจนเสียชีวิต ข้าจะไม่สามารถปกป้องนางได้เชียวหรือ ? ”
หลังจากคำพูดเหล่านี้ออกมามีคนตะโกนออกมาจากฝูงชน “เด็กคนนั้นเป็นเพียงบุตรนอกสมรส มันจะดีที่สุดถ้ามันตาย ! ”
ซวนเทียนเก้อได้ยินคำเหล่านี้องค์หญิงหวู่หยางไม่สามารถอดกลั้นได้และตำหนิทันที “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นแบบไหน มันก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเจ้าที่จะตัดสินใจ ! ไม่เป็นไรถ้าเจ้าต้องการต่อสู้กันเอง เด็กคนนั้นไม่ได้ทำให้เจ้าขุ่นเคือง และคุณหนูตระกูลเฟิงก็ไม่ได้ทำให้เจ้าโกรธเช่นกัน ใช่หรือไม่ ? ในการมีจิตใจที่ชั่วร้ายนั้น มันเป็นการเปิดหูเปิดตาองค์หญิงผู้นี้จริง ๆ ”Aileen-novel
หลังจากซวนเทียนเก้อพูดขึ้นเฟิงเทียนหยูก็กล่าวขึ้นว่า “ถูกต้อง ! ข้าได้ยินมาว่าเจ้าทำความดีในทางเหนือของเมืองหลวงเพื่อช่วยผู้คน แต่ทำไมมันถึงไม่แสดงให้เห็นความดีที่นี่ ? ”
“ไม่เพียงแต่จะไม่ปรากฏที่นี่แต่พวกมันยังเป็นอันตรายอย่างยิ่ง ! ” เหรินซีเฟิงกล่าวตาม “ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ คนที่มีจิตใจแข็งกระด้างเป็นหินสามารถทำบางสิ่งเช่นให้อาหารแก่ผู้คนในทางเหนือของเมืองหลวงได้อย่างไร เจ้าเป็นคนสองหน้าหรือไม่ ? ”
หลังจากนั้นก็มีเสียงแค่นเย็นชาดังขึ้นในที่สุดเฟิงหยูเฮงก็เอ่ยขึ้นมาว่า “บางคนไม่เคยมีศัตรูหรือความแค้น แต่ต้องการทำให้ผู้คนเดือดร้อน พวกเขามักจะรู้สึกว่าพวกเขาเหนือกว่าคนอื่น ๆ แต่พวกเขาก็เป็นเพียงบุตรของขุนนางขั้นสาม, ขั้นสี่ หรือขั้นห้า ความรู้สึกที่เหนือชั้นมาจากไหน ? เมื่อไม่นานมานี้คุณหนูตระกูลเฟิงและคุณหนูตระกูลเหรินนั้นพูดถูกต้องมาก คนอย่างเจ้าทำไมไปทางเหนือของเมืองหลวงเพื่อแจกอาหาร สถานการณ์โดยรอบนี้จำเป็นต้องได้รับการตรวจสอบอย่างถี่ถ้วน” หลังจากกล่าวแบบนี้นางมองไปที่เฟิงเทียนหยูและกล่าวว่า “เราต้องให้เสนาบดีเป็นคนยื่นคำร้องต่อราชสำนักในวันพรุ่งนี้ เพื่อเริ่มการสอบสวนที่เหมาะสมในเป้าหมายที่แท้จริงของพวกเขาสำหรับการทำความดี”
หลังจากกล่าวแบบนี้ก่อนที่ใครจะมีปฏิกิริยาโต้ตอบ ทันใดนั้นนางก็พุ่งขึ้นไปในอากาศพร้อมใช้พลังภายในและมุ่งหน้าไปที่พื้นน้ำแข็ง
ท่ามกลางเสียงร้องอันน่าตกใจของฝูงชนเฟิงหยูเฮงอุ้มเสี่ยวเปาและหันกลับมา มุ่งหน้ากลับไปที่ฝั่งทะเลสาบ
เฟิงเฟินไดเห็นว่าเสี่ยวเปาถูกช่วยและลืมที่จะบีบคอต่อไปนางรีบอุ้มเด็กที่ร้องไห้ เฟิงหยูเฮงมองไปที่ทั้งสอง จากนั้นหันไปให้คำแนะนำหวงซวน “จับตาดูสองคนนี้” หลังจากกล่าวแบบนี้ นางเอื้อมมือไปที่แขนเสื้อและดึงแส้ออกจากมิติ จากนั้นนางก็เดินเข้าไปในใจกลางของฝูงชน…
เนื่องจากความสามารถของนางผู้คนจึงเปิดเส้นทางเล็ก ๆ สำหรับนางโดยไม่รู้ตัว ที่ด้านหน้าเด็กสาวสองคนที่สร้างปัญหา พวกนางยืนอยู่ด้วยความงุนงง ในขณะที่คนที่ถูกบีบคอสำลักทรุดตัวลงบนพื้น เฟิงหยูเฮงปฏิบัติกับพวกนางอย่างเท่าเทียมกันโดยไม่เลือกปฏิบัติ โดยไม่สนใจว่าพวกนางยืนหรือทรุดตัวลง นางก็เหวี่ยงแส้เพื่อขดรอบเอว นางเหวี่ยงพวกนางไปที่น้ำแข็ง
ผู้คนต่างก็กรีดร้องด้วยความประหลาดใจขณะที่พวกนางมองเฟิงหยูเฮงสะบัดสามครั้งแล้วก็ส่งคนสามคนบิน ทั้งสามหล่นลงบนน้ำแข็งอย่างแรง ภายใต้แรงดังกล่าว พื้นผิวของน้ำแข็งก็แตกลงทันที และคุณหนูทั้งสามก็ร่วงลงไปก่อนที่พวกนางจะทันได้กรีดร้องออกมา
ทุกคนสูดหายใจเข้าอย่างรวดเร็วและมองเฟิงหยูเฮงด้วยความตกใจผู้คนเริ่มไตร่ตรองทันที ทุกคนรู้ว่าพระชายาหยูไม่ถูกกับน้องสาวคนที่สี่ของครอบครัวนาง เป็นเพราะเหตุนี้พวกนางจึงกล้ารังแกน้องชายของเฟิงเฟินได แต่นี่เป็นตัวแทนฉากปัจจุบันของสิ่งนั้นใช่หรือไม่ ? ไม่ถูกกันงั้นหรือ ? เป็นแบบนี้หรือไม่ ? เห็นได้ชัดว่านางกำลังระบายความแค้นแทนเฟิงเฟินได
ไม่ต้องพูดถึงพวกเขาแต่แม้แต่เฟิงเฟินไดก็มองเฟิงหยูเฮงด้วยความสับสน ในเวลานี้พวกนางได้ยินเสียงจู่โจมของกงซาน “พระชายาทำอะไร ? พระชายากำลังก่อคดีฆาตกรรม ! ”
“โอ้? ” เฟิงหยูเฮงเหล่ตามองไปที่กงซวาน นางเหวี่ยงแส้ในมือของนางอีกครั้ง “มันเป็นการฆาตกรรมหรือ ? ถ้าอย่างนั้นที่คุณหนูพวกนั้นโยนเด็กไปที่กลางทะเลสาบก็เป็นการฆาตกรรมเช่นกัน ฆ่าคนต้องชดใช้ด้วยชีวิต ไม่ว่าการฆาตกรรมจะประสบความสำเร็จหรือไม่ ความผิดของการฆ่าคนก็อยู่ที่นั่นอย่างแน่นอน ในปัจจุบันพระชายาผู้นี้โยน 3 คนนั้นลงไปในทะเลสาบ หากพวกนางเสียชีวิตก็เป็นเพียงการชดใช้ด้วยชีวิตของพวกนาง ! ” หลังจากกล่าวแบบนี้ นางมองกงซานอีกครั้ง “ถ้าคุณหนูตระกูลจู้ยังไม่เข้าใจ พระชายาผู้นี้สนใจที่จะส่งเจ้าเข้าไปคลายร้อนสักหน่อย”
“เจ้า…”กงซานเป็นห่วงมากจนนางร้องไห้ เมื่อเห็นว่าทั้งสามคนในน้ำเริ่มอ่อนแอลง หัวใจของนางก็เริ่มเย็นชา นางอดไม่ได้ที่จะถามเฟิงหยูเฮง “พระชายาไม่กลัวอะไรเลยหรือ ? นั่นคือสามชีวิต ! ”
“มีอะไรให้ข้าต้องกลัว? ” เฟิงหยูเฮงสับสนและถามว่า “ถ้าทั้งสามคนไม่กลัวที่จะฆ่าเด็ก อะไรที่ทำให้ข้าต้องกลัวว่าจะลงโทษฐานฆ่าคน ? เจ้าไม่ได้แสดงความเห็นใจต่อเด็กคนนั้นมาก่อนหน้านี้ ดูเหมือนว่าเจ้าเป็นคนที่ไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่ผิดได้ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว คำร้องของเสนาบดีฝ่ายขวาจะมีชื่อของเจ้าเพิ่มเข้าไปด้วย”
เฟิงเทียนหยูร่วมมือกันเป็นอย่างดีพยักหน้าและกล่าวว่า “ข้าจำได้ว่าต้องบอกท่านพ่อเกี่ยวกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ คนดีที่รับใช้ทางเหนือของเมืองหลวงมีหัวใจเหล่านี้จริง ๆ ”
กงซานรู้ว่านางไม่สามารถเอาชนะเฟิงหยูเฮงได้นางจึงหันกลับมาอย่างรวดเร็ว และกล่าวกับพระสนมหลี่ “ท่านป้า ! คุณหนูทั้งสามเป็นครอบครัวขุนนาง หากพวกนางไม่ถูกดึงขึ้นมา มันจะสายเกินไป ! ท่านป้าไม่ต้องการให้มีคนตายในช่วงงานเลี้ยงในพระราชวังใช่หรือไม่เจ้าคะ ? นั่นคงไม่ดีสำหรับทุกคน ! ”
ใจของพระสนมหลี่สั่นไหวนางเข้าใจตรรกะนี้โดยธรรมชาติแล้ว แต่พวกนางก็ถูกเหวี่ยงโดยเฟิงหยูเฮง นางยังคงคิดว่าถ้านางสนับสนุนเฟิงหยูเฮงในเวลานี้ ความคิดของเฟิงหยูเฮงที่มีต่อนางจะดีขึ้นหรือไม่ ? เมื่อใช้บุตรสาว 3 คนของขุนนางเพื่อแลกกับการปรับปรุงความคิดเห็นของเฟิงหยูเฮงที่มีต่อนาง นางรู้สึกว่ามันค่อนข้างคุ้มค่า
แต่ก่อนที่นางจะฝันกลางวันเสร็จเฟิงหยูเฮงก็กล่าวขึ้นว่า “ช่วยพวกนางขึ้นมา ! ไม่ว่าพวกนางจะมีชีวิตอยู่หรือตายไป ก็เพื่อป้องกันไม่ให้ทะเลสาบนี้มีผีสิง”
เมื่อคำพูดเหล่านี้ถูกเอ่ยออกมาบรรดาขันทีไม่รอคำสั่งของพระสนมหลี่ พวกเขาเริ่มเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นไม่นานคุณหนูทั้งสามคนก็ถูกดึงออกมา ในวันที่อากาศหนาวเย็น ทุกคนเข้าใจเป็นอย่างดีว่าแม้ว่าพวกนางจะไม่ตายพวกนางก็จะสูญเสียชั้นผิวหนัง
ในตอนนี้พระสนมหลี่กล่าวว่า“อย่ามายืนอยู่ตรงนี้ พวกเจ้าถูกดึงออกมาแล้ว ไม่ว่าพวกนางจะมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว มันก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตา ทุกคนกลับไปที่ตำหนักจางหนิง งานเลี้ยงในพระราชวังของเราต้องดำเนินต่อไป…”

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง