จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ 1425

2 กรกฎาคม 2019   @admin  

จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ บทที่ 1425

แววตาเซี่ยหยู่เวยบ้าคลั่งอย่างเห็นได้ชัด มองหลินหยุน แล้วแผดเสียงออกมาอย่างโมโห “หลินหยุน นายอวดดี เหิมเกริมเกินไปแล้ว วันนี้ฉันจะฆ่านาย!”

เธอปลดปล่อยหมอกดำออกมาทั้งตัว ปืนกระดูกในมือขยับ เกิดเสียงระเบิดขึ้นมา

จากนั้นเห็นธงขนาดใหญ่รูปสามเหลี่ยม ลอยอยู่บนปืนกระดูก

ปืนกระดูกทั้งอันกลายเป็นเสาธง ค้ำธงใหญ่รูปสามเหลี่ยมนั้นเอาไว้

บนธงขนาดใหญ่เป็นสีดำขลับ ปกคลุมไปด้วยหมอกดำเต็มไปหมด

ความอาฆาตอันเย็นยะเยือกก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

อีกทั้งยังมีเสียงร้องโหยหวนอันน่ากลัวของผีดังออกมานับไม่ถ้วน

ทว่าหลินหยุนกลับไม่มีท่าทีตกใจ แสยะยิ้มเย็นชา มองเซี่ยหยู่เวยแล้วพูดว่า “วิชามารนอกสำนัก เซี่ยหยู่เวย การเลือกเส้นทางนี้ คือสิ่งผิดพลาดที่สุดในชีวิตเธอ เป็นการตัดสินใจที่โง่ที่สุด!”

เซี่ยหยู่เวยยิ้มร้ายกาจ “หลินหยุน ฉันจะดูสิว่านายจะอวดดีไปถึงขั้นไหน!”

เมื่อพูดจบ เซี่ยหยู่เวยขยับธงขนาดใหญ่ในมือ พลังวิญญาณที่มีพลานุภาพปรากฏออกมา

มีร่างลางอันแข็งแกร่งสิบกว่าร่างปรากฏอยู่บนหัว ร่างลางพวกนี้แยกเขี้ยวหน้ากลัวเป็นอย่างมาก

เสาธงสีดำขนาดใหญ่ กลายเป็นเสาวิญญาณ

หมอกดำปกคลุม ร่างลางที่มีใบหน้าน่ากลัวสิบกว่าร่าง พุ่งเข้าไปหาหลินหยุนทันที

หลินหยุนแสยะยิ้มเย็นชา ขณะเดียวกันก็ตบฝ่ามือลงไป

ฝ่ามือใหญ่ปรากฏขึ้น พร้อมกับพลังความบริสุทธิ์และเป็นมงคล

มหามุทราธรรมจักรสิบสอง ที่ไม่ค่อยคุ้นเคยและง่ายดาย

อิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์สำนักพระธรรม เหมาะกับพลังมืดมนแบบนี้ที่สุด

อันที่จริงหลินหยุนไม่ค่อยถนัด และไม่ค่อยเข้าใจอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์สำนักพระธรรมมากเท่าไร แต่เขาคือคนที่เคยเห็นและเคยสัมผัส

หลังจากได้วิชาขั้นสุดยอดของสำนักพระธรรมเมื่อชาติที่แล้ว ก็ง่ายต่อการศึกษา

แต่นั่นไม่ใช่ต้าเต๋าที่เหมาะกับตัวเอง แน่นอนว่าโดนเขาทอดทิ้ง

แต่อันที่จริงก็พอรู้แบบผิวเผิน เอามาจัดการเซี่ยหยู่เวยในตอนนี้ก็ยังเพียงพอ!

เซี่ยหยู่เวยไม่ได้ฝึกฝนแบบปกติ แค่อภิเษกแบบโดนบังคับและได้รับผลการฝึกตน

เธอรู้แค่ว่าตัวเองมีพละกำลังแข็งแกร่งเท่านั้น แต่ไม่รู้ว่าพละกำลังที่เธอมีหมายถึงอะไร

ไม่ได้ทำความเข้าใจและตระหนักรู้อย่างถ่องแท้ พูดง่ายๆ คือ เธอไม่ได้ทำให้ผลการฝึกตนในตอนนี้มั่นคง

หลินหยุนมองออก เสาวิญญาณที่ออกมาจากมือเธอ เป็นการฝืนทำออกมา

ตอนนี้หลินหยุนใช้มหามุทราธรรมจักรสิบสอง

ถึงไม่ได้มีพลังพระธรรมอย่างแท้จริง ถึงขั้นที่เรียกได้ว่านำไปใช้จริงไม่ได้ แต่ก็เพียงพอที่จะจัดการเซี่ยหยู่เวยแล้ว

ไม่ใช่เสาวิญญาณนี้ไม่แข็งแกร่ง

ไม่ใช่วิญญาณที่ถูกผลึกไว้ในนั้นไม่แข็งแกร่ง!

แต่เพราะเซี่ยหยู่เวยแข็งแกร่งไม่พอ!

ฝ่ามือใหญ่ถูกส่งออกไป แสงพระธรรมส่องลงบนวิญญาณสิบกว่าตน ปกคลุมพวกมันเอาไว้

ทันใดนั้น มีเสียงร้องโหยหวนดังขึ้นอีกครั้ง หมอกดำก็โดนขจัดออกไปเป็นจำนวนมาก

ฝ่ามือใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ แม้แต่เซี่ยหยู่เวยก็โดนปกคลุมเข้าไปในนั้นด้วย วินาทีต่อมา เซี่ยหยู่เวยก็กรีดร้องออกมาอย่างทุกข์ทรมาน

ขณะนั้น หลินหยุนแตะนิ้วลงไปอีกครั้ง

เสาวิญญาณสีดำเกิดเสียงระเบิดทันที เซี่ยหยู่เวยไม่สามารถจับไว้ได้ เสาวิญญาณกระเด็นออกไป

จากนั้นหลินหยุนหายตัวมาใกล้เซี่ยหยู่เวย

มือใหญ่ของเขาบีบคอเซี่ยหยู่เวยแน่น ใช้แรงเพียงเล็กน้อย ลูกตาของเซี่ยหยู่เวยแทบจะถลนออกมา

“ตอนนี้เธอยังคิดว่ามีสิทธิ์มาอวดดีต่อหน้าฉันหรือเปล่า”

“ฉันบอกแล้ว ในสายตาฉัน เธอมันก็แค่มดตัวหนึ่งอยู่วันยังค่ำ!”

“ไม่ว่าทำยังไง เธอก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความจริงนี้ได้!”

“ตอนนี้บอกฉันมาว่าคนในครอบครัวฉันอยู่ไหน”

ตอนนี้ในแววตาของเซี่ยหยู่เวยไม่อยากเชื่อ และมีความโกรธเต็มไปหมด

เมื่อได้ยินหลินหยุนถาม เธอหัวเราะออกมาอีกครั้ง “หลินหยุน หลินชางฉอง ฆ่าฉันสิ! ในเมื่อนายเก่งขนาดนี้ งั้นก็ฆ่าฉันตอนนี้เลย!”

“ฮ่าๆๆๆ อยากรู้ว่าพวกเขาอยู่ไหนจากปากฉันงั้นเหรอ”

“ฉันก็จะพูดเหมือนเดิม นายต้องคุกเข่า อ้อนวอนฉันเหมือนสุนัข!”

แววตาหลินหยุนอึมครึมเป็นอย่างมาก พูดช้าๆ ว่า “บอกฉันมาว่าพวกเขาอยู่ไหน แล้วฉันจะปล่อยเธอไป!”

เซี่ยหยู่เวยหัวเราะอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง มองหลินหยุนที่อยู่ตรงหน้า ทำให้เธอตกตะลึงเล็กน้อย แต่ไม่นาน เธอก็พูดเยาะเย้ยอย่างเย็นชา “น่าขำชะมัด! หลินหยุน นายคิดว่าคนทั้งโลก ต้องทำเพื่อนายอย่างนั้นเหรอ”

“ตอนนี้คนในครอบครัวนายเป็นยังไง เกี่ยวอะไรกับฉันไม่ทราบ”

“นายกับฉันยังมีอะไรเกี่ยวข้องอะไรกันเหรอ”

“อย่าบอกนะว่าฉันเป็นคนทำลายทะเลสาบเยว่หยางั้นเหรอ”

“ฉันเป็นคนจับคนสนิทของนายอย่างนั้นเหรอ”

“ไม่ใช่ทั้งนั้น!”

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับฉันสักนิด!”

“แต่ตอนนี้นายกลับคิดว่าฉันเป็นคนที่โจมตีคนสนิทของนาย!”

“นายก็ยังไร้ความสามารถเหมือนเดิม!”

“ตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้ นายเอาแต่โยนความโกรธของตัวเองใส่คนอื่น!”

“นายไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด!”

คำพูดของเซี่ยหยู่เวยทำให้หลินหยุดอดอึ้งไปไม่ได้ จากนั้นเขาค่อยๆ ปล่อยมือที่บีบคออีกฝ่ายออก

ชักมือกลับมา แววตาเต็มไปด้วยความอึมครึม “ไปซะ ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป อย่ามาให้ฉันเห็นอีก ไม่งั้นฉันจะฆ่าเธอ!”

เซี่ยหยู่เวยเห็นดังนั้น ก็ชะงักไป และหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง เสียงหัวเราะของเธอดังไปทั่ว

มองหลินหยุนแล้วพูดว่า “หลินหยุน ครั้งนี้นายไม่ฆ่าฉัน ครั้งหน้า ฉันจะฆ่านายแน่! ส่วนคนในครอบครัวนาย ฉันบอกนายสักหน่อยก็ได้”

เซี่ยหยู่เวยหายตัวไป แผ่นหยกสีดำพุ่งมาทางหลินหยุน

หลินหยุนรีบยื่นมือออกมารับ ดวงจิตค้นหาเข้าไปด้านใน ทันใดนั้น ในนั้นปรากฏรูปแผนที่โดยคร่าวๆ

ในทะเลอันกว้างใหญ่ มีทางเล็กๆ อยู่มากมาย นี่เป็นอาณาเขตทะเลขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง

แววตาหลินหยุนวูบไหว เหาะขึ้นไปกลางอากาศ

ตำแหน่งที่ปรากฏในแผนที่ เหมือนจะไม่ใช่น่านน้ำบริเวณทะเลตงไห่

“ถ้าไม่ใช่ตงไห่ งั้นก็ต้องเป็นหนานไห่!”

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลินหยุนเคลื่อนไหวผลการฝึกตน ใช้ความเร็วทั้งหมด มุ่งหน้าไปยังหนานไห่

หลังผ่านไปครึ่งวัน บริเวณผิวน้ำหนานไห่

ตอนนี้หนานไห่สงบลงแล้ว ไม่ได้อลหม่านวุ่นวายเหมือนตอนที่หลงอ้าวปรากฏตัวออกมา

แต่เมืองริมทะเลที่โดยทำลายเป็นจำนวนมาก ตอนนี้ยังเละเทะ

ถึงขั้นที่มีหลายสถานที่ กลายเป็นเมืองร้างและว่างเปล่า ไม่มีเงาใครสักคน

หลินหยุนไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้ แค่กวาดตามองลวกๆ และเข้าไปในอาณาเขตน่านน้ำหนานไห่

ความเร็วของเขา เร็วเป็นอย่างมาก ถึงน่านน้ำหนานไห่จะกว้างมาก แต่เมื่อหลินหยุนค้นหาขึ้นมา โดยเฉพาะในบริเวณพื้นที่ไม่เล็ก ที่มีสัญลักษณ์บ่งบอกเอาไว้ชัดเจน

ดังนั้นไม่นานจึงพบตำแหน่งในแผนที่ ที่อยู่ในแผ่นหยก

สถานที่นี้ มีความเคลื่อนไหวของชี่ทิพย์ปะปนกันมากมายเยอะกว่าสถานที่อื่น

อีกทั้งคลื่นทะเลยังรุนแรงกว่าบริเวณน่านน้ำอื่นเยอะมาก เหมือนมีคลื่นขนาดใหญ่ แอบซ่อนอยู่ใต้น้ำ

ยืนเงียบอยู่กลางอากาศครู่หนึ่ง ที่นี่เป็นไปได้สูงว่าจะเป็นรังเก่าของหลงอ้าว

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง