เซียนกระบี่มาแล้ว 648

29 สิงหาคม 2019   @admin  

เซียนกระบี่มาแล้ว![剑仙在此] – บทที่ 648 รู้สึกไม่ดีเลยใช่ไหมล่ะ

หลินเป่ยเฉินรับแผ่นกระดาษมาดูก่อนจะหันไปมองหน้าหวังจงและพูดด้วยน้ำเสียงมีความสุข “เจ้าเห็นหรือไม่? มีแต่ใช้วิธีนี้เท่านั้นถึงได้ผล จงเรียนรู้และจดจำเอาไปใช้งานในภายหลังซะ จะได้ไม่ต้องให้เจ้านายของเจ้าเหนื่อยแรงออกหน้าเช่นนี้อีก หรือถ้าเจ้าคิดจะกินแรงนายน้อยคนนี้ตลอดไปล่ะก็ ฝันไปเถอะ”

หวังจงปากกระตุก

ได้แต่รับคำว่า

“เข้าใจแล้วขอรับ นายน้อย”

พ่อบ้านชรายังคงพูดด้วยน้ำเสียงเคารพนบนอบต่อไป

“ข้าน้อยก็ได้เรียนรู้เหมือนกันเจ้าค่ะ นายท่าน”

เฉียนเหมยพูดออกมาอย่างตื่นเต้น

“เจ้าได้เรียนรู้อะไรไม่ทราบ”

หลินเป่ยเฉินยกมือขึ้นบีบแก้มทีเต่งตึงของเฉียนเหมยจนใบหน้าของสาวรับใช้บู้บี้เหมือนใบหน้าของปลาทองอีกครั้ง

“หึ่ย”

เฉียนเจินเห็นดังนั้นก็ส่งเสียงครางในลำคอด้วยความอิจฉาริษยา

“เอาล่ะ พวกเราไปกันดีกว่า”

หลินเป่ยเฉินหมุนตัวกลับและทำท่าจะเดินออกไปจากห้องโถงใหญ่

เฉียนซานเซิ่งสูดหายใจลึก ยกมือนวดแก้มของตนเอง ในหัวใจรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าว รอให้เขามีอำนาจมากกว่านี้ก่อนเถอะ แล้วเขาจะทวงคืนเด็กหนุ่มผู้บ้าคลั่งคนนี้ให้เจ็บแสบมากกว่าที่มันทำกับเขาเป็นร้อยเท่าพันเท่า

แน่นอนว่าต้องรวมถึงพ่อบ้านชราที่อยู่ข้างกายของเจ้านั่นด้วยเช่นกัน…

แล้วก็สองสาวรับใช้คู่นั้น…

เขาจะทำให้พวกมันได้รู้ว่าความอำมหิตที่แท้จริงเป็นเช่นไร!

เจ้าหน้าที่หนุ่มกำลังคิดถึงตรงนี้ก็เป็นจังหวะเดียวกับที่หลินเป่ยเฉินหยุดชะงัก

“เจ้าน่ะ มานี่หน่อยสิ”

หลินเป่ยเฉินหันกลับมากวักมือเรียกเฉียนซานเซิ่ง

เฉียนซานเซิ่งตกใจจนวิญญาณแทบหลุดลอยออกจากร่าง

หรือว่าหลินเป่ยเฉินอยากจะฆ่าเขา?

“ไม่ทราบว่าคุณชาย… มีอะไรให้ข้าน้อยรับใช้หรือขอรับ?”

เฉียนซานเซิ่งพูดด้วยน้ำเสียงตื่นกลัว

“บอกให้มาก็มาเถอะ เดี๋ยวก็ฆ่าทิ้งซะเลยนี่”

หลินเป่ยเฉินพูดอย่างหงุดหงิดใจ

เฉียนซานเซิ่งตื่นกลัวจนตัวสั่น ไม่กล้าปฏิเสธ ได้แต่เดินไปหาหลินเป่ยเฉินตามคำสั่ง

หลินเป่ยเฉินยื่นมือออกมาแล้วขยำหน้าอกของเฉียนซานเซิ่งอย่างแรง

มิหนำซ้ำ เด็กหนุ่มยังหยิกหัวนมของเขาอีกด้วย!

“โอ๊ย…”

เฉียนซานเซิ่งรู้สึกไม่ต่างจากหน้าอกของตนเองกำลังจะถูกฉีกกระชากจนขาดออกจากกัน

เขาส่งเสียงกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

เมื่อหลินเป่ยเฉินดึงมือของตัวเองกลับไป เด็กหนุ่มก็รีบล้วงผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดมือของตนเอง ก่อนจะโยนผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นทิ้งไปด้วยความรังเกียจ “เจ้าชอบให้ผู้อื่นมาขยำหน้าอกของตนเองหรือไม่? ลองรับรู้รสชาติของมันดูหน่อยเป็นไร เจ้าสุนัขข้างถนน…”

การกระทำของหลินเป่ยเฉินในขณะนี้ก็เพื่อแก้แค้นให้แก่นักร้องสาวผู้หากินอยู่ในโรงเตี๊ยมซิงซิงนั่นเอง

“หึหึหึหึ…”

“รู้สึกไม่ดีเลยใช่ไหมล่ะ?”

หลินเป่ยเฉินพูดด้วยความสะใจ “ทีนี้ก็ไสหัวของเจ้าไปให้พ้นหน้าข้าได้แล้ว”

หลังจากนั้น พวกของหลินเป่ยเฉินก็เดินกลับออกไปขึ้นรถม้าที่ด้านนอก

เฉียนซานเซิ่งน้ำตาไหลพรากด้วยความอับอาย

เขารู้สึกเหมือนจะเป็นลม

ชายหนุ่มถูกตบหลายสิบครั้ง อับอายแทบมุดแผ่นดินหนี

ผ่านไปนานครึ่งค่อนวัน

ถึงได้มีคนในห้องโถงใหญ่กล้าพูดอะไรออกมาอีกครั้ง

“เด็กคนนี้ต้องวิกลจริตอย่างแน่นอน…”

“มันกล้ามาทำร้ายเจ้าหน้าที่ถึงในตึกที่ทำการ ต้องถูกจับตัวไปประหารเป็นแน่แท้”

“เร็วเข้า พวกเรารีบไปแจ้งความกัน”

“คุณชายเฉียนขอรับ คุณชายเฉียนเป็นอะไรหรือไม่ รีบไปหาหมอก่อนดีกว่าไหม…”

“ครั้งนี้เป็นเพราะคุณชายเฉียนสามารถรับมือสถานการณ์ได้อย่างชาญฉลาดและเยือกเย็น ทุกคนถึงอยู่รอดปลอดภัยไม่โดนเด็กหนุ่มผู้นั้นทำร้ายร่างกาย ความดีความชอบทั้งหมดนี้ ต้องยกให้แก่คุณชายเฉียนแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น…”

เมื่อได้รับคำเยินยอจากบรรดาลิ่วล้อ เฉียนซานเซิ่งก็รู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อย

ในดวงตาของเขาเป็นประกายแวววาว

“เด็กหนุ่มผู้นี้มีนามว่าหลินเป่ยเฉินใช่หรือไม่? ข้าจะจดจำมันเอาไว้ให้ขึ้นใจ ข้าขอสาบานเลยว่ามันมีชีวิตอยู่รอดไม่เกินคืนนี้แน่ และข้าจะต้องทำให้มันตายอย่างทุกข์ทรมานที่สุด…”

เฉียนซานเซิ่งกัดฟันกรอดด้วยความเคียดแค้น

“คุณชายเฉียนบันดาลโทสะแล้ว นับว่าเด็กหนุ่มแซ่หลินผู้นั้น คงต้องถึงแก่ความตายแล้วจริงๆ…”

“ใช่แล้วขอรับคุณชาย เดี๋ยวพวกเราจะช่วยเหลือท่านอีกแรงเอง”

หลินเป่ยเฉินนั่งอยู่ในห้องโดยสารของรถม้า ใบหน้าของเขาประดับรอยยิ้มแจ่มใส

“พวกเจ้ารู้แล้วหรือยังว่านายท่านของตนเองเป็นคนดีขนาดไหน?”

เขาพูดอย่างมีความสุขในระหว่างที่รับการนวดแขนนวดขาจากสองสาวรับใช้

“นายท่านเป็นคนดีและเป็นบุรุษที่หล่อเหลามากเลยเจ้าค่ะ”

ดวงตาของเฉียนเหมยเป็นประกายระยิบระยับ

“เฮ้อ ไม่ต้องชื่นชมข้าเกินไปนักหรอก ถึงอย่างไรคนอย่างข้ามันก็มีแค่คนเดียวอยู่แล้ว…”

หลินเป่ยเฉินเอื้อมมือออกมาจับมือของเฉียนเหมยและลูบคลำอย่างอ่อนโยน

เฉียนเหมยใบหน้าแดงระเรื่อ ต้องก้มหน้าลงกัดริมฝีปากส่งเสียงครางออกมาเล็กน้อย

นายท่านของนางเป็นคนที่สมบูรณ์แบบ

เสียแต่ว่าชอบกลั่นแกล้งสาวรับใช้

นายท่านชอบยั่วยวนให้อารมณ์ของพวกนางปั่นป่วน แล้วก็หยุดชะงัก เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ช่างน่าหงุดหงิดใจจริงๆ

เฉียนเหมยกับเฉียนเจินไม่เหมือนเยว่หงเซียง มี่หรู่หยานหรือเยว่เว่ยหยาง ที่ยังไม่รู้เรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิง ถึงแม้ว่าสาวรับใช้ทั้งสองคนนี้จะยังคงบริสุทธิ์ แต่พวกนางเคยอาศัยอยู่ในหอนางโลม และมีแม่เล้าคอยฝึกฝนทักษะทุกอย่างตั้งแต่เด็ก ดังนั้น พวกนางจึงรู้เรื่องราวความสัมพันธ์ทางกายระหว่างชายหญิงมากกว่าเด็กสาวในรุ่นเดียวกัน

ที่สำคัญ พวกนางมีรูปร่างหน้าตาสวยงามชวนหลงใหล

หลายครั้งก็แอบส่งสัญญาณยอมพลีกายให้นายท่านเชยชม

แต่หลินเป่ยเฉินกลับทำไม่รู้ไม่เห็นเสียอย่างนั้น

เฮ้อ

หรือว่านายน้อยจะมีอะไรผิดปกติ

สองสาวรับใช้หันมองหน้ากัน

ด้วยแววตาเป็นกังวลเล็กน้อย

แต่หลินเป่ยเฉินไม่ได้คิดอะไรมาก

เขาปล่อยให้พวกนางนวดคลึงต่อไปในระหว่างที่หยิบโทรศัพท์มือถือออกมากดเข้าแอปวีแชท

ในที่สุด เทพีกระบี่หิมะไร้นามที่หายหน้าหายตาไปพักใหญ่ ก็กลับมาออนไลน์อีกครั้ง

‘อู๊ย ตั้งแต่ที่ได้รากชงโหลวมา ข้าก็รู้สึกเหมือนตายแล้วเกิดใหม่ ไม่ทราบว่าทางน้องชายเหตุการณ์เป็นอย่างไรบ้าง เจ้ายังสบายดีอยู่หรือไม่?’

เทพีกระบี่หิมะไร้นามส่งข้อความมาทักทายด้วยความร่าเริง

“I#¥%…”

หลินเป่ยเฉินอยากจะพิมพ์คำหยาบตอบกลับไป

แต่เขาก็ห้ามใจตัวเองเอาไว้ได้ทัน

‘ข้ายังไม่ตาย’ หลินเป่ยเฉินพิมพ์ข้อความตอบกลับไปอีกหนึ่งประโยคว่า ‘คงผิดหวังแล้วล่ะสิ?’

‘พูดอะไรเช่นนั้น พี่สาวคนนี้นึกเป็นห่วงเจ้าจะตายไป’ เทพีกระบี่หิมะไร้นามตอบข้อความกลับมาด้วยความรวดเร็ว ‘เพียงแต่ว่าหลังจากดูดซับพลังจากรากชงโหลวเรียบร้อยแล้ว ข้าก็จำเป็นต้องกักตัวเพื่อให้พลังในร่างกายเกิดความสมดุลก่อนเท่านั้นเอง’

‘แล้วเทพีกระบี่หายดีหรือยัง?’

หลินเป่ยเฉินส่งข้อความไปสอบถามด้วยความประหลาดใจ ‘ข้าสั่งรากชงโหลวไปให้ถึงสองต้น อย่าบอกนะว่าท่านเก็บเอาไว้ใช้แต่เพียงผู้เดียว?’

‘แหม แหม แหม… เจ้าไม่รู้อะไรเสียแล้ว เทพีกระบี่มีจิตใจดีงามและยังมีนิสัยโอบอ้อมอารี เมื่อเห็นว่าข้าได้รับบาดเจ็บสาหัส นางจึงมอบรากชงโหลวในส่วนของนางเองให้กับข้าทั้งหมดเลยน่ะสิ อะหุอะหุอะหุ…’

นั่นคือข้อความตอบกลับจากเทพีกระบี่หิมะไร้นาม

หลินเป่ยเฉินอดส่งข้อความถามไปไม่ได้ว่า ‘นางคงไม่ได้นึกเสน่หาในตัวท่านหรอกใช่ไหม?’

เท่าที่เขาเคยพบเห็นมา นักบวชในวิหารเทพีกระบี่ล้วนแต่เป็นหญิงสาวหน้าตาดีทั้งสิ้น และตัวของเทพีกระบี่เองก็เป็นสตรีเช่นกัน หลินเป่ยเฉินจึงมีความสงสัยมาตลอดว่า ตัวจริงของเทพีกระบี่อาจจะมีรสนิยมชอบเพศเดียวกันก็เป็นได้

บัดนี้ ความสงสัยของเด็กหนุ่มยิ่งมีมากกว่าเดิมหลายเท่า!

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง