เซียนกระบี่มาแล้ว 785

9 พฤศจิกายน 2019   @admin  

เซียนกระบี่มาแล้ว![剑仙在此] – บทที่ 785 เหลียงหยวนเตาร่างหก

“โฮกกก!”

เหลียงหยวนเตาในร่างสัตว์ประหลาดมีปีกเงยหน้าคำรามใส่ท้องฟ้า

คลื่นเสียงที่แผ่กระจายออกไปทำให้ก้อนเมฆโลหิตบนท้องฟ้าแตกสลาย

สิ่งมีชีวิตทุกชนิดในบริเวณนี้ต่างก็ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว รู้สึกได้ถึงภัยคุกคามชัดเจนจากนักล่าบนชั้นสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร

“แม่งเปลี่ยนร่างมาเป็นตัวอะไรอีกวะเนี่ย…”

หลินเป่ยเฉินครุ่นคิดด้วยความปวดหัว

ตกลงแล้ว ‘เหลียงหยวนเตา’ มีร่างที่แท้จริงเป็นตัวอะไรกันแน่?

ทำไมถึงได้มีร่างกายหลายรูปแบบเหลือเกิน?

ต่อให้เป็นพวกเผ่าพันธุ์ปีศาจ ก็สมควรมีแค่ร่างเดียวไม่ใช่หรือ?

หรือว่าความรู้ของหลินเป่ยเฉินที่เกี่ยวข้องกับพวกปีศาจจะต่ำต้อยมากเกินไป

หลินเป่ยเฉินได้แต่คิดแล้วก็ท้อใจกับความโง่เขลาของตัวเอง

แต่เมื่อดวงตาสีแดงก่ำของเหลียงหยวนเตาหันกลับมาจ้องมองที่หลินเป่ยเฉินอีกครั้ง เด็กหนุ่มถึงได้รู้ตัวว่าตอนนี้ต่อให้เขาคิดจนหัวแทบแตกมันก็ไม่มีประโยชน์อีกแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือเขาจะเอาตัวรอดไปจากสถานการณ์ตอนนี้ได้อย่างไรต่างหาก

เทพีกระบี่บนดินแดนทวยเทพได้รับบาดเจ็บไม่สามารถช่วยเหลือเขาได้…

เยว่เว่ยหยางก็ช่วยเหลือเขาตามสัญญาไปแล้ว…

ส่วนหลิงเฉินเป็นลมหมดสติ…

แล้วยังจะเหลือใครมาช่วยเหลือเขาได้อีก?

ยังมีใครอีกนะ?

“ใจเย็นก่อน มันต้องมีทางรอดบ้างสิ…”

“แต่มองไม่เห็นทางรอดแล้วเนี่ย ใครจะไปใจเย็นได้วะ…”

หลินเป่ยเฉินยกมือปาดเหงื่อขณะเถียงกับตัวเองอยู่ในใจ

ครืน!

ร่างที่หกของเหลียงหยวนเตาก้าวขึ้นมาจากแอ่งโลหิต

แต่ละเท้าที่ก้าวเดินทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน และผิวน้ำในแอ่งโลหิตก็สั่นไหวเป็นระลอกคลื่น

ห่างออกไปไม่ไกล ม่านพลังที่คุ้มครองหมู่บ้านผู้อพยพซึ่งก่อนหน้านี้เกิดรอยแตกร้าวขนาดใหญ่ บัดนี้ พวกมันไม่สามารถต้านทานพลังกดดันจากเหลียงหยวนเตาได้อีกแล้ว ม่านพลังจึงแตกสลายลง… ส่งผลให้หน่วยทหารที่คอยคุ้มกันชาวบ้านอยู่ด้านในต้องรีบอพยพผู้คนหลบหนีลึกเข้าไปทางด้านหลัง

ฉุยเฮาเฟิงเป็นผู้ดูแลการอพยพชาวบ้านด้วยตนเอง

“หลินเป่ยเฉิน เจ้ายังเหลือไพ่ตายใดอยู่ในมืออีกหรือไม่?” เหลียงหยวนเตาก้มหน้ามองลงมาด้วยแววตาดุร้าย พูดเสียงดังกังวาน

“เฮอะ… เก่งจริงเจ้าก็ลองเดาดูสิ”

หลินเป่ยเฉินกลอกตามองบน พยายามถ่วงเวลาให้นานที่สุด

“งั้นข้าขอเดาว่า… เจ้าคงไม่เหลือไพ่ตายอีกแล้วสินะ?”

เหลียงหยวนเตาตอบกลับมาก่อนหัวเราะในลำคอด้วยความชอบใจ

หลินเป่ยเฉินยิ้มแหย “อยากลองเดาดูใหม่อีกสักรอบไหมเล่า?”

“ตายซะเถิด”

เหลียงหยวนเตายกเท้าขนาดใหญ่ยักษ์ขึ้นหมายจะเหยียบหลินเป่ยเฉินให้บี้แบน

หลินเป่ยเฉินไม่ขยับหลบหนี

เขาตัดสินใจยืนหยัดต่อสู้

กระบี่สายฟ้าในมือถูกโยนขึ้นไปในอากาศ

เมื่อกระบี่สายฟ้าหมุนควงสว่างอยู่กลางอากาศ มันก็วิ่งวนสร้างค่ายอาคมขึ้นมาเป็นรูปดาวหกแฉก ส่งผลให้เพิ่มอานุภาพการโจมตีมากกว่าเดิม

วูบ!

และแล้วกระบี่สายฟ้าก็เพิ่มขนาดขึ้นมากกว่าเดิมหลายสิบเท่า มันกลายร่างเป็นกระบี่ขนาดมหึมา พุ่งตรงเข้าทิ่มแทงใส่เหลียงหยวนเตา

เหลียงหยวนเตาสีหน้าแปรเปลี่ยนไปทันที ปีกผังผืดบนแผ่นหลังกางออกกว้าง ช่วยให้ตนเองสามารถหลบหลีกการโจมตีของกระบี่ยักษ์ได้อย่างทันท่วงที

กระบี่สายฟ้ายังโจมตีอย่างต่อเนื่อง

คมกระบี่ฟันลงไปบนปีกข้างหนึ่งของเหลียงหยวนเตา

โลหิตสีดำสาดกระจายในอากาศ

ฉับพลันนั้น ร่างของใครบางคนก็พุ่งออกมาจากค่ายที่พักของชาวเมืองหยุนเมิ่ง และกระโดดเข้ามาคว้าจับกระบี่สายฟ้าที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศได้อย่างแม่นยำ

บุรุษผู้นี้สวมใส่ชุดสีขาว มีใบหน้าราบเรียบธรรมดายิ่ง

แต่เมื่อเขามีกระบี่อยู่ในมือ พลังลมปราณก็ระเบิดออก ชายหนุ่มลอยตัวค้างอยู่กลางอากาศด้วยความสง่างามไม่ต่างจากเทพเจ้า กระบี่ในมือตวัดฟาดฟันเป็นรูปดาวหกแฉก พลังการโจมตีอันรุนแรงในครั้งนี้ ทำให้เหลียงหยวนเตาต้องมีสีหน้าตื่นตระหนกอีกครั้ง

“พวกเจ้า… รวมหัวกันหรือนี่ อ๊ากกก”

เหลียงหยวนเตาถูกกระบี่ฟันปีกขาดไปข้างหนึ่ง ร่างกายจึงร่วงหล่นจากกลางอากาศตกลงสู่แอ่งโลหิตบนพื้นดิน ในเวลาเดียวกันนี้ ท่านเจ้าเมืองผู้เป็นอสูรกายก็แผดเสียงคำรามอย่างไม่อยากยอมรับความจริงว่า “เจ้ายังไม่ตาย… พวกเจ้าช่างเลวทรามยิ่งนัก… พวกเจ้า…”

ตอนที่เห็นหัวของเกาเฉิงฮั่น เหลียงหยวนเตาก็นึกสงสัยอยู่แล้ว

เขาต้องรอจนกระทั่งเห็นแม่ทัพโค้วจงบุกโจมตีค่ายผู้อพยพด้วยความเคียดแค้นที่เจ้านายของตนเองถูกหลินเป่ยเฉินฆ่าตายนั่นแหละ ความสงสัยในใจเหลียงหยวนเตาจึงสลายหายไปในที่สุด

แต่บัดนี้…

เกาเฉิงฮั่นยังคงลอยตัวอยู่กลางอากาศ ในมือถือกระบี่ด้วยท่วงท่าสง่างาม

เหลียงหยวนเตาทั้งหวาดกลัวทั้งโกรธแค้น

เขายกมือขึ้นพยายามป้องกันศีรษะของตนเองตอนที่อีกฝ่ายฟันกระบี่ลงมา

แต่แขนของเหลียงหยวนเตาก็ขาดกระเด็น

เมื่ออาวุธวิเศษตกไปอยู่ในมือของผู้มีพลังขั้นเซียน พลังทำลายล้างที่สูงส่งมากอยู่แล้วก็ถูกยกระดับให้น่าหวาดกลัวมากกว่าเดิม เห็นได้ชัดว่าพลังการโจมตีของกระบี่สายฟ้ารุนแรงเกินกว่าที่เหลียงหยวนเตาคาดคิด และไม่มีทางที่เขาจะปัดป้องคุ้มครองตัวเองได้อีก

กระบี่นี้นอกจากจะตัดแขนของเหลียงหยวนเตาร่างที่หกขาดกระเด็น ก็ยังเกือบจะตัดหัวของเหลียงหยวนเตาหลุดออกจากบ่าอีกด้วย

ไม่ใช่เพียงเหลียงหยวนเตาเท่านั้นที่คิดไม่ถึง แม้แต่หลินเป่ยเฉินก็คิดไม่ถึงเช่นกัน

นี่หรือคือพลังที่แท้จริงของกระบี่สายฟ้า?

มิน่าเล่า ผู้คนถึงได้บอกกันว่าอาวุธวิเศษจำเป็นต้องอยู่ในมือของผู้วิเศษเท่านั้น ถึงจะแสดงความสามารถออกมาได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

หลินเป่ยเฉินนึกอับอายในฝีมือของตัวเองอยู่ไม่น้อย

“ทำไมเจ้าถึงทำหน้าประหลาดใจเช่นนั้น?”

แน่นอนว่าบุรุษหนุ่มชุดขาวผู้นี้ก็คือเกาเฉิงฮั่นมือกระบี่ขั้นเซียนผู้คอยดูแลความปลอดภัยให้แก่นครเจาฮุย

ในมือของเขาถือกระบี่ ท่วงท่าสง่างามราวเทพเจ้า ดวงตาเป็นประกายวาวโรจน์ เสียงพูดดังกังวานทั่วแผ่นฟ้าขณะกล่าวกับเหลียงหยวนเตาว่า “ตอนที่หลินเป่ยเฉินบอกข้าว่าเจ้าถูกวิญญาณปีศาจเข้าครอบงำ ข้าไม่คิดเชื่อคำพูดของเขา แต่เมื่อเห็นด้วยตาของตนเองเช่นนี้ จะไม่เชื่อก็คงไม่ได้แล้ว และมันก็เป็นหน้าที่ของข้า… ที่จะต้องส่งเจ้าลงสู่นรก!”

เกาเฉิงฮั่นแสดงกระบวนท่าที่ถูกฝึกฝนมาเพื่อกำจัดปีศาจโดยเฉพาะ

นี่คือกระบวนท่าที่ผ่านการคิดค้นเป็นเวลาหลายปี ได้ชื่อว่าเมื่อปีศาจพบเจอกับผู้ใช้กระบวนท่านี้ พวกมันก็ไม่มีทางหนีรอดได้อีก แต่นี่ไม่ใช่กระบวนท่าที่ใครๆ ก็ใช้ได้ เพราะผู้ใช้จำเป็นต้องมีระดับพลังสูงส่งมากทีเดียว

ดังนั้น เมื่อเกาเฉิงฮั่นแสดงกระบวนท่านี้ออกมา พลังในการทำลายล้างของมันจึงมากมายมหาศาลนัก

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง