เทพกระบี่มรณะ Chaotic sword god 1208

28 สิงหาคม 2019   @admin  

เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) – ตอนที่ 1208 – ความกังวลของเจี้ยนเฉิน

เจียงหยางหู่ก็ตกตะลึงเช่นกันเมื่อเขาได้ยินเสียงที่คุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง เขามองไปที่เจี้ยนเฉินและจำชายหนุ่มรูปงามได้อย่างรวดเร็วในแวบแรกชายหนุ่มเป็นน้องชายคนสุดท้องที่เขาไม่เคยเห็นมานานหลายปี ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจทันทีและเขาถามด้วยความประหลาดใจว่า “น้องเล็ก เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง ? ” อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าเขาก็เข้าใจทุกอย่างเมื่อเขาเห็นกำแพงเมืองขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นจากโลหะผสมทังสเตนอย่างสมบูรณ์ เขาไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะมาถึงที่ฐานของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีโดยไล่ตามเฟิงยี่เซียว

เจี้ยนเฉินรีบไปที่ด้านของเจียงหยางหู่ด้วยการก้าวเท้ายาว ๆ ในขณะที่เขามองเจียงหยางหู่ด้วยความตื่นเต้นและสงสัย เขาถามว่า “พี่ใหญ่ ท่านไม่ได้ไปที่อารามจิตพิสุทธิ์หรือ ? ทำไมท่านถึงมาปรากฎตัวที่นี่และทำไมท่านถึงอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่ ? อารามจิตพิสุทธิ์ได้..” เจี้ยนเฉินหยุดอยู่ที่นั่น แต่ความหมายนั้นชัดเจนในตัวเอง ทุกคนในที่นี้เข้าใจสิ่งที่เขาหมายถึง เจี้ยนเฉินสงสัยว่าเจียงหยางหู่ถูกขับไล่ออกจากตระกูลผู้พิทักษ์ มิฉะนั้นเขาจะตกอยู่ในสภาวะที่น่าสังเวชได้อย่างไร ? แม้แต่เสื้อผ้าของเขาก็ขาดวิ่นไม่มีชิ้นดี

เฟิงยี่เซียวตกใจทันทีในสิ่งที่เจี้ยนเฉินพูด เขาไม่เคยคิดเลยว่าเด็กที่น่าสนใจที่เขาเจอในระหว่างการเดินทางของเขาจะเป็นลูกศิษย์ของตระกูลผู้พิทักษ์ นอกจากนั้นตัวตนของเจียงหยางหู่ ทำให้เขาตกใจมากยิ่งขึ้น อันที่จริงเขาเป็นพี่ชายของเจี้ยนเฉินซึ่งเป็นหัวหน้าของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีซึ่งทำให้เขาไม่อยากจะเชื่อ

เห็นได้ชัดว่าเจียงหยางหู่เดาว่าเจี้ยนเฉินหมายถึงอะไรเช่นกัน เขาส่ายหน้าเบา ๆ แล้วพูดว่า” น้องเล็กไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิด ไว้คุยกันทีหลังนะ” เจียงหยางหู่หยุดและมองไปที่เฟิงยี่เซียวที่บาดเจ็บสาหัสด้วยความเจ็บปวดระทมทุกข์ เขาพูดว่า” น้องเล็ก ทำไมเจ้ากับผู้อาวุโสเฟิงถึงได้ต่อสู้กัน ? ทำไมเจ้าถึงทำร้ายผู้อาวุโสเฟิงถึงขนาดนี้ ? ”

เจี้ยนเฉินเหลียวมองเฟิงยี่เซียวด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เขาถามว่า” พี่ชาย ท่านรู้จักกัน?”

เจียงหยางหู่ตรวจดูบาดแผลของเฟิงยี่เซียว ในขณะที่เขาพูดว่า” น้องชาย ผู้อาวุโสเฟิงช่วยชีวิตข้าไว้ก่อนหน้านี้ ดังนั้นเจ้าจะปล่อยเขาไปให้กับพี่ชายของเจ้าได้ไหม?”

เจี้ยนเฉินครุ่นคิดในเสี้ยววินาทีก่อนที่จะเดินไปที่ด้านของของเฟิงยี่เซียว เขากดมือของเขาเบา ๆ บนไหล่ของเฟิงยี่เซียวเพื่อดูดเอาพลังบรรพกาลที่เหลืออยู่ออกมา

สีหน้าของเฟิงยี่เซียวผ่อนคลายทันทีที่เขาหลุดพ้นจากการถูกทรมานจากพลังบรรพกาล อย่างไรก็ตาม เขายังรู้สึกตกใจเนื่องจากพลังงานที่เจี้ยนเฉินใช้ พลังช่างน่ากลัวเหลือเกิน หากยังคงอยู่ในตัวเขา เขาอาจจะตายไปโดยไม่มีใครช่วยได้

เซียนผู้คุมกฏทั้งสี่มองหน้ากันและกัน พวกเขาไม่เคยคิดว่าพวกเขาจะได้เห็นอะไรบางอย่างที่น่าทึ่ง ราชาหมาป่าจอมละโมบที่รีบเร่งมาฆ่าเซียนผู้คุมกฏของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีอย่างจริงจังได้รู้จักกับเจียงหยางหู่พี่ชายของเจี้ยนเฉิน พวกเขาพูดไม่ออก

ในทางกลับกัน ไป๋ไฮก็สงบเช่นกัน ดูเหมือนเขาจะไม่สนใจว่าเฟิงยี่เซียวได้สังหารผู้พิทักษ์กลุ่มทหารรับจ้างอัคนี

ด้วยการพลิกจากมือของเจี้ยนเฉิน เขาได้ดึงโอสถ 3 เม็ดขนาดเท่าหัวแม่มือจากแหวนมิติของเขาและส่งพวกมันไปยังเฟิงยี่เซียว เขากล่าวว่า” เนื่องจากเจ้าได้ช่วยชีวิตพี่ชายของข้ามาก่อน ข้าจะไม่ถามถึงความตายของผู้พิทักษ์อีกต่อไป นี่คือโอสถจิตวิญญาณธาตุแสงระดับ 6 สามเม็ด แม้พวกมันจะไม่เพียงพอที่จะรักษาบาดแผลของเจ้าได้หายดี แต่พวกมันสามารถทำให้เจ้าฟื้นพลังในการต่อสู้ได้”

“ข้ามียาของข้าเอง” เฟิงยี่เซียวไม่รับยาของเจี้ยนเฉินและดึงขวดหยกออกมาจากแหวนมิติของเขาแทน เขาเทเม็ดยาทั้งหมดเข้าไปในปากของเขาก่อนที่จะหมุนเวียนพลังงานเพื่อรักษา

เขาบาดเจ็บสาหัส แม้ว่าพลังบรรพกาลจะถูกดูดกลับไปโดยเจี้ยนเฉิน เขาก็จำเป็นต้องรักษาสภาพร่างกายของเขาโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ มิฉะนั้นอาจนำไปสู่ผลข้างเคียงในอนาคตหากยังคงเลวร้ายลงอย่างต่อเนื่อง

เจี้ยนเฉินหยิบยาของเขากลับออกไปอย่างเชื่องช้าก่อนที่จะหันไปหาเจียงหยางหู่ “พี่ใหญ่ ข้าจะพาท่านกลับไปที่เมืองอัคนี เราไม่ได้เจอกันหลายกี่ปี ดังนั้นเราจะได้ฉวยโอกาสคุยกันเสียที”

เจียงหยางหู่ก็อยากพูดคุยเช่นกัน มันค่อนข้างนานมาแล้วตั้งแต่เขาได้เห็นเจี้ยนเฉินครั้งล่าสุด ดังนั้นเขาจึงมีหลายสิ่งที่เขาอยากจะพูด อย่างไรก็ตาม เมื่อเขามองไปยังเฟิงยี่เซียว เขาก็ลังเลอีกครั้ง เขากล่าวว่า “น้องเล็ก ข้าจะต้องดูแลผู้อาวุโสเฟิง เมื่อเขาดีขึ้นมาแล้ว ข้าจะไปยังเมืองอัคนี”

เจี้ยนเฉินพยักหน้าก่อนที่จะบอกให้เซียนผู้คุมกฏทั้งสี่กลับไป เขาอยู่ข้างหลังกับเจียงหยางหู่ ในขณะที่ไป๋ไฮกลับมาที่เมืองหลังจากทักทายเจียงหยางหู่

2 ชั่วยามต่อมา เฟิงยี่เซียวลืมตาของเขา เขายังค่อนข้างซีด แม้ว่าเขาจะไม่ฟื้นตัวเต็มที่หลังจากผ่านไป 2 ชั่วยาม แต่เขาก็กลับมาแข็งแกร่งอีกครั้ง

เจี้ยนเฉินและเจียงหยางหู่พูดคุยระหว่างเวลา 2 ชั่วยาม ดังนั้นในที่สุดเขาก็เข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันของเจียงหยางหู่ อย่างไรก็ตามทันทีที่เขาคิดเกี่ยวกับความจริงที่ว่าพี่ชายของเขาอาจจะลืมเรื่องความเป็นพี่น้องกันในอนาคต เจี้ยนเฉินรู้สึกปวดใจ

ในความเป็นจริง เจี้ยนเฉินได้ค้นพบสิ่งที่เกิดขึ้นกับเจียงหยางหู่เมื่อหลายปีก่อน เมื่อก่อนที่เจียงหยางหู่ไม่มีขา เขาเริ่มแสดงสภาพจิตใจที่ผิดปกติแล้ว เขาไม่เคยคิดเลยว่าหลังจากหลายปีที่ผ่านมา เจียงหยางหู่จะไปไกลกว่านั้น เขาได้ตัดอารมณ์ทั้งเจ็ดและปรารถนาทั้งหกส่วนใหญ่แล้ว สิ่งที่เหลืออยู่ก็คือความรู้สึกอ่อนไหวของเขา

“ผู้อาวุโสเฟิง ท่านฟื้นแล้ว ท่านดีขึ้นหรือไม่ ? ” เจียงหยางหู่หยุดพูดคุยกับเจี้ยนเฉิน เมื่อเขาเห็นเฟิงยี่เซียวลืมตา เขามาถึงด้านข้างของเฟิงยี่เซียวและถามด้วยความกังวล

ความคิดเห็นของเฟิงยี่เซียวเกี่ยวกับตัวเจียงหยางหู่ได้รับการเปลี่ยนแปลงในคราวนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะดัง ๆ เมื่อได้ยินว่าเจียงหยางหู่ถามถึงอาการของเขาในลักษณะที่เป็นกังวล เขายืนขึ้นแล้วพูดว่า “ข้าหายดีกว่าสามในสิบส่วนแล้ว วิ่งได้เลย เจ้าหนู ข้าไม่เคยคิดเลยว่าตัวตนของเจ้าจะเป็นสิ่งที่น่าประทับใจมาก ไม่กี่วันที่ผ่านมาข้าช่วยชีวิตเจ้าและตอนนี้เจ้าได้ช่วยชีวิตข้าแล้ว เราจึงไม่เป็นหนี้อะไรกันอีกต่อไป เอาล่ะ ข้าจะไม่พูดอะไรอีกแล้ว ลาก่อน ข้าหวังว่าเจ้าจะยังจำข้าได้ในครั้งต่อไปที่เราพบกัน” เฟิงยี่เซียวเดินจากไปในขณะที่เขาพูด เมื่อถึงเวลาที่เขาพูดจบเขาก็จากไปแล้ว

“ผู้อาวุโสเฟิง ข้าจะจำท่านได้ในครั้งต่อไปที่เราพบกัน” เจียงหยางหู่ร้องไปยังเฟิงยี่เซียว

เจี้ยนเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเขาได้ยินสิ่งนั้นและเขาก็ยิ่งเป็นกังวลมากขึ้นเรื่อย ๆ เขาไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลาอีกกี่ปีกว่าที่ทั้งสองจะได้พบกันอีกและเขาก็ไม่รู้ว่าเจียงหยางหู่จะยังคงปฏิบัติต่อเขาเหมือนเป็นพี่น้องของพวกเขาและเชื่อมโยงให้ความสำคัญกับครอบครัวของเขาหรือไม่

“พี่ใหญ่ ทำไมท่านไม่หยุดลงไปบนเส้นทางนั้นและเลือกทักษะการบ่มเพาะแบบอื่น ? ข้าสามารถช่วยท่านค้นหาทักษะการบ่มเพาะที่เหมาะสมและบริสุทธิ์” เจี้ยนเฉินแนะนำด้วยความกังวล เขาไม่ต้องการให้พี่ชายของเขาเปลี่ยนไป

เจียงหยางหู่ถอนหายใจเบา ๆ เขาพูดว่า “น้องชาย ข้าหยุดไม่ได้แล้ว ข้ารู้สึกเหมือนข้าไม่มีเส้นทางอื่นนอกจากเส้นทางนี้และแม้ว่าข้าไม่ต้องการลงเส้นทางนี้ก็จะมีพลังลึกลับผลักข้าไป

เจี้ยนเฉินเงียบไป เขาสามารถสัมผัสได้ว่าสวรรค์นั้นได้กำหนดโชคชะตาของพี่ชายเขา มันไม่สามารถเปลี่ยนได้อีกต่อไป

พวกเขาทั้งสองเริ่มรู้สึกหดหู่ใจเพราะโชคชะตา พวกเขาทั้งคู่หยุดพูดและมาถึงจวนเจ้าเมืองในเวลาเดียวกันโดยไม่รู้ตัว

” พี่ชาย ข้าได้ยินมาว่าท่านปล่อยผู้ก่อปัญหาออกไป นั่นเป็นเรื่องจริงหรือ ? ” ไป๋เหลียนถามขณะที่นางเกาะแขนเจี้ยนเฉินกลับมาที่จวน

เจี้ยนเฉินพยักหน้า “นั่นเป็นเพราะเฟิงยี่เซียวเป็นผู้ช่วยชีวิตพี่ใหญ่ของข้า ดังนั้นข้าจึงปล่อยเขาไป”

“พี่ใหญ่ ? ” ไป๋เหลียนกลายเป็นสงสัย แต่เมื่อนางเห็นเจียงหยางหู่อยู่ข้างเขา นางก็ตกตะลึงและปากเล็ก ๆของนางก็อ้าออกทันที นางเงยหน้าขึ้นและลงเพื่อตรวจสอบเจียงหยางหู่ ความไม่อยากจะเชื่อปรากฏขึ้นเต็มดวงตาของนาง

“พี่หู่ ท่านเป็นอย่างไรบ้าง ? ทะ ทำไมท่านเป็นเช่นนี้..” ไป๋เหลียนถามด้วยความประหลาดใจเมื่อปากของนางอ้าค้าง

โหยวเยว่เดินเข้ามาจากข้างนอกเช่นกัน เมื่อนางรับรู้ว่าชายที่มีปัญหาคือเจียงหยางหู่ นางก็แปลกใจเช่นกัน

เจียงหยางหู่เหลือบมองไปที่เสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งและยิ้มอย่างไม่แยแส เขาพูดว่า “มีอะไรผิดปกติอย่างนั้นหรือ ? ข้ารู้สึกว่ามันค่อนข้างดี”

เมื่อไป๋เหลียนได้ยินสิ่งที่เจียงหยางหู่พูดและเกือบจะล้มลง แม้แต่โหยวเยว่ก็พูดไม่ออก

เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะหัวเราะดัง ๆ เขาละทิ้งความกังวลทั้งหมดที่อยู่ในตัวเขาและพูดว่า “เหลียนเอ๋อ ให้คนเตรียมอาหารและสุรา ข้าต้องการดื่มสักสองสามจอกกับพี่ชายของข้า”

“เอาล่ะ ข้าจะไปจัดการเรื่องนั้นทันที เอ่อ ทำไมท่านไม่ช่วยผู้พิทักษ์กูตูล่ะพี่ชาย ? ทำไมท่านจึงเคลื่อนไหวหลังจากเขาเสียชีวิตแล้ว ? ” ไป๋เหลียนถามด้วยความอยากรู้

“เหลียนเอ๋อ เจ้าต้องเข้าใจว่ากลุ่มทหารรับจ้างอัคนีของข้าไม่ใช่ที่หลบภัยที่ผู้คนสามารถมาหลบภัยได้ทันทีที่ผู้คนพบปัญหาและทำให้หลุดพ้นจากปัญหา กูตูไม่มีความตั้งใจที่ดีในการเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างของเรา เขาต้องการใช้กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีเพื่อจัดการกับศัตรูของเขาและหลังจากที่ศัตรูของเขาได้รับการจัดการ เขาอาจจะทิ้งเราเช่นกัน สิ่งที่ข้าทำในวันนี้คือเตือนผู้ที่คิดเช่นนั้น ระวังให้มากขึ้นเมื่อเจ้ารับคนอื่นในอนาคต” เจี้ยนเฉินกล่าว

“ตกลง พี่ชาย..”

เจี้ยนเฉินออกจากเมืองอัคนีเร็วกว่าที่วางแผนไว้เนื่องจากการมาถึงของเจียงหยางหู่ ประตูมิติที่สร้างขึ้นในเมืองเมื่อพันธมิตรพิชิตอัคนียึดเมืองได้ก็ได้รับการแก้ไขอย่างสมบูรณ์เช่นกัน ในตอนเที่ยงของวันเดียวกันเจียงหยางหู่ก็ใส่ชุดเสื้อผ้าใหม่และเดินผ่านประดูมิติเพื่อกลับไปยังตระกูลเจียงหยางกับเจี้ยนเฉินและโหยวเยว่

การกลับมาของนายน้อยคนโตทำให้เจียงหยางป้าและหลิงหลงตื่นเต้นอย่างมาก หลิงหลงผู้คิดถึงลูกชายของนางทั้งวันทั้งคืนได้ทุบหน้าอกของเจียงหยางหู่อย่างควบคุมไม่ได้แล้วก็ร้องไห้ออกมา นับตั้งแต่เจียงหยางหู่ได้ออกจากตระกูลในหลายปีที่ผ่านมา หลิงหลงรู้สึกเหมือนนางยังมีชีวิตอยู่ในความเจ็บปวดในชีวิตประจำวัน คำพูดของหัวหน้าอารามจิตพิสุทธิ์ตั้งแต่วันนั้นดังขึ้นในหัวของนางเหมือนคำสาปแช่งในชีวิตประจำวัน นางกลัวว่าลูกชายที่มีค่าของนางจะลืมนางในฐานะแม่

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง