สล็อตออนไลน์ บาคาร่า pg slot บาคาร่า

Divine Doctor Daughter of the First Wife 964

ตอนที่ 964 ถูกบดขยี้ด้วยสถานะ
ตอนที่964 ถูกบดขยี้ด้วยสถานะ
กงซานนำคนมามากมายระหว่างเจ้านายและบ่าวรับใช้ พวกเขามีความได้เปรียบด้านจำนวน แต่ต่ำกว่ามากในเรื่องของสถานะ
ในด้านของเฟิงหยูเฮงนางคนเดียวไม่พอที่จะบีบคั้นพวกนาง แต่เพราะนางมีองค์หญิงด้วย นอกจากนี้ยังมีบุตรสาวของฮูหยินใหญ่ของเสนาบดีฝ่ายขวา และบุตรสาวของฮูหยินใหญ่ของแม่ทัพปิงหนาน ไม่ว่าคู่นี้จะไปที่ไหน พวกนางจะดึงดูดความสนใจ แม้แต่สาวงามอย่างจาวเหลียนที่ไม่มีตำแหน่ง ไม่มีชื่อเสียงหรือเสาหลักของการสนับสนุนก็สามารถปิดกั้นการต่อต้านใด ๆ เพราะความงามของเขา
แน่นอนผู้ที่มาพร้อมกับกงซานไม่ได้แสดงตัวตนทั้งหมดมีฮูหยินใหญ่และบุตรสาวของฮูหยินใหญ่จากตระกูลขุนนางขั้นสองขั้นสาม ผู้คนประเภทนี้เข้ามาในพระราชวังและพบกับผู้คนมากมายหลายคน ดังนั้นพวกนางจึงไม่พบเหตุการณ์เช่นนี้ที่จะสดชื่น ในท้ายที่สุดยังมีเด็กผู้หญิงบางคนจากตระกูลขุนนางระดับต่ำและบางคนเป็นบุตรสาวของอนุ ในอดีตพวกนางไม่เคยมีโอกาสเข้ามาในพระราชวัง ครั้งนี้เป็นเพราะตระกูลของพวกนางสนับสนุนองค์ชายแปดอย่างลับ ๆ และพวกเขาใช้โอกาสที่จะทำสิ่งที่ดีเพื่อประจบประแจงกงซาน ด้วยเหตุนี้พวกนางจึงสามารถเข้าไปในพระราชวังกับนางได้ ตอนนี้เมื่อพวกนางมาถึงทางเข้า พวกนางวิ่งเข้าไปหาองค์หญิงในพระราชวังและพระชายา พวกนางตื่นเต้นมาก
แต่ผู้คนที่อยู่ข้างพวกนางเตือนพวกนางเงียบๆ อย่างรวดเร็วว่า ทำไมพวกนางถึงมา การเตือนนี้จัดการยับยั้งความตื่นเต้นและอารมณ์ของเด็กหญิงเหล่านั้น ทำให้พวกนางก้มศีรษะลง
กงซานถอนหายใจกับตัวเองและคิดว่าสิ่งหนึ่งที่เมืองหลวงนี้ขาดน้อยที่สุดคือคนชั้นสูง นางยังได้เตรียมการที่จำเป็นต้องคัดค้านเฟิงหยูเฮง อย่างไรก็ตามใครจะรู้ว่านางจะนำองค์หญิงมาด้วย สำหรับพระสนมหลี่ นางเดาว่าเฟิงหยูเฮงจะเข้าร่วมมากที่สุดเพราะนางมีความสัมพันธ์ที่ดีกับองค์ชายหก อย่างไรก็ตามนางไม่เคยคิดเลยว่าเฟิงหยูเฮงจะนำผู้สนับสนุนมามากมาย
นางใช้ความคิดริเริ่มในการก้าวไปข้างหน้าและโค้งคำนับอย่างลึกซึ้งต่อหน้าซวนเทียนเก้อและเฟิงหยูเฮง“เด็กสาวผู้ต่ำต้อยคนนี้ จู้กงซานทักทายองค์หญิงหวู่หยาง และทักทายพระชายาหยูเพคะ” มารยาทและความเคารพของนางนั้นสมบูรณ์แบบและไม่มีข้อผิดพลาดใด ๆ เกิดขึ้น
เมื่อเห็นกงซานทำแบบนั้นผู้คนที่มากับนางไม่สามารถยืนอยู่ที่นั่นอย่างโง่เขลาได้ พวกนางเป็นสมาชิกของตระกูลขุนนางในเมืองหลวง มันเป็นเรื่องธรรมดาที่พวกนางมีความชัดเจนในสถานะของคนเหล่านี้ที่อยู่ตรงหน้า ดังนั้นพวกเขาจึงก้าวไปข้างหน้าและโค้งคำนับพร้อมกับกงซาน
เฟิงหยูเฮงพยักหน้าแต่ไม่ได้พูดอะไรแม้ว่านางจะเป็นพระชายาเอกขององค์ชาย สถานะปัจจุบันของนางไม่ต่ำกว่าของซวนเทียนเก้อ นอกจากนี้องค์ชายเก้ายังเป็นญาติที่มีอายุมากกว่า ในขณะที่ซวนเทียนเก้อเป็นน้องคนเล็ก ตามนี้นางมีความสำคัญกว่าซวนเทียนเก้อ แต่นางได้เห็นจิตวิญญาณในการต่อสู้ที่ดุเดือดในสายตาของซวนเทียนเก้อ เมื่อพวกนางเห็นกงซาน ดังนั้นนางคิดว่ามันจะดีที่สุดถ้านางทิ้งโอกาสนี้ให้กับเพื่อนที่ดีของนาง องค์หญิงผู้นี้มักใช้เวลาอยู่ข้างในพระราชวังและรู้สึกเบื่อ ในที่สุดเมื่อนางมีโอกาสสนุกแล้ว นางก็ต้องหาอะไรทำ
นางถอยกลับมา1 ก้าวและยืนกับเฟิงเทียนหยูรวมถึงเหรินซีเฟิง ทั้งสามยืนด้วยกันและเฝ้าดูซวนเทียนเก้อ พวกนางได้ยินซวนเทียนเก้อกล่าวว่า “เจ้าคงเป็นผู้หญิงที่มาถึงเมืองหลวงและไปช่วยคนยากจนทางตอนเหนือของเมืองหลวงสินะ ? เจ้าชื่ออะไร ? ”
“เด็กหญิงผู้ต่ำต้อยคนนี้ชื่อว่าจู้กงซานเพคะ”กงซานยังคงโค้งคำนับต่อไปและเหนื่อยมาก
ซวนเทียนเก้อพยักหน้าแล้วกล่าวว่า“การที่เจ้าสามารถนำผลประโยชน์มาให้กับพลเมืองของเมืองหลวงนั้นดีมาก ราชวงศ์ต้าชุนของข้าต้องการผู้หญิงอย่างเจ้า หากทุกคนในโลกเป็นเหมือนคุณหนูจู้ นั่นจะเป็นความโชคดีของราชวงศ์ต้าชุน ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถทำสิ่งนี้ต่อไปได้ เจ้าอย่าปล่อยให้มันจบลงหลังจากสิ้นสุดฤดูหนาว องค์หญิงผู้นี้หวังว่าจะได้พบคุณหนูจู้อีกครั้งในปีหน้า”
กงซานตอบกลับอย่างรวดเร็วว่า“องค์หญิงหวู่หยางได้โปรดสบายพระทัยได้เพคะ ข้าจะทำทุกสิ่งที่เป็นไปได้อย่างแน่นอน แม้ว่าหญิงสาวผู้อ่อนน้อมถ่อมตนนี้ไม่ได้อยู่ในเมืองหลวงในปีหน้า ข้าจะช่วยเหลือคนจนในที่อื่นต่อไป ตราบใดข้าพบพวกเขา ข้าจะไม่อนุญาตให้พลเมืองแม้แต่คนเดียวอดอาหารตายเพคะ”
”ดีมาก! ” ซวนเทียนเก้อเปิดเผยรอยยิ้ม “มันดีถ้าเจ้าทำสิ่งนี้ได้ การทำความดีต้องอาศัยใจที่จริงจัง จะต้องไม่ถูกกระทำด้วยแรงจูงใจที่ซ่อนเร้น มิฉะนั้นพระโพธิสัตว์จะไม่มีความสุข”
หลังจากกล่าวจบแล้วนางไม่สนใจกงซานและหันไปคุยกับเฟิงหยูเฮงและคนอื่น ๆ “ไปกันเถิด ! ” ทั้งกลุ่มเดินผ่านหน้ากงซานและคนอื่นๆ
นางกำนัลที่ทางเข้าเห็นว่าสถานการณ์ที่นั่นสิ้นสุดลงแล้วและรีบไปรับพวกเขาด้วยรอยยิ้ม การต้อนรับของพวกเขาอบอุ่นมากและพวกเขาเกือบคุกเข่า เมื่อเห็นนางกำนัลหลายคนพากลุ่มของเฟิงหยูเฮงเข้าสู่ประตูรุย ด้านของกงซานเริ่มรู้สึกว่าขาของพวกนางเจ็บปวดจากการโค้งคำนับ ในเวลานี้ขันทีมาแล้วกล่าวว่า “ทุกคน องค์หญิง และพระชายาหยูได้เข้าไปในพระราชวังแล้ว เจ้าควรมากับเราด้วย ! ”
พวกเขาลุกขึ้นแล้วเริ่มนวดขาด้วยความเจ็บปวดอย่างมากพวกเขายังต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเดินตามขันทีที่พาพวกเขาเข้าไปในประตูพระราชวังอย่างรวดเร็ว
กลุ่มของเฟิงหยูเฮงอยู่ข้างหน้าขณะที่กลุ่มของกงซานอยู่ด้านหลังผู้คนที่อยู่ด้านหลังเห็นนางกำนัลอ่อนน้อมถ่อมตนกับผู้คนข้างหน้าด้วยการสรรเสริญทุกชนิด แม้กระทั่งได้รับเสียงหัวเราะที่มีความสุขเป็นครั้งคราว อย่างไรก็ตามบรรยากาศด้านหลังนั้นหนักและเงียบมาก ขันทีนั้นแสดงออกอย่างอดทนและไม่ได้ดูเป็นกันเองกับพวกนางเลยแม้แต่น้อย
บางคนรู้สึกว่าสิ่งนี้ไม่ยุติธรรมแต่ไม่กล้าพูดอะไรเกี่ยวกับซวนเทียนหมิง และเฟิงหยูเฮง ดังนั้นพวกเขาจึงคิดเล็กน้อยแล้วชี้ไปที่จาวเหลียนและกล่าวว่า “ดู ! ในวันที่อากาศหนาวเย็น พวกเขาสวมเสื้อผ้าที่ทำจากผ้าบาง ๆ ไม่ว่าอย่างไรนี่คือพระราชวังของฮ่องเต้ แต่จริง ๆ แล้วมันจะเหมาะสมในการสวมใส่เสื้อผ้าที่ฉูดฉาดเช่นนี้หรือไม่ ? ”
ใครจะรู้ว่าจาวเหลียนจะมีหูดีและหันกลับมามองคนที่พูดอย่างมีเสน่ห์ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา สีหน้าแบบนี้ทำให้ผู้หญิงหน้าเป็นสีแดง คำพูดที่นางต้องการจะพูดนั้นหยุดนางที่ริมฝีปาก และนางก็ไม่มีทางเลือกนอกจากจะกลืนมันลง นางไม่สามารถพูดคำอื่นได้
เพื่อนที่อยู่ข้างนางเห็นฉากนี้และอดไม่ได้ที่จะคร่ำครวญออกมาว่า“เจ้าไม่ค่อยได้ออกมาและไม่รู้อะไรมากมาย ความงามของแม่นางเหลียนนั้นเป็นสิ่งที่คนธรรมดาสามารถคัดค้านได้หรือไม่ ? ข้าไม่เคยเจอผู้หญิงที่งดงามเช่นนี้มาก่อน คนที่ทำให้ผู้หญิงรู้สึกอิจฉา และแม้แต่…อาย และรู้สึกถึงการแข่งขันในหัวใจ คิดดูแล้วมันแปลกจริง ๆ ”Aileen-novel
แน่นอนมันแปลกนี่เป็นความรู้สึกร่วมกันของทุกคนหลังจากพวกเขาพบจาวเหลียน
ในที่สุดเมื่อพวกนางไปถึงที่ตำหนักจางหนิงจาวเหลียนมองดูประตูที่สง่างาม แต่ไม่ได้สนใจอะไรเลยแม้แต่น้อย เขาตั้งใจนำของกำนัลที่เตรียมมาแล้วมอบให้กับเฟิงหยูเฮงโดยกล่าวว่า “ข้าเข้ามาในพระราชวังเพื่อเจาะน้ำแข็งและตกปลา ข้าไม่มีความสนใจในการเข้าร่วมงานเลี้ยงจริง ๆ ช่วยข้าส่งของกำนัล ข้าจะหาที่สำหรับตกปลา”
เฟิงหยูเฮงไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นในหัวของเขา นางไม่สามารถรบกวนเขาได้ แต่นางก็ยังสั่งขันทีให้อยู่กับเขาเพื่อไม่ให้เขาสร้างความวุ่นวาย
เมื่อเห็นว่าจาวเหลียนจากไปแล้วคุณหนูของกลุ่มกงซานก็รู้สึกลังเลเล็กน้อย หากไม่ใช่เพราะกงซานอยู่ตรงนี้ อาจมีบางคนที่ไปตกปลากับเขา สิ่งนี้ทำให้ ซวนเทียนเก้อส่ายหน้าและกล่าวอย่างเงียบ ๆ ว่า “ปีศาจคนนั้นก่อให้เกิดความปั่นป่วนทุกที่ที่พวกเขาไป” เฟิงหยูเฮงไม่สงสัยในเรื่องนี้แม้แต่น้อย
ตำหนักจางหนิงได้เตรียมการสำหรับงานเลี้ยงนี้มาบ้างแล้วแม้ว่าจะไม่สามารถนำไปเปรียบเทียบกับงานเลี้ยงขนาดใหญ่ที่จัดโดยราชวงศ์ พระสนมหลี่เพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่ง และพระราชวังของฮ่องเต้มีบรรยากาศที่สนุกสนาน แม้แต่บ่าวรับใช้ในพระราชวังก็เปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าใหม่
สำหรับงานเลี้ยงวันนี้พระสนมหลี่ไม่ได้เชิญคนมากมาย มีผู้หญิงที่มีความสามารถเพียงไม่กี่คนและท่านผู้หญิง 2 คนมา ในบรรดาพระสนมนั้นไม่มีใครมาเลย ตั้งแต่เช้าตรู่พระสนมหลี่คิดว่านางจะพึ่งเฟิงหยูเฮงเพียงเพื่อให้การสนับสนุน และนางก็หวังว่าอีกฝ่ายจะทำให้นางดูดีได้ ตอนนี้ดูเหมือนว่ามันไม่ใช่แค่พระชายาหยูที่มาทำให้นางดูสง่างาม แม้แต่องค์หญิงหวู่หยางก็มา รอยยิ้มของนางกำนัลตำหนักจางหนิงนั้นบานสะพรั่ง ในขณะที่พวกนางเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ความสุขในใจของพวกนางปรากฏบนใบหน้าของพวกนางและค่อนข้างยากที่จะมองไม่เห็น
เฟิงหยูเฮงใช้ความคิดริเริ่มเพื่อตอบแทนคนเหล่านี้และนางก็ใจดีกับของกำนัล นางมอบแท่งเงินให้พวกนางแต่ละคน รอยยิ้มบนใบหน้าของนางกำนัลเหล่านี้ในตำหนักยิ่งเพิ่มมากขึ้น พวกนางเชิญพวกเขาเข้าไป
แต่ทุกคนให้ความสำคัญกับการทักทายกลุ่มของเฟิงหยูเฮงเท่านั้นแต่พวกเขาก็ไม่สนใจกลุ่มของกงซาน เมื่อถึงเวลาที่กลุ่มของเฟิงหยูเฮงเข้ามาในตำหนักจางหนิง ก็ไม่มีแม้แต่คนเฝ้าประตูที่ทางเข้า
ขันทีที่นำทางมานั้นมีหน้าที่รับผิดชอบในการพาพวกนางไปที่ทางเข้าตำหนักจางหนิงก่อนที่จะรอรับของกำนัลของตัวเองแต่ในเวลานี้จะมีใครให้ของกำนัลเขาได้อย่างไร ? ทุกคนในปัจจุบันเกือบจะโกรธแค้น ขันทีรออยู่ครู่หนึ่งและเห็นว่าเขาไม่ได้รับของกำนัล ก่อนที่จะส่งเสียงอย่างเยือกเย็น อย่างไรก็ตามในใจของเขา เขาบ่นเกี่ยวกับคนเหล่านี้ว่าทำตัวไม่ถูก ในเวลาเดียวกันเขาก็พูดถึงเรื่องนี้กับนางกำนัลในตำหนักคนอื่น มันเป็นเช่นนั้น ทุกคนจากทางเข้าตำหนักจางหนิงไปจนถึงประตูรุยได้ยินเกี่ยวกับกลุ่มคุณหนูที่เข้ามา พวกนางไม่สามารถแม้แต่จะมอบรางวัลได้
กลุ่มของเฟิงหยูเฮงถูกพาเข้าไปในห้องโถงใหญ่โดยตรงพระสนมหลี่ได้ยินความวุ่นวายข้างนอกแล้ว นางลุกขึ้นยืนเพื่อต้อนรับพวกนางเป็นการส่วนตัว เมื่อเห็นเฟิงหยูเฮงและซวนเทียนเก้อมาถึง นางรู้สึกประทับใจอย่างมากจนไม่รู้จะพูดอะไร
พระสนมหลี่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นพระสนมและตำแหน่งของนางก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วยนางยังเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดขององค์ชาย เฟิงหยูเฮงจะต้องทักทายเมื่อพบนาง แต่ก่อนที่นางจะสามารถแสดงความยินดี พระสนมหลี่ก็หยุดนางและจับมือนางพร้อมกล่าวว่า “เราเป็นครอบครัวเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องรักษามารยาทเช่นนั้น มาเลย เข้าไปนั่งข้างนี้สักพัก” ความอบอุ่นเช่นนี้ละเลยซวนเทียนเก้ออย่างแท้จริง
แต่ซวนเทียนเก้อไม่ได้โต้แย้งเรื่องนี้นางไม่ได้รับการพิจารณาให้เป็นแขกในพระราชวังของฮ่องเต้แห่งนี้ และไม่มีส่วนไหนที่นางไม่เคยไป สำหรับนางแล้ว สมาชิกในตำหนักในของฮ่องเต้เป็นเพียงการตกแต่ง เสด็จลุงของนางไม่สนใจแม้แต่น้อย ดังนั้นนางจะสนใจเรื่องนี้ได้อย่างไร ? นางเฝ้าดูพระสนมหลี่ดึงเฟิงหยูเฮงและพูดคุยอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ดังนั้นนางจึงพาเฟิงเทียนหยูและเหรินซีเฟิงไปเดินเล่นรอบสนาม จากนั้นนางมองกลุ่มของกงซานซึ่งยังคงยืนอยู่ที่ประตูและรอนางกำนัล นางกวักมือเรียกนางกำนัล “ไปเถิด พาพวกนางเข้ามา ! เมื่อพวกนางมา ไม่ว่าอะไรก็ตามพวกนางควรเข้ามาและคารวะพระสนม”
เสียงของนางดังมากและผู้คนข้างนอกก็ได้ยินพวกนางทั้งหมดมีความสุขอย่างไม่มีที่เปรียบ มันเปิดออก องค์หญิงหวู่หยางกลายเป็นเจ้านาย สำหรับพวกนาง พวกนางได้รับเชิญให้เข้าร่วม แต่เดิมพวกนางได้รับการปฏิบัติราวกับว่าพวกนางมาแบบไม่ได้รับเชิญ
แม้ว่าพวกนางอยากจะร้องเรียนพวกนางก็ไม่กล้าที่จะให้มันปรากฏบนใบหน้าของพวกนางต่อหน้าซวนเทียนเก้อ ดังนั้นพวกนางเข้าไปพร้อมกับก้มหน้า พวกนางถูกนำโดยกงซาน พวกนางเข้าไปในห้องโถงใหญ่ด้วย เมื่อไปถึงตรงหน้าพระสนมหลี่ พวกนางคุกเข่าและคำนับอย่างถูกต้อง
ในเวลานี้พระสนมหลี่พูดกับเฟิงหยูเฮงเกี่ยวกับจดหมายที่เพิ่งมาจากองค์ชายหกนางลูบหลังของมือเฟิงหยูเฮงซ้ำแล้วซ้ำอีกและกล่าวว่า “ถ้าเจ้าต้องการอะไรให้ไปที่ตำหนักจางหนิงเพื่อบอกข้า ตอนนี้ข้าสามารถช่วยเหลือเจ้าได้เพียงเล็กน้อย”
เฟิงหยูเฮงพูดไม่ออกเมื่อได้ยินสิ่งนี้พระสนมหลี่จะสามารถช่วยอะไรนางได้บ้าง? จดหมายที่องค์ชายหกบอกว่าเป็นเพียงมารยาท ทำไมพระสนมหลี่จึงจริงจังกับเรื่องนี้ ? ไม่ว่าในกรณีใด นางเป็นพระชายาและนางก็เป็นองค์หญิง มีอะไรที่นางไม่สามารถจัดการได้ด้วยตัวเองและจะต้องขอความช่วยเหลือจากพระสนมหลี่ ?
แต่ในขณะที่นางคิดอย่างนี้นางไม่สามารถพูดอย่างที่คิดได้ ดังนั้นนางจึงกล่าวว่า “ขอบคุณมากที่ให้การสนับสนุนเจ้าค่ะ อาเฮงขอบคุณมากเจ้าค่ะ” หลังจากกล่าวแบบนี้ นางก็เงยหน้าขึ้นแล้วมองผู้คนคุกเข่าบนพื้นเพื่อเตือนพระสนมหลี่ “คุณหนูตระกูลจู้มาเจ้าค่ะ ! ”
อย่างไรก็ตามสิ่งนี้ได้เตือนพระสนมหลี่ และนางกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่แยแส “เมื่อนางมาแล้ว พวกเจ้าทุกคนลุกขึ้นได้ ! ”

อ่านนิยายจีนแปลไทยทุกตอน