สล็อตออนไลน์ บาคาร่า pg slot บาคาร่า

Divine Doctor Daughter of the First Wife 1005

The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ / แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ – ตอนที่ 1005 เห็นแก่ตัวทุกอย่างเพื่อประโยชน์ของนาง

เหยาเซียนต้องการไปที่พระราชวังเพื่อดูฮ่องเต้สำหรับซวนเทียนหมิงและซวนเทียนฮั่ว นี่ย่อมเป็นสิ่งที่น่ายินดีสำหรับพวกเขาเป็นธรรมดา เมื่อพูดถึงการเปลี่ยนแปลงของฮ่องเต้ พวกเขาได้คาดเดาหลายอย่าง แต่ไม่เคยพบคำตอบที่ชัดเจน ทุกอย่างล้วนแต่ต้องพิจารณา ส่วนเหยาเซียนจะเข้าพระราชวังได้หรือไม่ พวกเขาไม่กล้ารับประกัน
ซวนเทียนหมิงกล่าวว่า“บรรยากาศปัจจุบันในพระราชวังฮ่องเต้นั้นแปลก ไม่ต้องพูดถึงท่านปู่ แต่แม้แต่ข้าและพี่เจ็ดก็ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ ไม่ว่าท่านปู่จะเข้ามาได้หรือไม่ เราจะรู้ได้ก็ต่อเมื่อลองทำเท่านั้น”
เหยาเซียนพยักหน้า“ไม่เป็นไร หากไม่สามารถทำแบบเปิดเผยได้ เราสามารถทำได้แบบลับ ๆ ไม่มีอะไรต้องกลัวกับฮ่องเต้ที่โปรดปรานพระสนมหยวนชู ที่แย่ที่สุดเราสามารถทำให้พวกเขาทั้งคู่หมดสติไป และนั่นจะเป็นวิธีที่จะเข้าใกล้ได้” เขาไม่ได้ไต่ตรองแม้แต่น้อยโดยกล่าวถึงความคิดในการทำให้ผู้คนหมดสติโดยตรง “แต่เมื่อได้ยินสิ่งที่อาเฮงพูดถึงการเปลี่ยนแปลงของฮ่องเต้ ข้าเดาได้เลย” เหยาเซียนก็คิดอยู่พักหนึ่ง และไม่มีใครมารบกวนเขา มันเป็นเพียงหลังจากที่เขาตัดสินใจว่าเขาพูดว่า “มันคือกู่”
“กู่? ” ซวนเทียนหมิงและซวนเทียนฮั่วพูดในเวลาเดียวกัน จากนั้นพวกเขาได้ยินเสียงซวนเทียนหมิงพูดว่า “มนต์ดำ ? *ตุ๊กตาตัวเล็กมีชื่อของบุคคลและวันเดือนปีเกิดเขียนไว้ในนั้นและถูกแทงด้วยเข็ม ? ” เขาไม่เข้าใจสิ่งนี้มากนัก เขาเพิ่งรู้ว่ามีเรื่องของสมาชิกในตำหนักในของฮ่องเต้ที่มีส่วนร่วมในคาถา และมันทำให้ฮ่องเต้โกรธมาก
แต่กู่ที่เหยาเซียนพูดถึงนั้นแตกต่างจากที่เขาพูดไว้เขาไม่เห็นด้วยกับวิธีการแทงตุ๊กตาตัวเล็ก ๆ และเขาก็พูดว่า “สิ่งนั้นไม่ได้มีส่วนประกอบของยาแม้แต่น้อย โดยพื้นฐานแล้วมันก็เหมือนกับมนต์ดำ มันเป็นเพียงผลมาจากคนที่กดดันตัวเอง ข้าไม่เชื่อว่าการแทงตุ๊กตาเล็ก ๆ จากระยะไกลจะมีผลกระทบต่อผู้คน แน่นอนว่าโลกกว้างใหญ่และไม่มีการขาดแคลนสิ่งแปลกประหลาด และไม่ได้หมายความว่าข้าไม่เชื่อว่ามันไม่มีอยู่จริง แต่กู่ที่ข้าพูดถึงในวันนี้ไม่ใช่สิ่งที่แน่นอน” เหยาเซียนเล่าให้พวกเขาฟัง “ในโลกนี้มีกู่และมันมีอยู่จริง มันเป็นวิธีการที่มีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร มันเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์และความลับที่ถูกกล่าวถึงในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มันมีทั้งตัวเล็กและตัวใหญ่ โดยปกติมันเป็นสัตว์ ตัวอย่างเช่นงูหรืออะไรทำนองนั้น โดยปกติพวกมันมาเป็นคู่ ตัวหนึ่งจะถูกวางไว้บนร่างกายของเป้าหมาย และอีกตัวจะถูกเก็บไว้โดยผู้ที่ใช้ทักษะนี้ซึ่งมันจะถูกใช้ในการควบคุม คนที่โดนกู่ควบคุม การกระทำของพวกเขาจะแปลกไป และนิสัยก็เปลี่ยนแปลง นี่คือการเปลี่ยนแปลงพื้นฐาน หากจะพูดให้มากขึ้น พวกมันสามารถทำสิ่งต่าง ๆ เช่น ฆ่าผู้คน เมื่อผู้ควบคุมออกคำสั่งให้ทำเช่นนั้น เขาจะไม่รู้สึกตัว เจ้าอย่าคิดว่าข้าพูดสิ่งที่น่าตกใจออกมา ทั้งหมดนี้เป็นของจริง แน่นอนมีกู่ประเภทนี้น้อยมาก แต่ไม่ว่าจะเป็นสัตว์หรือสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ กู่สามารถเลี้ยงดูและฝึกฝนโดยผู้หญิงเท่านั้น ผู้ชายไม่สามารถเลี้ยงดูพวกมันได้”
คำพูดของเหยาเซียนช่วยให้แนวทางสำหรับสาเหตุของการเปลี่ยนแปลงของฮ่องเต้จากบรรทัดฐานของเขาทิศทางนี้เป็นสิ่งหนึ่งที่ซวนเทียนหมิงและซวนเทียนหัวไม่เคยคิดมาก่อน แต่เฟิงหยูเฮงเคยคาดเดาถึงสิ่งนี้มาก่อน มันเป็นเพียงว่านางไม่กล้าพูดด้วยความมั่นใจและนางก็อยากจะรอจนกว่าเหยาเซียนกลับมาและพูดคุยกัน ใครจะรู้ว่าเหยาเซียนจะคิดถึงสิ่งเดียวกันกับนางหลังจากกลับมาและได้ยินเกี่ยวกับสถานการณ์
เฟิงหยูเฮงกล่าวว่า“เท่าที่ข้ารู้ ทักษะในการจัดการกู่มักจะถูกจัดการโดยกลุ่มคนที่อาศัยอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ แต่ทางตะวันตกเฉียงใต้ที่ข้ารู้จักไม่เหมือนในราชวงศ์ต้าชุน นั่นเป็นเหตุผลที่ข้าไม่สามารถพูดได้อย่างชัดเจนว่ามาจากไหน แต่ข้ารู้สิ่งหนึ่ง เมื่อคิดถึงคุณหนูใหญ่ตระกูลหลู่ หลู่ปิง ซึ่งกระโดดลงไปในน้ำเพื่อช่วยท่านป้าใหญ่ของข้า ใบหน้าของนางถูกทำลายด้วยแมลงมีพิษ เห็นได้ชัดว่าแมลงนั้นยังเป็นกู่ ตอนนี้ใบหน้าของนางไม่มีรอยแผลเป็นเลย ข้าคิดว่านี่เป็นสิ่งที่เราควรสอบถามนางเกี่ยวกับเรื่องนี้ เราอาจหาข้อมูลเพิ่มเติมได้”
ซวนเทียนฮั่วฟังเพียงเล็กน้อยจากนั้นกล่าวว่า“มีคนที่ใช้ทักษะที่เกี่ยวข้องกับการใช้กู่ที่ชายแดนภาคใต้ ถ้าข้าจำไม่ผิด อาณาจักรกูซูก็มีคนที่รู้วิธีใช้กู่” ในขณะที่พูดสิ่งนี้เขาถามซวนเทียนหมิงว่า “เมื่อเจ้าโจมตีภาคใต้ เจ้าพบใครที่ใช้สิ่งนี้หรือไม่”
ซวนเทียนหมิงส่ายหัว“ไม่ แต่ทุกคนในกูซูไม่ควรรู้เรื่องแบบนี้ หากพวกเขามีอยู่จริง พวกเขาควรได้รับการจัดการโดยคนที่เกี่ยวข้องกับครอบครัวของฮ่องเต้ และเราไม่เคยโจมตีเมืองหลวงของกูซู นั่นเป็นเหตุผลที่เราไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับพวกเขา”
เฟิงหยูเฮงกล่าวต่อ“แน่นอน เมื่อสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นจริง ๆ แล้วมันจะถูกควบคุมโดยอาณาจักร หากมีการกล่าวว่าครอบครัวของกูซูนั้นมีทักษะการควบคุมกู่จริง ๆ แล้ว พี่แปดซึ่งประจำการในภาคใต้เป็นเวลาหลายปีจะน่าสงสัยอย่างมาก”.ไอลีนโนเวล.
“คนที่ได้ประโยชน์มากที่สุดคือเขาแม้ว่าเขาจะไม่ใช่คนที่ใช้ประโยชน์จากกู่ แต่มันก็เกี่ยวข้องกับเขาอย่างแน่นอน” ซวนเทียนหมิงกล่าวว่า “ครั้งหนึ่งพระราชวังเคยเป็นสมาชิกในตำหนักในของฮ่องเต้ทำพิธีกรรมคาถา แม้ว่ากู่นี้จะไม่เหมือนกัน แต่คนที่ใช้เวทมนตร์คือพระสนมหลี่ ขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์ระหว่างพระสนมหลี่และพระสนมหยวนชู สถานการณ์นี้เป็นสถานการณ์ที่จะทำให้คนเชื่อมโยงทั้งสองทางจิตใจ”
ซวนเทียนฮั่วรู้สึกว่าเรื่องนี้ค่อนข้างสมเหตุสมผลเขาจึงกล่าวว่า“ตลอดเวลานี้เราได้ให้ความสำคัญกับพระสนมหยวนชูและพี่แปด อย่างไรก็ตามเราลืมไปว่าตำหนักจางหนิงมีพระสนมหลี่ เนื่องจากเรากำลังจะตรวจสอบ เราอาจทำการตรวจสอบอย่างละเอียดด้วย ! ” เขาพูดกับเหยาเซียน “เราจะคิดถึงวิธีที่จะจัดให้ท่านปู่เข้ามาในพระราชวัง เรามาดูกันว่าสภาพในพระราชวังเป็นอย่างไรก่อนตัดสินใจอะไร”
กลุ่มได้พูดคุยกันเรื่องนี้สักพักหนึ่งก่อนที่เหยาเซียนจะอำลาจากไปในที่สุดเขาก็แก่ชรา และเขาก็เหนื่อยล้าจากการเดินทางจากเสี่ยวโจวและเหนื่อยมาก
เฟิงหยูเฮงมองดูร่างของเหยาเซียนแล้วก็สูดจมูกเล็กน้อยซวนเทียนหมิงปลอบโยนนางพูดว่า “เจ้ามักจะพูดว่าผู้สูงอายุเป็นไปตามกฎของธรรมชาติ และไม่มีใครสามารถทำอะไรกับมันได้ นั่นเป็นเหตุผลที่เจ้าควรยอมรับมากกว่านี้ อย่างน้อยที่สุดท่านปู่ของเจ้าก็ยังมีสุขภาพที่ดี”
นางพยักหน้าและไม่พูดอะไรแต่ความปวดใจที่นางรู้สึกไม่ใช่สิ่งที่ซวนเทียนหมิงเข้าใจได้ สำหรับเฟิงหยูเฮง เหยาเซียนไม่ได้เป็นแค่ปู่ของนาง นั่นคือปู่ของนางจากชีวิตก่อนหน้านี้ของนาง เป็นเพียงการเชื่อมโยงกับชีวิตก่อนหน้าของนาง ด้วยการมีเหยาเซียนอยู่ใกล้ ๆ นางจะรู้สึกราวกับว่านางมีใครบางคนที่จะต้องพิจารณาว่าเป็นเสาหลักในการสนับสนุน นางรู้สึกราวกับว่านางไม่ได้อยู่คนเดียวในโลกนี้ ความรู้สึกเป็นเจ้าของแบบนั้นไม่ใช่สิ่งที่ซวนเทียนหมิงเป็น แต่ก็ไม่มีทางที่นางจะพูดสิ่งนี้ มีความลับบางอย่างที่จะต้องถูกฝังที่หลุมฝังศพไปพร้อมกับนาง
”ทุกอย่างปกติดี”นางส่ายหัว และยิ้มเปลี่ยนหัวข้อ “พี่เจ็ดทานอาหารกลางวันกับเราก่อน เราไม่ได้พูดคุยกันมานานแล้ว เป็นเวลานานแล้ว ข้าไปตรวจเสด็จแม่เมื่อเช้านี้ และเสด็จแม่ก็มีสบายดี”
ซวนเทียนฮั่วพยักหน้าและพูดง่ายๆว่า “ตกลง” เขายังคงมีการพูดจาปกติ แต่เมื่อไม่นานมานี้นางสามารถสังเกตเห็นความเหนื่อยล้า และหมดหนทางในเสียงของเขา
เฟิงหยูเฮงคิดกับตัวเองว่าซวนเทียนฮั่วไม่ชอบราชวงศ์ต้าชุนที่เป็นแบบนี้ใช่หรือไม่? เขาไม่ควรถูกดึงเข้ามาในสถานการณ์แบบนี้ เขาควรเป็นคนที่สามารถเป็นอิสระจากสถานการณ์ที่วุ่นวายนี้ได้ แม้กระนั้นเขาถูกโยนเข้าไปในการต่อสู้ที่สกปรกนี้เพื่อควบคุมอาณาจักร สำหรับซวนเทียนฮั่ว การเกิดมาในตระกูลฮ่องเต้อาจเป็นสิ่งที่น่าเสียใจที่สุด
ทั้งสามดื่มสุรากันและไม่มีใครดื่มมากแต่ละคนมีจอกเล็ก ๆ ที่จิบช้า ๆ เช่นนี้พวกเขาสามารถลิ้มรสทุกรสในสุราได้
เฟิงหยูเฮงพูดกับทั้งสอง“เมื่อพูดถึงพระสนมหลี่ใช้เวทมนตร์ ข้าเคยถามพี่หกเกี่ยวกับเรื่องนี้ พี่หกบอกว่าพระสนมหลี่ไม่รู้จักเวทมนตร์ใด ๆ และมันก็ไร้สาระ ท่านพี่รู้สึกว่านี่น่าเชื่อถือหรือไม่ ? ”
ซวนเทียนหมิงพยักหน้า“เป็นที่เชื่อได้ พี่หกคือคนที่ไว้ใจได้ แต่สิ่งที่ข้าพูดเกี่ยวกับความน่าเชื่อถือนั้นจำกัดอยู่ที่คำพูดของพี่หกอย่างเคร่งครัด ไม่ได้หมายความว่าพี่หกเข้าใจมารดาของท่านจริง ๆ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเรื่องนี้จึงต้องถูกตรวจสอบอย่างที่พี่เจ็ดพูด”
“ใช่”เฟิงหยูเฮงใช้ความคิดริเริ่มที่จะทำภารกิจนี้ “ข้าจะไปค้นที่ตำหนักของพระสนมหลี่”
ซวนเทียนฮั่วได้ยินสิ่งที่นางพูดและสับสนเฟิงหยูเฮงทราบดีว่าเขาต้องการถามนางว่านางจะไปค้นหามันได้อย่างไร และนางจะจัดการกับมันอย่างไรโดยไม่ให้เป็นที่สังเกต แต่เขากลืนคำพูดที่ถึงริมฝีปากของเขาแล้ว ในท้ายที่สุดซวนเทียนฮั่วไม่ได้เป็นคนหนึ่งที่ชอบเรื่องซุบซิบ แม้ว่าเขาก็รู้ดีว่าเฟิงหยูเฮงมีความลับบางอย่าง แต่เขาก็ไม่ได้หยิบมันขึ้นมาพูด สำหรับเขา การมีความเข้าใจโดยนัยเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการเข้ากับคน อย่างไรก็ตามเขาบอกกับซวนเทียนหมิงว่า “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น สถานการณ์ก็มาถึงขั้นนี้แล้ว และเราจำเป็นต้องวางแผนสำหรับสิ่งที่เลวร้ายที่สุด หากวันนั้นมาถึงจริง ๆ … หมิงเอ๋อพาอาเฮงไปกับเจ้าและออกจากเมืองหลวง ในความเป็นจริง ปล่อยมือจากราชวงศ์ต้าชุน เราไม่สามารถทำทุกอย่างได้สำเร็จ เมื่อเขื่อนระเบิดก็ไม่จำเป็นต้องเกี่ยวข้องกับทุกสิ่งในโลก”
คำพูดของซวนเทียนฮั่วทำให้เฟิงหยูเฮงรู้สึกอึดอัดความหมายที่อยู่เบื้องหลังความคิดเห็นนี้คือเมื่อสิ่งต่าง ๆ เกินกว่าจะเยียวยาได้ อย่าคิดเกี่ยวกับการเอาชนะ ให้ละทิ้งอาณาจักรและพาครอบครัวหนีไปไกลแสนไกล ? คำพูดที่เห็นแก่ตัวเช่นนี้ออกมาจากปากของซวนเทียนฮั่ว ทำให้นางแปลกใจเล็กน้อย
แต่เมื่อนางมองที่ซวนเทียนฮั่วอีกครั้งนางจะเห็นความทุกข์ที่ซ่อนอยู่ในดวงตาของเขา ภาพลักษณ์ของความทุกข์นั้นชัดเจนยิ่งขึ้นเมื่อเขามองนาง ทันใดนั้นนางก็รู้ว่าซวนเทียนฮั่วพูดอย่างนี้เพื่อประโยชน์ของนาง
นางหันกลับมาอย่างรวดเร็วและรู้สึกว่าหัวใจของนางเริ่มเจ็บปวดมากขึ้น อย่างไรก็ตามนางก็ยังอดไม่ได้ที่จะถามว่า “แล้วท่านพี่ล่ะเจ้าคะ ? ”
ซวนเทียนฮั่วพูดง่ายๆ ว่า “ข้าจะออกไป ข้าจะไม่อยู่คนเดียวและจะต้องดูแลเสด็จแม่” เมื่อพูดแบบนี้เขามองไปที่ซวนเทียนหมิง และความรักในครอบครัวก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา เขากล่าวว่า “หมิงเอ๋อดูแลอาเฮง ข้าจะดูแลเสด็จแม่ เชื่อพี่เจ็ด”
”ข้าไว้ใจท่านพี่”ซวนเทียนหมิงอ้าปากอีกครั้งราวกับจะพูด แต่ก็หยุด ซวนเทียนฮั่วยกมือเพื่อหยุดเขา ซวนเทียนหมิงถอนหายใจ และกล่าวว่า “ในความจริง ข้าสามารถดูแลพวกเราทุกคนได้”
“พี่เจ็ดก็มีความสามารถเช่นกัน”ซวนเทียนฮั่วหยิบสุราขึ้นมาไหหนึ่งแล้วพูดห่าง ๆ ว่า “เสด็จแม่คอยดูแลข้ามานานกว่า 20 ปี เมื่อถึงเวลาข้าจะตอบแทนพระคุณนั้น ในที่สุดหมิงเอ๋อ ข้าแตกต่างจากเจ้า”
“แต่ข้าไม่เคยคิดว่าท่านพี่เป็นคนนอก”ซวนเทียนหมิงทำให้มุมมองของเขาชัดเจน “ไม่ว่าจะเป็นตอนที่เราเป็นเด็กหรือตอนนี้ สำหรับข้า เราเกิดมาจากแม่คนเดียวกัน”
”ข้าเข้าใจ”ซวนเทียนฮั่วยิ้มอย่างแผ่วเบา “นั่นเป็นเหตุผลที่เจ้าสามารถฝากเสด็จแม่ให้ข้าดูแลโดยไม่ต้องกังวล”
ซวนเทียนหมิงหันกลับไปและดื่มสุราในจอกของเขา“ข้าจะไม่ต้องกังวล” จากนั้นเขาก็กอดเฟิงหยูเฮงเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ถ้าวันนั้นมาถึงจริง ๆ ข้าจะเอาอาเฮงไปทางตะวันตก แล้วท่านพี่ล่ะ ? ”
ซวนเทียนฮั่วกล่าวว่า“ชายแดนทางตะวันออก ตะวันออกมีทะเลไม่มีที่สิ้นสุด ในทะเลนี้มีเกาะที่ชื่อว่าเรินเซียน ข้าจะพาเสด็จแม่ไปด้วยเพื่อไปดูว่าเกาะเรินเซียนเป็นอย่างไร ถ้าเสด็จแม่ชอบที่นั่น ข้าจะสร้างดินแดนในฝันให้นางบนเกาะเรินเซียน ถ้าเสด็จแม่ไม่ชอบ เราจะไปหาพวกเจ้า อ้างสิทธิ์เหนือภูเขาลูกใหญ่ สำหรับนางแล้วปล่อยให้นางทำบ้านพักบนภูเขาเพื่อทำหน้าที่เป็นผู้ปกครองของมัน ดีหรือไม่?”
คำพูดเหล่านี้ทำให้ทั้งสามหัวเราะออกมาพระชายาหยุนอ้างว่านางเป็นผู้ปกครอง และภูเขานี่เป็นความคิดที่ดีจริง ๆ
เฟิงหยูเฮงรู้สึกโหยหาเล็กน้อยสำหรับชีวิตแบบนั้นขณะที่นางพูดกับซวนเทียนหมิง“เราจะไปกับพี่เจ็ดและเสด็จแม่ได้หรือไม่ ? ข้าอยากออกไปเที่ยวทะเล ข้าอยากไปใช้ชีวิตบนเกาะเล็ก ๆ การอ้างสิทธิ์เหนือภูเขาและการเป็นผู้ปกครองนั้นไม่ดีเท่ากับการเป็นผู้ปกครองเกาะ ไปกันเถิด และเรียกร้องสิทธิบนเกาะนั้น ! ”
ซวนเทียนหมิงส่งเสียงหัวเราะดังและซวนเทียนฮั่วก็ไม่สามารถกลั้นเสียงหัวเราะของเขาได้ เพียงพูดว่า “อาเฮง เจ้าไม่รู้หรอกว่าหมิงเอ๋อได้มีแผนที่จะทำให้เจ้าประหลาดใจเพียงใดสำหรับเจ้าที่ทางตะวันตกของราชวงศ์ต้าชุน”

อ่านนิยายจีนแปลไทยทุกตอน