เทพกระบี่มรณะ Chaotic sword god 1372

7 ธันวาคม 2019   @admin  

เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) – ตอนที่ 1372: การจากไป.

ภายในพริบตาสภาพแวดล้อมก็เงียบลงจนอาจได้ยินเสียงเข็มตกอย่างชัดเจน มีเพียงลมหายใจอันยาวนานของเจี้ยนเฉินและหวงหลวนเท่านั้นที่ส่งเสียงดัง ลมหายใจของหวงหลวนค่อย ๆ หนักขึ้นและเสียงการเต้นของหัวใจของนางก็สามารถได้ยินอย่างชัดเจน ทั้งหมดนี้เป็นเพราะความตื่นเต้นของนาง

ทันใดนั้นหวงหลวนก็พุ่งเข้าใส่เจี้ยนเฉินและโอบกอดเข้าไว้แน่น นางมุดหน้าลงไปในหน้าอกของเขาในขณะที่ร่างกายของนางสั่นเล็กน้อย

หวงหลวนมีร่างของจิตวิญญาณธาตุน้ำ ดังนั้นนางจึงมีบุคลิกที่อบอุ่นและอ่อนโยน อย่างไรก็ตามบุคลิกของนางตรงกันข้ามกัน ลึกเข้าไปในนางมีธรรมชาติของความกล้าหาญและนางค่อนข้างตรงไปตรงมาโดยเฉพาะในบางแง่มุม นางไม่เขินอายเหมือนเด็กสาวทั่วไป

เจี้ยนเฉินกอดหวงหลวนอย่างอ่อนโยน เขารู้สึกได้ถึงผิวที่นุ่มนวลของนาง เขาปล่อยให้จิตใจของเขาหวั่นไหวไปเล็กน้อย

“หลวนเอ๋อ มันยากสำหรับเจ้าในทุกวันนี้ ข้าทิ้งเจ้าไว้ที่นี่คนเดียวเพื่อบ่มเพาะ เจ้าต้องทนความเบื่อหน่ายและความเหงาตามลำพัง” เจี้ยนเฉินสูดกลิ่นหอมของหวงหลวนขณะที่เขาตำหนิตัวเอง หลังจากพานางเข้ามาในอาณาจักรทะเล เขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องทิ้งหวงหลวนไว้ที่นี่

หวงหลวนเอามือปิดปากเจี้ยนเฉิน ดวงตาของนางมีน้ำตาเอ่อล้น นางมองใบหน้าที่หล่อเหลาด้วยความรักและความอ่อนโยน นางพูดเบา ๆ ว่า “เฉิน ข้าไม่โทษเจ้าเลย คนเดียวที่ควรถูกตำหนิคือข้าเอง เพราะข้าไร้ประโยชน์ไม่สามารถช่วยเจ้าได้ และข้ายังทำให้เจ้าต้องตกอยู่ในอันตราย ตอนนี้ข้ากำลังฝึกฝนอย่างหนักเท่าที่จะทำได้เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง เมื่อข้าได้เป็นเซียนราชา ข้าจะสามารถช่วยเจ้าได้”

เจี้ยนเฉินประทับใจในคำพูดของนางมาก เขากอดหวงหลวนแน่นแล้วก้มศีรษะลงเพื่อจูบหน้าผากนางเบา ๆ เขาพูดอย่างอ่อนโยนว่า “หลวนเอ๋อ เจ้าไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้น วันที่ยากลำบากของชีวิตสิ้นสุดลงแล้ว ข้ามีพลังที่จะทำให้ตัวเองอยู่ในโลกนี้และปกป้องคนที่อยู่ข้าง ๆ ข้า … ”

ความคิดที่ซ่อนอยู่ทั้งหมดที่พวกเขารู้สึกระเบิดในเวลานั้นหลังจากที่ต้องแยกกันหลายวัน ในความเงียบและปราศจากความวุ่นวาย เจี้ยนเฉินและหวงหลวนยังคงกอดกันขณะที่พวกเขาพูดเบา ๆ พวกเขาเปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริง

ทั้งสองได้พูดคุยเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ มากมาย เจี้ยนเฉินเล่าให้นางฟังถึงทุกสิ่งที่เขาทำในช่วงหลายปีที่ผ่านมาจนถึงรายละเอียดที่เล็กที่สุด เขารู้สึกว่าเขาไม่ต้องการที่จะซ่อนอะไรจากหวงหลวน สิ่งเดียวที่เขาเก็บเป็นความลับจากนางคือกระบี่ม่วงฟ้าและโลกอมตะ มันจะไม่ดีสำหรับนางที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้เร็วเกินไป.

หวงหลวนดีใจมากหลังจากตกใจเมื่อรู้ว่าเจี้ยนเฉินสามารถฆ่าเซียนจักรพรรดิได้อย่างง่ายดาย นางรู้สึกไม่ค่อยสบายใจกับเรื่องร้าย ๆ ที่เกิดขึ้นกับเจี้ยนเฉิน นางจึงยังคงอยู่ในอ้อมกอดของคนรัก

ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา นางพยายามฝึกฝนอย่างหนัก นางใช้ความปรารถนาของตัวเองเป็นแรงจูงใจ นางคิดเสมอว่าหากนางอยากช่วยเจี้ยนเฉิน นางต้องแข็งแกร่งขึ้นให้ได้ นางรู้ว่าพลังของเจี้ยนเฉินเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่มันก็ไม่ได้เป็นช่วงเวลาที่สงบสุขสำหรับเขา เขามักจะทำอะไรจนสุดกำลังและมักจะอยู่ในแนวหน้าของชีวิต เขาท่องไปในขอบเขตระหว่างชีวิตและความตาย เขาใช้ชีวิตในแต่ละวันด้วยความยากลำบากอย่างยิ่ง

ตอนนี้หวงหลวนรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมากหลังจากที่นางรู้ว่าคนรักของนางกลายเป็นเซียนจักรพรรดิ เนื่องจากนางไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยของเจี้ยนเฉินอีกต่อไปซึ่งทำให้นางสบายใจขึ้นมาก

“หลวนเอ๋อ ข้ามาวันนี้เพื่อพาเจ้ากลับไปที่ทวีปเทียนหยวน เจ้าออกมานานแล้ว มันถึงเวลาที่เจ้าต้องกลับไป และถึงเวลาที่เราจะได้พบกับเจียงหยางชิงหยุนและสะสางเรื่องที่เขาฝังตราประทับลับโบราณไว้ในตัวเจ้า” เจี้ยนเฉินอธิบายอย่างนุ่มนวล ทันทีที่เขาพูดถึงเจียงหยางชิงหยุน ความโกรธอันดุเดือดก็แวบเข้ามาในดวงตาของเขาทันที

หวงหลวนยังคงอยู่ในอ้อมแขนของเขาอย่างว่านอนสอนง่ายเหมือนแมว นางพยักหน้าอย่างอ่อนโยนและไม่พูดอะไร

เจี้ยนเฉินพาหวงหลวนไปพบยาดริมในเวลาต่อมาและขอบคุณนางที่คอยดูแลหวงหลวนตลอดเวลา เขาดึงลูกท้อเมฆม่วงระดับ 1 และ ระดับ 2 ออกมาจากแหวนมิติและกล่าวว่า “เจ้าศาลา นี่เป็นสมบัติสวรรค์ที่ข้าได้มันมาจากมิติที่ข้าเข้าไปค้นหาวัตถุดิบในการฟื้นคืนชีพของฝ่าบาท มันมีลักษณะพิเศษที่น่าประหลาดใจมาก ลูกท้อสีที่เข้มกว่านี้เหมาะสำหรับท่าน และช่วยมอบอีกลูกให้แก่ผู้อาวุโสแอตแลนติสเป็นการขอบคุณที่ช่วยเหลือข้าไว้”

ยาดริมขอบคุณเจี้ยนเฉินก่อนที่จะยอมรับลูกท้อทั้งสอง นางไม่ได้ใส่ใจมันมากนัก

เจี้ยนเฉินบอกได้อย่างรวดเร็วว่ายาดรืมไม่ได้คิดว่าลูกท้อมีอะไรพิเศษ เขาอดไม่ได้จึงพูดไปว่า “เจ้าศาลา อย่าประเมินค่าลูกท้อทั้งสองต่ำเกินไป เมื่อข้าออกไป จะเป็นการดีที่สุดที่ท่านควรจะกินลูกท้อให้เร็วที่สุด ผลลัพธ์ของมันจะทำให้ท่านประหลาดใจอย่างแน่นอน”

จริงรึ ? ยาดริมสำรวจลูกท้อในมือแล้วจ้องมองเจี้ยนเฉินอย่างสงสัย นางไม่เชื่อว่าลูกท้อจะทำให้นางต้องประหลาดใจ

นางเป็นเซียนจักรพรรดิอยู่แล้ว ไม่ว่าสมบัติสวรรค์จะมีคุณค่าเพียงใด ผลลัพธ์ของมันจะไม่สำคัญกับจอมยุทธ์อย่างนาง

เจี้ยนเฉินยังทิ้งใบชาหยั่งรู้ระดับ 2 ไว้รวมทั้งน้ำจากน้ำพุแห่งชีวิต เขาบอกยาดริมถึงวิธีการเตรียมชาก่อนออกเดินทางไปกับหวงหลวน

เหนือศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเล เจี้ยนเฉินยืนบนกระบี่จือหยิง เขาใช้แขนโอบรอบเอวของหวงหลวน เขาทะยานออกไปในระยะไกลเป็นแนวแสง มุ่งหน้าไปยังศาลาเทพเจ้าอสรพิษ

กระบี่จือหยิงเคลื่อนไหวเร็วมากอย่างรวดเร็วจนเจี้ยนเฉินไม่สามารถแยกแยะภูมิทัศน์รอบตัวเขาได้ เขาใช้ความรู้สึกทางจิตใจเพื่อหาทาง หวงหลวนรู้สึกเหมือนได้เข้าไปในอุโมงค์มิติเวลาเมื่อนางยืนบนกระบี่ ทุกอย่างรอบตัวนางพร่ามัว

“เฉิน กระบี่จือหยิงเร็วมาก ข้าไม่คิดเลยว่ากระบี่ทั้งสองที่เจ้าหลอมขึ้นมานั้นสามารถนำมาใช้ได้เช่นนี้” หวงหลวนสูดหายใจอย่างตกใจขณะที่นางจ้องกระบี่จือหยิงข้างใต้ด้วยความประหลาดใจ

“นี่เป็นเพียงความเร็วพื้นฐาน เมื่อข้าเติบโตขึ้นอย่างแข็งแกร่ง ความเร็วของมันจะเพิ่มขึ้น” เจี้ยนเฉินยิ้มพึงพอใจ การเดินทางเป็นสิ่งที่เจ็บปวดสำหรับเขามาตลอดเนื่องจากความจริงที่ว่าเขาไม่สามารถเข้าใจความลึกลับของโลกในระดับของเซียนราชาได้ กระบี่จือหยิงได้เติมเต็มข้อบกพร่องนี้

ในไม่ช้าเจี้ยนเฉินก็มาถึงอาณาเขตของศาลาเทพเจ้าอสรพิษและหยุดลงที่ซากปรักหักพัง

นี่เป็นดินแดนของชนเผ่าคาเลอร์ แต่มันดูเปลี่ยนแปลงไปมาก สถานที่ทั้งหมดกลายเป็นซากปรักหักพัง

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง