Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ 1146

25 มีนาคม 2019   @admin  

The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ / แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ – ตอนที่ 1146 บ้าไปแล้ว

“ท่านผู้หญิงหลี่! ท่านไม่สามารถกระโดดได้ ห้ามกระโดด ! ”
“ท่านผู้หญิง! ตอนนี้เป็นฤดูหนาว แม้ว่าพื้นผิวของทะเลสาบจะไม่เป็นน้ำแข็ง แต่ในน้ำเย็นมากเจ้าค่ะ จะมีบางอย่างที่เลวร้ายเกิดขึ้นถ้าท่านผู้หญิงกระโดดเจ้าค่ะ”
บ่าวรับใช้ที่อยู่รอบๆ ท่านผู้หญิงหลี่ตะโกนเสียงดัง ขันที 2 คนดึงแขนของท่านผู้หญิงหลี่ด้วยกำลังทั้งหมด เพื่อป้องกันไม่ให้นางตกลงไป แต่ท่านผู้หญิงหลี่ต่อสู้อย่างดุเดือดดูเหมือนว่าขันทีไม่สามารถดึงนางกลับมาได้อีกต่อไป และบ่าวรับใช้ในพระราชวังที่อยู่ข้าง ๆ ร้องไห้ด้วยความกลัว
เหรินซีเฟิงรีบวิ่งไปในขณะนี้ขันทีที่นำหน้าเช็ดเหงื่อของเขาและคิดว่าเป็นเรื่องดีที่พวกเขามาทันเวลา ท่านผู้หญิงหลี่ยังไม่กระโดด ! เขาบอกเหรินซีเฟิง “คุณหนูตระกูลเหรินได้โปรดช่วยท่านผู้หญิงหลี่กลับมาด้วยขอรับ ! น้ำในทะเลสาบในฤดูหนาวนี้ไม่ใช่ความเย็นปกติเมื่อสัมผัสกับน้ำ อาการป่วยของนางจะรุนแรงมากขอรับ”
เมื่อได้ยินใครบางคนพูดอยู่ข้างหลังบ่าวรับใช้ที่อยู่ข้างท่านผู้หญิงหลี่ก็หันกลับ จูเอ๋อจำเหรินซีเฟิงได้เมื่อมองแวบแรก นางมีความสุขมาก นางคุกเข่าต่อหน้าเหรินซีเฟิงอย่างรวดเร็วและพูดว่า “คุณหนูตระกูลเหรินได้โปรดช่วยด้วยเจ้าค่ะ ได้โปรดช่วยนางด้วยเจ้าค่ะ ! ”
แต่เหรินซีเฟิงมองไปที่ท่านผู้หญิงหลี่สองสามครั้งและไม่ได้มีเจตนาที่จะช่วยเหลือ แต่นางกอดอกและพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “คนที่อยากฆ่าตัวตายคุ้มค่าแก่การช่วยชีวิตหรือไม่ ถ้านางอยากกระโดดก็ปล่อยนางไป ! ความตายเป็นสิ่งที่ดี ทุกอย่างจะจบลงด้วยความตาย”
ทุกคนตกตะลึงเมื่อได้ยินเรื่องนี้แม้แต่ขันทีที่พานางมาก็ยังจ้องมองนางด้วยดวงตาเบิกกว้าง คุณหนูเหรินผู้นี้พูดจาไพเราะต่อหน้าองค์ชายหก ทำไมนางถึงเปลี่ยนท่าทีหลังจากมาที่นี่ ?
จูเอ๋อก็ตกตะลึงเช่นกันมีความไม่เชื่อบนใบหน้าของนาง “คุณหนูตระกูลเหริน…”
เหรินซีเฟิงโบกมือไล่และพูดอีกครั้ง “ขอให้ขันทีทั้งสองที่หยุดท่านผู้หญิงหลี่ปล่อยนาง ! เมื่อนางมุ่งมั่นที่จะฆ่าตัวตาย ดังนั้นผู้ที่ไม่รู้จึงไม่ควรหยุดนาง ท่านผู้หญิงหลี่คิดว่าการตายเป็นสิ่งที่น่าพอใจ เราไม่ควรปล่อยให้นางมีชีวิตอยู่ต่อไปและทำให้นางทนทุกข์ทรมาน เจ้าเป็นบ่าวรับใช้ เจ้าไม่ได้ฉลาดขนาดนั้น ปกติเจ้ารับใช้เจ้านายของเจ้าอย่างไร ? คำว่าเจ้านายคือกฎหมายไม่ใช่หรือ ? เจ้าควรเชื่อฟังเจ้านายของเจ้าใช่หรือไม่ ? ทำไมเมื่อเจ้านายของเจ้าอยากกระโดดลงไปในทะเลสาบ เจ้าต้องการที่จะต่อต้านความตั้งใจของเจ้านายเจ้าได้อย่างไร”
“นี่……”บ่าวรับใช้ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไป และบางคนถึงกับว่าคุณหนูตระกูลเหรินผู้นี้เป็นบ้าไปแล้วหรือ?
และในขณะนี้ท่านผู้หญิงหลี่ที่อยู่ริมทะเลสาบที่กำลังบอกว่านางจะกระโดดลงไปในทะเลสาบก็หยุดลงนางหันกลับมามองเหรินซีเฟิงด้วยสายตาที่ดุร้าย “เจ้ามันบ้า เจ้ามาจากไหน ? เจ้ากำลังพูดอะไร ? ” ในขณะที่นางพูดสิ่งนี้ นางก็หันกลับมาจากริมทะเลสาบโดยลืมความคิดที่จะกระโดด ด้วยความโกรธแค้น นางมองไปที่เหรินซีเฟิง
เหรินซีเฟิงยิ้มเดินไปข้างหน้าสองสามก้าวโค้งคำนับท่านผู้หญิงหลี่“ข้า เหรินซีเฟิง บุตรสาวของแม่ทัพปิงหน่าน คารวะท่านผู้หญิงเจ้าค่ะ”
“เหรินซีเฟิง”ท่านผู้หญิงหลี่เย้ยหยัน “คุณหนูใหญ่ตระกูลแม่ทัพปิงหน่าน เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถพูดกับข้าด้วยท่าทีเช่นนี้ได้เพราะเจ้าได้รับการสนับสนุนจากพ่อของเจ้าหรือ ? ข้าจะบอกเจ้าว่านี่คือพระราชวังหลวงไม่ใช่คฤหาสน์ของแม่ทัพปิงหน่าน ข้าอาจจะเป็นเพียงขุนนางชั้นสูง แต่บุตรชายของข้าเป็นองค์ชายผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ตัวตนและสถานะของเขาแตกต่างจากองค์ชายทั่วไป เจ้าควรรู้ว่าควรพูดอะไรหรือไม่ควรพูดอะไร ! ”
เหรินซีเฟิงพยักหน้า“ท่านผู้หญิงพูดถูกต้อง บุตรสาวขุนนางผู้นี้รู้ดี ! ” นางถอยหลังกลับและยืดตัวขึ้น เงยหน้าขึ้นมองท่านผู้หญิงหลี่โดยไม่มีร่องรอยของความเคารพในการแสดงออกของนาง และเพียงแต่พูดว่า “แต่มันจะทำอะไรได้ ? ท่านผู้หญิงสร้างปัญหาหลายครั้งและทหารทุกคนในราชสำนักรู้แล้วว่าองค์ชายหกมีมารดาผู้ให้กำเนิดที่พยายามฆ่าตัวตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า และมารดาผู้ให้กำเนิดเป็นน้องสาวที่เกี่ยวข้องกับสายเลือดของพระชายาหยวนกุ้ยในอดีต และนางยังมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ทำร้ายฮ่องเต้ โอ้ ใช่แล้ว ตอนนี้องค์ชายหกกำลังหารือเกี่ยวกับเรื่องต่าง ๆ กับเจ้าหน้าที่ในห้องโถงสวรรค์ เจ้าหน้าที่ยังไม่ออกไป และข่าวที่ท่านจะกระโดดลงทะเลสาบได้แพร่กระจายไปทั่ว ตอนนี้ทุกคนในราชสำนักต่างสงสัยว่ามารดาผู้ให้กำเนิดองค์ชายหกเป็นเช่นนี้ แล้วองค์ชายหกจะปกครองราชวงศ์ต้าชุนได้อย่างถูกต้องหรือไม่ ? เมื่อท่านสร้างปัญหาทุกวันและทำให้องค์ชายหกเสียสมาธิ องค์ชายหกรับภาระหนักในการเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ได้หรือไม่ ? ท่านผู้หญิงหลี่ ท่านยังจะได้รับเกียรติจากบุตรชายอยู่หรือไม่ ? ถ้าอย่างนั้นให้ข้าบอกท่านว่าบุตรชายของท่านกำลังจะตกต่ำเพราะมารดาผู้ให้กำเนิดเอง”
”อะไร? ” คำพูดของเหรินซีเฟิงเหมือนกับถังน้ำเย็นที่สาดใส่นาง ซวนเทียนเฟิงเคยพูดคำพูดที่มีความหมายคล้าย ๆ กันมาก่อนแต่ไม่เคยพูดตรง ๆ ส่วนใหญ่ซวนเทียนเฟิงจะแนะนำให้นางไม่สร้างปัญหาอีก ปล่อยให้นางคิดถึงชะตากรรมของพระชายาหยวนกุ้ยและองค์ชายแปด แต่วันนี้เหรินซีเฟิงได้พูดทุกอย่างออกมาตรง ๆ โดยบอกให้นางรู้ว่าการกระทำของนางในการพยายามฆ่าตัวตายได้ก่อให้เกิดผลเสียแล้ว แต่ท่านผู้หญิงหลี่ยังไม่เชื่อ โดยนางพูดเสียงดังว่า “บุตรชายของข้าคือองค์ชายผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ และจะเป็นฮ่องเต้ในอนาคต ใครจะกล้าสงสัยในตัวเขา ? ”
เมื่อมีการกล่าวว่า”ฮ่องเต้ในอนาคต” จูเอ๋อกลัวมากจนอยากพุ่งไปข้างหน้าและปิดปากของท่านผู้หญิงหลี่ แต่จะช่วยอะไรได้ ? คำพูดนั้นได้พูดไปแล้ว นางทำได้เพียงแค่เตือนอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาอย่างช่วยไม่ได้ “ท่านผู้หญิง นางเป็นคุณหนูจากคฤหาสน์แม่ทัพ หากท่านผู้หญิงพูดคำเหล่านี้ต่อหน้านางก็เหมือนกับที่พูดกับราชสำนักเจ้าค่ะ!”
เหรินซีเฟิงมีความรู้สึกที่เฉียบแหลมนางได้ยินคำพูดของจูเอ๋อ นางยิ้มและกล่าวเสริมว่า “เรื่องนี้เป็นการหาเรื่องตายให้แก่องค์ชายหก ! ”
ท่านผู้หญิงหลี่สะดุ้งและตระหนักว่านางพูดผิดนางปิดปากโดยไม่รู้ตัว และเหรินซีเฟิงยังคงพูดต่อไป นางกล่าวว่า “ท่านผู้หญิงจะกระโดดลงไปในทะเลสาบไม่ใช่หรือเจ้าคะ ?รีบกระโดดเจ้าค่ะ ! สภาพอากาศในฤดูหนาวนี้ แม้ว่าท่านจะไม่จมน้ำตาย ท่านก็จะป่วยหนัก และท่านอาจเสียชีวิตจากอาการป่วยในที่สุด หากท่านตาย องค์ชายหกก็จะสงบสุข และจะช่วยให้พระองค์รอดพ้นจากการถูกวิพากษ์วิจารณ์เพราะท่าน”
“เจ้า……”ท่านผู้หญิงหลี่ตัวสั่นด้วยความโกรธ แต่แม้ว่านางจะตัวสั่น แต่นางก็ไม่ได้มีเจตนาที่จะกระโดดลงไปในทะเลสาบอีกต่อไป นางยังก้าวไปข้างหน้า 2 ก้าว เดินออกไปไกลจากทะเลสาบ ไอรีนโนเวล
บ่าวรับใช้ถอนหายใจด้วยความโล่งอกนั่นคือตอนที่ผู้คนเข้าใจคุณหนูตระกูลเหริน นางไม่ต้องการให้ท่านผู้หญิงหลี่ตายอย่างแท้จริง นางใช้วิธีการแบบนี้เพื่อทำให้ท่านผู้หญิงหลี่ใช้ชีวิตอย่างถูกต้อง โดยให้ท่านผู้หญิงหลี่เข้าใจว่าการกระทำของนางส่งผลกระทบต่อองค์ชายหกอย่างไร
ตามที่คาดไว้เมื่อท่านผู้หญิงหลี่ล้มเลิกความคิดที่จะกระโดดลงไปในทะเลสาบ ท่านผู้หญิงหลี่จึงถามเหรินซีเฟิงอย่างใจจดใจจ่อ “ทุกสิ่งที่เจ้าพูดเป็นความจริงหรือ ? เฟิงเอ๋อถูกขุนนางตำหนิเพราะข้าจริง ๆ หรือ ? ”
เหรินซีเฟิงพยักหน้า“มีคนส่งจดหมายถึงฮ่องเต้แล้ว โดยบอกว่ามารดาผู้ให้กำเนิดขององค์ชายหกสร้างแต่ปัญหา และเพื่อป้องกันไม่ให้บางสิ่งบางอย่างเช่นเรื่องของพระชายาหยวนกุ้ยที่สนับสนุนค์ชายแปดในการเขย่ารากฐานของอาณาจักรให้เกิดขึ้นอีกครั้ง พวกเขากำลังขอร้องให้ฮ่องเต้ปลดตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนขององค์ชายหก เรื่องนี้ฮ่องเต้กำลังพิจารณาอยู่ ! นอกจากนี้ก็มีบุตรชายหลายคนในตระกูลซวน ทุกคนล้วนมีความโดดเด่น ท่านผู้หญิงหลี่คิดแบบนั้นหรือไม่ ? ”
“ไม่! ” ท่านผู้หญิงหลี่โพล่งออกมา “มีเพียงเฟิงเอ๋อของข้าเท่านั้นที่เหมาะสมที่สุด มีเพียงเฟิงเอ๋อคนเดียวเท่านั้นที่คู่ควรกับการนั่งบนบัลลังก์นั้น ! ”
“แล้วถ้าองค์ชายหกเหมาะสมท่านจะไม่ให้ความร่วมมือหรือ ! ”
“ข้าจะให้ความร่วมมือ! ข้าจะไม่สร้างปัญหาอีกแล้ว ! ” ท่านผู้หญิงหลี่แสดงจุดยืน “เจ้าไปบอกขุนนางเหล่านั้นว่าข้าจะไม่สร้างปัญหาอีกต่อไป ข้าจะไม่ออกจากตำหนักจิงซีอีกต่อไป และจะไม่เป็นภาระของเฟิงเอ๋ออีกต่อไป เพียงแค่ปล่อยให้เขาจัดการเรื่องของราชสำนักอย่างถูกต้อง เข้าร่วมราชสำนักอย่างถูกต้อง และอ่านรายงานอย่างถูกต้อง ไม่ต้องกังวล ข้าจะรักษาคำพูดของข้า ข้าจะไม่สร้างปัญหาอีกต่อไป ไปบอกกับขุนนางเหล่านั้น รีบไปบอกพวกเขา ! ”
นางกังวลและเอื้อมมือไปผลักเหรินซีเฟิงแต่ราวกับว่าเหรินซีเฟิงสามารถขยับได้ตามแรงผลักของนาง นางบอกกับท่านผู้หญิงหลี่ “ข้าเป็นผู้หญิงที่ไม่มีอำนาจ ข้าจะมีอำนาจพูดกับขุนนางราชสำนักเหล่านั้นได้อย่างไร นอกจากนี้สำหรับเรื่องนี้ผู้ คนจะไม่เชื่อเพียงเพราะเราพูดไป ท้ายที่สุดแล้วท่านจะต้องไม่สร้างปัญหาอีกต่อไป ในท้ายที่สุดไม่ว่าท่านจะจริงใจในการช่วยเหลือองค์ชายหกในการให้ความสำคัญกับราชสำนัก ผู้คนจะต้องเห็นสิ่งนี้ด้วยตา และท่านจำเป็นต้องทำเพื่อให้ทุกคนเห็น ราชวงศ์ต้าชุนเป็นอาณาจักรที่ปกครองด้วยกฎหมายที่นำโดยเหตุผล หากเปลี่ยนแปลงให้ดีขึ้นจริง ๆ บรรดาขุนนางต่าง ๆ จะไม่สร้างความลำบากให้กับองค์ชายหกอีกต่อไป แต่ถ้านั่นเป็นเพียงคำพูดที่ลม ๆ แล้ง ๆ ของท่าน หรือท่านเพียงแค่อดทนมันและรอโอกาสที่จะทำอีกครั้งในอนาคต จากนั้นข้าจะแนะนำให้ท่านยอมแพ้ ไม่มีใครโง่ คนเหล่านั้นสามารถปรากฏตัวเหนือฝูงชนผ่านการทดสอบ และเป็นขุนนางในราชสำนัก พวกเขาทั้งหมดเป็นชนชั้นสูง ใครจะมองไม่เห็นความตั้งใจของท่าน ? ท่านผู้หญิงหลี่ ถ้าหากท่านต้องการให้องค์ชายหกของพระองค์ได้ดีหรือท่านต้องการให้องค์ชายหกตกจากที่สูง คิดให้ดีด้วยตนเอง”
“ไม่จำเป็นต้องคิด! ” ท่านผู้หญิงหลี่ยังคงพูดต่อไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่นางยังคงแสดงจุดยืนของนาง “แน่นอน ข้าหวังว่าเฟิงเอ๋อจะได้ดี ข้าจะกลับไปที่ตำหนักจิงซีเดี๋ยวนี้และจะไม่ออกมาอีก และจะไม่ทำให้เกิดความวุ่นวายอีก ไม่ต้องกังวล ข้ากำลังเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นอย่างแท้จริง ตราบใดที่เฟิงเอ๋อได้ดี อะไร ๆ ก็ดีกับข้า ! จูเอ๋อกลับ” นางดึงบ่าวรับใช้ที่อยู่ข้าง ๆ นาง “ไปกันเถิด กลับเร็ว สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้พูดเรื่องนี้ออกไป จากนี้ไปข้าจะอยู่ในตำหนักจิงซีอย่างเชื่อฟังและจะไม่ออกมาอีก”
จูเอ๋อถอนหายใจด้วยความโล่งอกนางพยักหน้าไปทางเหรินซีเฟิงด้วยความขอบคุณจากนั้นนางก็จับมือท่านผู้หญิงอย่างมีความสุข และเดินไปในทิศทางของตำหนักจิงซี บ่าวรับใช้ก็โค้งคำนับให้เหรินซีเฟิง จากนั้นก็รีบกลับไปเช่นกัน
ตอนนี้เหรินซีเฟิงถอนหายใจอย่างโล่งอกนางพูดกับขันทีคนนั้นที่นำทางนางมาที่นี่ “ข้าพูดรุนแรงเกินไปหรือไม่ ? นอกจากนี้นางก็เป็นถึงพระสนมและยังคงเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดองค์ชายหก ! ข้าไม่รู้ว่าองค์ชายหกจะตำหนิข้าหรือไม่หลังจากที่พระองค์รู้เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้” ขณะที่นางพูด นางบีบแผ่นป้ายที่เอวซึ่งซวนเทียนเฟิงมอบให้นางโดยไม่รู้ตัว นางรู้สึกไม่สบายใจ
ขันทีคนนั้นมีเหตุผลมากเขาบอกกับเหรินซีเฟิงว่า “ความพยายามของคุณหนูตระกูลเหรินนั้น พวกเราทุกคนเฝ้าดู ! หากไม่ใช่คำแนะนำของคุณหนู ท่านผู้หญิงหลี่จะถอดใจหรือไม่ขอรับ ถ้านางกระโดด มันจะส่งผลกระทบต่อองค์ชายหกอย่างเดียวกับที่คุณหนูพูด ขุนนางในราชสำนักอาจไม่ปล่อยเรื่องนี้ไป และตำแหน่งขององค์ชายหกในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์จะไม่มั่นคงอีกต่อไป ไม่ต้องกังวลสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ ข้ารู้วิธีรายงานเรื่องนี้ต่อองค์ชายหกขอรับ”
เหรินซีเฟิงพยักหน้าโดยไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกต่อไปนางพูดว่า “พาข้าออกไปจากพระราชวัง ! ”   ในขณะนี้องค์ชายหกได้ขึ้นรถม้าราชสำนักแล้วและเคลื่อนตัวไปตามถนน และตรอกซอกซอยในเมืองหลวง ครั้งแรกเขาไปที่ตำหนักหยู และพบว่าเฟิงหยูเฮงออกไปตามหาคนผู้นั้นอีกครั้ง ดังนั้นเขาจึงไปตามถนนเพื่อค้นหาโดยตรง โดยไม่ต้องเข้าไปที่ประตู แต่เมืองหลวงกว้างมาก เขาจะไปหานางได้อย่างไร
สภาพจิตใจของเฟิงหยูเฮงในวันนี้ไม่ดีนักนางรู้สึกงุนงงเล็กน้อยและคิดถึงบางสิ่งบางอย่าง ช่วงเวลาหนึ่งนางกำลังคิดถึงสิ่งที่เหยาเซียนพูดว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยตราบเท่าที่นางไม่ยอมรับอะไรเลย นางก็คิดถึงความคิดเดิมของนางโดยไม่คำนึงว่านางจะยอมรับหรือไม่ก็ตาม เมื่อได้ใจของพลเมืองมีตำหนิเช่นนี้ มันยากที่จะวางลง วันหนึ่งจะมีคนเปิดโปงนาง จากนั้นทุกคนในโลกจะมองว่านางเป็นวิญญาณชั่วร้าย
นางไม่ยอมให้ใครติดตามนางและหากนางพบว่ามีองครักษ์เงาแอบแฝงคอยปกป้องนางอยู่ นางก็จะดุอีกฝ่ายเสียงดังและบอกให้ออกไป นางรู้สึกปลอดภัยเมื่อพวกเขาทั้งหมดจากไปแล้ว เมื่อเห็นผู้คนเดินขึ้นบนถนน เฟิงหยูเฮงก็รู้สึกกลัวมากกลัวว่าความลับของนางทุกคนจะรู้ในวันหนึ่ง เมื่อนางเห็นพลเมืองบางส่วนมารวมตัวกันและพูดคุยกันอย่างนุ่มนวล นางจะสงสัยว่าบุชงได้เปิดเผยความลับของนางออกไปแล้วหรือไม่
นางไม่สามารถอนุญาตให้คนอื่นพูดคุยลับหลังนางได้นางไม่อนุญาตให้คนอื่นแพร่กระจายผ่านปากต่อปาก นางกลัวว่าข้อมูลจะกระจายต่อไป ดังนั้นนางจึงรีบไปข้างหน้า ทำร้ายพลเมืองไม่กี่คนที่รวมตัวกันอย่างไม่ไยดี และหนึ่งในนั้นได้รับบาดเจ็บจากการถูกแส้ของนาง
ผู้คนตกใจและวิ่งไปหนีกระจายกันไปบางคนเข้าใกล้รถม้าราชสำนักของซวนเทียนเฟิงขณะที่พวกเขาวิ่ง ดังนั้นซวนเทียนเฟิงจึงได้ยินผู้คนพูดด้วยความหวาดกลัว “พระชายาหยูบ้าไปแล้ว ! ”

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง