จักรพรรดิปรุงยาแห่งวิถีสวรรค์ แปลไทย Alchemy Emperor of the Divine Dao 2082

23 พฤษภาคม 2019   @admin  

Alchemy Emperor of the Divine Dao – ตอนที่ 2082

หลังจากนักปรุงยายื่อหยางเองก็ก้าวเดินจากไป

 

เมื่อกล่าวคำโอ้อวดท้าทายออกไปแล้ว ต่อให้พูดพล่ามอะไรต่อก็ไม่มีความหมายอะไร

 

การทดสอบแรกคือการทดสอบแยกแยะสมุนไพร ในขณะที่การทดสอบที่สองคือการทดสอบปรุงยา และการทดสอบที่สามคือการทดสอบทักษะห้วงจิตปรับแต่ง ผลคะแนนรวมจากการทดสอบทั้งสามรอบจะนํามารวมกัน เพื่อหาผู้ชนะอันดับหนึ่ง

 

หลิงฮันกลับไปยังโรงเตี้ยม ซึ่งหลังจากเขากลับมาได้ไม่นานผู้คนก็ถาโถมเข้ามาหาราวกับหมู่เมฆ

 

ใครบางคนมาเพื่อดูว่าหลิงฮันมีพื้นเพแบบใด ถ้าหากเขามีผู้หนุนหลังที่ทรงพลังอยู่ พวกเขาก็จะเลือกสร้างสายสัมพันธ์ด้วย ในขณะที่คนบางพวกเพียงแค่มาเพราะความสงสัยล้วนๆ ว่าอัจฉริยะสัตว์ประหลาดมีรูปร่างหน้าตาแบบใด

 

เพียงแต่เนื่องจากว่าหลิงฮันนั้นได้สังหารสุดยอดจักรพรรดิทั้งสื่อย่างพวกเทียนชิงเย่ไป ขุมอํานาจมากมายจึงยังไม่เคลื่อนไหวเพราะกลัวว่าจะไปล่วงเกินขุมอานาจระดับราชานิรันดร์ทั้งสี่เข้า

 

หลิงฮันคร้านจะจัดการกับเรื่องนี้จึงปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฟู่เยว่

 

การทดสอบความรู้สมุนไพรยังคงดําเนินต่อไป โดยที่ในอีกสองวันต่อมาก็ผลของอัจฉริยะนักปรุงยาอีกคนก็ถูกเปิดเผย

 

พานลั่วหลิง… ผ่านการทดสอบระดับเจ็ด!

 

แต่ว่าก็ไม่มีม้ามืดไร้นามคนใดปรากฏตัวอีกเลย ยิ่งกว่านั้นภายใต้แสงรัศมีอันเจิดจ้าของหลิงชั้น แม้แต่ม้ามืด คนก่อนอย่างหลินหย่งชางก็ยังถูกบดบังจนไม่มีใครเอ่ยถึงเขาเลย

 

ในอีกวันต่อมานั้นเองใครบางคนก็มาหาหลิงฮัน

 

แน่นอนว่าคนที่ต้องการพบหลิงฮันในแต่ละวันนั้นมีมากมาย แต่สําหรับแขกในวันนี้เป็นตัวตนที่ฟูเย่ไม่กล้าปฏิเสธ

 

“หลิงฮัน!” ฟู่เยว่ผลักประตูเข้ามาโดยมีคนสามคนตามมาด้านหลัง สองคนเป็นบุรุษหนึ่งคนเป็นสตรี ทางฝั่งบุรุษนั้นมีใบหน้าที่หล่อเหลา ส่วนฝั่งสตรีที่มีใบหน้าที่งดงาม

 

หลิงฮันจดจ่าหนึ่งในคนทั้งสามได้ซึ่งก็คือหลินหย่งชาง

 

“คนผู้นี้คือนายน้อยหยวน หยวนถงกวาง” ฟู่เยว่กล่าวแนะนําโดยที่บนใบหน้าของเขาปรากฏท่าที่ยําเกรง “บรรพบุรุษของนายน้อยหยวนคือปรมาจารย์นักปรุงยาห้าดาวแห่งหอโอสถบรรพกาล!”

 

นักปรุงยาห้าดาว… จุดสูงสุดแห่งศาสตร์ปรุงยา!

 

ถึงแม้ฟู่เยว่จะมีปู่เป็นปรมาจารย์นักปรุงยาสี่ดาว แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าหยวนถงกวางเขาก็ไม่สามารถโอ้อวดได้แม้แต่น้อย

 

หากนํานักปรุงยาสี่ดาวไปเทียบกับนักปรุงยาห้าดาว ความต่างชั้นก็เปรียบเสมือนกับจอมยุทธระดับข้ามผ่านต้นกําเนิดแท้กับราชานิรันดร์

 

“ส่วนคนผู้นี้คือนายน้อยหลิน หลินหย่งชาง.. และแม่นางผู้นี้คือธิดาพาน พานลั่วหลิง” ฟู่เยว่แนะนําชื่อของบุรุษกับสตรีที่คนหนึ่งที่เหลือ

 

ถึงแม่หลิงฮันจะไม่พอใจเล็กน้อยแต่เขาก็ไม่อาจกล่าวโทษฟู่เยว่ได้

 

ต่อหน้าหยวนถงกวางเป็นเรื่องยากที่ฟู่เยว่จะกล่าวปฏิเสธ เพราะไม่ว่าจะสถานะของคนจากหอโอสถบรรพกาลหรือปรมาจารย์นักปรุงยาห้าดาว อีกฝ่ายก็สามารถเหยียบย่ำฟูเยว่ให้จมดินได้อย่างไม่อาจต่อต้าน

 

“ข้าคือหลิงฮัน” หลิงฮันตัดสินใจยอมเห็นแก่หน้าฟู่เยว่

 

เมื่อเห็นเช่นนี้ฟู่เยว่ก็ถอนหายใจโล่งอกราวกับภูเขาถูกยกออกจากอก

 

การที่เขาพาคนอื่นเข้ามาที่นี่ได้โดยพลการเช่นนี้เขากลัวเป็นอย่างมากว่าหลิงฮันจะโกรธ และขับไล่ทุกคนออกไป ซึ่งหากเป็นแบบนั้นเขาจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่สิ้นหวังทันที

 

“เจ้าออกไปก่อน” หยวนถงกวางทําสีหน้าหยิ่งยโสและออกค่าสังกับฟู่เยว่

 

ฮืม… นี่เจ้ากล้าทําเหมือนตัวเองเป็นเจ้านายงั้นรี?

 

ฟู่เยว่เผยท่าทีเกรี้ยวกราดและคิดจะลงมือ แต่ไม่ว่าอย่างไรสุดท้ายเขาก็ต้องฝืนอดทนเอาไว้ พร้อมกับหันหลังปิดประตูเดินจากไป

 

หลิงฮันไม่กล่าวอะไร ถ้าหากตัวของฟู่เยว่คิดจะต่อต้านละเขาเองก็ยินดีที่จะช่วยเหลือ แต่ถ้าฟูเยว่ยินยอมที่จะให้ตนเองได้รับความอัปยศ เขาเองก็คร้านจะช่วยเช่นกัน

 

“หลิงฮัน!” หยวนถงกวางมองไปยังหลิงฮัน มุมขอบตาของเขายกขึ้นเล็กน้อยเพื่อแสดงออกถึงความเหยียดหยาม “ข้ามาที่นี่เพื่อบอกข่าวดีกับเจ้า เห็นแก่ที่เจ้าทําผลลัพธ์ได้ดีในการทดสอบแยกแยะสมุนไพร ข้าจึงจะนําเจ้ากลับไปยังหอโอสถบรรพกาลเป็นการส่วนตัว และจะแนะนําบรรพบุรุษของข้าใหรับเจ้าเป็นศิษย์

 

หลิงฮันไม่ตอบอะไร เขายิ้มและมองไปยังหยวนถงกวางด้วยจิตใจที่ไม่แยแส

 

ช่างน่าขันนัก เพียงแค่ความรู้ในด้านสมุนไพรเขาก็มีคุณสมบัติเต็มที่ที่จะได้ดข้าร่วมกับหอโอสถบรรพกาลแล้ว มีความเจ้าเป็นอันใดที่จะต้องให้อีกฝ่ายช่วยแนะนําให้?

 

หยวนถงกวางไม่สนใจว่าหลิงฮันจะคิดอะไร เพราะในความคิดของเขานั้น ตราบใดที่เขายื่นมือเข้าช่วย ใครกันจะปฏิเสธความเย้ายวนใจที่จะได้มีโอกาสเข้าร่วมกับหอโอสถบรรพกาลได้?

 

“เจ้าไม่จําเป็นต้องเข้าร่วมการประลองในรอบต่อไป” หยวนถงกวางกล่าวต่อ

 

หลิงฮันอุทาน “โอ ในใจ นี่คือจุดประสงค์ที่แท้จริงของอีกฝ่ายสิ้นะ

 

ไม่อยากให้เขาเข้าร่วมการประลองงั้นรึ?

 

หลิงฮันส่ายหัวและกล่าว “ข้าจะเข้าร่วมการประลองหรือไม่ก็ไม่ใช่เรื่องที่เจ้าต้องมายุ่ง!”

 

สีหน้าของหยวนถงกวางกลายเป็นมืดมนทันใด เขาจ้องถมึงทึงไปยังหลิงฮัน “เจ้ากล้าปฏิเสธความหวังดีของข้างั้นรึ?”

 

“ข้าไม่เห็นว่าเจ้าจะหวังดีตรงไหน” หลิงฮันจ้องอีกฝ่ายกลับ

 

หยวนถงกวางแทบจะบ้าคลั่งแต่ก็พยายามอดกลั้นเอาไว้ “หลิงฮัน อย่าคิดว่าเจ้ามีพรสวรรค์ในด้านสมุนไพรนิดหน่อยแล้วจะเหิมเกริมทําอะไรได้ตามใจชอบ เจ้ารู้ไม่ว่าตราบใดที่ข้าเอ่ยปาก ต่อให้เจ้าเข้าร่วมหอโอสถบรรพกาลได้เจ้าก็ต้องคุกเข่าอย่างอัปยศ!”

 

ด้วยนิสัยของหลิงฮันแล้วมีรีที่เขาจะยอมทําตามคําขู่ของใคร ยิ่งถูกข่มขู่เขาก็ยิ่งคิดที่จะต่อต้าน

 

“หลิงฮัน ทําไมเจ้ายอมรับข้อตกลงแต่โดยดีเสียล่ะ?” พานลั่วหลิงเอ่ยกล่าวขึ้นมาด้วยน้ําเสียงอ่อนโยนที่ดูไม่น่าฟังเสียเท่าไหร่ “นายน้อยหยวนคือหลานของผู้อาวุโสแห่งหอโอสถบรรพกาล เพราะงั้นจะกล่าวว่าเขาเป็นผู้อาวุโสน้อยก็ไม่ฟังดูเกินจริงเกินไป หากเจ้าเป็นศัตรูกับเขาก็ไม่ต่างอะไรจากการแสปัญหาเข้าตัว”

 

หลิงฮันครุ่นคิดชั่วขณะก่อนจะเผยท่าที่ประหลาดใจ “หมอนี่ทําไปเพื่อเจ้างั้นสินะ?” เขาเคยได้ยินฟูเยว่กล่าวว่า พานลั่วหลังได้มีปฏิสัมพันธ์กับหยวนถงกวางทําให้นางถูกตัดสินให้เข้าไปอยู่ในสามอันดับแรกของผู้เข้าประลองอยู่ก่อนแล้ว แต่จากเหตุการณ์นี้ดูเหมือนว่าความทะเยอทะยานของนางจะไม่ได้หยุดอยู่ที่อันดับสาม แต่มีเป็นคือการได้เป็นอันดับหนึ่งของการประลอง

 

ด้วยเหตุนี้ถ้าหากหลิงฉันที่เป็นคู่ต่อสู้ตัวฉกาจถอนตัวและล้มเลิกการประลองด้วยตัวเองล่ะก็ โอกาสชนะของพานลั่วหลิงก็จะเพิ่มสูงขึ้น

 

“ข้าไม่รู้ว่าเจ้ากาลังพูดเรื่องอะไร!” สีหน้าของพานลั่วหลิงกลายเป็นเย็นชา

 

“โอกาสมีเพียงครั้งเดียวเท่านั้น หากไม่เช่นนั้นแล้วข้าจะไม่ยินยอมแม้แต่ให้เจ้าเข้าร่วมกับหอโอสถบรรพกาล!” หยวนถงกวางกล่าวอย่างหนักแน่น

 

หลิงฮันหัวเราะ “ถ้าหากหอโอสถบรรพกาลสามารถถูกควบคุมได้โดยเศษสวะเช่นเจ้าละก็ ทำไมข้าจะต้องอยากเข้าร่วมกับสถานที่แบบนั้น!”

 

“กิ่งก่าได้ทองที่ไม่รู้คุณค่าของโอกาสที่ตนเองได้รับ!” หยวนถงกวางทุบโต๊ะที่อยู่ในห้อง ถึงแม้โต๊ะจะถูกสร้างจากวัสดุชั้นดี แต่หยวนถงกวางก็เป็นจอมยุทธระดับตัดวิญญาณหยิน โต๊ะจึงไม่อาจรับแรงกระแทกได้และแหลกออกเป็นชิ้นๆ

 

“ข้าถึงได้บอกไปแล้วไงว่าไม่ต้องมาคุยให้วุ่นวาย ข้าจะเป็นคนจัดการเขาเอง” หลินหย่งชางเอ่ยแทรก

 

หยวนถงกวางชําเลืองมองไปที่อีกฝ่ายและกล่าว “แต่ข้าต้องการให้ลั่วหลิงได้ขึ้นครองอันดับหนึ่งอย่างไม่มีอะไรผิดพลาด!”

 

“หากข้ากับเจ้าเอ่ยปากพูด มีรึที่คนอื่นจะกล้าคัดค้าน?” หลินหย่งชางกล่าวอย่างเหยียดหยาม

 

หลิงฉันประหลาดใจ ฟังจากน้ําเสียงของหลินหย่งชางแล้วดูเหมือนว่าสถานะของอีกฝ่ายจะไม่ได้ด้อยไปกว่าหยวนถงกวางเลย

 

ถ้าเช่นนั้นหมอนี่เองก็ต้องมาจากหอโอสถบรรพกาลด้วยเป็นแน่ แต่ที่จงใจปกปิดตัวตนเอาไว้ก็เพราะต้องการโอ้อวดฝีมือในการประลอง

 

“ก็จริง!” หยวนถงกวางพยักหน้า หลินหย่งชางเองก็เป็นทายาทของผู้อาวุโสแห่งหอโอสถบรรพกาลเช่นกัน แถมเขายังเป็นทายาทเพียงคนเดียวอีกด้วย ทําให้สถานะของอีกฝ่ายอยู่เหนือกว่าเขาเสียอีก

 

“หลิงฮัน อีกสี่วันข้าจะทําให้เจ้าพินาศต่อหน้าสาธารณชน!” หลินหย่งชางกล่าวอย่างหยิ่งทะนง ในน้ําเสียงของเขามีความรู้สึกไม่พอใจแฝงเอาไว้เพราะเขารู้สึกอัปยศเป็นอย่างมาก ที่ตนเองพ่ายแพ้หลิงฮันในด้านความรู้เกี่ยวกับสมุนไพร

 

“กลับ!” ทั้งสามคนหันหลังและกาลังจะเดินออกจากห้อง

 

“ช้าก่อน!” จู่ๆ หลิงฮันก็กล่าวขึ้นมา

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง