สล็อตออนไลน์ บาคาร่า pg slot สล็อต บาคาร่า

จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ 812

จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ – บทที่812 โลกบู๊เดือด

ลมช่วยสถานการณ์ไฟ ไม่ช้าไฟก็เริ่มลามไปถึงภูเขา

ซูเหลียงจื่อโกรธมาก:”เจ้าพวกสารเลว กล้าจุดไฟเผาภูเขา!”

“ถ้าทำลายสิ่งแวดล้อมทางนิเวศน์ พวกเจ้าไม่กลัวกรรมตามสนองหรือ?”

ซูเหลียงจื่ออยากออกหน้าให้หยุด แต่เขากังวลว่าตัวเองสู้ไม่ไหว ทำได้เพียงเฝ้าดู

เย่ซื่อหมิงยิ้มอย่างดุร้าย แล้วพูดว่า:”ปรมาจารย์หลิน แน่จริงเจ้าก็อย่าออกมา เผาเจ้าให้ตายข้างในดีกว่า”

ลูกศิษย์คนอื่น ๆ ของสำนักอู๋อิ่ง ต่างก็ยิ้มแย้ม โดยเฉพาะลูกศิษย์ที่หนีจากความตายในค่ายกลกระบี่ล้างผลาญห้าธาตุ สีหน้าดูมีความสุขที่ได้แก้แค้น

ไม่ว่าค่ายกลของเจ้าจะสวยงามและยอดเยี่ยมเพียงใด รอข้าเผาป่าไม้นี้จนหมด ค่ายกลก็จะทำลายตัวเองโดยอัตโนมัติ

แต่ว่า เมื่อไฟเพิ่งเผาถึงขอบเขตค่ายกลรวมพลังห้าธาตุพรสวรรค์ เดิมทีบนท้องฟ้าที่สดใส ก็มีฝนตกหนักทันที

ฝนตกแบบไม่มีคำเตือน ก็เหมือนกับมีคนราดน้ำบนท้องฟ้า

“เป็นแบบนี้ได้ไง!”เย่ซื่อหมิงกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ และมองขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างโกรธเคือง:”ขนาดพระเจ้ายังมากีดกั้นข้างั้นหรือ!”

อันที่จริง ฝนมันไม่ได้ตกจริงๆ แต่ค่ายกลรวมพลังห้าธาตุพรสวรรค์รู้สึกถึงความอันตราย จึงเกิดการป้องกันตัวเอง

ห้าธาตุส่งผลกระทบเชื่อมโยงเป็นสายระโยงระยาง หากโจมตีด้วยไฟ ค่ายกลจึงมีฝนตกโดยอัตโนมัติ

หากโจมตีด้วยน้ำ ค่ายกลจะจับตัวดินให้เป็นกำแพง

ค่ายกลแบบนี้ในโลกบำเพ็ญเซียนได้สืบทอดมาหลายแสนปีแล้ว หากไม่มีความสามารถในการต้านทานความรุนแรงของคนธรรมดาสักหน่อย ก็คงจะตกเป็นเรื่องที่น่าหัวเราะเยาะของผู้เชี่ยวชาญแล้วจริงๆ

อาจจะพูดได้ว่า ค่ายกลที่ทำงานอัตโนมัติแบบนี้ วิธีที่อยากใช้ความรุนแรงเพื่อทำลายค่ายกล มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

เว้นแต่จะเป็นภัยธรรมชาติ พลังแห่งฟ้าดินที่ไม่อาจหยุดยั้งได้แบบนั้น เช่น ความรุนแรงที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อทำลายค่ายกล ก็สามารถถูกค่ายกลต้านทานได้ด้วยการป้องกันอัตโนมัติ

มองเปลวไฟสุดท้ายดับกลางสายฝน จากนั้น ฝนก็หยุดตกทันที

เย่ซื่อหมิงโกรธมาก:”ทำไมกัน! ขนาดพระเจ้ายังมากีดขวางข้างั้นหรือ!”

ฝนตกทันทีที่จุดไฟ และพอไฟดับฝนก็หยุด

ถ้าบอกว่าไม่ได้ตั้งใจ ก็ไม่มีใครเชื่อ

และซูเหลียงจื่อในตอนนี้ กลับรู้สึกตื่นเต้นมาก

“เยี่ยมมากเลย ข้าไม่นึกเลยว่าค่ายกลที่อาจารย์ทำไว้ จะมหัศจรรย์เช่นนี้!”

“ตอนนี้ข้าโล่งใจได้แล้ว”

ใต้ภูเขา ผู้อาวุโสใหญ่เดินไปหาเย่ซื่อหมิงอย่างเงียบ ๆ และกระซิบพูดว่า:”เจ้าสำนัก ข้าว่าฝนนี้ อาจจะไม่ใช่พระเจ้าทำ”

“พอไฟลุก ฝนตก พอไฟดับ ฝนหยุด ถ้าฝนตกจากฟ้า มันจะบังเอิญขนาดนี้เชียวหรือ?”

“ข้าว่า……”ผู้อาวุโสใหญ่ชะงัก มองไปทางทะเลสาบเยว่หยา และพูดว่า:”ฝนนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นฝีมือของค่ายกลนี้!”

เย่ซื่อหมิงตกตะลึง:”เจ้าหมายถึงค่ายกลนี้มีความรู้สึกป้องกันตัวเองจริงๆหรือ?”

“นี่เป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อมาก!”

เย่ซื่อหมิงฝึกฝนมานานหลายปี คิดว่าตัวเองมีประสบการณ์ที่ไม่ธรรมดา แต่เขาไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับค่ายกลที่สามารถปกป้องตัวเองได้!

“ถ้าสิ่งที่เจ้าพูดเป็นความจริง ถ้างั้นบนตัวปรมาจารย์หลินนั้น ต้องมีความลับที่เราไม่รู้แน่นอน!”ดวงตาของเย่ซื่อหมิง เผยความโลภออกมา

“ถ้าสามารถค้นพบความลับของปรมาจารย์หลินได้ สำนักอู๋อิ่งของเรา ไม่แน่อาจจะกลายเป็นห้าผู้ตั้งมั่นรักษาของโลกบู๊โบราณได้!”

จู่ๆเย่ซื่อหมิงก็รู้สึกตื่นเต้น และรีบพูดกับผู้อาวุโสใหญ่ว่า:”ผู้อาวุโสใหญ่ เจ้ารีบกลับไป ไปหาคนที่เชี่ยวชาญทางด้านค่ายกล แล้วเชิญมาให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม!”

“เราต้องทำลายค่ายกลนี้ แล้วจับตัวปรมาจารย์หลิน และขุดคุ้ยความลับทั้งหมดจากเขา!”

ผู้อาวุโสใหญ่ดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างได้ และตอบตกลงอย่างตื่นเต้น:”ขอรับ ข้าจะกลับไปเดี๋ยวนี้ ข้าจะไปสำนักดาวเก้ายุค สำนักแปดทิศ เชิญเจ้าสำนักของพวกเขามา”

“ดี รีบไปรีบกลับ ข้าจะรอเจ้าที่นี่!”เย่ซื่อหมิงพูด

ผู้อาวุโสใหญ่รีบลงจากเขา

เย่ซื่อหมิงดูเหมือนจะยังกังวลอยู่ และพูดกับผู้อาวุโสทงรองว่า:”ผู้อาวุโสรอง เจ้าลงเขาไปด้วย ไปเชิญผู้ที่มีความชำนาญค่ายกลมา ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม!”

ผู้อาวุโสรองรับคำสั่ง:”ขอรับ!”

เย่ซื่อหมิงสั่งลูกศิษย์ทั้งหลายว่า:”พวกเจ้าลงเขาไปซื้ออาหารและน้ำมา เราจอรอผู้อาวุโสสองคนกลับมาที่นี่!”

“ขอรับ!”

เมื่อเห็นผู้อาวุโสสองคนของสำนักอู๋อิ่งลงเขา ซูเหลียงจื่อแอบขมวดคิ้ว:”ดูเหมือนว่าพวกเขาจะทำลายค่ายกลไม่ได้ จึงไปหาตัวช่วย!”

“เห็นได้ชัดเลยว่า สำนักอู๋อิ่งจะต่อสู้กับค่ายกลจนถึงที่สุด”

“หวังว่าอาจารย์จะสามารถกลับมาทัน หากพวกเขาทำลายค่ายกลได้ จะต้องแย่แน่ๆ”

คนของสำนักอู๋อิ่ง ได้ล้อมทะเลสาบเยว่หยาแล้ว

ทางด้านญี่ปุ่น ไม่รู้ว่าใครปล่อยข่าวที่อิจิโร่ มุรามาสะนัดรบกับปรมาจารย์หลินชาวจีนไป

ยิ่งกว่านั้นดูเหมือนว่ามีคนจงใจกระตุ้นข่าวนี้ กระจายให้ทุกคนทราบข่าวนี้ทันที

ในขณะนี้ ในคฤหาสน์สภาประเทศญี่ปุ่น

เสนาบดีท่านหนึ่งโค้งคำนับประธานาธิบดีญี่ปุ่น:”ท่านประธานาธิบดี ผมได้กระจายข่าวตามคำสั่งของท่านแล้ว”

“ตอนนี้ ขนาดพลเรือนเหล่านั้นก็รู้เรื่องที่อิจิโร่ มุรามาสะจะต่อสู้กับปรมาจารย์หลินชาวจีนแล้วครับ”

ประธานาธิบดีของญี่ปุ่นที่มีรูปร่างเตี้ยและมีเครายิ้มพูดว่า:”แบบนี้ ก็ไม่กลัวว่าปรมาจารย์หลินนั้นไม่รับคำท้าแล้ว!”

ในขณะเดียวกัน ก็ไม่กลัวว่าอิจิโร่ มุรามาสะไม่ทุ่มสุดตัวด้วย!”

เสนาบดีด้านการรักษาความปลอดภัยยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์:”ท่านประธานาธิบดีฉลาดเลิศ ทำแบบนี้ พวกเขาทั้งคู่อยากไม่ทุ่มสุดตัวก็ไม่ได้แล้ว”

ประธานาธิบดีญี่ปุ่นพูดว่า:”ต่อไปก็ขึ้นอยู่กับอิจิโร่ มุรามาสะแล้ว ฉันหวังว่าเขาจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง”

เสนาบดีด้านการรักษาความปลอดภัยพูดว่า:”อิจิโร่ มุรามาสะ เป็นทายาทรุ่นที่ 18 ของดาบปีศาจมุรามาสะ และยังเป็นที่คนแรกในโลกบู๊โบราณของญี่ปุ่น ผมเชื่อว่า เขาจะไม่ทำให้ท่านประธานาธิบดีผิดหวังแน่นอน!”

ประธานาธิบดีญี่ปุ่นพูดว่า:”ไม่ ตอนนี้คุณส่งทหารองครักษ์สองทีม ที่มีพลังเต็มที่ แล้วสั่งกองทหารปืนใหญ่ กับขีปนาวุธเตรียมพร้อมให้ดี”

“ถ้าอิจิโร่ มุรามาสะแพ้ ถ้างั้น แม้จะฝ่าฝืนอนุสัญญาระหว่างประเทศ ก็ห้ามให้ปรมาจารย์หลินรอดกลับไปหาชาวจีนไปได้!”

“ครับ!”

ในรัฐญี่ปุ่น คอยผสมโรงโดยเจตนา

ในขณะนี้ ทั้งชาวญี่ปุ่น ไม่ว่าจะเป็นพลเรือนหรือนักบู๊ กำลังพูดถึงการต่อสู้ระหว่างอาจารย์มุรามาสะและปรมาจารย์หลิน

ในร้านอาหาร มีคนหนุ่มสาวสวมชุดซามูไร เต้นรำอยู่ข้างหน้า และพูดโอ้อวดว่า:”ไอ้พวกชาวจีนโง่พวกนั้น กล้ามาท้าทายอาจารย์มุรามาสะ อยากตายจริงๆสินะ!”

“ให้เหล่านินจาญี่ปุ่นของเรา สั่งสอนไอ้พวกชาวจีนโง่ในโลกบู๊โบราณเหมือนในตอนนั้น!”

“ใช่ เราจะทำเหมือนตอนนั้น ที่จัดการพวกมันจนลงไปนอนกองกับพื้นแทบหาฟันไม่เจอ”

หนุ่มชาวจีนที่อยู่โต๊ะข้าง ๆ สองคน ทนฟังไม่ไหวแล้ว

ชายหนุ่มพูดเยาะเย้ย:”ทำไมที่เหลือของพวกจักรวรรดินิยมเหล่านี้ ถึงยังไม่ตายล่ะ ออกมาเห่าเหมือนสุนัขอีก!”

“น่าเบื่อจริงๆ!”

ชายหนุ่มชุดดำอีกคนพูดว่า:”ใช่ พวกเขาคิดว่าชาวจีนของเรายังคงเป็นประเทศที่อ่อนแอ ใครๆ ก็รังแกได้เหมือนตอนนั้นเหรอ?”

“ถ้าเราทำสงครามกับญี่ปุ่นอีกครั้ง เราสามารถระเบิดเกาะของพวกเขาได้ภายในไม่กี่นาที!”

ปัง!

นินจาคนหนึ่งของญี่ปุ่นลุกขึ้นทันที ชี้ไปที่หนุ่มชาวจีนสองคนที่เยาะเย้ยเมื่อครู่นี้ แล้วตะโกนว่า:”ไอ้โง่ พวกแกกล้าดูหมิ่นญี่ปุ่นเรา ฉันว่าพวกแกอยากตายสินะ!”

หนุ่มชาวจีนสองคนไม่กลัวพวกเขาเลย

เขายืนขึ้นและโต้กลับ:”พวกแกดูหมิ่นชาวจีนของเราก่อน ทำไม พวกแกดูหมิ่นคนอื่นได้ แล้วจะไม่ให้คนอื่นโต้กลับงั้นหรือ!”

“พวกแกนี่มันเผด็จการเกินไป!”

การเถียงของทั้งสองฝ่าย ดึงดูดความสนใจของคนจำนวนมากในร้านอาหารทันที

ผู้คนมากมายของญี่ปุ่น ส่งเสียงเชียร์นินจาเหล่านั้นทุกคน

แต่ว่า ชาวจีนหลายคนในร้าน กลับก้มหน้าและจากไปอย่างเงียบๆ

อ่านนิยายจีนแปลไทยทุกตอน