สล็อตออนไลน์ บาคาร่า pg slot สล็อต บาคาร่า

สามีเก่า…มาขอแต่งงานอีกแล้ว 319

สามีเก่า…มาขอแต่งงานอีกแล้ว – บทที่ 319 บอกไปแล้วว่ามันไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน

เนื่องจากเมื่อสักครู่ในสนามแข่งเกิดอุบัติเหตุขึ้น ผู้รับผิดชอบจึงไม่กล้าปล่อยม้าออกมาให้ลูกหลานเศรษฐีขี่ และได้นำม้าทั้งหมดเข้าไปขังในคอกเพื่อทำการตรวจสอบ

เจียงย่านไม่มีอะไรทำ เขานั่งรอดูความตื่นเต้นที่น่าจะเกิดขึ้น

ส่วนคนอื่นๆ ได้ยินมาว่ามีคนถูกม้าชน แต่พวกเขาก็ไม่รู้ว่าคนที่ถูกชนคือใคร ถึงแม้ว่าตอนนี้พวกเขาไม่สามารถขี่ม้าได้ แต่พวกเขาก็ยังคงรอฟังผลที่จะออกมา

หลังจากที่โจวฉือเซินกับหร่วนซิงหว่านเดินกลับเข้ามา ผู้รับผิดชอบรีบวิ่งเข้าไปต้อนรับทันที จากนั้นก็พาพวกเขาเข้าไปในห้องรับแขกเพื่อพักคอย “ประธานโจว ท่านนี้……คุณนายโจว ขอโทษกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ด้วย พวกคุณทั้งสองได้รับความเสียหาย มันอยู่ในความรับผิดชอบของพวกเรา”

“สิ่งที่ผมต้องการฟังไม่ใช่เรื่องพวกนี้”

ผู้รับผิดชอบรีบเช็ดเหงื่อบนหน้าผากของเขา “ครับ ครับ……ประธานโจวพูดถูก ผลการตรวจสอบได้ออกมาแล้ว มัน……ที่ก้นของม้ามีตะปูยาวปักอยู่ วันนี้ตอนบ่าย สนามม้าก็เพิ่งจะทำรั้วใหม่ ไม่รู้ว่าตะปูยาวดอกนั้นมัน……”

โจวฉือเซินพูดออกมาอย่างเยือกเย็น “คุณคิดจะพูดว่าตะปูนั่นมันมาปักที่ก้นของม้าเอง หรืออยากจะพูดว่าม้ามันจงใจไปนั่งทับตะปู?”

ผู้รับผิดชอบขาสั่นไม่รู้ว่าจะตอบคำถามยังไง

เรื่องนี้เห็นได้ชัดว่ามีคนจงใจทำ

คนที่มาที่สโมสรแห่งนี้ล้วนแต่เป็นคนรวยและมีชื่อเสียง เขาไม่กล้าแม้แต่ขัดขืน นับประสาอะไรกับการคาดเดาเกี่ยวกับเรื่องนี้

ม้าตกใจแค่นี้ก็ลำบากแล้ว แต่มันจะโชคร้ายอะไรขนาดที่วิ่งไปชนพวกเขา

โจวฉือเซินพูดออกมาว่า “ตอนบ่ายที่สนามม้ามีใครอยู่บ้าง เอารายชื่อมาให้ฉันดู”

เมื่อผู้รับผิดชอบได้ยินอย่างนั้นก็ไม่กล้าปฏิเสธ เขารีบไปหยิบใบลงทะเบียนมาให้ทันที

เมื่อเห็นชื่อของหลินจืออี้ในใบรายชื่อ โจวฉือเซินก็ไม่ได้แปลกใจ

ท่าทางของเขาเต็มไปด้วยความเยือกเย็น “ตอนนี้หลินจืออี้อยู่ที่ไหน?”

มีพนักงานคนหนึ่งพูดออกมาว่า “เมื่อสักครู่คุณผู้หญิงเพิ่งจะไปที่โรงพยาบาล น่าจะกำลังเตรียมตัวกลับบ้าน”

ดวงตาของโจวฉือเซินสั่นไหว เสียงของเขาได้ความรู้สึก “ไปเรียกเธอกลับมา”

เห็นได้ชัดว่าผู้รับผิดชอบไม่กล้าที่จะไปเรียกหลินจืออี้ เขาพึมพำออกมาว่า “ประธานโจว คือ……”

“ไปบอกเธอว่าถ้าหากเธอไม่กลับมาตอนนี้ พรุ่งนี้ผมจะไปหาหลินจื้อหย่วนที่หลินซื่อกรุ๊ปด้วยตัวเอง”

ในตอนนั้นผู้รับผิดชอบยิ่งรู้สึกกังวลมากขึ้นไปอีก สุดท้ายก็ถอนหายใจออกมา

ครั้งนี้เขาไม่ต้องไปทำให้เธอโกรธแล้ว เขาแค่เอาคำพูดของโจวฉือเซินไปบอกเธอก็พอ

ตั้งแต่ต้นจนจบ หร่วนซิงหว่านไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้น

การที่ม้าตกใจและวิ่งออกมา ที่จริงแล้วโดยทั่วไปมันก็เป็นแค่อุบัติเหตุ

แต่ที่ก้นของม้ามีตะปู นี่เป็นได้แค่ฝีมือของคนเท่านั้น

ไม่ใช่ว่าเธอมองหลินจืออี้ในแง่ร้าย แต่ว่าเมื่อเอามาคิดกับเรื่องที่เคยเกิดขึ้นก่อนหน้านี้หลายๆ ครั้ง มันเป็นไปได้มากว่าจะเป็นเธอ

หรือจะพูดอีกอย่างหนึ่งว่า เรื่องนี้นอกจากเธอแล้วก็คงไม่มีคนอื่นทำ

หลังจากที่ผ่านไปแล้วครึ่งชั่วโมง หลินจืออี้ก็ค่อยๆ เดินเข้ามา

เธอนั่งลงตรงด้านหน้าของโจวฉือเซินและหร่วนซิงหว่าน พูดออกมาด้วยสีหน้าที่เยือกเย็น “เรียกฉันมามีธุระอะไร?”

โจวฉือเซินหยิบตะปูที่ปักอยู่ที่ก้นของม้าโยนไปด้านหน้าของเธอ

หลินจืออี้กลอกตาและพูดออกมาเหมือนไม่เข้าใจ “นี่มันอะไร?”

หร่วนซิงหว่านพูดออกมาว่า “ที่ม้าตัวนั้นมันตกใจและวิ่งออกมาเพราะว่ามีคนไปรังแกมัน และของสิ่งนี้ก็ได้มาจากร่างกายของมัน”

หลินจืออี้ยิ้มออกมา “คุณหร่วนหมายความว่าที่ม้าตัวนี้มันตกใจและวิ่งออกไป มันมีส่วนเกี่ยวข้องกับฉัน?”

พูดจบเธอก็มองไปที่โจวฉือเซินและพูดออกมาว่า “เรื่องแค่นี้คุณถึงกับต้องเรียกฉันกลับมา?”

โจวฉือเซินพูดออกมาไปอย่างเย็นชา “แน่นอนว่าไม่ใช่”

“งั้นเพื่ออะไร? ฉือเซิน คุณขู่ฉันแบบนั้นในโทรศัพท์ ถ้าหากไม่มีเหตุผลที่น่าเชื่อถือได้ เกรงว่ามันก็คงจะทำให้คนรู้สึกว่าเป็นการเลือกปฏิบัติเสียมากกว่า”

หลังจากที่เธอพูดจบเธอก็หันไปมองหร่วนซิงหว่าน

โจวฉือเซินพูดออกมาว่า “เมื่อสักครู่คุณบอกว่าได้รับบาดเจ็บ เจ็บตรงไหนละ?”

หลังจากที่ประโยคนี้ถูกพูดออกมา สีหน้าของหลินจืออี้ก็เปลี่ยนไปและไม่ได้พูดอะไรออกมา

โจวฉือเซินพูดออกมาต่อว่า “ถ้าหากฉันเดาไม่ผิด ที่เธอไปที่โรงพยาบาลก็เพื่อที่จะไปดูให้แน่ใจว่าคนที่ได้รับบาดเจ็บเป็นฉันหรือว่าหร่วนซิงหว่าน ใช่ไหม?”

หลินจืออี้กลับมาอยู่ในสภาวะปกติด้วยความรวดเร็ว “ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดอะไรอยู่ ที่ฉันไปที่โรงพยาบาลเพราะฉันได้รับบาดเจ็บจึงไปตรวจร่างกายดู และฉันก็คิดว่าฉันไม่จำเป็นต้องเอาเรื่องส่วนตัวของฉันมาบอกกับคุณ”

“คุณได้รับบาดเจ็บหรือเปล่า แต่ถามหาคุณหมอแค่นั้นก็รู้แล้ว”

สีหน้าของหลินจืออี้น่าเกลียดขึ้นมาก “คุณหมายความว่าอย่างไง? ฉันไม่ใช่นักโทษที่คุณจะมาสอบสวนนะ ฉือเซิน ฉัน……”

โจวฉือเซินขัดคำพูดของเธอทันที “ทำอะไรลงไป ตัวเองน่าจะรู้ดีกว่าผม”

หลินจืออี้ยิ้มออกมา เธอมองไปที่คนที่นั่งอยู่ข้างๆ เขา “คุณหร่วน ปกติแล้วคุณชอบพูดถึงฉันแบบนี้ต่อหน้าฉือเซินใช่ไหม?”

เมื่อหร่วนซิงหว่านได้ยินแบบนั้นเธอก็ยิ้มออกมาและพูดว่า “คุณหลินนี่เข้าใจอะไรได้เร็วทีเดียว”

จากหัวข้อหนึ่งข้ามไปอีกหัวข้อหนึ่งทันที

หลินจืออี้พูดออกมาว่า “ถ้าหากฉันรู้สึกตัวช้าฉันก็คงจะถูกใส่ร้ายไปแล้ว คุณหร่วน ฉันเคยคิดที่จะเป็นเพื่อนที่ดีกับคุณ คุณเองก็เคยพูดว่าคุณจะออกไปจากชีวิตฉือเซิน และชาตินี้ก็จะไม่มายุ่งเกี่ยวอะไรกับเขาอีก แต่ดูตอนนี้สิ มันคืออะไร?”

“คุณหลินต้องการเป็นเพื่อนกับฉันจริงๆ หรือว่าเข้าใกล้ฉันเพราะมีจุดประสงค์อื่นกันแน่ เรื่องนี้มีเพียงตัวคุณเองเท่านั้นที่รู้ดีที่สุด”

“คำพูดนี้ของคุณหร่วนน่าสนใจ ฉันเข้าใกล้คุณเพื่อจุดประสงค์อื่น? ในตอนนั้นเธอเป็นแค่อดีตภรรยาที่น่าสมเพช ฉันมีอะไรที่จะได้จากตัวคุณ?”

“งั้นที่คุณหลินทำแบบนี้ลงไปก็เพื่อแก้แค้นที่ถูกถอนหมั้นหรือเปล่า? ถ้าหากเป็นแบบนั้นจริงๆ ถึงแม้ฉันจะเป็นอดีตภรรยาที่น่าสังเวช แต่อย่างน้อยมันก็ตรงไปตรงมา กล้าทำกล้ารับ แต่คุณหลินละ?”

ในเมื่อหลินจืออี้ชอบเอาเรื่องที่เธอเป็นอดีตภรรยาของโจวฉือเซินออกมาทำร้ายเธอ งั้นก็ปล่อยให้เธอพูดไป ตัวเธอเองก็ไม่ใช่ไม่มีปาก

เจียงย่านกับลูกหลานคนร่ำรวยอยากจะเข้ามาดูสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เมื่อเดินมาถึงประตูแล้วได้ยินสองประโยคหลังที่เพิ่งพูดออกมา ทันใดนั้นพวกเขาก็หยุดเดินแลเงียบไปทันที

สงครามระหว่างผู้หญิงมันน่ากลัวจริง

หลินจืออี้พูดออกมาอย่างเยือกเย็นว่า “ไม่รู้ว่าการหลอกว่าตนเองท้องเพื่อที่จะจับคนอื่นมันเป็นเรื่องที่ตรงไปตรงมาด้วย”

“หรือว่าวิธีที่คุณหลินใช้มันน้อยหน้าไปกว่านั้น?”

ในตอนนั้นโจวฉือเซินที่ได้ฟังคำพูดของพวกคุณทั้งสองคนก็รู้สึกเหมือนถูกบีบหัวใจ เขารู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อย

ในตอนนี้ ผู้รับผิดชอบที่ยืนฟังมาโดยตลอดเริ่มที่จะทนต่อไปไม่ไหว เกรงว่าเรื่องมันจะบานปลายไปมากกว่านี้ เขารวบรวมความกล้าและพูดออกมาว่า “คุณหลิน คุณ……คุณนายโจว พวกเรามาพูดเรื่องที่เกี่ยวกับ……อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่ดีกว่าไหม?”

หลินจืออี้พูดออกมาด้วยใบหน้าที่เยือกเย็น “ก็บอกไปแล้วว่าฉันไม่เกี่ยว แล้วยังต้องพูดอะไรอีก?”

โจวฉือเซินพูดออกมาว่า “วันนี้รั้วสนามแข่งกำลังปรับปรุง เพื่อยืนยันความคืบหน้าของการก่อสร้าง มีกล้องบันทึกตลอดการก่อสร้าง เธอต้องการให้ฉันเอาภาพที่อยู่ในกล้องออกไปเผยแพร่หรือไม่ หรือว่าจะยอมรับตอนนี้?”

เหมือนกับว่าหลินจืออี้คิดไม่ถึงว่าจะเป็นแบบนี้ ใบหน้าของเธอแข็งทื่อและไม่พูดอะไร

เรื่องที่รั้วสนามแข่งกำลังปรับปรุงเธอรู้ดี ดังนั้นจึงฉวยโอกาสที่คนไม่สนใจนำตะปูมา

แต่ในตอนนั้นความสนใจทั้งหมดของเธออยู่ที่หร่วนซิงหว่าน และไม่ได้สนอะไรรอบข้างเลย

ดังนั้นเรื่องที่โจวฉือเซินพูดว่ามีกล้องคอยบันทึกอยู่ เธอเองก็ไม่แน่ใจว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือว่าแค่หลอก

อ่านนิยายจีนแปลไทยทุกตอน