สล็อตออนไลน์ บาคาร่า pg slot สล็อต บาคาร่า

สามีเก่า…มาขอแต่งงานอีกแล้ว 313

สามีเก่า…มาขอแต่งงานอีกแล้ว – บทที่ 313 สิ่งที่ต้องการคือความรู้สึก

ไม่ไกลออกไปนัก ร่างสูงตรงของชายคนนั้นก็ปรากฏตัวขึ้นในสายตาของเธอ

เขาถือช่อกุหลาบแดงไว้ในมือ

หร่วนซิงหว่านตกใจ เธอค่อยๆ ลดมือลงพร้อมกับโทรศัพท์ของเธอ ใบหน้าของเธอก็มีรอยยิ้มปรากฏออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ

คิดถึงว่าตาบ้าคนนี้จะโรแมนติกจนถึงขนาดที่เอาดอกไม้มาให้ตนที่พบเธอ

โจวฉือเซินเดินมาด้านหน้าเธอและพูดว่า “เสร็จแล้วทำไมถึงไม่โทรบอกฉัน?”

หร่วนซิงหว่านตอบกลับไปว่า “แล้วฉันจะไปรู้ได้ไงว่าคุณรออยู่แถวนี้”

เดิมทีเธอคิดว่าหลังจากถึงบ้านของเธอแล้วค่อยส่งจดหมายไปหาเขา

โจวฉือเซินพูดออกมาว่า “ขึ้นรถไหม?”

หร่วนซิงหว่านส่ายหน้า “ฉันเพิ่งจะกินอิ่ม อยากเดินกลับบ้านมากกว่า”

จู่ๆ โจวฉือเซินก็เอนตัวลง และดมกลิ่น “ดื่มเหล้า?”

หร่วนซิงหว่านยิ้มนิ้วของเธอแล้วทำท่าทาง “นิดเดียว ฉันไม่ได้เมา”

เมื่อได้ยินอย่างนั้นมุมปากของโจวฉือเซินก็มีรอยยิ้มออกมา “กลับไปเดี๋ยวผมจะดื่มเป็นเพื่อนต่อเอง”

เมื่อมองดูท่าทางของตาบ้านี้เธอก็รู้ได้ทันทีว่าเขาไม่ได้คิดดีแน่ๆ เธอหันกลับและเดินไปด้านหลัง “ไม่ต้อง ดื่มเล็กน้อยจะทำให้เป็นผลดีต่อร่างกาย แต่ถ้าดื่มมากเกินไปก็จะอายุสั้น”

โจวฉือเซินเดินตามหลังเธอมา “ไปได้ยินคำพูดที่ไม่มีเหตุผลนี้มาจากไหน?”

“งั้นจะบอกว่าคุณมีเหตุผลอย่างนั้นเหรอ”

โจวฉือเซินพูดออกมาว่า “พรุ่งนี้ผมพักผ่อน ผมจะไปเดทกับคุณ อยากไปไหนล่ะ”

หร่วนซิงหว่านผงะ หันหน้ากลับมามองเขาทันที “แต่ฉันต้องทำงาน ที่บ้านของซานซานมีเรื่องเธอจึงกลับบ้านไปแล้ว ทำให้ที่ทำงานของฉันไม่มีคน”

หลังจากที่เสียงของเธอเงียบลง โจวฉือเซินก็ขมวดคิ้วจากนั้นก็ถามออกมาว่า “กลับบ้านไปแล้ว?”

หร่วนซิงหว่าน “……”

เหมือนกับว่าหร่วนซิงหว่านพูดอะไรหลุดไปบางอย่าง

เธอจึงรีบเปลี่ยนหัวข้อทันที เธอมองไปที่ช่อกุหลาบที่อยู่ในมือของโจวฉือเซิน “อันนี้ คุณจะเอามาให้ฉันเหรอ?”

โจวฉือเซินกลอกตา “อยากได้?”

หร่วนซิงหว่าน “?”

ไม่ใช่เหรอ? งั้นเขาจะเอามันมาทำไม? ไม่ได้เอามาให้เธออย่างนั้นเหรอ?

โจวฉือเซินพูดออกมาว่า “พอดีเก็บได้ระหว่างทางที่เดินมา ถ้าอยากได้ผมก็จะมอบให้”

หร่วนซิงหว่านกัดฟันแน่ ดวงตาของเธอเกิดความโมโห จากนั้นก็หันหลังและเดินจากไป

โจวฉือเซินยิ้มและเดินตามไป “โอ๋ๆ ผมแกล้งเล่นเฉยๆ ผมซื้อมาให้คุณนั่นแหละ”

“เชอะ”

เธอไม่เชื่อหรอก

โจวฉือเซินพูดออกไปว่า “มันค่อนข้างหนักนะ จะเดินกลับบ้านไม่ใช่เหรอ? เรี่ยวแรงของคุณคงเดินไปได้ไม่กี่ก้าว”

หร่วนซิงหว่านไม่ถูกใจกับคำพูดนี้ เธอหันกลับมาเถียงทันที “เรี่ยวแรงของฉันมันทำไม? ประธานโจวกรุณาอย่าดูถูกผู้หญิงจะได้ไหม”

“งั้นคืนนี้ทำต่อนะ”

“ทำต่อก็ต่อสิ ฉัน……”

หลังจากที่เธอพูดออกมาแล้วเธอก็เพิ่งจะนึกได้ว่าเขาหมายถึงอะไร เธอโกรธขึ้นมาในทันทีและพูดออกมาว่า “คุณไปต่อคนเดียวเถอะ!”

สมองของตาบ้านี้มันไม่มีเรื่องอื่นแล้วหรือไง?

ทันทีที่เธอระบายความโกรธของเธอออกมาแล้ว มือของเธอก็ถูกจับอย่างอ่อนโยน จากนั้นโจวฉือเซินก็ค่อยๆ พูดออกมาว่า “โกรธเหรอ?”

รู้ทั้งรู้จะถามทำไม ตาบ้า!

หร่วนซิงหว่านไม่อยากที่จะสนใจเขา

ในตอนนั้นเอง ข้างๆ ของเธอก็มีคู่รักคู่หนึ่งเดินผ่านมา

ดูเหมือนว่าทั้งสองคนนั้นกำลังทะเลาะกันอยู่ ผู้หญิงร้องไห้และพูดออกมาว่า “คุณดูสิ! เขาหล่อขนาดนั้นแล้วยังรู้จักซื้อดอกไม้มาให้แฟน! วันนี้เป็นวันครบรอบหนึ่งปีของพวกเราแท้ๆ คุณไม่ซื้ออะไรให้ฉันฉันก็ไม่ว่า แต่คุณจำได้หรือเปล่าว่าวันนี้มันเป็นวันอะไร!”

ชายหนุ่มรีบพูดออกมาทันที “นี่……จะซื้อหรือไม่ซื้อ จะหล่อหรือไม่หล่อมันก็ไม่เกี่ยวกัน ขอโทษด้วยนะ วันนี้งานผมยุ่งมากจริงๆ พรุ่งนี้นะ พรุ่งนี้ ผมต้องชดเชยให้คุณอย่างแน่นอน”

“วันนี้เป็นวันครบรอบ พรุ่งนี้มันจะมีความหมายอะไร?”

พูดจบหญิงสาวก็ร้องไห้และวิ่งจากไป

ชายหนุ่มยืนอยู่ที่เดิม ราวกับว่ากำลังหาร้านแถวนี้เพื่อซื้อดอกไม้ แต่ว่าตอนนี้มันก็ดึกมากแล้ว ร้านค้าที่อยู่รอบๆ ก็ปิดไปจนเกือบหมด ไม่ต้องพูดถึงร้านดอกไม้เลย

หร่วนซิงหว่านเห็นอย่างนั้นจึงยื่นมือและหันไปหาโจวฉือเซิน “เอามานี่”

โจวฉือเซินขมวดคิ้ว “หืม?”

“ไหนบอกว่าจะเอามาให้ฉันไม่ใช่เหรอ เอามาสิ”

โจวฉือเซินมองก็รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ เขาจึงมอบดอกไม้ให้เธอ

หร่วนซิงหว่านอุ้มช่อดอกไม่ไว้ครู่หนึ่ง จากนั้นเธอก็เดินไปหาชายหนุ่มคนนั้นพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ

เมื่อชายคนนั้นเห็นเธอก็ตกใจเล็กน้อย

หร่วนซิงหว่านยื่นช่อดอกไม้ให้เขา “อันนี้ฉันให้ เอาไปมอบให้แฟนของคุณเถอะค่ะ”

“แต่นี่มัน……มันจะไปมีประโยชน์อะไร อีกอย่างเธอก็กำลังโกรธอยู่ ไม่แน่เธออาจจะไม่ต้องการมันแล้วก็ได้”

หร่วนซิงหว่านยิ้มออกมา “ไม่เป็นไร ผู้หญิงมักต้องการความรู้สึกเอาใจใส่อยู่เสมอ ยิ่งไปกว่านั้น วันนี้เป็นวันครบรอบมันก็ยิ่งสำคัญเข้าไปใหญ่ ดังนั้นที่เธอโกรธมันจึงไม่แปลกอะไร เนื่องจากเธอแคร์ความรู้สึกของพวกคุณมากไง”

เมื่อชายหนุ่มได้ยินแบบนั้นเขาก็ไม่ปฏิเสธอีกต่อไป เขารับดอกไม้ไว้พร้อมกับพูดว่า “งั้นขอบคุณมากนะ ผมจะจ่ายเงินให้”

“ไม่เป็นไร ขอแค่คุณไม่รังเกียจของสิ่งนี้……นี่คือของที่แฟนของฉันเป็นคนมอบให้ฉัน”

ชายหนุ่มคนนั้นรีบพูดออกมา “ไม่รังเกียจๆ คุณกับแฟนของคุณรักกันมาก ฉันละอิจฉาจริงๆ หวังว่าฉันกับแฟนของฉันจะรักกันได้เหมือนกับพวกคุณ”

หร่วนซิงหว่านยากจะพูดออกไปว่า ทางที่ดีอย่าเป็นเหมือนพวกเขาจะดีกว่า แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่ยิ้มออกไปและพูดว่า “รีบไปเถอะ”

ชายหนุ่มกล่าวขอบคุณออกมาอีกครั้ง จากนั้นก็หันมาพยักหน้าให้โจวฉือเซินด้วยความรู้สึกขอบคุณ โอบกอดดอกไม้และวิ่งตามแฟนของเขาไป

เมื่อเขาจากไปแล้ว โจวฉือเซินก็เดินเข้ามาข้างๆ หร่วนซิงหว่านและพูดว่า “ไม่โกรธแล้วเหรอ?”

หร่วนซิงหว่านไม่ได้สนใจเขา

โจวฉือเซินจูงข้อมือของหร่วนซิงหว่าน “เมื่อกี้ไม่ได้บอกว่าฉันเป็นแฟนของเธอหรอกเหรอ แล้วทำไมถึงไม่สนใจผมบ้างเลยละ?”

หร่วนซิงหว่าน “……”

เธอพูดออกมาเบาเสียขนาดนั้น ตาบ้านี่ยังได้ยินอีกอย่างนั้นเหรอ

โจวฉือเซินพูดออกมาว่า “งั้นฉันจะไปซื้อมาให้เธอใหม่?”

ในตอนนั้นหร่วนซิงหว่านถึงจะหันมาพูดว่า “ไม่จำเป็น”

“ทำไมละ?” โจวฉือเซินเงียบไปครู่หนึ่ง “คุณไม่ได้โกรธผมเพราะว่าผมไม่ได้มอบดอกไม้ให้อย่างนั้นเหรอ?”

หร่วนซิงหว่านหมดคำจะพูด เธอรู้สึกว่าความสัมพันธ์ของเธอกับตาบ้านี่มันไม่เหมือนกับคนรักคู่เมื่อกี้เลยสักนิด

เมื่อเห็นเธอไม่พูดอะไร โจวฉือเซินจึงพูดออกมาอีกว่า “ในเมื่อคิดแบบนั้นแล้วทำไมต้องเอามันไปมอบให้กับคนอื่นด้วย?”

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง หร่วนซิงหว่านก็พูดว่า “ฉันแค่คิดว่ามันจำเป็นสำหรับเขามากกว่าฉัน แล้วก็ ฉันเองก็ไม่ได้อยากได้สักเท่าไหร่!”

“งั้นเหรอ?”

หร่วนซิงหว่านหันมามองเขาอย่างแผ่วเบา “พอเถอะ พูดไปคุณก็ไม่เข้าใจ สำหรับผู้หญิงแล้ว การที่ไม่ได้รับของขวัญในวันครบรอบต่างๆ มันช่างเป็นเรื่องที่น่าเศร้าใจจริงๆ ”

โจวฉือเซินเลียริมฝีปากของเขา จู่ๆ เขาก็จับมือของหร่วนซิงหว่านและเดินกลับไป

“เอ๋? คุณจะทำอะไร?”

“ไปซื้อของขวัญ”

“……ฉันแค่พูดเล่นเท่านั้นเอง อีกอย่างคุณก็ชดเชยมันไปแล้วไม่ใช่เหรอ?”

โจวฉือเซินพูดออกมาว่า “ถ้าหากการชดเชยมันมีประโยชน์ แล้วเธอจะพูดเรื่องเก่าๆ ออกมาไหมล่ะ?”

หร่วนซิงหว่านเงียบไป

ตาบ้าคนนี้เข้าใจถึงปัญหาหลักได้อย่างชัดเจน

แต่เธอแค่พูดออกไปเท่านั้น แต่มันก็จริง เวลาที่ทะเลาะกันผู้หญิงมักจะพูดถึงเรื่องเก่าๆ ที่ไม่ดีออกมาทะเลาะอีกครั้งตลอด

หลังจากที่ทำทุกอย่างเป็นที่เรียบร้อย เธอก็กลับมาถึงบ้านในตอนเที่ยงคืน

โจวฉือเซินเองก็ไม่ได้มีความเกรงใจเลยสักนิด เขาถอดเสื้อคลุมของเขาออกและเดินเข้าไปอาบน้ำทันที

ในตอนที่หร่วนซิงหว่านกำลังใจนำเสื้อคลุมของเขาไปแขวน จู่ๆ เธอก็ได้กลิ่นอะไรออกมา

หร่วนซิงหว่านเข้าไปใกล้อีกนิด นอกจากกลิ่นของนมแล้ว มันยังมีกลิ่นแปลกๆ อย่างอื่นอยู่อีก

อ่านนิยายจีนแปลไทยทุกตอน