จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ 964

จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ – บทที่ 964 ค่ายกลกีดขวาง

ค่ำคืนที่มืดสนิท

บนท้องฟ้า โดนเมฆบดบัง และมองไม่เห็นพระจันทร์เลย

ภายในเวลาแค่หนึ่งนาที คาร์นอตวิลเลียมมองท้องฟ้าไปแล้วห้าครั้ง

“หลินหยุน ถ้าคืนนี้พระจันทร์ไม่ปรากฏ พวกเราจะต้องรอพระจันทร์เต็มดวงครั้งหน้าแล้วใช่ไหม?”

หลินหยุนมองท้องฟ้าและพูดเบาๆ:”ไม่ต้องรีบ ตอนนี้ยังมีเวลาอยู่”

เมื่อใกล้สว่าง นักบู๊ส่วนใหญ่ก็หาที่พักผ่อนหรือไม่ก็ฝึกฝน

แม้แต่ผู้รับผิดชอบของสำนักต่างๆก็สะลึมสะลือ ก้อนเมฆบนท้องฟ้าก็ค่อยๆหายไป และแสงจันทร์สีขาวก็สาดส่องลงมาจากท้องฟ้าสู่พื้นดิน

หลังจากนั้น ก้อนเมฆก็ค่อยๆหายไปทั้งหมด บนท้องฟ้ามีพระจันทร์เต็มดวงค่อยๆปรากฏขึ้น

หลินหยุนที่นั่งพักผ่อนสายตาอยู่บนพื้นค่อยๆลืมตาขึ้นมาทันที เขาเงยหน้าขึ้นและมองไปที่ท้องฟ้า

พระจันทร์ปรากฏตัว แต่ไม่มีใครสังเกตเห็น นอกจากหลินหยุนกับคาร์นอตวิลเลียม

คาร์นอตวิลเลียมพูดด้วยความตื่นเต้นดีใจ:”ปรากฏแล้ว พระจันทร์ปรากฏตัวแล้ว!”

ดวงตาของหลินหยุนกะพริบเล็กน้อย เขาเห็นว่าพื้นผิวทะเลสาบอันสงบ เมื่อโดนแสงจันทร์สาดส่อง ทะเลสาบค่อยเกิดหมอกจางๆขึ้น

หมอกนั้นไม่ใช่ไอน้ำ แต่เป็นพลังชี่รวมตัวกันต่างหาก

เมื่อมองเห็นแสงจันทร์สาดสองไปที่ทะเลสาบอย่างไม่หยุดหย่อน ทำให้หมอกนั้นหนาแน่นมากขึ้น ทำให้ทะเลสาบปกคลุมไปด้วยหมอกหนา ทำให้บนยอดเขาเทพจันทราเหมือนกับแดนสวรรค์

พลังชี่รวมตัวกันเยอะขนาดนี้ ทำให้นักบู๊เหล่านั้นสังเกตเห็นทันที

“เกิดอะไรขึ้น!”

“มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมฉันรู้สึกว่าพลังชี่รวมตัวกันเยอะขนาดนี้?”

“นั่นคือ……”

นักบู๊เหล่านั้นสังเกตเห็นความผิดปกติของทะเลสาบ

คนของห้าสำนักใหญ่ก็สังเกตเห็นเหมือนกัน

หลอหยวนป้าพูดด้วยความดีใจ:”นี่เป็นลางบอกเหตุว่าโบราณสถานกำลังจะปรากฏตัว?”

ผู้อาวุโสของสำนักต้าหลินก็แสดงความดีใจออกมา:”พลังชี่รวมตัวกันเยอะขนาดนี้ นอกจากโบราณสถานแล้ว ไม่มีใครสามารถทำได้!”

ลูกศิษย์หญิงของวังเทพหิมะก็ตื่นเต้นขึ้นมา:”นางหิมะ วังของเทพหิมะจะปรากฏแล้วใช่ไหม?”

นางหิมะมองไปที่ทะเลสาบและพูดอย่างเคร่งขรึม:”น่าจะใช่”

“ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม ถ้าวังของเทพหิมะปรากฏ ก็รีบพุ่งเข้าไปเลย”

“รับทราบ!”ลูกศิษย์ทุกคนตอบกลับทันที

หมอกที่ลอยขึ้นมาจากทะเลสาบ ค่อยๆกลายเป็นละอองน้ำ ตอนนี้พลังชี่รวมตัวกันและกลายเป็นหยดน้ำแล้ว

คาร์นอตวิลเลียมกล่าวชื่นชม:”เทพธิดาแห่งชีวิตแข็งแกร่งมากๆจริงๆ ความมหัศจรรย์แบบนี้คงมีแต่เทพเท่านั้นที่สามารถทำได้!”

หลินหยุนมองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขารู้ดีอยู่แก่ใจ พลังชี่พวกนี้ไม่ได้ถูกรวบรวมมาโดยค่ายกลรวมพลัง แต่มันเป็นพลังชี่ที่มาจากวัตถุชิ้นหนึ่งที่ไม่ใช่ของที่นี่ต่างหาก

เพราะแม้แต่ค่ายกลรวมพลังก็ไม่สามารถรวบรวมพลังชี่ราวกับหยดน้ำได้ในระยะเวลาอันสั้นขนาดนี้

มีเพียงวัตถุชิ้นหนึ่งที่มีพลังชี่อยู่ในตัว ดังนั้นตอนที่วัตถุชิ้นนี้ปรากฏตัว ทำให้เกิดเป็นพลังชี่ราวกับหยดน้ำขึ้น

แต่เหตุการณ์แบบนี้ปรากฏขึ้นไม่นานนัก ถ้าวัตถุชิ้นนี้ปรากฏตัวจริงๆ พลังชี่ก็จะค่อยๆหายไป

พลังชี่ราวกับหยดน้ำ ดูเหมือนมันจะถึงจุดสูงสุดแล้ว

พื้นผิวทะเลสาบกลายเป็นกระจกสีเงิน และมันก็สะท้อนเงาพระจันทร์ที่อยู่บนท้องฟ้า ราวกับว่าพระจันทร์บนท้องฟ้า ได้ตกมาอยู่ในทะเลสาบแล้ว

คาร์นอตวิลเลียมเข้าใจทันที:”ทะเลสาบจันทร์เพ็ญ มันคือทะเลสาบจันทร์เพ็ญนี่เอง!”

ผ่านไปไม่นาน พื้นผิวทะเลสาบก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง บนพื้นผิวทะเลสาบที่เต็มไปด้วยพลังชี่ มีประตูแสงสีเงินปรากฏขึ้นและค่อยๆลอยขึ้นมาจากทะเลสาบ

ประตูแสงสีเงินนี้สูงสามเมตรกว่า กว้างสองเมตร ด้านในมืดสนิท มองไม่เห็นว่าด้านในประตูมีอะไรกันแน่

“นั่นคือทางเข้าโบราณสถานใช่ไหม?”

มีนักบู๊ตะโกนออกมาด้วยความตกใจทันที!

ฟิ๊ว!

ผู้อาวุโสของสำนักต้าหลินพุ่งออกไปเป็นคนแรก และพุ่งไปที่ประตูแสงบานนั้นทันที

ประตูแสงนั้นห่างจากชายฝั่งประมาณหลายสิบเมตร แต่ผู้อาวุโสของสำนักต้าหลินบินข้ามไปทันที

เมื่อเห็นว่าผู้อาวุโสของสำนักต้าหลินพุ่งออกไปแล้ว ทุกคนก็ตอบสนองได้ทันที

หลอหยวนป้าแอบด่าอยู่ในใจ และรีบบินตามออกไปทันที

ปรมาจารย์นักบู๊สามารถบินในอากาศได้ระยะสั้นๆแล้ว และนักบู๊โบราณพวกนี้ก็แข็งแกร่งกว่านักบู๊ทั่วไป

ดังนั้น ระยะห่างหลายสิบเมตรนี้ สำหรับพวกเขามันไม่ใช่เรื่องยากเลย

หลังจากที่หลอหยวนป้าบินไปที่ประตูแสงนั่นแล้ว ผู้อาวุโสของเขาหยุนซูกับสำนักอู๋จี๋ก็ขยับตัวทันที และพวกเขาก็บินไปที่ประตูบานนั้น

มีเพียงคนของวังเทพหิมะยังคงยืนอยู่ที่เดิม พวกเธอมองดูคนเหล่านั้นที่บินไปที่ประตูแสงอย่างเงียบๆ

“นางหิมะ พวกเราไม่ควรให้คนพวกนั้นเข้าไปก่อนนะ!”มีลูกศิษย์คนหนึ่งพูดออกมาทันที

นางหิมะพูดเบาๆ:”ไม่ต้องรีบร้อน วังของเทพหิมะ ไม่ใช่ใครๆก็สามารถเข้าไปได้?”

สายตาของนางหิมะที่อยู่ด้านนอกผ้าแพรปิดหน้า เต็มไปด้วยความดูถูก ราวกับว่าเธอรู้อะไรบางอย่าง

คาร์นอตวิลเลียมรีบพูดทันที:”พวกเราก็รีบเข้าไปกันเถอะ!”

หลินหยุนพูดเบาๆ:”วางใจได้ พวกเขาเข้าไปไม่ได้หรอก”

“ทำไม?”คาร์นอตวิลเลียมพึ่งจะถามเสร็จ

จู่ๆบนทะเลสาบก็เกิดเสียงดังตูมๆๆๆขึ้น

นักบู๊ที่บินไปที่ประตูบานแสงนั้น ชนเข้ากับกำแพงที่มองไม่เห็นและกระเด็นกลับมาทันที

คนที่ไม่ได้ระมัดระวังตัว ก็กระเด็นและตกลงไปในทะเลสาบ

หลอหยวนป้าตะโกนทันที:”แย่แล้ว ตรงนี้มีค่ายกลกีดขวาง!”

“รีบถอยกลับไปเร็วๆ!”

ลูกศิษย์ของสำนักชิงชางรีบบินถอนกลับมาทันที

ทุกคนยืนอยู่ที่ชายฝั่ง และมองประตูบานแสงนั้น แต่พวกเขาไม่กล้าขยับตัวอีก

คาร์นอตวิลเลียมหัวเราะเบาๆและพูดว่า:”คุณรู้ตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหมว่าที่นี่มีค่ายกลกีดขวาง?”

“อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนคนของวังเทพหิมะก็รู้เรื่องนี้ด้วย เพราะมีแต่พวกเขาที่ไม่ยอมขยับตัว”

หลินหยุนมองไปที่นางหิมะและพูดในใจ:”ดูเหมือนคนของวังเทพหิมะจะต้องรู้เบาะแสบางอย่างของที่นี่”

ผู้อาวุโสของสำนักต้าหลินกลับมาจากทะเลสาบ ร่างกายของเขาเปียกไปหมด เขายืนอยู่ที่ชายฝั่ง มองประตูบานแสงนั้นด้วยความโกรธ

“โบราณสถานไม่ได้เข้าไปกันง่ายๆจริงๆ”

“พวกเราต้องหาวิธีทำลายค่ายกลกีดขวางให้ได้”

หลอหยวนป้าพูด:”ในเมื่อมันเป็นค่ายกลกีดขวาง พวกเราแค่ทำลายมันก็ได้แล้ว พวกเรามีคนตั้งเยอะจะทำลายค่ายกลกีดขวางที่อยู่มาตั้งหลายปีไม่ได้เลยเหรอ?”

“คุณพูดถูก งั้นพวกเราก็ช่วยกันทำลายค่ายกลกีดขวางด้วยกัน!”ผู้อาวุโสของสำนักอู๋จี๋พูดอย่างเย็นชา

จู่ๆนางหิมะก็พูดอย่างเย็นชา:”พวกคุณเคยสัญญากับฉันไว้แล้ว จะไม่ทำลายสิ่งของที่อยู่ที่นี่ ทำไมพวกคุณถึงลืมเร็วขนาดนี้?”

ทุกคนเงียบและไม่พูดอะไรเลย

หลอหยวนป้าพูดด้วยรอยยิ้ม:”นางหิมะ พวกเราจะไม่ทำลายสิ่งของที่อยู่ที่นี่ แต่ค่ายกลกีดขวางอันนี้พวกคุณวังเทพหิมะสามารถเปิดออกได้ไหม?”

นางหิมะเงยหน้าขึ้นมาอย่างช้าๆและพูดอย่างเย็นชา:”วังของเทพหิมะ จะเปิดออกมาได้ง่ายขนาดนั้นได้ยังไง?”

หลอหยวนป้าพูดอย่างเจ้าเล่ห์:”ในเมื่อพวกเธอไม่สามารถเปิดมันออกได้ พวกเราก็จะร่วมมือกันทำลายค่ายกลกีดขวางอันนี้ ถ้าพวกเราทำลายสิ่งของที่อยู่ที่นี่ คุณก็ห้ามมาโทษพวกเรา”

“ฮ่าๆๆ เจ้าสำนักน้อยหลอพูดถูกแล้ว เพื่อทำลายค่ายกลกีดขวาง บางทีอาจจะทำลายสิ่งของที่นี่ไปด้วย คุณอย่ามาโทษพวกเราละกัน!”

“ใช่แล้ว ใครบอกให้โบราณสถานแห่งนี้มีค่ายกลกีดขวางอยู่ละ?”

คนของสำนักใหญ่ต่างๆพูดตามทันที

นางหิมะมองเขาด้วยสายตาเย็นชา:”พวกคุณจะผิดคำพูดเหรอ?”

ทุกคนหัวเราะแต่ไม่พูดอะไร

นางหิมะพูดอย่างเย็นชา:”ในเมื่อพวกคุณไม่ฟังคำเตือนของฉัน งั้นพวกคุณก็ใช้กำลังทำลายค่ายกลกีดขวางได้เลย”

ทุกคนขมวดคิ้วและมองหน้านางหิมะทันที เพราะพวกเขาไม่เข้าใจความหมายของเธอ

หลอหยวนป้าหัวเราะออกมา:”คุณไม่ต้องพูดจาให้คนอื่นตกใจ ตอนนี้ฉันจะไปทำลายค่ายกลกีดขวางเลย”

เมื่อพูดจบ หลอหยวนป้ามองไปที่ผู้รับผิดชอบของสำนักต่างๆ:”ผู้อาวุโสทุกท่าน พวกคุณยินดีที่จะช่วยฉันไหม?”

“พวกเรายินดีช่วยอยู่แล้ว!”

ผู้รับผิดชอบของสำนักต่างๆหัวเราะและพูด

“ดีเลย งั้นพวกเราก็ลองดูว่าค่ายกลกีดขวางอันนี้มันมีความพิเศษยังไงกันแน่!”

หลอหยวนป้าหัวเราะเสียงดังออกมาและตะโกนทันที:”ทำลายมันเดี๋ยวนี้!”

เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง