Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ 1211

26 เมษายน 2019   @admin  

Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ บทที่ 1211

 

หลี่เจี้ยนถูกซวนเทียนหมิงกวาดไปด้วยแส้ชุนหยูอันสูญเสียความหวังสุดท้ายของเขา ก่อนมองไปที่ซวนเทียนหมิงชั่วขณะ และในที่สุดก็ก้มศีรษะลง
ในที่สุดซงซุยก็ถูกควบคุมโดยราชวงศ์ต้าชุนและกองทัพทั้งหมดที่ไม่ได้เข้าร่วมในการต่อต้านก็ถูกควบคุมชั่วคราว ผู้ที่ไม่เต็มใจที่จะเข้าร่วมในการต่อต้านก็หลับตาของพวกเขาตลอดในสงครามครั้งนี้ แต่ในทางกลับกัน ผู้คนในเมืองหลวงก็เหมือนกับมณฑลอื่น ๆ ที่ถูกยึดครองโดยราชวงศ์ต้าชุน ตราบใดที่พวกเขาอยู่หลังประตูที่ปิด ราชวงศ์ต้าชุนจะไม่แตะต้องพวกเขา และบรรดาผู้ที่ไม่เชื่อฟังและออกมาชมความตื่นเต้นส่วนใหญ่เสียชีวิตภายใต้ความโกลาหลของลูกธนูและปืน
เจ้าหน้าที่ของซงซุยถูกกองทัพของราชวงศ์ต้าชุนมารับตัวและรีบไปที่พระราชวังมีผู้คนส่งเสียงโห่ร้องโจมตีราชวงศ์ต้าชุน โดยคิดว่าคงจะดีถ้าพวกเขาซ่อนตัวอยู่ในบ้านของตัวเอง แต่คาดไม่ถึงว่าสายลับของราชวงศ์ต้าชุนจะแอบซุ่มอยู่นานแล้ว ราชสำนักของซงซุยชักชวนพวกเขาทีละคน ! ในตอนนี้ซวนเทียนหมิงแยกการโจมตี และทั้งสองฝ่ายแยกออกจากกันได้อย่างง่ายดายราวกับว่าเป็นการเกิดและการตาย ด้านซ้ายคือชีวิต ด้านขวาคือความตาย และผู้คนที่ถูกแบ่งออกเป็นด้านซ้ายเติบโตออกมา พวกเขาถอนหายใจทีละคน โชคดีที่เป็นฝ่ายที่สนับสนุนให้ยอมแพ้ มิฉะนั้นถ้าตายกันหมดคงจะเป็นเรื่องที่น่าสังเวชอย่างยิ่ง
บรรดาผู้ที่ยืนอยู่ฝ่ายหลี่เจี้ยนรู้สึกเสียใจจนลำไส้ของพวกเขาแทบเป็นสีเขียวในขณะนี้พวกเขาทั้งหมดคิดที่จะเข้าข้างฮ่องเต้องค์ใหม่ และคิดว่าซงซุยสามารถยืนหยัดและมีสง่าราศีเช่นเดียวกับราชวงศ์ต้าชุน โดยไม่คาดคิดภายใต้แรงผลักดันของราชวงศ์ต้าชุนซงซุยอ่อนแอมาก ความฝันของพวกเขาที่ว่าซงซุยจะครองโลกได้ดับสิ้นลง ตอนนี้กองทัพของราชวงศ์ต้าชุนได้รวมกลุ่มพวกเขาทั้งหมดเข้าด้วยกัน นี่จะเป็นการสังหารหมู่หรือไม่ ?
ผู้คนมองไปที่ซวนเทียนหมิงและพวกเขาก็ยังคงสงสัย บางคนถูกดึงดูดโดยดอกบัวสีม่วงที่ตรงกลางคิ้วของเขาและสงสัยในใจของพวกเขา : ชายคนนี้เกิดมาได้อย่างไร ? ตรงกลางคิ้วไม่มีอคติ และเป็นรูปดอกบัวที่สมบูรณ์มีสีม่วงเข้มจึงดูดีมากจนทำให้ตาบอด พระชายาหยุนทำบุญด้วยอะไรถึงให้กำเนิดบุตรชายที่มีใบหน้าหล่อหลาพร้อมกับดอกบัวที่สวยงามเช่นนี้ องค์ชายของราชวงศ์ต้าชุนหน้าตาดีขนาดนี้ได้อย่างไร ?
ซวนเทียนหมิงลังเลจริงๆ ขณะมองไปที่คนเหล่านั้น ฆ่าหรือไม่ ? การฆ่ามันเป็นเรื่องที่โหดร้าย มันไม่มีอะไรมากไปกว่าแม่ทัพที่ต่อสู้กับราชวงศ์ต้าชุน พลเมืองเหล่านั้นที่ไม่มีเรี่ยวแรงในการฆ่าไก่และอาศัยเพียงแค่ปากก็ไม่สามารถปล่อยไปได้ แต่ไม่ฆ่ามัน ? คนเหล่านี้เป็นคนที่โอ้อวดในชีวิตประจำวัน โดยทำตามแผนกบฏของหลี่เจี้ยน และตวนมู่อันกัวซึ่งกระตุ้นให้เกิดสงครามครั้งนี้ และก่อให้เกิดอันตรายอย่างมากต่อทั้งซงซุยและราชวงศ์ต้าชุน จิตใจของคนเหล่านี้แตกสลาย และการยอมจำนนภายใต้ความเข้มแข็งไม่ใช่ความสมัครใจของพวกเขา คนที่ไม่มีใจเดียวจะไม่มีวันคบกัน ถ้าคนเหล่านี้รวมเข้าด้วยกันพวกเขาจะก่อเรื่องขึ้นมาอีก และหากราชวงศ์ต้าชุนมีใจเมตตาและไว้ชีวิตพวกเขา ไม่ช้าก็เร็วจะเกิดภัยพิบัติ
เมื่อนึกถึงพลเมืองที่สร้างเมืองคิดถึงการทิ้งระเบิดที่ตงเฉิง คิดถึงพี่เจ็ดของเขา ใบหน้าของซวนเทียนหมิงก็มืดครึ้ม ในที่สุดทุกคนที่ยืนอยู่ทางด้านขวาก็หยุดชะงักจะต้องตาย !
นี่เป็นครั้งแรกที่ราชวงศ์ต้าชุนเริ่มที่จะออกคำสั่งฆ่าพลเมืองซงซุยต่างตื่นตระหนกแต่ไม่มีใครแสดงความเมตตาใด ๆ ต่อเจ้าหน้าที่ที่ได้รับความตาย แม้แต่คนที่ยืนอยู่ในสถานศักดิ์สิทธิ์ก็ปรบมือให้ พวกเขากล่าวว่า”ตายก็ดีแล้ว ! ต้องขอบคุณองค์ชายเก้าของราชวงศ์ต้าชุนที่เป็นคนเด็ดขาด มิฉะนั้นหากภัยพิบัติเหล่านี้ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง ดินแดนที่ล่มสลายลงในที่สุดก็ไม่สามารถปกครองได้อย่างปลอดภัย แต่พลเมืองของซงซุยก็ยังไม่สามารถกินดีอยู่ดีเช่นเดียวกับดินแดนของราชวงศ์ต้าชุน ข้าอาศัยอยู่เป็นเวลาหลายร้อยปีโดยปราศจากความกังวล”
”ใช่ทุกคนต่างอิจฉา ราชวงศ์ต้าชุนเป็นอาณาจักรใหญ่ที่ร่ำรวยและเข้มแข็ง และใครก็ตามที่พยายามรุกรานหรือก่อกบฏจะถูกทำลายโดยตรงภายใต้การปราบปรามของราชวงศ์ต้าชุน ใครจะไม่อยากทำตามอาณาจักร เราเคยเป็นแบบนี้ในซงซุย
เมื่อฮ่องเต้องค์แรกอยู่ซงซุยแข็งแกร่งมากจนไม่มีใครกล้าตอแย แต่จนกระทั่งหลี่เจี้ยนเข้ามามีอำนาจ เขาหลงเชื่อฟังคำยั่วยุของตวนมู่อันกัวเพื่อเป็นใหญ่ในแผ่นดิน มันดูไม่เหมือนอาณาจักร และครอบครัวก็ดูไม่เหมือนครอบครัว อะไรที่ตวนมู่อันกัวนำมาจูงจมูก ? ”
”อย่าพูดถึงเรื่องนั้นแค่บอกว่ามีร้านห้องโถงสมุนไพรในราชวงศ์ต้าชุน ! ทักษะทางการแพทย์ที่ห้องโถงสมุนไพรเชี่ยวชาญล้วนมาจากพระชายาหยูซึ่งเป็นหมออันดับหนึ่งของโลก โรคที่รักษาไม่หายหรือโรคร้ายแรงใด ๆ สามารถรักษาให้หายได้ตราบใดที่ไปถึงร้านห้องโถงสมุนไพร ร้านแห่งแรกในซงซุยเปิดขึ้นแล้ว จะมาเปิดร้านที่เมืองหลวงบ้างหรือไม่ ? ”
ผู้คนในราชสำนักต่างมองไปที่ซวนเทียนหมิงด้วยสายตาคาดหวังแต่ในขณะนี้มีคนพูดด้วยความงงงวย “เราทุกคนรู้ว่าบัลลังก์ของหลี่เจี้ยนได้มาอย่างไร และเราก็รู้ในใจของเราว่าบัลลังก์ควรเป็นของใคร องค์ชายมาจากการสืบทอด ดังนั้นสิ่งที่เราควรจะทำต่อไปในอนาคตคืออะไร ? ซงซุ่ยยังคงเป็นของตระกูลหลี่อีกหรือไม่ ? ยินดีต้อนรับการกลับมาของฮ่องเต้ตัวจริงหรือไม่”
เมื่อคำถามนี้ถูกยกขึ้นมาทุกคนก็อึ้งสักครู่ เมื่อสติของพวกเขากลับมา ทุกคนรอคำตอบของเขา บางคนไม่สามารถรอได้ คนแรกที่เปิด “อย่าคืนซงซุยที่ถูกทำลายให้กับตระกูลหลี่ ถ้าเรากลับไปหาตระกูลหลี่ ใครจะรับประกันได้ว่าฮ่องเต้คนต่อไปจะไม่เป็นแบบนี้”
คำพูดนี้ได้รับความเห็นชอบของทุกคนผู้คนจึงแสดงต่อซวนเทียนหมิงว่าพวกเขาเต็มใจที่จะยอมรับการปกครองของราชวงศ์ต้าชุน และไม่ต้องการให้ราชวงศ์ต้าชุนคืนอำนาจให้กับฮ่องเต้ของตระกูลหลี่
ซวนเทียนหมิงคิดว่ามันดีมากราชวงศ์ต้าชุนไม่ได้ตั้งใจจะคืนซงซุยให้กับตระกูลหลี่อีกต่อไป ทำไมเขาถึงให้คนอื่นครองบัลลังก์ หลังจากเหยียบแผ่นดินที่ถูกย้อมไปด้วยเลือดเนื้อนับไม่ถ้วนของพวกเขา เขายกแขนขึ้นและตะโกน โดยใช้ประโยชน์จากพลังภายในของเขา และกล่าวกับทุกคนในพระราชวังนี้ “จากนี้ไปจะไม่มีซงซุยในผืนดินนี้ นี่คือดินแดนด้านตะวันออกของราชวงศ์ต้าชุนของข้า มันเทียบเท่ากับพลเมืองราชวงศ์ต้าชุนของข้า มีความสุขกับทุกสิ่งที่พลเมืองราชวงศ์ต้าชุนควรจะมี”
พลเมืองโห่ร้องด้วยความยินดี! เป็นครั้งแรกที่พวกเขามีความสุขมากเพราะบ้านของพวกเขาเปลี่ยนเจ้าของ ซวนเทียนหมิงคิดถึงเรื่องนี้ นอกจากนั้นต้องขอบคุณหลี่เจี้ยนและตวนมู่อันกัว หากพวกเขาไม่ทำลายซงซุยเช่นนี้ พวกเขาจะไม่มีวันยอมรับการปกครองของราชวงศ์ต้าชุนเพราะความทุ่มเทและความรักที่มีต่อบ้านเกิด แน่นอนว่านี่เป็นข้อพิสูจน์เช่นกัน หากไม่มีหลี่เจี้ยนและตวนมู่อันกัว และซงซุยจะไม่หันไปต่อต้านราชวงศ์ต้าชุน แผ่นดินใหญ่แห่งนี้จะยังคงอยู่เหมือนเดิม ซงซุยจะจ่ายส่วยให้ราชวงศ์ต้าชุนทุกปีด้วย ต้าชุนให้ความคุ้มครองและความช่วยเหลือในด้านทรัพยากรบางอย่าง ซงซุยเปลี่ยนมือได้สำเร็จ และเจ้าหน้าที่ที่รอดชีวิตได้รับการปล่อยตัวออกจากพระราชวังเพื่อกลับมารวมตัวกับครอบครัวอีกครั้ง ครอบครัวของผู้ที่เสียชีวิตก็มีส่วนเกี่ยวข้องเช่นกัน แม้ว่าจะไม่ถูกทำลาย แต่พวกเขาทั้งหมดก็ถูกส่งไปยังชายแดนในฐานะทาส และจะไม่มีวันกลับมายังอาณาจักรนี้ได้ ท้ายที่สุดก็เหลือเพียงครอบครัวของตระกูลชุน
ตอนนี้ชุนหยูอันและฮองเฮาชุนหยูชิงก็อยู่แต่สถานะของพวกเขาไม่เหมือนกันเลย ชุนหยูอันรู้สึกรำคาญอย่างลับ ๆ กับการสูญเสียหลี่เจี้ยนและกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของตระกูลชุน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาเห็นเจ้าหน้าที่จำนวนมากที่เคยสนับสนุนหลี่เจี้ยนและต่อต้านราชวงศ์ต้าชุนถูกตัดหัว เขาก็ยิ่งวิตกกังวลมากขึ้น เขารู้สึกเสมอว่าตระกูลชุนจะไม่ดีขึ้น แต่เขาก็ไม่เต็มใจที่จะให้มนตกต่ำลง
ในทางกลับกันชุนหยูชิงทำราวกับว่าทั้งหมดนี้ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับนาง นางยืนอยู่ที่นั่นอย่างสงบ มองดูซวนเทียนหมิงล็อคตัว เสร็จแล้วรอให้เจ้าหน้าได้รับการปล่อยตัวออกจากพระราชวัง และพระราชวังก็เงียบลง นางจึงริเริ่มเดินไม่กี่ก้าวไปข้างหน้า ชุนหยูอันเงยหน้าขึ้นและมองไปที่นาง นางถามซวนเทียนหมิงอย่างกระตือรือร้นว่า “องค์ชายเจ็ดยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ? ”
”อืม? ” ซวนเทียนหมิงผงะและถามนางพูดว่า “เจ้าพูดอะไร ? ”
”ข้าถามว่าองค์ชายเจ็ดยังมีชีวิตอยู่หรือสิ้นพระชนม์ไปแล้ว”
ซวนเทียนหมิงได้ยินคนพูดถึงซวนเทียนฮั่วโดยเฉพาะฮองเฮาของซงซุยเมื่อฮองเฮาของซงซุยถามถึงซวนเทียนฮั่ว ความโกรธของซวนเทียนหมิงก็พุ่งขึ้น เขาต้องการใช้แส้ฟาดผู้หญิงคนนี้ให้ตาย เขาอยากถามว่าทำไม องค์ชายเจ็ดเป็นแบบนี้ก็เพราะพวกเขา แต่เมื่อมองไปที่ท่าทางของฮองเฮาของซงซุยอีกครั้ง มีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้น ว่ากันว่าคำถามของชุนหยูชิงในตอนนี้น่าจะเป็นเรื่องที่น่ายินดี แม้แต่ชุนหยูอันบิดาของนางก็ยังตกใจเมื่อได้ยินบุตรสาวถามเรื่องนี้ เพราะกลัวว่าชุนหยูชิงจะทำให้ซวนเทียนหมิงโกรธ
แต่สีหน้าของชุนหยูชิงไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับความสุขตรงกันข้ามนางดูกังวลและกังวลมาก ดวงตาของนางมีอารมณ์ไม่สิ้นสุดเมื่อมองไปที่ซวนเทียนหมิง รอคอยคำตอบแต่ก็กลัวที่จะฟัง เมื่อเห็นว่าซวนเทียนหมิงไม่ได้พูดเป็นเวลานาน แต่ดวงตาของเขาขุ่นมัวและไม่แน่ใจ ชุนหยูชิงไม่ได้คิดมากแต่หันมองไปรอบ ๆ ในกองทัพของราชวงศ์ต้าชุนเพื่อมองหาคน ในขณะที่กำลังมองหาคน นางพูดว่า “ดูกันว่าเขาอยู่ที่นี่หรือไม่ ทุกคนบอกว่าพระองค์สิ้นพระชนแล้ว แต่ข้าไม่เชื่อ พระองค์เป็นเทพเซียน พระองค์จะตายได้อย่างไร บอกข้าได้หรือไม่ว่าองค์ชายเจ็ดยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ พวกเจ้าไม่จำเป็นต้องบอกข้าว่าพระองค์อยู่ที่ไหน แค่บอกข้าว่าพระองค์ยังมีชีวิตอยู่ ได้โปรด ได้โปรด ! ”
ฮองเฮาผู้สง่างามของซงซุยยิ่งนางพูดมากเท่าไหร่ นางก็ยิ่งควบคุมตัวเองไม่ได้ และนางก็วิ่งหนีจากชุนหยูอันเหมือนคนบ้าคลั่งและรีบเข้าไปในกองทัพของราชวงศ์ต้าชุน แต่หลังจากนั้นนางก็หยุด คนที่หยุดนางคือเฉียนหลี่ มือที่เหมือนกรงเล็บจับแขนของชุนหยูชิงและเฉียนหลี่พูดเสียงดังว่า “ฮองเฮา พระองค์ต้องการทำอะไร ? องค์ชายเจ็ดของเราถูกระเบิดจนสิ้นพระชนใต้กำแพงซงซุย พระองค์กำลังมองหาอะไร อย่าคิดว่ามันไม่เพียงพอเพื่อที่จะทำให้พระองค์เป็นฮองเฮา ตระกูลชุนของพระองค์พบชายชราคนนั้นเพื่อสนับสนุนคนอย่างหลี้เจี้ยน ผู้ยุยงให้เกิดหายนะครั้งนี้คือตระกูลชุนของพระองค์ ตอนนี้องค์ชายเจ็ดถูกระเบิดจนตายภายใต้การสมรู้ร่วมคิดของพวกเจ้า ที่นี้ยังจะคิดว่าไม่ใช่ความผิดของพวกเจ้าอีกหรือ ? ”
เฉียนหลี่พูดอย่างมีอารมณ์และจับมือนางอย่างแรงนางถูกเหวี่ยงออกไปในครั้งเดียว และสามารถได้ยินเสียงเมื่อนางล้มลงกับพื้น แรงมากพอที่จะทำให้นางได้รับบาดเจ็บภายใน แต่นางไม่สามารถดูแลตัวเองได้เลย นางไม่มีเวลาเช็ดเลือดออกจากมุมปากของนาง นางไม่สามารถยืนขึ้นและคลานบนพื้นได้ นางลุกขึ้นไปที่ม้าของซวนเทียนหมิงและเงยหน้าขึ้นถามเขาว่า “โกหกข้าใช่หรือไม่ ? ผู้คนต่างพูดกันว่าการสิ้นพระชนขององค์ชายเจ็ดจะต้องเป็นเรื่องโกหก มันเป็นเรื่องโกหกใช่หรือไม่ บอกข้าสิว่าไม่ใช่เรื่องจริง พูดมา ! ”

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง