Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ 1235

10 พฤษภาคม 2019   @admin  

Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ บทที่ 1235

เมื่อเห็นรถม้าราชสำนักขององค์ชายหกพร้อมกับเหรินซีเฟิงออกไปบุตรชายของใต้เท้าเจิ้งก็ตกตะลึงอย่างมาก และทุกคนที่เฝ้าดูก็รู้ดีว่าหลังจากเหตุการณ์ดังกล่าวจะรู้วาสนาของใต้เท้าเจิ้งสิ้นสุดแล้ว องค์ชายหกดูเหมือนจะไม่โกรธ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่โกรธ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่ที่เขาดูแลอาณาจักรมานานกว่าหนึ่งปี บัณฑิตก็เปลี่ยนไปนานแล้ว
บนรถม้าราชสำนักเหรินซีเฟิงรู้สึกไม่สบายใจมากที่ทำให้ชายคนนี้สร้างปัญหา งานแต่งงานที่นางไม่ได้จริงจังเกินไปในตอนแรกทำให้อารมณ์ของนางสับสน
”ขอบพระมัยองค์ชายมากเพคะ”นางกล่าวขอบคุณเขาด้วยเสียงต่ำและขยับตัวของนางออกไป นางออกห่างจากซวนเทียนเฟิง ถึงแม้จะมีบางคนช่วยนาง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นอย่างที่นางคิดในใจ เหรินซีเฟิงรู้ว่าองค์ชายหกจะเป็นฮ่องเต้ในอนาคต และสถานะของเขาก็แตกต่างจากองค์ชายคนอื่น ๆ เป็นเพราะอาเฮงเท่านั้นที่ทำให้นางและเขาคุ้นเคยกันมากขึ้น มีการเจอกันหลายครั้ง แต่นางไม่ได้รับอนุญาตให้เผชิญหน้ากับเขา คิดให้ลึกในทิศทางที่แน่นอนเพราะ… นางคิดไม่ออก นางไม่สามารถตอบได้ “ท่านพ่อดื่มมากจนเมา ท่านพี่จึงส่งท่านพ่อกลับคฤหาสน์ก่อน ซึ่งทำให้รถม้ามารับข้าช้าเจ้าค่ะ” นางอธิบายกับตัวเองโดยไม่ต้องเงยหน้าขึ้น
ซวนเทียนเฟิงมองที่กำลังนางขยับตัวและลดศีรษะลงทำให้จิตใจของหญิงสาวกระจ่างขึ้น เขายิ้มอย่างขมขื่น “แม้ว่าเราจะไม่ใช่เพื่อนสนิท แต่เราก็เป็นคนรู้จักกัน เจ้าไม่จำเป็นต้องสุภาพกับข้ามากขนาดนี้ ข้าแค่ดูแลอาณาจักร แม้ว่าในอนาคตจะไปไกลกว่านี้ก็ตาม ไม่มีทางที่ผู้คนจะปิดบังเมื่อพบกัน”
”ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้นเพคะ”เหรินซีเฟิงต้องการที่จะพูดอีกสองสามคำ แต่นางก็รู้สึกว่าบรรยากาศนั้นน่าเศร้าและน่าอายเป็นพิเศษ นางไม่เคยเป็นคนขี้แย นางมีความสัมพันธ์ที่ดีกับองค์ชายหกมาหลายครั้ง ทั้งสองได้สร้างความสัมพันธ์ที่ดี ดังนั้นนางจึงโบกมือของนาง ทิ้งความเครียด แต่เดิมก็ผ่อนคลายลงในทันทีจากนั้นนางก็พูดและกลับไปเป็นแบบที่นางเคยเป็นนางกล่าวว่า “ข้าโกรธบุตรชายของใต้เท้าเจิ้ง แต่เขาไม่มีเจตนาที่ดีเพคะ”
”นั่นเป็นเรื่องดี”ซวนเทียนเฟิงพยักหน้า “ข้ากลัวจริง ๆ ว่านับจากนี้ไปข้าจะเริ่มปรับตัวเข้ากับความเหงาได้ อย่างน้อยก็อย่าจงใจหลีกเลี่ยงสิ่งใดระหว่างเรา เจ้าช่วยข้ามาหลายครั้ง ครั้งสุดท้ายที่เรื่องเสด็จแม่ ถ้าเจ้าไม่ได้ไปที่พระราชวังเพื่อรายงานจดหมาย ข้าก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ข้าจะเสียใจมากกว่านี้สำหรับน้องเก้า” เขายื่นผ้าเช็ดหน้าให้เหรินซีเฟิง “เช็ดหน้าเสีย บุตรชายของใต้เท้าเจิ้งกล่าวว่าจะสู่ขอ ทำไมเมื่อเร็ว ๆ นี้หลายคนไปที่คฤหาสน์ของแม่ทัพเพื่อสู่ขอ สิ่งนี้ทำให้เจ้าลำบากใจหรือไม่ ? ”
เหรินซีเฟิงถอนหายใจและพยักหน้า”ครอบครัวของข้าแต่งงานที่เมืองจางลั่ว ข้าอายุ 20 ปี ข้าไม่สามารถยืดเวลาออกไปได้อีกต่อไป แต่ในใจของข้าไม่มีใคร พระองค์รู้ความรู้สึกนั้นหรือไม่ แต่ข้าต้องแต่งงานเพื่อให้เป็นไปตามกฎแห่งวัย ข้าเสียใจมาก” นางพูดดวงตาของนางก็สับสนเช่นกัน และนางไม่รู้ว่านางกำลังมองอะไรอยู่ นางจึงจ้องไปที่รถม้าโดยไม่มีชีวิตชีวาเลย “ข้ารู้ว่าอาเฮงมีความสัมพันธ์ที่ดีกับพระองค์ ข้าอิจฉานางมาก สิ่งที่ข้าอิจฉาไม่ใช่การที่นางสนิทกับพระองค์ แต่นางสามารถใช้ชีวิตกับผู้ชายที่รักนางได้ตลอดชีวิต ข้ายังอิจฉาเฟิงเฟินไดเพราะมีองค์ชายห้าที่ปฏิบัติต่อนางด้วยความบริสุทธิ์ใจและให้คำมั่นสัญญาว่าจะมีนางเพียงคนเดียวในชีวิต นอกจากนี้ยังมีซวนเทียนเก้อมีความสัมพันธ์ที่แปลกประหลาดอยู่ห่างออกไปหลายพันกิโลเมตร นอกจากนี้ยังมีเป่ยฟู่หรง ข้าได้ยินมาว่าอาเฮงกำลังจะให้นางแต่งงานกับเป่ยจื่อ ข้าคิดว่า… ข้าลากตัวเองมาถึงอายุ 20 ปี แต่ข้าไม่สามารถรอคนที่รักได้”
น้ำเสียงของเหรินซีเฟิงขมขื่นและยิ้มเป็นครั้งคราวแต่ไม่เห็นความสุขใด ๆ
เมื่อฟังคำพูดของนางซวนเทียนเฟิงรู้สึกว่าหัวใจของเขามีความสับสน แต่เขาไม่สามารถเข้าใจได้ว่าความสับสนนั้นหมายถึงอะไร เขาคิดเกี่ยวกับตัวเองดูเหมือนว่าปัญหาที่เหรินซีเฟิงเผชิญก็เป็นของปัญหาเขาเช่นกัน หากวันหนึ่งได้รับมรดกในการดูแลโลกของตระกูลซวน ขุนนางชราจะชักชวนให้เขาสร้างตำหนักในและมีทายาท ? แต่เหรินซีเฟิงพูดถูก ถ้าคนข้าง ๆ หมอนไม่มีความรักใคร่ผูกพันกันจริง ๆ แล้วที่เรียกว่าสามีภรรยาคืออะไร ?
หลังจากนั้นไม่นานรถม้าราชสำนักก็หยุดลงและคนขับรถออกไปข้างนอกก็หันกลับมา และพูดว่า “ถึงคฤหาสน์ของแม่ทัพปิงหนานแล้วพะยะค่ะ”
ซวนเทียนเฟิงพยักหน้าและยืนขึ้นเพื่อพยุงนาง”ข้างนอกฝนยังตกอยู่ ข้าจะพาเจ้าไปที่ประตูคฤหาสน์”
เหรินซีเฟิงไม่ปฏิเสธและลงจากรถตามซวนเทียนเฟิงดูเหมือนว่าฝนจะตกหนักขึ้น ซวนเทียนเฟิงเงยหน้าขึ้นยื่นมือออกดึงเสื้อคลุมที่อยู่ข้างหลังเขา และเขายกแขนขึ้นเพื่อให้แขนเสื้อบังละอองฝนที่ตกลงมาอย่างต่อเนื่อง
หัวใจของเหรินซีเฟิงสั่นไหวและดูเหมือนว่าเส้นประสาทบางอย่างได้รับผลกระทบ นางสูดหายใจเข้าลึก ๆ และระงับการเต้นของหัวใจอย่างแรง จากนั้นนางก็ก้าวไปที่ประตู จากนั้นก็หันกลับมา “ขอบพระทัยองค์ชายเพคะ ดึกแล้ว พระองค์รีบกลับเถิดเพคะ”
ซวนเทียนเฟิงพยักหน้าและกลับไปที่รถม้าราชสำนักในเวลานี้ประตูคฤหาสน์ของแม่ทัพก็เปิดออกเช่นกัน เขาเห็นเหรินซีเฟิงเข้าประตูผ่านม่านรถม้า จากนั้นเขาก็พูดกับคนขับรถ “ไปกันเถิด”
ยามเฝ้าประตูรีบเอาร่มให้เหรินซีเฟิงบ่าวรับใช้รีบเข้ามาและกล่าวขอโทษ “ท่านใต้เท้าเมามากขอรับ เมื่อกลับมาถึงหน้าประตูคฤหาสน์ ท่านใต้เท้าอาละวาดที่หน้าประตูเป็นเวลานาน ทำให้คนขับรถต้องออกไปรับคุณหนูช้า คุณหนูกลับมาอย่างไรขอรับ ? มันเป็นความผิดของบ่าวรับใช้ ได้โปรดลงโทษข้าด้วยขอรับ”
”เจ้าดูแลท่านพ่อข้าจะลงโทษเจ้าได้อย่างไร ? ” นางโบกมือและถามว่า “ท่านพ่อเป็นอย่างไรบ้าง ? ”
บ่าวรับใช้ตอบว่า”ท่านใต้เท้าหลับไปแล้วขอรับ ท่านฮูหยินโกรธมาก ท่านฮูหยินทะเลาะกับท่านใต้เท้าสักพักแล้วก็เข้านอนขอรับ”
”พี่ชายและพี่สะใภ้ของข้าเป็นอย่างไรบ้าง? ”
”หลังจากท่านใต้เท้าเข้าห้องแล้วพวกเขาก็กลับห้องทุกอย่างเรียบร้อยดี คุณหนูสบายใจได้ขรับ”
”อืม”เหรินซีเฟิงพยักหน้า และไล่ให้บ่าวรับใช้ชายออกไป เขายื่นกระไป๋าและร่มให้บ่าวรับใช้ของนาง
เมื่อเห็นทั้งสองคนออกไปไกลแล้วนางก็เม้มปากแล้วกระซิบด้วยรอยยิ้ม “คุณหนูบอกว่าคุณหนูยังไม่พบคนที่รักของคุณหนูได้ ข้าคิดว่าองค์ชายหกนิสัยดีเจ้าค่ะ ! ที่ประตูของตำหนักหลี่ที่พระองค์ช่วยคุณหนู คุณหนูไม่เห็นว่ามีคุณหนูกี่คนที่อิจฉาคุณหนู ดวงตาของพวกนางยิงแสงจ้าด้วยความอิจฉา ! ”
”อย่าพูดเรื่องไร้สาระ”เหรินซีเฟิงขมวดคิ้วและกล่าวอย่างเย็นชา “องค์ชายเป็นองค์ชายแห่งราชวงศ์ต้าชุน พระองค์คือฮ่องเต้ในอนาคต ข้าจะเหมาะสมกับพระองค์ได้อย่างไร ? ”
”คุณหนู”บ่าวรับใช้รู้สึกไม่มั่นใจเล็กน้อย “ไม่มีอะไรจะปีนขึ้นไปไม่ได้ คฤหาสน์ของเราไม่ใช่ตระกูลชั้นสูงธรรมดา นับประสาอะไรกับองค์ชาย สามารถเป็นฮองเฮาในอนาคตได้เจ้าค่ะ ! ”
”เป็นฮองเฮาดีอย่างไร? ” เหรินซีเฟิงถามนาง “มีผู้หญิงคนไหนในพระราชวังมีความสุขจริง ๆ มีหลายคนแบ่งสามีกัน แม้ว่าพวกนางจะนิสัยเสียก็เถิด แค่มองไปที่พระชายาหยุน”
บ่าวรับใช้ไม่มีอะไรจะพูดแต่นางกำลังคิดว่ามันเป็นแบบนี้ไม่ใช่หรือ ? มีไม่กี่ครัวเรือนที่มีทะเบียนบ้านที่สามารถเปรียบเสมือนคฤหาสน์ของแม่ทัพ และแม่ทัพมีภรรยาเพียงคนเดียวในชีวิตของเขา ! อนิจจาหากคุณหนูมีเงื่อนไขดังกล่าว มันคงยากจริง ๆ
มันยากเกินไปและเหรินซีเฟิงรู้ว่ามันยากเกินไปแต่นางไม่ยอมปล่อยวางเรื่องนี้ ความรัก ความชอบ ด้วยความเห็นแก่ตัว นางไม่ต้องการแบ่งปันกับคนอื่น นับประสาอะไรกับการตายตามอายุขัย ถ้านางตัวคนเดียวในโลกนี้โดยไม่ต้องดูแลครอบครัว นางก็จะใช้ชีวิตตามความประสงค์ของนางเอง น่าเสียดายที่นางไม่ได้ตัวคนเดียว นอกจากนั้นนางต้องรักษาชื่อเสียงของคฤหาสน์แม่ทัพ พวกเขาไม่สามารถทิ้งคุณหนูให้เป็นสาวแก่ในคฤหาสน์ของแม่ทัพได้
”พรุ่งนี้จะมีคนมาขอแต่งงานหรือไม่”นางถามบ่าวรับใช้ข้าง ๆ ก่อนที่จะรอให้บ่าวรับใช้ตอบ นางก็พูดกับตัวเองว่า “เจ้าไปบอกท่านแม่ให้พอแล้ว ตราบใดที่ไม่เหมือนบุตรชายของใต้เท้าเจิ้งก็ไม่สำคัญ พวกเขาทุกคนก็เป็นคนแปลกหน้าอยู่ดี ซึ่งก็ไม่ต่างอะไรกับข้า”
คืนนี้ซวนเทียนหมิงและเฟิงหยูเฮงเป็นคนสุดท้ายที่ออกจากตำหนักหลี่เมื่อพวกเขากำลังเดินเข้าตำหนัก เสี่ยวไป๋เดินกลางสายฝน มีโซ่คล้องที่คอของเสี่ยวไป๋ เหล็กไม่ได้หนาหรือแข็งเกินไป เสี่ยวไป๋ที่โตแล้วสามารถทำลายโซ่ได้ด้วยความพยายามเพียงเล็กน้อย ดังนั้นโซ่เส้นนี้ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อป้องกันไม่ให้ทำร้ายคนจริง ๆ เสี่ยวไป๋ไม่กัดคน นางแค่ผูกโซ่เพื่อให้ดูดีเท่านั้น มันยังเพิ่มความสวยงามอีกด้วย
เฟิงหยูเฮงรู้สึกงงงวย”ตอนนี้ฝนตก เจ้าเอาเสือออกมาได้อย่างไร ? ”
บ่าวรับใช้ชายในคฤหาสน์พูดอย่างช่วยไม่ได้” เสี่ยวไป๋ไม่ฟังใครเลยขอรับ บอกให้เข้ากรงก็ไม่ยอมเข้า มันเดินอยู่ในสนามวนไปวนมา บ่าวรับใช้คิดว่ามันคงรอพระชายากับองค์ชายกลับมาขอรับ” ในขณะที่เขาพูด เขาคลายโซ่ในมือออก เสี่ยวไป๋ส่ายหัวและรีบวิ่งเข้าไปหาเฟิงหยูเฮง มันเอาหัวถูขาของนาง
เฟิงหยูเฮงลูบหัวของมันและเดินจูงเสือตัวใหญ่เข้าไปในลานของพวกเขาในขณะที่เดิน นางถามว่ามันว่า “ข้าอยากจะให้เจ้าไปอยู่กับเสด็จแม่ เจ้าอยากไปหรือไม่ ? ” เสี่ยวไป๋คำรามราวกับว่ามันเข้าใจได้ จากนั้นก็ยังคงถูหัวที่ขาของนาง ด้วยสีหน้าไม่พอใจ
ซวนเทียนหมิงกล่าวว่า”เสือตัวนี้ พี่เจ็ดพากลับมา มันเหมือนคนมาก เอาเถิดยังมีเสด็จพ่ออยู่กับเสด็จแม่ที่สามารถทำให้นางมีความสุขได้เสมอ”
”แต่ข้ารู้สึกว่าทั้งสองไม่เหมาะกับพระราชวัง”เฟิงหยูเฮงสรุป “ตอนที่เสด็จพ่อยังหนุ่มก็ทรงเป็นฮ่องเต้ที่ดี แต่ตอนนี้เสด็จพ่อแก่แล้วและมีอารมณ์อ่อนไหวมากขึ้นบวกกับความจริงที่ว่าเสด็จพ่อมีเสด็จแม่ เสด็จพ่อไม่มีความปรารถนาที่จะจัดการราชสำนักอีกต่อไปแทนที่จะทำเช่นนี้ควรมอบอำนาจและส่งต่อตำแหน่งไปเลยดีกว่า จากนั้นใช้ชีวิตอย่างสงบสุข และเกลี้ยกล่อมภรรยาของเสด็จพ่อแบบเรียบง่าย ซวนเทียนหมิงคุยกับเสด็จพ่อก็ได้ ! มอบบัลลังก์ไปให้พี่หกแล้วไปกับเรา”
”ไปด้วยกันหรือ”ซวนเทียนหมิงขมวดคิ้ว เขาไม่ได้คิดเกี่ยวกับคำถามนี้จริง ๆ “ถ้าเจ้าต้องการที่จะพาพวกเขาไปด้วยกัน เจ้าก็สามารถพาไปได้ แต่เจ้าต้องทนทุกข์ทรมาน สองคนนั้นน่าเบื่อมาก” โดยเฉพาะฮ่องเต้ การคิดมากทำให้เขาปวดหัว
”ไม่กลัว”ชายาของเขาบอกว่านางไม่กลัว “มีคนมากมาย”
ซวนเทียนหมิงกัดฟัน”เอาล่ะ เจ้าสามารถพาพวกเขาไปได้เมื่อ เจ้าสามารถเกลี้ยกล่อมพวกเขาได้แล้ว เจ้าอย่ามาร้องไห้ทีหลังแล้วกัน”
”แล้วเราจะออกเดินทางเมื่อไหร่?” นางก้มศีรษะลงและลูบหัวเสี่ยวไป๋ นางจะออกไปได้เมื่อไหร่  ซวนเทียนหมิงตอบ”เร็ว ๆ นี้”

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง