สล็อตออนไลน์ บาคาร่า pg slot สล็อต บาคาร่า

สามีเก่า…มาขอแต่งงานอีกแล้ว 302

สามีเก่า…มาขอแต่งงานอีกแล้ว – บทที่ 302 มีคนกำลังพูดโกหก

หลินจื้อหย่วนพูดช้าๆ “แม่ของคุณหร่วน น่าจะเป็นภรรยาของจื้ออาน นาฬิกาพกและรูปถ่าย น่าจะเอามาจากบนตัวของเสี่ยวม่าน”

เห็นได้ชัดว่าท่านจิ้นไม่พอใจเมื่อได้ยินสิ่งนี้ “แกนี่พูดไร้สาระ รูปร่างหน้าตาของคุณหร่วนเหมือนเสียขนาดนี้ เห็นได้ชัดว่าเธอเป็นลูกสาวของเสี่ยวม่าน แล้วมันจะเป็นไปได้อย่างไร……”

“ท่านจิ้น” หลินจื้อหย่วนขัดจังหวะเขา “ลูกสาวของเสี่ยวม่านคือจืออี้ จุดนี้ผมรู้ดีกว่าใครอื่น ถ้าหากท่านจิ้นไม่เชื่อ ผมสามารถทำการตรวจความเป็นพ่อกับจืออี้ได้”

ท่านจิ้นกระทุ้งไม้เท้า ทว่าไม่เปิดปากพูดอะไร

หลินจื้อหย่วนนำรูปภาพดันไปยังตรงหน้าของเขา ก่อนจะพูดอย่างสงบ “ผมเชื่อว่าคุณมองออก พวกเขาคงเกลียดผมมาก ถ้าหากรูปนี้อยู่ในมือของเสี่ยวม่าน เธอจะทำอย่างนี้ได้อย่างไรกัน?”

เขากำลังพูดถึงเรื่องใบหน้าของผู้ชายในรูปถ่ายที่โดนขีดฆ่า

หร่วนซิงหว่านพูดว่า “รูปนี้หร่วนจุนเป็นคนขีด แม่ของฉันเสียไปตอนที่ฉันยังเด็กมากค่ะ”

หลินจืออื้พูดต่อ “ถ้าฉันจำไม่ผิด คุณหร่วนยังมีน้องชายอีกคน?”

เธอพูดมาได้ครึ่งทาง หร่วนซิงหว่านก็เข้าใจความหมายของเธอแล้ว

หร่วนซิงหว่านสบตากับเธอ ก่อนจะยิ้ม “ใช่ค่ะ”

หลินจืออี้พูดอีกว่า “ฉันไม่รู้หรอกว่าที่คุณหร่วนเอานาฬิกาพกมาที่นี่มีจุดประสงค์อะไรกันแน่ แต่แม่ของฉันเสียชีวิตไปในอุบัติเหตุครั้งนั้นเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว และแม่ของฉันมีลูกสาวเพียงคนเดียว คาดว่าความปรารถนาของคุณหร่วนคงจะไม่เป็นจริงเสียแล้วละค่ะ”

“ความปรารถนาที่คุณหลินว่านี่คืออะไร?” หร่วนซิงหว่านพูดอย่างสงบ “ฉันเพียงแค่เจอของสิ่งนี้ในสมบัติแม่ของฉัน เมื่อตรวจสอบพบแล้วว่ามันเกี่ยวข้องกับประธานหลิน ก็เลยแค่อยากถามสองสามคำเท่านั้น คุณหลินไม่ต้องเครียดไปขนาดนั้นหรอกค่ะ”

หลินจื้อหย่วนพูด “ในเมื่อคุณหร่วนถามเสร็จแล้ว ถ้าอย่างนั้นสามารถคืนนาฬิกาพกให้กับผมได้ไหม ผมไม่รู้ว่าแม่ของคุณเป็นใคร และผมก็ไม่อยากไปซักถาม แต่นี่ในเมื่อมันเป็นของของเสี่ยวม่าน คุณหร่วนก็ควรที่จะคืนทรัพย์สินให้เจ้าของเดิมครับ”

หร่วนซิงหว่านพูดเบาๆ “นี่เป็นสมบัติของแม่ฉัน ไม่มีทางที่จะเป็นของปลอม ฉันคงไม่มอบของสิ่งนี้ให้กับคนอื่นง่ายๆ แต่ประธานหลินกลับพูดว่านี่เป็นของของภรรยาคุณ อย่างนั้นก็แสดงให้เห็นแล้วว่า ระหว่างเราสองคน มีคนหนึ่งที่กำลังพูดโกหก ประธานหลินคิดว่าอย่างไรคะ?”

หลินจืออี้พูดอย่างไม่พอใจ “คุณหร่วน……”

“เฮ้”คุณจิ้นยกมือขึ้นห้ามเธอ”ฉันคิดว่าที่คุณหร่วนพูดก็ใช่ว่าจะไม่มีเหตุผลเสียทีเดียว จื้อหย่วน เหตุการณ์ระเบิดในตอนนั้นช่างโกลาหลอย่างยิ่ง ระหว่างนั้นอาจจะเกิดเรื่องการสลับสับเปลี่ยนคน จำยอมเสียสละส่วนน้อยเพื่อรักษาประโยชน์ของส่วนมากไว้ มันก็อาจจะเป็นไปได้ อย่าเพิ่งสรุปเรื่องทุกเรื่องจะเป็นการดีกว่านะ”

“คุณหร่วนกับเสี่ยวม่านก็หน้าตาเหมือนกัน ส่วนจืออี้กับแกก็หน้าตาเหมือนกัน ฉันคิดว่าเหตุการณ์นี้มันแปลกเกินไป ควรจะตรวจสอบให้ดีกว่านี้”

“ถ้ามีอะไรให้ตรวจสอบ ก็ไปตรวจความเป็นพ่อโดยตรงเลยจะไม่……”

หลินจื้อหย่วนยิ้มน้อยๆ “ครับ ท่านจิ้นพูดถูก ต้องตรวจสอบให้ดี”

หลินจืออี้ขมวดคิ้วมุ่น เธอไม่รู้ว่าทำไมหลินจื้อหย่วนถึงเห็นด้วยกับเหตุผลที่ไร้สาระของพวกเขา

หร่วนซิงหว่านพูดอีก “ก่อนที่จะค้นหาความจริง ฉันอยากจะมาอยู่ที่ตระกูลหลิน”

หลินจื้อหย่วนไม่ได้พูดอะไร แต่หลินจืออี้กลับลุกพรวดขึ้นมา ก่อนจะพูดด้วยเสียงเย็นชา “ไม่ได้!”

หร่วนซิงหว่านเงยหน้าขึ้นมองเธอน้อยๆ ก่อนจะพูดอย่างสบายๆ ว่า “คุณหลิน คุณไม่มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธค่ะ ตอนนี้พวกเรา ก็อยู่ในสถานะที่เหมือนกัน”

“แก… …”

หลินจื้อหย่วนพูด “คุณสามารถอยู่ในตระกูลหลินได้ครับ แต่ถ้าสุดท้ายตรวจสอบแล้วได้ความว่าคุณไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเสี่ยวม่านละก็ ผมหวังว่าคุณจะขอโทษต่อสาธารณชนด้วย”

“ได้สิคะ” หร่วนซิงหว่านยิ้ม “แต่ถ้าพิสูจน์ได้ว่าแม่ของฉันเป็นภรรยาของประธานหลินจริงๆ ถ้าอย่างนั้นก็แสดงให้เห็นแล้วว่า คุณหลินก็ควรจะต้องเป็นคนที่ขอโทษใช่ไหมคะ? นอกจากขอโทษแล้ว ฉันหวังว่าเธอก็ต้องย้ายออกไปจากตระกูลหลิน แล้วก็ต้องไม่กล่าวอ้างฐานะของตัวเองว่าเป็นคุณหนูของหลินซื่อหรือตระกูลหลินอี้อีก”

ไม่ต้องรอให้หลินจืออี้อ้าปาก หลินจื้อหย่วนก็พูดออกไปเรียบร้อยแล้ว “โอเคครับ”

ท่านจิ้นพยักหน้า “ฉันคิดว่าอย่างนี้ก็ไม่มีปัญหาอะไร ถึงแม้คุณหร่วนจะไม่ได้เป็นลูกสาวของเสี่ยวม่าน เธอก็น่าจะเป็นคนของตระกูลหลิน ก็สมควรแล้วที่จะกลับไปอยู่ที่ตระกูลหลิน”

หลินจืออี้รู้ว่าไม่ว่าเธอจะพูดอย่างไรก็ไร้ประโยชน์ ทำได้เพียงพุ่งตัวออกไปด้วยความโกรธ

“ค่ะ”

หร่วนซิงหว่านช่วยพยุงท่านจิ้น แต่เมื่อเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เสียงของหลินจื้อหย่วนก็ดังมาจากทางด้านหลัง “คุณหร่วน”

หร่วนซิงหว่านหันหลังกลับมา ด้วยสีหน้าเย็นชา “ประธานหลินยังมีธุระอะไรอีกหรือคะ?”

หลินจื้อหย่วนพูด “ถ้าหากแม่ของคุณคือเสี่ยวม่านจริง ถ้าอย่างนั้นคุณก็คือลูกสาวของผม คุณก็ควรที่จะเรียกผมว่าพ่อ”

หร่วนซิงหว่านพูดอย่างสงบ “คนที่แต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยทำหน้าที่พ่อเลย มีสิทธิ์อะไรมาให้ฉันเรียกว่าพ่อหรือคะ? ฉันเพียงแค่อยากได้ในสิ่งที่ฉันสมควรจะได้ก็แค่นั้น”

ท่าทีของเธอควบคู่ไปกับเหตุผลที่เธอกำลังมองหา ช่างสมบูรณ์แบบเสียจริง

หร่วนซิงหว่านประคองท่านจิ้นออกไปจากสถานที่ประชุม ตอนที่กำลังลงบันได ท่านจิ้นก็ได้พูดเสียงขรึมว่า “แม้เขาจะตอบรับให้หนูเข้ามาอยู่ในตระกูลหลิน แต่มันก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่หนูจะถูกลอบกัดลับหลัง ระวังตัวเองด้วยนะ”

หร่วนซิงหว่านเม้มปาก ก่อนจะพูด “ท่านจิ้นคะ……”

ท่านจิ้นตบแขนของเธอด้วยความรักใคร่เอ็นดู “หนูเชื่อฉันสิ หนูต้องเป็นลูกสาวของเสี่ยวม่านแน่ ไม่ได้เสแสร้ง แต่มีบางสิ่งที่ฉันไม่สามารถบอกหนูได้ในตอนนี้ รออีกสักหน่อยเถอะนะ หนูต้องได้รู้แน่”

หลินจื้อหย่วนถอยมาหนึ่งก้าว เขาต้องถอยตามโดยธรรมชาติ คำพูดประโยคหลังนั้น ก็เป็นเพียงแค่ละครฉากหนึ่ง ตอนนี้ยังไม่ใช่ตอนที่จะหักหน้าใคร

ท่านจิ้นพูดพลางมองไปยังเธอด้วยสีหน้าปลื้มใจ ก่อนจะพูดว่า “ฉันไม่คิดเลยจริงๆ ว่าเสี่ยวม่านกับหนูจะรอดมาจากการระเบิดครั้งนั้น หนูรีบบอกกันฉันหน่อย ว่าหลังจากนั้นมาพวกหนูผ่านอะไรกันมาบ้าง?”

หร่วนซิงหว่านอ้าปาก จู่ๆ ก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรออกไป

หลังจากที่ท่านจิ้นถาม เขาก็พลันตระหนักถึงอะไรบางอย่าง ก่อนจะยิ้มและข้ามหัวข้อนี้ไป “ไม่เป็นอะไรหรอก มันไม่สำคัญแล้ว ถ้าเขารู้ว่าหนูยังมีชีวิตอยู่ละก็ ต้องดีใจมากๆ แน่”

หร่วนซิงหว่านไม่เข้าใจเล็กน้อย “ใครคะ?”

ท่านจิ้นไม่ได้ตอบโดยตรง เขาเพียงพูดว่า “เป็นเรื่องที่กล้าหาญ ควรค่าแก่การยกย่องจริงๆ ที่วันนี้หนูยืนขึ้นและซักถามกับหลินจื้อหย่วนในโอกาสอย่างนี้ หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายนี้ผ่านไป ผู้คนทั่วทั้งเมืองหนานเฉิงอาจกำลังถกประเด็นเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่ และก็มีผู้คนมากมายที่กำลังจับตาดูกับผลลัพธ์ หลินจื้อหย่วนไม่กล้าทำอะไรสะเพร่ากับหนูแน่ ถึงแม้ว่าหนูจะอาศัยอยู่ในตระกูลหลิน แต่มีคำพังเพยว่าไว้ว่า ที่ที่อันตรายที่สุด คือที่ที่ปลอดภัยที่สุด ถ้ามีเรื่องอะไร ก็ติดต่อหาฉันได้ทุกเมื่อเลยนะ”

หร่วนซิงหว่านพยักหน้า “ขอบคุณค่ะท่านจิ้น”

เมื่อส่งท่านจิ้นถึงหน้ารถแล้ว หร่วนซิงหว่านก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ท่านจิ้นคะ ฉันขอถามหน่อยได้ไหม?”

ท่านจิ้นพยักหน้า “ว่ามาสิ”

หร่วนซิงหว่านนิ่งไปนิด ก่อนจะพูด “หลินจื้อหย่วนตอนนี้ใช่……”

“แค่กแค่กแค่ก!” ท่านจิ้นไออย่างแรง ขัดจังหวะคำพูดที่เหลือของเธอ เขายิ้มทันทีก่อนพูดว่า “อย่าคิดเยอะนักเลย รอเวลาอีกนาน มีคำตอบแน่”

อ่านนิยายจีนแปลไทยทุกตอน