Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ 1148

25 มีนาคม 2019   @admin  

The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ / แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ – ตอนที่ 1148 ตามหาความจริง

เรื่องราวของเฟิงหยูเฮงเริ่มต้นจากเด็กที่หลงทางในภูเขานางบอกกับซวนเทียนเฟิงว่า “เด็กคนนั้นถูกครอบครัวทอดทิ้ง นางเสียชีวิต แต่หลังจากที่นางเสียชีวิต นางฟื้นมามีชีวิตอีกครั้ง และเมื่อนางฟื้นขึ้นมา นางก็ดูเหมือนจะเป็นคนอื่น รู้ทักษะทางการแพทย์ รู้ศิลปะการต่อสู้ แม้กระทั่งรู้กลยุทธทางทหาร ความทรงจำของนางในอดีตหลั่งไหลเข้ามาเหมือนกระแสน้ำ นางยอมรับพวกมันอย่างอดทนและรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับครอบครัว ดังนั้นนางจึงเริ่มที่จะแก้แค้น แก้แค้นคนที่ทอดทิ้งและทำร้ายนาง ในที่สุดวันเวลาก็ดีขึ้น นางคิดว่าพายุได้ผ่านไปแล้ว แต่วันหนึ่งนางได้พบกับใครบางคน คนนั้นเป็นคนแปลกหน้า แต่ที่น่าแปลกคืออารมณ์และร่างกายของนางก่อให้เกิดความผูกพันกับคน ๆ นั้นไม่เปลี่ยน ทำให้นางต้องตามหาอย่างบ้าคลั่ง นางรู้ว่าคนผู้นั้นมีความทรงจำในอดีตเช่นเดียวกับนาง และนางก็รู้ด้วยซ้ำว่าคนผู้นั้นคือตัวตนที่แท้จริงของนางซึ่งเป็นเจ้าของที่แท้จริงของร่างกายนี้ ตอนนี้คนผู้นั้นกลับมาแล้ว นางจะไปไหนดี ? นางเป็นใครกันแน่ ? ทำไมคนผู้นั้นถึงมารบกวนด้วยอารมณ์แห่งความเกลียดชังหลังจากกลับมา ? คนผู้นั้นกำลังตำหนินางหรือไม่ ? เพราะมารดาของนางเสียชีวิตไปแล้ว และตายด้วยการแก้แค้นที่ส่งผลต่อครอบครัวของนาง คนผู้ นั้นมาเพื่อแก้แค้นแทนมารดาของนางหรือไม่ ? ”
นี่เป็นการคาดเดาที่เฟิงหยูเฮงเกี่ยวกับเจ้าของร่างเดิมในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาไม่รวมถึงการตายของเหยาซื่อ นางไม่สามารถคิดถึงเหตุผลอื่นใดที่จะทำให้เจ้าของร่างเดิมสามารถเก็บงำความเกลียดชังที่มีต่อนางได้
ถูกต้องมันเป็นความเกลียดชังทั้งสองคนไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์ใด ๆ ที่แท้จริง แต่เฟิงหยูเฮงสามารถสัมผัสได้ถึงอารมณ์แห่งความเกลียดชังจากการจ้องมองของเจ้าของร่างเดิม ร่างกายของนางเองก็รู้สึกได้ถึงความปรารถนาที่จะแก้แค้นจากอีกฝ่าย นางไมสามารถอยู่ภายใต้เหตุผลนี้ ตอนที่นางเข้ามาอยู่ในร่างนี้ เจ้าของร่างเดิมก็บอกให้นางแก้แค้นเมื่อออกจากร่างและขอบคุณนางด้วยซ้ำ เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหลือเพียงเหตุผลของเหย้าซื่อซึ่งเป็นอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นระหว่างการวางแผนเพื่อแก้แค้น
ซวนเทียนเฟิงฟังเรื่องนี้ราวกับว่าเขากำลังอ่านเรื่องราวแปลก ๆ ที่แพร่กระจายไปในหมู่ผู้คน และแม้ว่าเขาจะเป็นคนที่อ่านหนังสือทุกเล่มในโลกนี้ แต่เขาก็ต้องใช้ความสามารถทั้งหมดในการแยกแยะเรื่องนี้
เฟิงหยูเฮงก็ไม่ได้กังวลเช่นกันหลังจากจบเรื่อง นางก็ยังคงกินต่อไปราวกับว่านางไม่ได้พูดอะไรเลย กินอาหารในจานและดื่มสุรา เมื่อซวนเทียนเฟิงหัวเราะเสียงดัง นางก็เงยหน้าขึ้นถามว่า “พี่หกหัวเราะอะไรเจ้าคะ ? ”
ซวนเทียนเฟิงกล่าวว่า“เพราะเรื่องราวที่สนุก และเพราะความไว้วางใจที่ไม่ค่อยได้รับ” เขายกจอกสุราขึ้น และพูดว่า “ขอแสดงความยินดีกับเจ้าที่ได้รับชีวิตใหม่”
เฟิงหยูเฮงกระพริบตา“ข้าเล่าเรื่องเท่านั้น ทำไมข้าถึงต้องเกี่ยวข้องเจ้าคะ ? ”
“ไม่ว่าเรื่องราวจะเป็นใครเราต้องแสดงความยินดีกับผู้หญิงสองคนบนภูเขาที่ทั้งคู่ได้รับชีวิตใหม่” เขาดื่มไวน์จนหมดแล้วจึงบอกกับเฟิงหยูเฮงว่า “พี่หกสามารถรักษาอาการป่วยทางจิตของเจ้าได้ หลังจากที่เรากลับไป ข้าจะเอายาให้เจ้า เจ้าเชื่อหรือไม่ ? ”
“อาการป่วยของข้าสามารถรักษาให้หายได้ด้วยยาพิเศษเท่านั้นถ้าพี่หกรักษาเพียงอาการและไม่ใช่ต้นตอของปัญหาก็ไม่มีความหมาย” นางยิ้มอย่างขมขื่น “ถ้ามารดาของนางยังมีชีวิตอยู่ ทั้งหมดนี้ก็อาจจะกลายเป็นอีกเรื่องหนึ่ง พี่หกบอกว่าราชวงศ์ต้าชุนไม่มีโทษเผาคนให้ตายทั้งเป็น แต่ท่านพี่จะคิดอย่างไร ถ้าผู้หญิงคนนั้นที่เกิดใหม่ในภูเขาอยู่ตรงหน้าท่านพี่ เมื่อตัวตนของนางถูกเปิดเผยและทุกคนรู้ล่ะ ควรอย่างไร ? ราชวงศ์ต้าชุนควรปฏิบัติต่อผู้หญิงคนนั้นอย่างไรเจ้าคะ ? ”   “มีอะไรทำได้อีกบ้าง”ซวนเทียนเฟิงกางแขนออก “คนที่มียาและช่วยชีวิตคน คนที่รับใช้พลเมือง คนที่ช่วยราชวงศ์ต้าชุนให้ขยายอาณาจักร ราชวงศ์ต้าชุนย่อมจะปฏิบัติต่อบุคคลนั้นในฐานะแขกผู้มีเกียรติเป็นธรรมดา”
“แต่…สุดท้ายแล้วนางก็เป็นเพียงปีศาจ”
“ไม่มีปีศาจในโลกนี้ปีศาจมีอยู่ในใจของมนุษย์เท่านั้น” ซวนเทียนเฟิงกำหมัดแน่นขึ้นเล็กน้อยเมื่อเขาพูด และกดบริเวณที่หัวใจตั้งอยู่ “มันเป็นเพียงเรื่องเล่า ทุกคนในโลกจะรู้ว่านี่เป็นเพียงเรื่องเล่าเท่านั้น แต่คนที่เล่าเรื่องนั้นต้องการการรักษาเป็นเรื่องจริง อาเฮง เจ้าดื้อเกินไป ลืมไปเถิด เจ้าไม่จำเป็นต้องสนใจเรื่องนี้ ฝากทุกอย่างไว้ที่พี่หก ไม่ต้องกังวล ยาทางจิตของพี่หกจะไม่สามารถรักษาอาการป่วยได้ทั้งหมด แต่จะช่วยรักษาอาการป่วยของเจ้าได้อย่างแน่นอน”
“พี่หกแก้ไขได้จริงหรือเจ้าคะ”ดวงตาของเฟิงหยูเฮงมีความหวังและความคาดหวังที่ไม่สามารถซ่อนได้  “ถ้าข้าจัดการเรื่องเล็กน้อยไม่ได้ข้าจะดูแลอาณาจักรได้อย่างไร”
นี่เป็นคำสัญญาที่ซวนเทียนเฟิงให้เฟิงหยูเฮงและในความเป็นจริงซวนเทียนเฟิงก็ทำตามสัญญานี้จริง ๆ !
วันรุ่งขึ้นหลังจากที่พวกเขาออกจากหมู่บ้านนักเล่าเรื่องเกือบทั้งหมดในโรงน้ำชาในเมืองหลวงล้วนใช้เรื่องเล่าของตระกูลเฟิงเป็นต้นแบบ โดยพูดถึงเรื่องของตระกูลเฟิงตลอดหลายปีที่ผ่านมาโดยไม่ปิดบังชื่อใด ๆ คณะละครทั้งหมดยังใช้ตระกูลเฟิงเป็นบทร้องเพลงเกี่ยวกับเฟิงหยูเฮง การต่อสู้ทางปัญญากับผู้คนในคฤหาสน์ของตระกูลเฟิง
สิ่งที่รวมอยู่คือเฟิงจินหยวนกำลังมุ่งเน้นไปที่การส่งเฟิงเฉินหยูเข้าพระราชวังเพื่อเป็นฮองเฮาและเฉินซื่อยังทำงานร่วมกับตระกูลเฉินหลายครั้งเพื่อพยายามฆ่าเฟิงหยูเฮง และย่าที่โลเลและเปลี่ยนฝ่ายได้ตลอดเวลา เช่นเดียวกับฮันชิซึ่งล่อลวงนักแสดงของคณะละคร และทำให้เฟิงจินหยวนสวมหมวกสีเขียวใบใหญ่ สิ่งนี้รวมถึงตอนที่พวกเขาเข้าไปในคฤหาสน์ครั้งแรก เฟิงจื่อหรูเกือบจะได้รับยาปลุกกำหนัดจากเฉินซื่อตั้งแต่อายุยังน้อย และพวกเขายังคุยกันว่าเฟิงจื่อหรูถูกนำตัวไปเป็นลูกศิษย์ส่วนตัวของอาจารย์เย่หร่งด้วยความช่วยเหลือของเฟิงหยูเฮง
นอกจากคนก่อนหน้านี้ผู้คนยังพูดถึงเหยาซื่อมารดาผู้ให้กำเนิดขององค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน พวกเขาคุยกันว่าเฟิงหยูเฮงขอใบรับรองการหย่าร้างจากฮ่องเต้เพื่อให้มารดาของนางเป็นอิสระจากกรงเล็บชั่วร้ายของคฤหาสน์ตระกูลเฟิง พูดคุยเกี่ยวกับวิธีที่เหยาซื่อถูกทำร้ายโดยใครบางคนและถูกวางยาพิษ เฟิงหยูเฮงใช้แส้ตีองค์ชายสามอย่างรุนแรงเพราะเหตุนี้ และยังพูดถึงเรื่องที่เหยาซื่ออารมณ์รุนแรงมากด้วยเหตุนี้ บ่อยครั้งที่ตำหนิเฟิงหยูเฮงว่านางโหดร้ายเกินไปกับคนในตระกูลเฟิง และเมื่อเหยาซื่อแทงจินหยวนและตัดเจ้าโลกของเขา นางก็กลายเป็นคู่แต่งงานปลอม ๆ กับเฟิงจินหยวนอีกครั้งและรับคนที่หน้าตาเหมือนกับเฟิงหยูเฮงมาเป็นบุตรสาวตัวปลอม
ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับตระกูลเฟิงไม่รู้ว่าคนเหล่านี้รู้รายละเอียดมากมายขนาดนี้ได้อย่างไร พวกเขาพูดตั้งแต่เช้าจรดค่ำและถึงกลางคืน ผู้คนที่ฟังเรื่องราวก็ร้องขอเจ้าของร้านไม่ให้เก็บของ ยินดีที่จะให้เงินเพิ่มขึ้นและรับฟังเรื่องราวทั้งหมด
ดังนั้นนักเล่าเรื่องจึงพูดกันเป็นเวลาห้าวันห้าคืนคณะละครก็แสดงเป็นเวลาห้าวันห้าคืนเช่นกันว่าตระกูลเฟิงที่ล่มสลายในเมืองหลวงแล้วดูเหมือนจะฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ฉากแล้วฉากเล่าปรากฏต่อหน้า ทุกสิ่งทำให้ผู้คนต่างจดจำเหตุการณ์ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ทำให้พวกเขาถอนหายใจและคร่ำครวญถึงความไม่ยุติธรรมที่พระชายาหยูได้รับในช่วงเวลาที่นางรอการแต่งงานในบ้านมารดาของนาง
ในช่วงห้าวันห้าคืนนี้ผู้หญิงคนหนึ่งก็เป็นหนึ่งในผู้ฟังในโรงน้ำชาด้วย ผู้หญิงคนนั้นมีลักษณะปกติแต่งตัวเหมือนท่านฮูหยินนั่งหลังจอร่วมกับบ่าวรับใช้ เพื่อให้สะดวกในการฟังเรื่องราว นางจึงเช่าห้องพักเหนือโรงน้ำชาและขึ้นไปพักผ่อนหลังจากฟังเรื่องราวทุกวัน แล้วลงมาในวันรุ่งขึ้นในช่วงเวลาเปิดเพื่อฟังต่อ Aileen-novel
คนนี้คือชุนหยูหลิงในช่วงหลายปีที่นางอยู่ในซงซุย แม้ว่านางจะได้ยินเรื่องที่เกี่ยวข้องกับตระกูลเฟิงของราชวงศ์ต้าชุน เนื่องจากเฟิงจินหยวนเป็นเสนาบดีฝ่ายซ้าย เมื่อหน่วยสอดแนมของซงซุยสังเกตราชวงศ์ต้าชุน พวกเขาก็จะสังเกตเห็นเขาเช่นกัน นางรู้ไม่มากก็น้อยว่าเกิดอะไรขึ้นที่คฤหาสน์ของตระกูลเฟิง แต่นางรู้แค่ผลลัพธ์ นางยังรู้ด้วยว่าเฟิงเฉินหยูแสวงหาความตายของตัวเองและได้รับโทษจากการถูกตัดเอว แต่นางไม่รู้ว่าเพราะอะไร ความตายของนางเอง นางยังรู้ว่าเฟิงจินหยวนตกจากตำแหน่งเสนาบดีฝ่ายซ้ายทีละขั้นและกลายเป็นสามัญชนธรรมดาในที่สุด แต่นางไม่รู้ว่าขั้นตอนเหล่านี้ดำเนินไปอย่างไร รวมถึงเรื่องเหยาซื่อที่ไปภาคใต้ นางรู้แค่ว่าเหยาซื่อไม่ชอบเฟิงหยูเฮง แต่นางไม่รู้เหตุผลในเรื่องนั้น
นางรู้แค่ว่าคนที่ครอบครองร่างกายของนางเองไม่ได้ปฏิบัติต่อมารดาของนางอย่างดีรู้เพียงว่าเหยาซื่อเกือบจะตัดสัมพันธ์กับบุตรสาวของตัวเอง ดังนั้นนางจึงรู้สึกว่าคนที่ครอบครองร่างของนางเป็นปีศาจ ไม่เพียงแต่ทำให้ตระกูลเฟิงต้องตายเท่านั้น แต่นางก็ไม่ได้ห่วงมารดาของนางด้วย
ดังนั้นนางจึงเกลียดคนๆ นั้นและต้องการแก้แค้น ในช่วงหลายวันนี้นางได้ยินเกี่ยวกับสภาพความเป็นอยู่ของพระชายาหยูและรู้สึกมีความสุขมาก หวังว่าพระชายาหยูจะตกอยู่ในความทุกข์
แต่เมื่อไม่กี่วันมานี้เมื่อนางได้ยินเกี่ยวกับเรื่องราวที่นักเล่าเรื่องเหล่านี้กล่าว เมื่อมีการนำเสนอ “ตำนานคฤหาสน์ตระกูลเฟิง” ใหม่ทั้งหมดต่อหน้านาง นางเริ่มรู้สึกสับสน ไม่รู้ว่าอะไรคือเรื่องจริงหรือเรื่องโกหก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับคำอธิบายเกี่ยวกับเหยาซื่อ สิ่งนี้ทำให้นางมีความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับความเกลียดชังที่ซ่อนอยู่ในใจของนางเกือบจะพลิกทุกสิ่งที่นางรู้ในอดีต
แต่ชุนหยูหลิงไม่ได้โง่เพราะการเล่าเรื่องที่วางแผนไว้เช่นนี้ เห็นได้ชัดว่ามีคนควบคุมเรื่องนี้ในเงามืด อาจเป็นเฟิงหยูเฮงที่ตั้งใจจัดเรื่องนี้ให้นางได้ยิน ดังนั้นนางจะไม่ฟังเพียงการเล่าเรื่องจากนักเล่าเรื่อง แต่ในช่วงสองสามวันนี้เมื่อฟังเรื่องราวพลเมืองที่กำลังฟังเรื่องราวก็สนทนากันเช่นกัน เมื่อพวกเขาพูดถึงเหยาซื่อ พวกเขาทุกคนคิดว่าเหย้าซื่อปล่อยเฟิงหยูเฮงแล้ว ปล่อยบุตรสาวของนางเอง ทุกคนต่างยกย่องเฟิงหยูเฮงโดยไม่มีข้อยกเว้น และเรื่องเกี่ยวกับเหยาซื่อหลายคนกล่าวว่า “นางไม่ต่างจากเฟิงจินหยวน หมาป่าตาขาว นางตาบอด พระชายาหยูปฏิบัติต่อนางดีแค่ไหนตลอดหลายปีที่ผ่านมา”
หยูหลิงถามบ่าวรับใช้ที่อยู่ข้างๆ นาง “เจ้าคิดว่ายังไง เฟิงหยูเฮงทำให้มารดาของนางผิดหวัง หรือมารดาทำให้นางผิดหวัง ? ”
บ่าวรับใช้คิดและพูดว่า“น่าจะเป็นมารดาของนางทำให้นางผิดหวังเจ้าค่ะ”
”ทำไม? ”
“เพราะทุกคนพูดแบบนี้? วันนี้ท่านฮูหยินมักจะเดินเล่นไปตามท้องถนน ท่านฮูหยินไม่เคยได้ยินเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับครอบครัวมารดาของพระชายาหยูในอดีตหรือ ? จนถึงขณะนี้เราไม่ได้ยินใครพูดว่านางทำร้ายมารดาของนาง เนื่องจากทุกคนพูดอย่างนั้น มันก็ควรจะเป็นจริงเจ้าค่ะ”
“เป็นเช่นนั้นหรือ”หยูหลิงขมวดคิ้ว “แต่จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคนเหล่านี้ทั้งหมดติดสินบนโดยพระชายาหยู…”
“ทำไมต้องติดสินบนพวกเขาเจ้าคะ”บ่าวรับใช้กล่าวว่า “ทุกคนรู้ดีว่าวิธีการของพระชายาหยูนั้นรุนแรง แต่จิตใจของนางดี ทุกคนก็รู้เกี่ยวกับการช่วยเหลือและช่วยชีวิตผู้คนของนาง นางต่อสู้กับตระกูลเฟิงจนกลายเป็นแบบนี้ นี่คือสิ่งที่ทุกคนรู้ มีอะไรที่จะต้องติดสินบนเจ้าคะ ? ”
ชุนหยูหลิงไม่พูดอีกแต่นางลุกขึ้นยืนและไม่นั่งฟังเรื่องราวอีกต่อไป บ่าวรับใช้เห็นนางเดินออกไปข้างนอก จึงรีบไล่ตามนางพูดเบา ๆ ขณะไล่ตาม “ท่านฮูหยิน เราจะไปไหนเจ้าคะ ? คืนนี้พวกเราจะกลับบ้านของแม่ทัพหรือไม่ ? เราออกมาสองสามวันแล้ว แม้ว่าเราจะได้รับอนุญาตจากท่านแม่ทัพ แต่ก็ไม่ปลอดภัยที่จะอยู่ข้างนอก ข้ากังวลว่าจะมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นกับท่านฮูหยินเจ้าคะ ! ”
“จะเกิดอะไรขึ้นได้? ” ชุนหยูหลิงไม่ชอบผู้หญิงคนนี้ โดยนางพูดอย่างเย็นชา “ข้าเป็นแค่ท่านฮูหยินธรรมดาจะเกิดอะไรขึ้นได้อย่างไร ? เจ้าจะบอกความลับแก่เจ้าหน้าที่ของราชวงศ์ต้าชุน และบอกว่าข้าเป็นคนจากคฤหาสน์ของแม่ทัพซงซุยหรือไม่ ? ”
“จะเป็นไปได้อย่างไร? ” บ่าวรับใช้พูดอย่างหมดหนทาง “ท่านฮูหยินคิดมากเรื่องนี้ ข้าเพียงแค่เป็นห่วงท่านฮูหยินเจ้าค่ะ”
“เนื่องจากเจ้าเรียกตัวเองว่าเป็นบ่าวรับใช้งั้นก็ปิดปากของเจ้า ข้ายังคงเป็นคุณหนูใหญ่จากคฤหาสน์ของแม่ทัพ ถ้าเจ้ายอมรับว่าแม่ทัพเป็นเจ้านายของเจ้าเท่านั้น ก็ไม่จำเป็นต้องติดตามข้าในอนาคต” หยูหลิงเดินไปข้างหน้าขณะที่นางพูด “ข้าจะไปสถานที่หนึ่ง ถ้าเจ้ามีความกล้าก็ตามข้าไป ถ้าเจ้าไม่กล้า เช่นนั้นกลับไปที่หาแม่ทัพแล้วบอกเขา ข้าจะไปตามหาคนเพื่อถามเรื่องจริง”

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง