จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ 893

จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ – บทที่ 893 ฉันอยากท้าประลองคุณ

ผู้ตัดสินแซ่กู่ตบน่องตัวเองด้วยความตื่นเต้นและหัวเราะออกมา:”อัจฉริยะ สุดยอดอัจฉริยะจริงๆ!”

“ปล่อยเปลวไฟผ่านอากาศ ฉันพูดแล้วว่าเขาต้องเป็นอัจฉริยะของโลกกลั่นยาในอนาคตอย่างแน่นอน!”

“น่าตื่นเต้นมากๆ การมาดูการแข่งขันในครั้งนี้ มาไม่เสียเที่ยวจริงๆ!”

“ใช่จริงๆ สามารถเห็นรอบรู้เรื่องยาทั้งหมดกับปล่อยเปลวไฟผ่านอากาศ และพลังสองอย่างที่แตกต่างกันนี้กลับปรากฏในตัวชายหนุ่มเพียงคนเดียว ความสำเร็จของเขาในอนาคต ไม่มีใครสามารถคาดการณ์ได้อย่างแน่นอน!”

ผู้ตัดสินหลายๆคนต่างพยักหน้าเห็นด้วย สายตาที่พวกเขามองไปที่หลินหยุนเต็มไปด้วยความร้อนแรง

ผู้ตัดสินแซ่กู่หัวเราะออกมา:”คนคนนี้ ฉันต้องเอามาเป็นลูกศิษย์ให้ได้!”

“ไอ้กู่ คนคนนี้เกรงว่าคุณจะเอาไปเป็นลูกศิษย์ไม่ได้ ด้วยความอัจฉริยะของเขา พวกเราไม่แย่งไม่ได้?”ชายชราอีกคนพูดด้วยรอยยิ้ม

ผู้ตัดสินแซ่กู่ชี้ไปที่คนคนนั้น และด่าออกมาทันที:”หึ ถ้าเป็นป่ายหลี่เถ่ ฉันอาจจะต้องเกรงใจบ้าง แต่ชายชราอย่างพวกคุณคิดจะมาแย่งลูกศิษย์กับฉันเหรอ พวกคุณฝันไปเถอะ!”

“เพื่อเด็กหนุ่มคนนี้ ถึงแม้ฉันต้องหมดเนื้อหมดตัว ฉันก็ต้องทำให้เขามาเป็นลูกศิษย์ของฉันให้ได้!”

ความตื่นตกใจของทุกคน แต่สำหรับคนที่เข้าแข่งขันบนเวทีเก้าคนนั้น กลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย

แต่ตอนนี้พวกเขารู้สึกงงมากๆ เพราะป่ายหลี่เถ่ยกธงแดงมาสักพักแล้ว และเขาก็ไม่ยอมเปลี่ยนธงด้วย

ทำให้เปลวไฟของเตาสัมฤทธิ์ทั้งสิบใบลุกโชนอยู่ตลอดเวลา การลุกโชนของเปลวไฟอย่างนี้ มันสูญเสียพลังมากๆ ไม่มีใครทนไหว!

โม่จือมิ่งรู้สึกประหลาดใจ เขาแอบดูหลินหยุนครั้งหนึ่ง การดูครั้งนี้ ทำให้โม่จือมิ่งตื่นตระหนกตกใจทันที

“ปล่อยเปลวไฟผ่านอากาศ!”

“โอ้พระเจ้า ปรมาจารย์หลินสุดยอดมากๆ เขาทำได้ทุกอย่างได้จริงๆ!”

โม่จือมิ่งนับถือหลินหยุนมากๆจากใจจริง

“อะแฮม!”

มีคนเตือนป่ายหลี่เถ่ด้วยเสียงไอ ทำให้ป่ายหลี่เถ่ได้สติคืนมาทันที และพึ่งรู้ว่าตัวเองกระทำเรื่องที่เสียมารยาทมากๆ

อย่างไรก็ตาม ป่ายหลี่เถ่เป็นคนฉลาด เขายิ้มเบาๆและพูด:”ทุกคนมีความอดทนที่ดีเยี่ยม หลังจากนี้ฉันจะลดเวลาลง”

คำพูดเพียงประโยคเดียวของเขา ปกปิดการกระทำเสียมารยาทของตัวเองทันที และทำให้นักกลั่นยาที่เข้าแข่งขันเกิดความประทับใจในตัวเขาทันที

หลังจากนั้น ความสนใจทั้งหมดของป่ายหลี่เถ่ก็คือหลินหยุนเพียงคนเดียว

แน่นอนว่าหลินหยุนก็ไม่ได้ทำให้ทุกคนผิดหวัง ไม่ว่าจะเป็นไฟบุ๋นหรือว่าไฟบู๊ เขาก็สามารถควบคุมเปลวไฟได้ดีกว่านักกลั่นยาที่เหลืออีกเก้าคนหลายๆเท่า

ผ่านไปไม่นาน การแข่งขันด่านที่สามก็สิ้นสุดลง

ผู้ตัดสินหลายๆคนปรึกษากันและกำลังจะประกาศคะแนน

ไม่ต้องสงสัยเลย หลินหยุนได้อันดับหนึ่งอยู่แล้ว

การแข่งขันทั้งสามด่าน เขาสามารถเอาชนะได้อย่างเหนือชั้น

โม่จือมิ่งก็ผ่านการแข่งขันทั้งสามด่าน แต่คะแนนของเขาอยู่ระดับกลางๆเท่านั้น

เนื่องจากเขาต้องการซ่อนพลังที่แท้จริงของตัวเองเอาไว้ มิฉะนั้นด้วยความสามารถของโม่จือมิ่ง ถึงแม้เขาไม่สามารถเอาชนะหลินหยุนได้ แต่นักกลั่นยาคนอื่นๆที่เข้าแข่งขันในครั้งนี้ ไม่มีใครสามารถเอาชนะเขาได้เหมือนกัน

เพราะโม่จือมิ่งเป็นอัจฉริยะของหุบเขาเทพยามาโดยตลอด

ผู้ตัดสินหลายๆคนปรึกษากันเสร็จแล้ว จากนั้นป่ายหลี่เถ่ก็หันหลังและเดินไปที่ขอบเวทีอีกครั้ง

เมื่อมองเห็นผู้คนที่มีความคาดหวังอยู่ด้านล่าง ป่ายหลี่เถ่หัวเราะออกมาและประกาศเสียงดังทันที:”ครั้งนี้นักกลั่นยาที่สามารถผ่านการแข่งขันทั้งสามด่านได้ มากกว่าครั้งที่แล้วสามเท่า!”

“และการแข่งขันงานประลองกลั่นยาในครั้งนี้ ก็ปรากฏอัจฉริยะด้วยหนึ่งคน!”

“ฉันเชื่อว่า ฉันไม่ต้องพูด ทุกคนก็น่าจะเดาออกว่าอัจฉริยะคนนั้นเป็นใคร!”

“อัจฉริยะคนนั้นก็คือนักกลั่นยาหลินหยุน และฉันจะบอกเรื่องหนึ่งให้ทุกคนได้รับรู้ นักกลั่นยาหลินหยุนคนนี้ อายุน้อยมากๆ!”

“อนาคตข้างหน้าของเขา ไม่มีใครสามารถคาดการณ์ได้อย่างแน่นอน!”

ทุกคนที่อยู่ด้านล่าง ต่างมองไปที่หลินหยุนด้วยสีหน้าอิจฉา

มีชายชราคนหนึ่งถอนหายใจ:”คนที่ได้คำชมจากเจ้าสำนักสำนักยาตัน หลายปีที่ผ่านมา มีเพียงเด็กหนุ่มคนนี้คนเดียวเท่านั้น!”

“ใช่จริงๆด้วย เขาเก่งมากๆจริงๆ ถ้าเขาเกิดในยุครุ่งเรืองของโลกกลั่นยา เขาก็ยังคู่ควรกับคำว่าอัจฉริยะ!”

“ใช่ แต่อัจฉริยะอย่างนี้ สุดท้ายก็คงเข้าสำนักสำนักยาตันอย่างแน่นอน!”

“ฐานะในอนาคตของสำนักยาตันในโลกกลั่นยา ก็คงไม่มีใครเทียบได้อีกอย่างแน่นอน”

“สำนักหนึ่งเป็นใหญ่อยู่คนเดียว มันไม่ใช่เรื่องดีนัก! ถ้าเป็นอย่างนี้ มันจะไม่เป็นผลดีต่อการพัฒนาของโลกกลั่นยา”

“จะทำยังไงได้? ตอนนี้ไม่มีใครกล้าเสนอหน้าไปท้าประลองสำนักยาตัน? และในโลกกลั่นยาก็ไม่มีใครสามารถเอาชนะป่ายหลี่เถ่ได้?”

ชายชราหลายๆคนรู้สึกกังวลใจมากๆ พวกเขามองป่ายหลี่เถ่ที่พูดอยู่บนเวทีด้วยแววตาที่หมดหนทางและไม่รู้จะทำยังไง

ป่ายหลี่หลงเซิ่งที่อยู่ข้างๆเข้าใจคำพูดที่ป่ายหลี่เถ่ต้องการสื่อออกมา เขาพูดด้วยความประหลาดใจ:”มันจริงๆเหรอ คุณพ่อต้องการให้เด็กหนุ่มคนนั้นเข้าสำนักสำนักยาตันจริงๆเหรอ?”

ซูม่านม่านมองคุณชายป่ายหลี่ที่พึ่งจะเข้าใจสถานการณ์ เธอถอนหายใจและพูด:”ดูเหมือนว่าจะเป็นอย่างนั้น และเจ้าสำนักก็ให้ความสำคัญกับเขามากๆ และผู้ตัดสินทั้งหมดที่อยู่ที่นี่ต่างก็อยากได้เขามาเป็นลูกศิษย์”

ในที่สุดป่ายหลี่หลงเซิ่งก็เริ่มกังวลใจขึ้นมา:”ต้องทำยังไงดี เด็กหนุ่มคนนี้อาจจะเป็นคนของหุบเขาเทพยา เขาเป็นศัตรูของพวกเรานะ!”

“ไม่ได้ ฉันต้องรีบเดินไปบอกคุณพ่อเรื่องนี้!”

ซูม่านม่านยื่นมือออกไปและดึงเขาไว้

ป่ายหลี่หลงเซิ่งพูดด้วยความโกรธ:”เธอดึงฉันไว้ทำไม?”

ซูม่านม่านพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม:”ถึงแม้คุณสามารถหยุดเจ้าสำนักได้ แต่คุณสามารถหยุดผู้ตัดสินเหล่านั้นได้เหรอ?”

“คนพวกนั้นหวังมาตลอดให้สำนักยาตันโดนล้มล้าง พวกเขาจะมีโอกาสแทนที่สำนักยาตันของพวกเรา”

“ถ้าตอนนี้คุณไปพูดเรื่องนี้กับเจ้าสำนัก คุณก็จะทำให้อัจฉริยะคนนี้ ไปอยู่กับสำนักอื่นๆ ถ้าเป็นอย่างนี้ มันจะส่งผลกระทบที่ไม่ดีต่อสำนักยาตัน”

“อีกอย่าง ถ้าตอนนี้คุณขึ้นไปพูดฐานะที่แท้จริงของเด็กหนุ่มคนนั้นให้เจ้าสำนักทราบ เจ้าสำนักก็คงไม่สนใจคุณหรอก คนที่จะขายขี้หน้าคือคุณต่างหาก”

ป่ายหลี่หลงเซิ่งถามด้วยความสงสัย:”ทำไมถึงไม่สนใจฉัน? เขาเป็นพ่อของฉันนะ!”

ซูม่านม่านรู้สึกมึนงงทันที ป่ายหลี่เถ่ที่เป็นคนฉลาดขนาดนั้น ทำไมถึงมีลูกชายที่โง่ขนาดนี้ได้!

หรือว่านี่คือกรรมตามสนองที่พ่อของเขาเคยทำไว้

ซูม่านม่านทำได้เพียงพยายามอธิบายให้เขาเข้าใจ:”คุณชายป่ายหลี่ คุณลองคิดดู ถ้าคุณจะพูดฐานะที่แท้จริงของเด็กหนุ่มคนนั้นออกมาแล้ว เจ้าสำนักควรทำยังไง?”

ป่ายหลี่หลงเซิ่งพูด:”ก็ต้องไล่เขาออกไป!”

ซูม่านม่านพูดอย่างเย็นชา:”ถ้าไล่เขาออกไป ก็เท่ากับว่าพวกเราส่งเขาไปให้สำนักอื่นๆด้วยน้ำมือตัวเอง”

“คุณคิดว่าเจ้าสำนักจะทำอย่างนั้นไหม?”

ป่ายหลี่หลงเซิ่งส่ายหัว:”ไม่ทำแน่นอน คุณพ่อไม่ได้โง่ขนาดนั้น!”

อืม คุณยังรู้เรื่องนี้ด้วยเหรอ!

ซูม่านม่านพูดอีกว่า:”เพราะฉะนั้น ถึงแม้ว่าคุณจะพูดฐานะที่แท้จริงของเด็กหนุ่มคนนั้นออกมา เจ้าสำนักก็ต้องพยายามให้เขาเข้าสำนักของพวกเรา จากนั้นค่อยหาวิธีกำจัดเขาทิ้ง”

“ถ้าทำอย่างนี้ อัจฉริยะคนนั้นก็จะไม่ตกไปอยู่ที่สำนักอื่นๆ”

ป่ายหลี่หลงเซิ่งเข้าใจทันที:”อ้อ ฉันเข้าใจแล้ว ถ้าตอนนี้ฉันไปบอกฐานะที่แท้จริงของเด็กหนุ่มคนนั้นให้คุณพ่อรับรู้ คุณพ่อก็คงไม่สนใจฉันอย่างแน่นอน!”

ซูม่านม่านพยักหน้าและคิดในใจว่าคนโง่คนนี้ฉลาดขึ้นมาแล้ว

บนเวที ป่ายหลี่เถ่พูดอีกครั้ง:”ครั้งนี้มีทั้งหมดสิบเจ็ดคนที่สามารถผ่านทั้งสามด่านได้”

“จำนวนคนของครั้งนี้ มากกว่าครั้งที่แล้วมากๆ”

“ตอนนี้พวกคุณทั้งสิบเจ็ดคนจะเป็นเสาหลักของโลกกลั่นยาในอนาคต พวกคุณสามารถเลือกได้ว่าจะท้าประลองกับใครก็ได้”

“ถ้าพวกคุณสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้ พวกคุณจะได้รับเกียรติยศและรางวัลด้วย!”

หลินหยุนมองไปที่โม่จือมิ่งที่อยู่ข้างๆและถาม:”ตอนนี้สามารถท้าประลองกับเขาได้หรือยัง?”

โม่จือมิ่งพยักหน้าและมองไปที่ป่ายหลี่เถ่ สายตาของเขามีแต่ความแค้น:”ได้แล้ว”

“แต่คุณยังไม่ต้องรีบร้อน ฉันจะไปต่อกรกับเขาก่อน คุณใช้โอกาสนี้ดูความแข็งแกร่งของเขา!”

หลินหยุนพูดเบาๆว่า:”ไม่จำเป็น”

เมื่อพูดจบ เขาก็เดินไปข้างหน้าทันที

หลินหยุนยืนอยู่ด้านหน้าของป่ายหลี่เถ่ เขามองป่ายหลี่เถ่และพูดเบาๆ:”ฉันอยากท้าประลองคุณ”

ป่ายหลี่เถ่อึ้งไปชั่วครู่ รอยยิ้มบนใบหน้าก็หยุดชะงักทันที

เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง