สล็อตออนไลน์ บาคาร่า pg slot บาคาร่า

พ่อจอมผยอง 515

พ่อจอมผยอง / คุณพ่อสายเปย์ – บทที่ 515 ความร้ายกาจของดาวนิวตรอน!

ความจริงคืออะไร?

ในใจทุกคนเต็มไปด้วยการรอคอย

แต่ในเวลาเดียวกัน พวกเขาก็มีสติและระมัดระวังตลอดเวลา

โดยเฉพาะหลันหลิงและซูจิง

พวกนักวิทยาศาสตร์อย่างเช่นฉีฉีส่งพลังทั้งหมดไว้ที่เครื่องตรวจสอบต่างๆ

ส่วนพวกเขาก็คอยระแวดระวังอันตรายที่อาจมาทางไหนก็ได้

ห้าล้านกิโลเมตร สี่ล้านกิโลเมตร สามล้านกิโลเมตร…

ยื่งยานสำรวจเข้าใกล้เศษดาวนิวตรอนเท่าไหร่ แต่ยานสำรวจก็ยังไม่รู้สึกถึงแรงดูดใดๆเลย

ไม่นาน ยิ่งมีคนเชื่อว่าข่าวเรื่องเศษดาวนิวตรอนเป็นแค่ข่าวลวงมากขึ้นเรื่อยๆ

จากนั้นพอยานสำรวจเข้าไปในระยะห่างแค่แสนกิโลเมตรเท่านั้น

พอแสงสปอร์ตไลท์ความเร็วสูงจากยานสำรวจส่องไปจุดที่คาดว่ามีเศษดาวนิวตรอนอยู่ ภาพสวยงามอันหาที่เปรียบไม่ได้ก็ปรากฏสู่สายตาทุกคน

พอแสงที่ส่งออกมาสะท้อนกลับมาที่ยานสำรวจ

และสะท้อนไปยังเศษดาวนิวตรอน ทำให้ต่อหน้าทุกคน แสงนี้ปรากฏออกมาเป็นรูปโค้งประหนึ่งดอกไม้บาน

ลูกบอลแสงทรงกลมมีขนาดราวห้าพันกิโลเมตรปรากฏต่อหน้าทุกคน แสงโค้งแล้ว!

แถมลูกบอลแสงทรงกลมนี่ยังเปลี่ยนรูปร่างและหมุนตัวด้วยความเร็วสูง

เหมือนของทรงกลมในกระบอก เดี๋ยวปกติดี เดี๋ยวยุ่งเหยิง

แต่ทุกการเปลี่ยนแปลงก็จะให้ความรู้สึกอาร์ตสุดๆ

เหมือนเป็นประติมากรรมตามธรรมชาติยังไงยังงั้น!

แสงที่ยานสำรวจส่องออกไปแสดงให้ทุกคนได้เห็นศิลปะที่แปลกแต่ทำคนทอดถอนใจด้วยวิธีแปลกๆอยู่พอดี!

ซี๊ด!

ฉากนี้ทำทุกคนอดสะท้านเยือกในอกไม่ได้

“แสงโค้งแล้ว มันกำลังสะท้อนให้เห็นขอบเขตแรงดูดของเศษดาวนิวตรอน!”

“พระเจ้า เศษดาวนิวตรอนมีอยู่จริง!”

“ขอบเขตแรงดูดมันโดนจำกัดแค่ภายในห้าพันกิโลเมตร นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ แรงอะไรที่ทำได้ถึงขนาดนี้เนี่ย?”

“แรงที่สามารถทำให้เศษดาวนิวตรอนที่มีสสารดาวฤกษ์ใหญ่ถึงหนึ่งในพันของดาวฤกษ์โดนจำกัดลดเหลือแค่ห้าพันกิโลเมตรเนี่ยนะ?”

ลู่ฉีฉีร้องอุทานอย่างตะลึง

ไม่เพียงแค่เธอ นักวิทยาศาสตร์และทีมวิจัยที่เห็นฉากนี้พากันตะลึงงัน

เศษดาวนิวตรอนมีอยู่จริง!

นอกจากนักวิทยาศาสตร์และทีมวิจัย คนอื่นก็พากันตะลึงกับภาพทั้งหมดที่เห็น แต่หลายคนก็ไม่เข้าใจทั้งหมดนี่มันหมายความว่ายังไง

และการเปลี่ยนแปลงขนาดใหญ่ในระดับที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่านี่ ยิ่งทำให้ทุกคนไม่เข้าใจ

ซูจิงถามอย่างสงสัยว่า “ฉีฉี นี่มันหมายความว่ายังไง? ทำไมถึงมีภาพแสงปรากฏในรูปแบบนี้ได้?”

พวกหลันหลิงเองก็หันไปมองลู่ฉีฉี

ฉีฉีตอบว่า “เพราะน้ำหนักไง”

เธอหันกลับมามองซูจิงก่อนอธิบายว่า “น้ำหนักของเศษดาวนิวตรอนนี่มีถึงหนึ่งในพันของดาวฤกษ์ มันใหญ่กว่าโลกหรือแม้แต่พร็อกซิมาคนครึ่งม้าbมากนัก ต้องรู้นะว่าไม่ว่าจะเป็นน้ำหนักของโลกหรือของพร็อกซิมาคนครึ่งม้าbที่เราอยู่ตอนนี้ก็มีแค่ราวหนึ่งในหลายแสนส่วนของดาวฤกษ์เท่านั้นเอง

แต่น้ำหนักที่มากขนาดนี้กลับหดลงเหลือขนาดเล็กแค่นี้ อย่างน้อยตอนที่พวกเขาเข้ามาใกล้ในระยะแสนกิโลเมตรแล้ว ยังไม่สามารถมองเห็นเศษนิวตรอนได้เลย มันเล็กจนเหลือแค่นี้”

“น้ำหนักมากขนาดนั้น ขนาดเล็กขนาดนี้ แรงที่มาผลักดันให้เป็นแบบนี้ มันเป็นแรงที่น่ากลัวสุดๆแม้แต่แสงยังได้แต่หนี

พูดง่ายๆคือ ระดับการหนีสูงถึงขนาดที่ต้องการแสงมาผลักดันถึงจะสามารถหนีได้…”

พอฉีฉีพูดจบ พบว่าพวกซูจิงยังทำหน้างง ก็ไม่ได้รำคาญอะไร

เธอหัวเราะ อธิบายอย่างใจเย็นว่า “พูดง่ายกว่านั้น ดาวเคราะห์หนึ่งมีแรงดูดอยู่

ที่จริงแล้ว ในกาแล็คซี่ไม่เพียงดาวเคราะห์เท่านั้นที่มีแรงดูด น่าจะเป็นสสารทั้งหมดต่างมีแรงดูด

ดังนั้นถึงสามารถเรียกได้ว่าแรงดูด เพียงแต่สสารเล็กๆอย่างเช่นร่างกายมนุษย์อย่างพวกเรา หรือไม่ก็ภูเขาก้อนหินอะไรแบบนั้น น้ำหนักน้อยเกินไป เลยลืมเรื่องแรงดูดไปก็ได้

แต่สำหรับดาวเคราะห์ที่น้ำหนักมากแล้ว แรงดูดจะถือเป็นแรงมหาศาล

ยกตัวอย่างโลกหรือแม้แต่พร็อกซิมาคนครึ่งม้าb สิ่งมีชีวิตบนนั้นรวมถึงอากาศไรงี้ล้วนแล้วแต่โดนแรงดูดไว้ ถึงสามารถอยู่ภายในได้ และไม่ได้กระเด็นออกมาสู่จักรวาล”

“และดาวเคราะห์ที่มีแรงดูดนี้จะออกจากดาวได้ ต้องมีแรงอื่นมาทำลายแรงดูด

เหมือนยานอวกาศซี-หวั้งหรือยานสำรวจของเรานี่ไง ล้วนแต่ใช้แรงต้านมาทำลายแรงดูด

ถ้างั้นในตอนที่ไม่มีแรงต้านจะทำไงล่ะ?

ก็ได้แต่อาศัยความเร็วมาทำการหนี นี่เป็นสิ่งที่เรียกว่า ระดับความหนีของดาว อย่างโลกกับพร็อกซิมาคนครึ่งม้าbเนี่ย ความเร็วน่าจะประมาณสิบกว่ากิโลเมตรต่อวินาที มีแต่ความเร็วระดับนี้เท่านั้นถึงจะออกจากดาวได้”

“ยิ่งน้ำหนักดาวมากเท่าไหร่ ความเร็วที่จะออกจากดาวยิ่งต้องมากเท่านั้น ถ้าเป็นน้ำหนักแบบพระอาทิตย์ ความเร็วต้องถึงหกร้อยกว่ากิโลเมตรต่อวินาที…”

แบบนี้นี่เอง

พอได้ยินฉีฉีอธิบายโดยละเอียด พวกซูจิงก็ถึงบางอ้อกันในที่สุด

ฉีฉีพูดตรงขนาดนี้แล้ว แถมไม่ได้ใช้ข้อมูลตัวเลขอะไรเลย

ถ้าพวกเขายังไม่เข้าใจอีก นี่มัน…

คงค้องไปรวมรวบความรู้ทั่วไปแล้วล่ะ

หลันหลิงเงียบไปอึดใจก่อนถาม “ฉีฉี นี่เป็นเศษดาวนิวตรอนจริงหรอ? มันอยู่ในรูปอะไรน่ะ? พวกเราจะเข้าใกล้มันได้ไหม? แล้วพวกเรามีหนทางไหนสามารถเปลี่ยนทิศทางของมันได้ไหม?”

“น้าหลัน จากทุกอย่างที่เราเห็นในตอนนี้ เศษดาวนิวตรอนน่าจะมีจริงค่ะ หรือพูดอีกอย่าง ต่อให้มันไม่มีอยู่จริง มนุษย์เราก็ยังต้องรับการคุกคามที่ไม่ด้อยกว่าเศษดาวนิวตรอนเลย

ถ้าบอกว่าความน่ากลัวเบื้องหน้าตอนนี้เป็นสิ่งที่อารยธรรมอื่นสร้างขึ้นมา งั้นฉันกลับอยากให้เศษดาวนิวตรอนมีอยู่จริงมากกว่า แบบนั้นพวกเรายังมีโอกาสหนีได้ ไม่งั้น…”

ทุกคนเข้าใจว่าคำพูดนี้หมายความว่าไง เพราะถ้าเศษดาวนิวตรอนไม่ใช่เรื่องกุขึ้น แต่มีอยู่จริง หรือใช้เทคโนโลยีวิทยาศาสตร์สร้างออกมา

ถ้างั้นมนุษย์ก็รู้สึกว่าเป็นเรื่องจริงก็ดี แบบนั้นมนุษย์จะได้หนีได้ ไม่งั้นอารยธรรมต่างดาวในจักรวาลที่สร้างเศษดาวนิวตรอนออกมาได้นี่ มันจะทำยังไงกับมนุษย์กันล่ะ?

ไม่ว่าจะเป็นทำลาย ไม่แยแส หรือกระบวนการทารุณแบบอื่น ทั้งหมดนี่ไม่เกี่ยวกับมนุษย์แล้ว

ถึงตอนนั้นมนุษย์จะยิ่งลำบากกว่าพวกคนแคระในตอนนี้

หรือแม้แต่โอกาสให้มนุษย์เป็นทาสยังไม่แน่ว่าจะมีเลย

“ถ้างั้นตอนนี้พวกเราจะเข้าใกล้อีกหน่อยไหม?” จู่ๆซูจิงถามขึ้น

อ่านนิยายจีนแปลไทยทุกตอน