สล็อตออนไลน์ บาคาร่า pg slot บาคาร่า

แค้นรักสามีตัวร้าย 1581

แค้นรักสามีตัวร้าย – บทที่ 1581 ความมั่นใจหกสิบเปอร์เซ็นต์

“พ่อ แม่!”

ทันทีที่ได้ยินเสียงของคิมและชินทร นรมนก็อดดีใจอย่างออกนอกหน้าไม่ได้

“พวกคุณมาที่นี่ได้ยังไง? มาที่นี่ไม่เป็นไรหรอกเหรอ?”

เรื่องของจณัตว์ เรียกได้ว่านรมนมีความระมัดระวังเป็นพิเศษจนถึงกับไม่กล้าบอกพวกของชินทร เวลานี้เมื่อเห็นพวกเขามา จึงอดรู้สึกกังวลไม่ได้

หลังจากที่คิมเข้ามาก็แหย่ศีรษะของนรมน แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “เธอเก่งนักใช่ไหม? กล้าจัดการเรื่องนี้แทนจณัตว์โดยไม่ให้พ่อแม่รู้ เธอไม่รู้หรอกว่าตอนนั้นฉันกับพ่อของเธอรู้สึกยังไง?”

“ฉันก็ทำเผื่อฉุกเฉินเท่านั้น ไม่ได้ตั้งใจปิดบังพวกท่านเลย จริงๆ นะคะ พ่อ”

นรมนรีบอธิบาย กลัวว่าพวกเขาจะไม่เชื่อ

จณัตว์พูดด้วยรอยยิ้ม “ผมเคยบอกคุณลุงกับคุณป้าไปตั้งนานแล้ว ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหมครับ? คุณลุง?”

เมื่อชินทรเห็นว่าจณัตว์ปกป้องนรมนขนาดนี้ก็รู้สึกสบายใจมาก เขายิ้มและพูดว่า “เรื่องนี้ถือว่าเข้าเป้าโดยบังเอิญ ตอนนี้เขาถือว่าเป็นจณัตว์ ทวีทรัพย์ธาดาอย่างแท้จริงแล้ว ก็ไม่เลว แต่ว่าไม่สามารถทำพิธีรับบรรพบุรุษได้อีกแล้ว”

“พิธีการไม่สำคัญ คนในครอบครัวได้อยู่ด้วยกันนั้นสำคัญที่สุด”

จณัตว์พูดด้วยรอยยิ้ม ดูปล่อยวางเป็นพิเศษ

“คุณน่ะ รู้ว่าการที่คนในครอบครัวได้อยู่ด้วยกันเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดด้วยเหรอ? ตอนนี้ภรรยาของคุณ พ่อแม่ของคุณยังไม่รู้ว่าคุณยังมีชีวิตอยู่นะ คุณควรคิดดูให้ดีว่าจะกลับไปอธิบายให้พวกเขาฟังยังไงดี”

คำพูดของชินทรทำให้ใบหน้าของจณัตว์หมองลงทันที

นรมนเพิ่งนึกถึงเรื่องผีหลอกขึ้นได้ เธออดพูดด้วยรอยยิ้มไม่ได้ “พี่คะ พี่นี่น่าสงสาร ให้ตายสิ พี่เชื่อฉันเถอะ”

“แม้แต่เธอก็สาปแช่งฉันใช่ไหม?”

จณัตว์รู้สึกหดหู่

ในที่สุดบุริศร์ก็ดึงตัวนรมนกลับเข้ามาสู่อ้อมกอด แล้วพูดอย่างเฉยเมย “อีกสักพักหงส์น่าจะกลับมาแล้ว เธอคิดมาตลอดมาคุณตายแล้ว จู่ๆ คุณก็ให้ของขวัญวันเกิดเธอ เป็นของขวัญวันเกิดที่มีคุณสองคนเท่านั้นที่รู้ คุณคิดว่ามันคือเซอร์ไพรส์ แต่สำหรับเธอมันคือความตกใจกลัว เธอเพิ่งมาบอกเราไม่นานนี้ว่าถูกผีหลอก ผีอย่างคุณควรจะคิดดูให้ดีว่าจะอธิบายกับภรรยาของคุณยังไงดี”

พูดจบบุริศร์ก็ประคองนรมนไปนั่งที่โซฟาพร้อมกับพ่อตายแม่ยายของตน

มุมปากของจณัตว์กระตุก เขาดูกังวลเล็กน้อย

ตั้งแต่ที่เขารู้เรื่องความพิเศษของเลือดตัวเอง เขาก็ปิดบังหงส์มาตลอด การจะอธิบายเรื่องนี้ถ้าไม่มีเวลาสามวันสามคืนมันก็ยากที่จะอธิบายให้ชัดเจน

จะทำอย่างไรดี?

ภรรยาจะฟังคำอธิบายของเขาหรือเปล่า?

เมื่อคิดถึงอารมณ์ของหงส์ จณัตว์รู้สึกหมดความมั่นใจในทันที

“ไม่ได้นะ นรมน น้องเขย พวกเธอช่วยหาทางหน่อย ในเวลานี้พวกเธอจะยืนเฉยๆ ไม่ยื่นมือเข้าช่วยอะไรเลยไม่ได้นะ”

จณัตว์รีบนั่งลงข้างพวกเขา มองพวกเขาอย่างน่าสงสาร

แต่บุริศร์มักจะรู้สึกว่าชื่อเรียกน้องเขยมันไม่ค่อยน่าฟังเลย

“น้องเขย?”

“ไม่ๆๆ ประธานบุริศร์ คุณชายบุริศร์ ประธานบุริศร์ ขอเพียงคุณสามารถเสนอความคิดให้ผมได้ จะให้ผมเรียกคุณว่าอะไรก็ได้ทั้งนั้น”

จณัตว์กลับเปลี่ยนท่าทีเขาอย่างรวดเร็ว เห็นได้ว่าเขากังวลเรื่องภรรยาแค่ไหน

บุริศร์รู้สึกพอใจในที่สุด กระดิกนิ้วเรียกเขาแล้วพูดเบาๆ “เรื่องระหว่างสามีภรรยาไม่มีอะไรที่แก้ไขไม่ได้ด้วยการนอน ถ้ายกเดียวไม่พอ ก็สองยกเลย”

พูดจบเขาก็เลิกคิ้วให้จณัตว์อย่างลำพองใจ แล้วเริ่มรินน้ำให้กับคิมและชินทรด้วยความกระตือรือร้น

จณัตว์รู้สึกขาดทุนเล็กน้อยที่เปลี่ยนวิธีเรียกบุริศร์อย่างกระตือรือร้นไปเมื่อครู่

ไอ้บ้าเอ๊ย! นี่ก็ถือว่าเป็นแผนด้วยเหรอ?

ราเชนเห็นภาพครอบครัวที่มีความสุขและปรองดองกัน ก็ยิ้มออกมาอย่างจริงใจ

“ไปจัดการให้เรียบร้อย อาหารกลางวันอิงตามมาตรฐานงานเลี้ยงรับรองของรัฐ”

“ครับ พระราชา”

หัวหน้าองครักษ์รีบถอยกลับ

นรมนกลัวว่าเมื่อหงส์มาถึง จณัตว์จะเหนื่อยกับการรับมือจนลืมเรื่องสำคัญไป จึงอดพูดขึ้นมาไม่ได้ว่า “พี่คะ พี่เอาเลือดออกมาเตรียมไว้ก่อน นภดลบ้าไปแล้วจริงๆ”

“อะไรนะ?”

จณัตว์ถึงกับอึ้งไป ส่วนคิมและชินทรก็ตกตะลึงไปเช่นกัน

เกิดอะไรขึ้น? มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้! ตอนแรกยาเฉพาะที่จณัตว์ให้เขา ภายในมีเลือดของจณัตว์เป็นตัวกระตุ้น ไม่เช่นนั้นจณัตว์ก็ไม่วางใจให้ไปพักฟื้นคนเดียวได้นานขนาดนั้น แม้จะไม่สามารถกำจัดให้หมดสิ้น ก็ไม่น่าจะถึงกับต้องเป็นบ้า”

ชินทรเพิ่งจะรู้เมื่อได้ยินเรื่องนี้จากจณัตว์ในภายหลัง ดังนั้นจึงไม่ได้กังวลอะไรมากนัก แต่สำหรับเขามันกะทันหันเกินไปที่จะบอกว่านภดลบ้าไปแล้ว

ทั้งนรมนและบุริศร์ไม่รู้ว่าจณัตว์ยังมีความสามารถขนาดนี้ ดังนั้นการเป็นบ้าของนภดลจะมีเบื้องหลังหรือไม่?

บุริศร์หรี่ตาลงเล็กน้อย นรมนรีบเล่าเรื่องนี้ให้เขาฟัง เมื่อพูดถึงปาณี นรมนก็อดถอนหายใจไม่ได้

เธอไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ ว่าคนที่ชอบนภดลมากขนาดนั้นบทจะเปลี่ยนก็เปลี่ยนง่ายดายแบบนี้เชียวหรือ?

ทุกคนนิ่งเงียบไป

พวกเขาไตร่ตรองดูทุกอย่างก็ยังคิดไม่ถึงว่านภดลจะถูกผู้หญิงที่เขารักมากที่สุดวางแผนใส่ร้าย

เรื่องนี้มันออกจะเหมือนละครเกินไปหน่อย

“พวกเขาจะมาถึงเมื่อไหร่?”

“ไม่แน่ใจ น่าจะมาทางน้ำซึ่งช้ากว่าพวกเรานิดหน่อย แต่ฉันคิดว่าน่าจะไปถึงช้าที่สุดเวลาเที่ยงคืน”

คำพูดของนรมนทำให้จณัตว์ถึงกับอึ้งไป

เที่ยงคืนงั้นเหรอ?

ถ้าเป็นเวลานี้ เขาอาจจะไม่มีเวลาจริงๆ

ไม่ได้เจอภรรยามาตั้งนาน ก็ต้องอยากจะใกล้ชิดสักหน่อยอยู่แล้ว เรื่องเวลามากน้อยก็ไม่อยากจะไปคิดอีก อยากจะทำอะไรกับภรรยายังต้องคิดคำนวณอีกเหรอ? แล้วยังคิดจะไปทำธุระอื่นอีก? ถ้าอย่างนั้นหงส์จะไม่ยิ่งโกรธเหรอ?

จณัตว์เรียกหัวหน้าองครักษ์เข้ามา แล้วพูดว่า “คุณช่วยบอกให้เนกษ์ไปเอาของอย่างหนึ่งที่บ้านของผมหน่อย”

“ครับ”

นรมนรู้สึกสงสัยขึ้นมา

“พี่คะ ใช่ยาที่พี่เคยให้นภดลก่อนหน้านี้หรือเปล่า?”

“ไม่ใช่”

จณัตว์ส่ายหน้าพลางพูดว่า “ยาเม็ดชนิดนั้นแค่ระงับลมปราณที่คลุ้มคลั่งในร่างกายของเขาได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น แต่ไม่สามารถกำจัดได้อย่างสมบูรณ์ ในระหว่างพักฟื้นฉันได้ศึกษาปัญหาของเขามาโดยตลอด ควบคู่ไปกับการปรับปรุงทิศทางเลือดของฉันใหม่ นี่คือยาที่ฉันเพิ่งพัฒนาขึ้น โดยหวังว่าจะสามารถยับยั้งเขาได้ ความตั้งใจเดิมของฉันคือสามารถรักษาให้หายขาดได้ แต่จะสำเร็จหรือไม่ขึ้นอยู่กับปฏิกิริยาของเขาหลังจากที่กินเข้าไป ถึงอย่างไรของแบบนี้นอกจากเขาแล้วก็ไม่มีใครสามารถเอามาทำการทดลองได้”

เมื่อได้ยินจณัตว์พูดเช่นนี้ บุริศร์และนรมนก็โล่งใจในที่สุด

“แบบนี้ก็มีความเป็นไปได้ที่จะรักษานภดลใช่ไหม?”

“น่าจะมีความมั่นใจประมาณหกสิบเปอร์เซ็นต์”

จณัตว์ก็ไม่กล้ามั่นใจมากเกินไป แต่ถึงจะเป็นหกสิบเปอร์เซ็นต์ นรมนก็ยังดีใจ

ชินทรพูดเสียงเบา “ถ้านภดลหายดีแล้ว ก็ให้เขาอยู่ที่นี่ อย่ากลับไปเลย ถึงอย่างไรเบื้องบนก็ยังมีคนอีกมากมายกำลังตามหานภดลอยู่ แม้ว่าเขาจะหายแล้วจริงๆ ก็จะมีคนอยากถามเขาว่ารักษาหายได้อย่างไร พอถึงตอนนั้นก็อาจจะเปิดเผยตัวจณัตว์ก็ได้”

บุริศร์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามว่า “พ่อครับ หาวิธีทำให้เลือดของจณัตว์เป็นกลางไม่ได้เหรอ?

อ่านนิยายจีนแปลไทยทุกตอน