Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ 1210

26 เมษายน 2019   @admin  

Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ บทที่ 1210

 

ฟางจินเซคิดว่าตวนมู่อันกัวคนนี้เป็นจิ้งจอกเฒ่าจริงๆ เขาจมูกดียิ่งกว่าจมูกของสุนัข นางอาบน้ำหลายครั้งและเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าที่มีกลิ่นหอม แต่ก็ยังมีกลิ่นเลือดอยู่ เป็นไปได้จริง ๆ หรือ ? หรือตวนมู่อันกัวจงใจพยายามยั่วยุนาง ?
ฟางจินเซไม่ต้องการปฏิเสธในเวลานี้การปฏิเสธเมื่อตวนมู่อันกัวเห็นสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น นางจะต้องไม่ทำผิดพลาดในตอนนี้ ดังนั้นนางจึงพยักหน้าและพูดกับตวนมู่อันกัวว่า “ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์เจิ้งฉี ท่านพ่อรู้จักเขาหรือไม่เจ้าคะ ? ”
ตวนมู่อันกัวพยักหน้า”ใช่ สำหรับข้า เขาเกี่ยวข้องกับพระราชวังนี้ ข้าย่อมต้องรู้จักเขา มีอะไรหรือ ? ”
”เขาเข้ามาลวนลามข้าและเขามาที่นี่สองสามวันเพื่อเดินเที่ยว และมาอีกครั้งในเช้าวันนี้แต่ตอนนี้ราชวงศ์ต้าชุนเริ่มโจมตีเมืองหลวง ผู้คนเปิดประตูเมืองและทหารของนายพลชุนหยูก็ก่อกบฏเช่นกัน ราชวงศ์ต้าชุนยึดเมืองหลวงโดยไม่มีอุปสรรคใด ๆ เห็นว่าเขากำลังจะเข้าพระราชวัง ข้าจึงใช้อุบายกำจัดเขา เมื่อเขาก็พลาดท่าก็ฆ่าเขาเจ้าค่ะ”
”เจ้าฆ่าเจิ้งฉีได้หรือ? ” ตวนมู่อันกัวนั่งนิ่งจ้องมองไปที่ฟางจินเซ “ไม่ต้องพูดถึงว่าเจิ้งฉีมีศิลปะการต่อสู้ ผู้หญิงที่ไม่มีเรี่ยวแรงมัดไก่เช่นเจ้ากลับสามารถฆ่าเขาได้ ในเมื่อมันได้โอกาสแล้ว เจิ้งฉีไม่ต้องการที่จะมีชีวิตรอดหรือ ไม่ต้องการหนีหรือ เขากำลังทำอะไรอยู่กับเจ้าในเวลานั้น ? ”
หัวใจของฟางจินเซเต้นแรงและนางแทบไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร โชคดีที่นางมีสมองเพียงพอที่จะตอบได้ทันที “ท่านพ่อ ไม่ใช่ว่าเจิ้งฉีไม่ต้องการมีชีวิตรอด เขามาที่นี่เพื่อทำเรื่องไม่ดีกับข้า ! ท่านพ่อไม่เคยทราบเรื่องนี้ ก่อนที่ท่านพ่อจะซ่อนตัวอยู่ที่นี่ แต่เจิ้งฉีไม่รู้ว่าเขาได้ยินจากที่ไหน จริง ๆ แล้วความคิดที่จะใช้ชีวิตของท่านพ่อมาแลกเปลี่ยนกับชีวิตของเขาก็เกิดขึ้น เขาไม่เพียงแต่เข้ามาลวนลามข้าเท่านั้น แต่เขายังบังคับให้ข้าส่งท่านพ่อให้เขา ข้าและหยูซินต้องต้องสู้เสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยพวกเขา เขาตะครุบตัวข้าไว้ พอดีข้าปักปิ่นอยู่ก็เลยเอาปิ่นแทงเขาตาย ท่านพ่อไม่ต้องสงสัยข้าอีกต่อไป ข้าจะไม่อยู่ในพระราชวังอีกแล้ว ไปเร็วท่านพ่อ ข้าไม่อยากตายที่นี่ หนีไปด้วยกันเจ้าค่ะ ! ”
”หนีไปด้วยกันหรือ”ตวนมู่อันกัวยกมุมริมฝีปากขึ้น “ตกลง หนีไปด้วยกัน เจ้าจะตามข้าไปหรือ ตราบใดที่เจ้าไม่ตาย เจ้าจะได้รับการปฏิบัติอย่างดี”
ในที่สุดตวนมู่อันกัวก็จากไปกับฟางจินเซและหยูซินฟางจินเซพาเขาไปตามถนนสายเล็ก ๆ ในพระราชวัง ซึ่งในระหว่างนั้นนางได้พบกับบ่าวรับใช้ในพระราชวังหนึ่งหรือสองคนเป็นครั้งคราว ตวนมู่อันกัวเป็นคนโหดร้าย และไม่มีคนที่เห็นเขารอดชีวิตไปได้ ฟางจินเซและหยูซินเฝ้าดูเขาฆ่าคนตลอดทาง ใบหน้าของพวกนางซีดมาก
ในที่สุดหลังจากถึงคราวสุดท้ายฟางจินเซก็เห็นหญิงชุดแดงยืนเงียบ ๆ ที่ท้ายซอยตรงหน้านาง ในที่สุดหัวใจของนางก็ยอมแพ้ นางรู้ว่าต้องเป็นพระชายาหยูของราชวงศ์ต้าชุน คนที่ส่งข่าวบอกว่าพระชายาหยูจะสวมชุดสีแดงเหมือนภูตผีเพื่อเก็บเกี่ยวชีวิตของตวนมู่อันกัว และให้พวกเขาพาตวนมู่อันกัวมาที่นี่
ตอนนี้เฟิงหยูเฮงอยู่ตรงหน้าและในที่สุดภารกิจของพวกเขาก็เสร็จสิ้น ราชวงศ์ต้าชุนคุ้มครองความปลอดภัยให้กับสมาชิกในครอบครัวของพวกนาง นางเชื่อว่าแม้ว่านางจะไม่เคยเห็นองค์ชายเก้าของราชวงศ์ต้าชุนและพระชายาหยู แต่นางก็เชื่อใจพวกเขา อีกไม่นานนางจะกลับไปอยู่กับครอบครัว
การก้าวเท้าแสร้งทำเป็นหนีเร็วขึ้นเล็กน้อยแต่ตวนมู่อันกัวรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาไม่รู้ว่าทำไม มันเป็นเพียงความตื่นตระหนกที่อธิบายไม่ได้ เส้นทางนี้ดูเหมือนจะไม่ถูกต้อง นี่เป็นทางออกจากพระราชวังจริง ๆ หรือ ?
มองไปข้างหน้ามีร่างเลือนรางสีแดง นั่นคือใคร ? เขานึกถึงเฟิงจาวเหลียนขึ้นมา ! ตวนมู่อันกัวจำได้ว่าเฟิงจาวเหลียนชอบใส่ชุดสีแดง ทำให้เขาดูมีเสน่ห์มากยิ่งขึ้น ความงามนั้นน่าทึ่งมากจนทั้งชายและหญิงไม่สามารถจับคู่ได้
แต่เฟิงจาวเหลียนตายแล้ว! ตวนมู่อันกัวขยี้ตา ไม่ใช่เฟิงจาวเหลียนแล้วจะเป็นใคร ?
บุคคลเป้าหมายมองไม่เห็นว่าเป็นใครและเมื่อพบร่างสีแดงยืนอยู่ก็มีกำแพงอยู่ข้างหลัง ! นี่มันทางตันชัด ๆ ทำไมถึงวิ่งมาทางนี้ล่ะ ?
เขาโดนหลอก! ในที่สุดเสียงระฆังปลุกในความคิดของตวนมู่อันกัวก็ดังขึ้นอีกครั้ง เขาหันศีรษะมองไปที่ฟางจินเซอย่างเย็นชาและพูดเสียงดัง “นังบ้า ! เจ้าโกหกข้าหรือ ? ”
ฟางจินเซไม่หยุดนางยังคงลากตวนมู่อันกัววิ่งไปข้างหน้า และวิ่งไปเกือบสิบก้าวก่อนที่จะหยุด เฟิงหยูเฮงอยู่ใกล้นางมากพอ นางปล่อยตวนมู่อันกัวและวิ่งไปในทิศทางที่เฟิงหยูเฮงอยู่ด้วยหัวใจที่เป็นสุข จากนั้นนางก็มองกลับไปที่ตวนมู่อันกัวและพูดว่า “ใช่ ! เจ้าถูกหลอก ! ตวนมู่อันกัวเปิดตาสุนัขของเจ้า และดูว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเจ้าเป็นใคร ! ”
ตวนมู่อันกัวมองไปที่ร่างสีแดงอีกครั้งตอนนี้เขาอยู่ใกล้มากแล้ว และเขาก็จำได้ในพริบตา ออกมาทันทีที่เห็นคนชุดแดงตรงหน้า “เฟิงหยูเฮง เจ้ายังไม่ตายจริง ๆ หรือ ? ”
เฟิงหยูเฮงยกมุมริมฝีปากของนางขึ้นและเผยรอยยิ้มที่น่ากลัวที่สุดในดวงตาของตวนมู่อันกัว นางพูดว่า “ข้าควรทำอย่างไร ? ตวนมู่อันกัว สายฟ้าสวรรค์ของเจ้าไม่สามารถฆ่าข้าได้ อย่าคิดว่าเจ้าจะอยู่ยงคงกระพันได้ด้วยการหยิบเงินขึ้นมาเล็กน้อย ข้าบอกเจ้าว่าในโลกนี้ข้าเป็นบรรพบุรุษของสายฟ้าแห่งสวรรค์ เจ้าต้องการใช้สิ่งเหล่านั้นเพื่อระเบิดข้าหรือ ฝันไปเถิด ! ”
นางเดินไปข้างหน้าในขณะที่นางพูดเหมือนนางพรากความหวังของตวนมู่อันกัว นางก้าวไปทีละก้าว
”แต่องค์ชายเจ็ดตายไปแล้วไม่ใช่หรือ? ” ตวนมู่อันกัวก็หัวเราะ “องค์ชายเจ็ดตายแล้ว เฟิงหยูเฮง เจ้ายังคิดว่าสายฟ้าสวรรค์ของข้าไร้ประสิทธิภาพอีกหรือไม่ ? มีคนเสียชีวิตไป 1 คน และคนที่ทำให้คนทั้งโลกเศร้าคิดดูสิ มันน่าสนุกจริง ๆ ! ”
ฟ้าววว!
ทันใดนั้นแส้ยาวก็เหวี่ยงไปมาตวนมู่อันกัวเขาต้องการซ่อนตัว แต่ร่างกายของเขากลับหลบไม่ทัน มีเพียงแขนเพียงข้างเดียวที่เหลืออยู่
แส้ยาวของเฟิงหยูเฮงรวบแขนเขาไว้แน่นจากนั้นก็เห็นนางกัดฟันและดึงแขนอีกข้างของตวนมู่อันกัวอย่างแรง แขนของเขาฉีกขาดต่อหน้าฟางจินเซและหยูซิน มองเห็นเลือดพุ่งกระฉูด และร่องรอยฉีกขาดของกล้ามเนื้อและหนังก็ปรากฏต่อหน้าผู้คน เมื่อเห็นมัน ฟางจินเซและหยูซินเห็นแทบจะเป็นลม
เฟิงหยูเฮงทำได้ดีมาก! นี่เป็นความคิดเดียวของฟางจินเซในขณะนี้
ตวนมู่อันกัวร้องโหยหวนอย่างน่าสังเวชการสูญเสียแขนทั้งสองข้างทำให้เขาเสียการทรงตัว ขณะยืนเขาล้มลงกับพื้นภายใต้ความเจ็บปวด เพียงเพื่อที่จะได้ยินเสียงของเฟิงของหยูเฮงดังมาอีกครั้ง “จิ้งจอกเฒ่า อย่าดีใจเกินไป ใครบอกเจ้าว่าพี่เจ็ดของข้าตายแล้ว แค่สายฟ้าสวรรค์ของเจ้าต้องการที่จะระเบิดพี่เจ็ดต่อหน้าข้างั้นหรือ เจ้าฝันไปจริง ๆ ! ”
ตวนมู่อันกัวแทบจะบ้าซวนเทียนฮั่วยังยังไม่ตาย ? เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร ? เขาฝังทุ่นระเบิดมากมาย และจ่ายด้วยแขนข้างหนึ่ง แต่เขาไม่ได้ระเบิดพวกเขาเลยหรือ ? เป็นไปไม่ได้ ! ไม่มีทางเป็นไปได้ ! เขาจ้องมองไปที่เฟิงหยูเฮงและคำราม “พวกเจ้าเป็นสัตว์ประหลาด ไม่อย่างนั้นเจ้าจะไม่ตายได้อย่างไร เฟิงหยูเฮง ! พวกเขาทั้งหมดบอกว่าเจ้าเป็นสัตว์ประหลาด เจ้าเป็นมนุษย์จริง ๆหรือ ? ”
เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามของตวนมู่อันกัวเฟิงหยูเฮงได้สูญเสียความกลัวที่นางต้องเผชิญหน้ากับชุนหยูหลิง ท้ายที่สุดคำถามของตวนมู่อันกัวเป็นเพียงการตั้งคำถาม แต่ชุนหยูหลิงเป็นการเกิดใหม่ของเฟิงหยูเฮงตัวจริง สำหรับคน ๆ นั้น ร่างกายของนางมีการตอบสนองที่ไม่อาจต้านทานได้ พูดให้ชัด นางไม่กลัวหัวใจแต่อยู่ที่ร่างกายของนาง ดังนั้นตอนนี้เฟิงหยูเฮงไม่มีภาระเหล่านั้น นางบอกตวนมู่อันกัวว่า “เจ้าคิดว่าข้าเปลี่ยนไปอย่างไร สิ่งที่เปลี่ยนไปคือสิ่งที่ข้าเปลี่ยนไปในระยะสั้น เจ้าบังคับข้าทีละก้าวเพื่อให้กลายเป็นสิ่งที่เจ้าหวาดกลัวที่สุด จากนั้นข้าจะใช้วิธีที่เจ้ากลัวที่สุดเพื่อส่งเจ้าไปให้ถึงจุดจบของชีวิต ตวนมู่อันกัว ข้าจะใช้เลือดเนื้อและเลือดของเจ้าเพื่อแก้แค้นให้กับเฟิงจาวเหลียน จากนั้นแล่เนื้อและถลกหนังของเจ้าเพื่อใช้หนี้ข้าและพี่เจ็ดที่ตงเฉิง แต่เจ้าไม่สามารถตายได้ ความตายเท่ากับการปลดปล่อยสำหรับเจ้า ข้าจะใช้เจ้าเป็นหนูทดลองและให้เจ้าลองใช้ยาตัวล่าสุดของข้า ตวนมู่อันกัว ยาที่ข้าทำขึ้นมันดีกว่าของเฉียนโจวมาก ! เจ้ายุให้ฮ่องเต้เฉียนโจวทำร้ายจาวเหลียน และข้าจะเพิ่มจำนวนยาทั้งหมดที่เขาได้รับความทรมานเป็น 2 เท่า”
ตวนมู่อันกัวกำลังจะตายด้วยความหวาดกลัวครั้งหนึ่งเคยรู้สึกว่าความตายอยู่ใกล้แค่เอื้อม แต่มันอยู่ห่างออกไปเพียงก้าวเดียว แต่เขาทำไม่ได้ ระหว่างชีวิตกับความตายมีความทรมานไม่รู้จบ
องครักษ์เงาของเฟิงหยูเฮงพาตวนมู่อันกัวออกไปและโยนแขนนั้นออกจากเมืองหลวงเพื่อให้สุนัขกิน ก่อนที่เขาจะจากไป ตวนมู่อันกัวตะโกนเสียงดัง “ฟางจินเซ เจ้ามันเลว ข้าตกอยู่ในมือของเฟิงหยูเฮงแล้ว ครอบครัวของเจ้าจะไม่รอด ! นางทรมานข้าด้วยวิธีไหน มันจะเป็นการทรมานพ่อ แม่ และพี่น้องของเจ้าอย่างแน่นอน”
ฟางจินเซสั่นสะท้านไปทั้งตัวนางได้ยินเฟิงหยูเฮงพูดกับนาง “ไม่ต้องกังวล องค์ชายเก้าส่งคนดูแลแล้ว และเจ้าก็จะปลอดภัย ข้าจะส่งเจ้าออกจากพระราชวังเพื่อไปรวมตัวกับญาติของเจ้า เจ้าส่งตวนมู่อันกัวมาให้กับข้า และข้าก็จะตอบแทนเจ้า ! กลับบ้านและใช้ชีวิตที่ดี ซงซุยจะหายไปจากทวีปนี้ในไม่ช้า”
ซวนเทียนหมิงที่อยู่ทางเข้าด้านหน้าของพระราชวังซวนเทียนหมิงนำกองทัพพังประตู เมื่อเข้ามา เขาก็ไม่สนใจชุนหยูชิงที่มัดหลี่เจี้ยนเพื่อเจรจาเงื่อนไข พวกเขารีบเร่งแยกย้ายกันไปและไม่มีโอกาสได้จัดกลุ่มใหม่ ชุนหยูอันซึ่งอยู่กับฝูงชนวิ่งหนีไป และยังจับตัวหลี่เจี้ยนโดยไม่เต็มใจ และตะโกนว่า “องค์ชายเก้า ! ฮ่องเต้ของซงซุยอยู่ที่นี่ ข้าจับเขาเพื่อมอบให้พระองค์ ข้า… ” หลังจากพูดจบเขาก็รู้สึกได้ว่าหลี่เจี้ยนในมือของเขากำลังถูกดึงออกด้วยแรงที่แข็งแกร่ง เขาผงะไปชั่วขณะ มือขวาของเขาว่างเปล่า และไม่มีอะไรเหลืออยู่
ชุนหยูอันตกตะลึงหากไม่มีหลี่เจี้ยนอยู่ในมือ เขาจะใช้อะไรในการเจรจาตกลงกับราชวงศ์ต้าชุน ? เขาจะรอดชีวิตได้อย่างไร ? ตระกูลชุนของพวกเขาแตกต่างจากเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ ! ลูกเขยของเขาเป็นศัตรูกับราชวงศ์ต้าชุน และสุดท้ายก็ตายด้วยน้ำมือของเฟิงหยูเฮง เขาไม่เชื่อว่าซวนเทียนหมิงและเฟิงหยูเฮงจะปล่อยให้เขากลับบ้านโดยไม่มีเหตุผล
อย่างไรก็ตามไม่ว่าแผนจะดีแค่ไหนตอนนี้ก็ว่างเปล่า หลี่เจี้ยนถูกแส้กวาดออกไป และชายที่ถือแส้อันนุ่มนวลกำลังขี่ม้าในขณะนี้หันกลับมามองเขา…

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง