จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ 1401

24 มิถุนายน 2019   @admin  

จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ บทที่ 1401

ราวกับพวกเขาปรากฏตัวจากอากาศ และหายไปในอากาศทันที

นอกจากบุตรอริยสัจสองคนที่รับตำแหน่งเจ้าสำนักแล้ว บุตรอริยสัจทุกคนก็เป็นอย่างนี้ทั้งหมด

เจ้าสำนักอริยสัจไม่พูดอะไรเลย

เขาปล่อยตัวสองเยว่และสิบเยว่ทันที จากนั้นเขาก็สะบัดมือ และพาทุกคนถอยห่างออกไปหนึ่งกิโลเมตร

หลินหยุนมองไปที่สองเยว่และสิบเยว่และพูดเบาๆ “พวกคุณสองคนเข้าไปรักษาอาการบาดเจ็บในหอว่างหยุนก่อน รอฉันจัดการปัญหาที่อยู่ตรงนี้ก่อน จากนั้นพวกเราค่อยมาคุยกัน!”

เมื่อสองเยว่และสิบเยว่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ พวกเธออดไม่ได้ที่จะมองหน้ากัน ต่างฝ่ายต่างมองเห็นความกังวลใจที่อยู่ในดวงตาของอีกฝ่ายทันที

แต่เรื่องมันก็มาถึงตอนนี้แล้ว พวกเธอก็ไม่มีทางเลือก ทำได้เพียงแค่พยักหน้า จากนั้นสิบเยว่ก็พยุงสองเยว่ และเข้าไปในหอว่างหยุน

พวกเธอสองคนเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ปิดหน้าต่างทันที

หลินหยุนไม่พูดอะไรอีก สายตาของเขามองไปที่บุตรอริยสัจและพูดเบาๆ “ตกลงแล้ว คุณปล่อยวิชาที่แข็งแกร่งที่สุดออกมาได้เลย มิฉะนั้น คุณคงไม่มีโอกาสได้ปลดปล่อยมันออกมาอีก!”

สีหน้าของบุตรอริยสัจเคร่งขรึมทันที เขาแสดงความโกรธออกมา นักบำเพ็ญเซียนที่มองดูเหตุการณ์อยู่ไกลๆ พวกเขาก็สนทนาเรื่องนี้ทันที

“หลินชางฉองคนนี้เย่อหยิ่งอวดดีมากเกินไปแล้ว!”

“ตอนนี้คนที่ยืนอยู่ด้านหน้าเขาเป็นบุตรอริยสัจนะ เขาไม่รู้เหรอว่าบุตรอริยสัจเป็นใครเหรอ?”

“คนๆนี้ไม่กลัวตายจริงๆ!”

“เขาบอกให้บุตรอริยสัจปลดปล่อยวิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่แข็งแกร่งที่สุดออกมา ไม่งั้นคงไม่มีโอกาสใช้มันออกมาอีก! ฮ่าๆๆๆ ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง แต่คนๆนี้เย่อหยิ่งอวดดีมากเกินไปจริงๆ!”

“พูดอย่างนี้ก็ไม่ได้นะ คนๆนี้มีสิทธิ์ที่จะเย่อหยิ่งอวดดีเหมือนกัน!”

“พวกคุณมีใครที่สามารถบีบบังคับสำนักเทียนหยุนได้ถึงขนาดนี้ไหม?”

“มีใครสามารถสังหารผู้อาวุโสหลายๆคนของสำนักเทียนหยุนอย่างเขาได้ไหม?”

“ความเย่อหยิ่งของเขา มันมาจากพลังอันแข็งแกร่งของเขา”

“ถึงแม้จะพูดแบบนี้ได้ แต่เรื่องเหล่านั้นที่เขาทำ คุณคิดว่าบุตรอริยสัจทำไม่ได้เหรอ?”

“เรื่องนี้มันแน่อยู่แล้ว”

“ยังไงซะ การต่อสู้ครั้งนี้คงน่าดูมากๆ!”

“ก่อนหน้านี้ การปรากฏตัวบุตรอริยสัจทุกรุ่น พวกเขาไม่เคยพ่ายแพ้เลย และพวกเขาไม่เคยเจอคู่ต่อสู้ที่สามารถสู้กับพวกเขาได้อย่างสูสีเลย!”

“อย่างน้อยครั้งนี้ คนอย่างหลินชางฉองต้องเป็นคู่ต่อสู้ที่ร้ายกาจมากๆอย่างแน่นอน!”

“บางทีอาจจะเอาชนะอีกฝ่ายก็ได้ !”

“คิดอะไรอยู่เหรอ?”

“ถึงแม้หลินชางฉองจะเหนือกว่าบุตรธยานะและบุตรกระบี่ แต่เขาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของบุตรอริยสัจอยู่แล้ว!”

ถึงแม้ทุกคนจะเห็นด้วยว่าหลินหยุนแข็งแกร่งมากๆ แต่การต่อสู้ของทั้งสองคน คนส่วนใหญ่คิดว่าบุตรอริยสัจจะต้องเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะแน่นอน

ในเวลานี้ เมื่อเห็นหลินหยุนปรากฏตัว ซิงเฟยที่ซ่อนตัวอยู่ในที่ลับก็รีบบินออกมาทันที

“น่ากลัวมากๆ ในที่สุดคุณก็ยอมออกมา!”

ซิงเฟยมาถึงข้างๆหลินหยุน สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เนื่องจากตอนที่ก้านธูปกำลังจะไหม้จนหมด ตอนนั้นเธอกังวลใจมากๆ

เพราะการที่หลินหยุนไม่ยอมปรากฏตัว ไม่ได้แปลว่าเขาเกรงกลัว

จะต้องเป็นเพราะเขาเข้าไปในหอว่างหยุนและกำลังฝึกฝนเพื่อเพิ่มพลังของตัวเองอยู่

ยังดีที่หลินหยุนออกมาในช่วงเวลาสุดท้าย

เมื่อมองเห็นซิงเฟย ชายชราของตระกูลซิงที่อยู่ข้างๆฉินเหมย พวกเขายืนอยู่บนท้องฟ้าที่อยู่ไกลออกไป หนังตาของชายชรากระตุกทันที สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที

“แย่แล้วๆ เด็กคนนี้ เธอต้องการทำอะไรกันแน่?”

“ทำไมเธอยังกล้าออกมาในเวลานี้ด้วย?”

“เธอกำลังหาเรื่องตายชัดๆ”

“แย่แล้ว ครั้งนี้แย่แล้ว! ฉันเหลือลูกสาวคนนี้เพียงคนเดียวแล้ว ฉันควรจะทำยังไงดี ตอนที่ฉันเสียชีวิตใครจะมาจัดพิธีศพให้ฉัน?”

ชายชราตระกูลซิงกังวลใจมากๆเหมือนมดที่วิ่งอยู่บนกระทะร้อน

เขาเดินกลับไปกลับมา แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้!

ดวงตาของฉินเหมยเปล่งประกายทันที เธอหายใจลึกๆและพูด “คุณยังไม่ต้องกังวลใจ ฉันรู้จักเด็กหนุ่มที่ชื่อหลินหยุนเป็นอย่างดี เขาต้องมั่นใจว่าตัวเองสามารถเอาชนะได้ ไม่งั้นเขาคงไม่แสดงท่าทางแบบนี้ออกมา!”

“คุณเห็นหรือยัง ตั้งแต่เขาออกมาจากหอว่างหยุน สีหน้าของเขาก็นิ่งสงบมากๆ ฉันคิดว่าหลินหยุนต้องสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้อย่างแน่นอน!”

ตาเฒ่าซิงได้ยินคำพูดเหล่านี้ จู่ๆเขาก็ด่าออกมาทันที “คุณจะไปรู้อะไร! ตอนนี้สถานการณ์เป็นแบบไหน คุณมองไม่ออกอีกเหรอ?”

“มียอดฝีมือแดนยาทองระดับเก้าสองคน มียอดฝีมือแดนยาทองระดับแปดมากกว่าห้าคน ถึงแม้จะมีสองคนได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ก็ยังเหลืออีกสี่คน สำหรับยอดฝีมือแดนยาทองระดับเจ็ด ยังเหลืออยู่อีกเกือบสิบคน หลินชางฉองคนนี้จะเอาชนะคนเหล่านี้ได้ยังไง?”

“พวกเธอสองคน โดนของอะไรหรือเปล่า?”

“หลินชางฉองทำของใส่พวกเธอหรือเปล่า ทำไมพวกเธอถึงเชื่อมั่นในตัวเขาขนาดนี้?”

“ในสถานการณ์ที่แย่ขนาดนี้ คุณยังเชื่ออีกเหรอว่าเขาจะมีชีวิตรอด?”

“คุณเหมือนกับแม่ของคุณที่เสียชีวิตไปแล้ว พวกเธอหัวดื้อมากๆ!”

“ทำไมตระกูลซิงของเราถึงมีคนอย่างพวกคุณด้วย!”

“พวกเธอทำให้ฉันโกรธมากๆ!”

ฉินห้าวเทียนที่อยู่ด้านหน้า เมื่อเขาได้ยินคำพูดของตาเฒ่าซิง ทำให้เขาไม่กล้าพูดอะไรออกมาเลย ราวกับว่าตัวเองไม่ได้ยินเรื่องนี้ และไม่รู้จริงๆว่าเขาคิดอะไรอยู่

ในเวลานี้ ตาเฒ่าซิงทนไม่ไหวอีกแล้ว เขาพุ่งเข้าไปและดึงซิงเฟยกลับมา แต่เขากลับโดนฉินห้าวเทียนขัดขวางเอาไว้

ฉินห้าวเทียนพูดอย่างเคร่งขรึม “ฉันรู้ว่าคุณร้อนใจ อย่างไรก็ตาม ถ้าตอนนี้คุณออกไป คุณจะกลายเป็นจุดสนใจของคนเหล่านั้นทันที อนาคตข้างหน้าคงมีแต่เรื่องเดือดร้อนอย่างแน่นอน!”

ตาเฒ่าซิงได้ยินคำพูดเหล่านี้ เขาก็โกรธทันที เขาชี้หน้าฉินห้าวเทียนและด่าออกมา “เศษสวะ คุณจะยืนดูลูกสาวของฉันตายต่อหน้าต่อตาเหรอ?”

“สมัยนั้นเศษสวะอย่างคุณทำให้เจ้าคนโตซิงต้องตาย เรื่องนี้ก็ช่างมันเถอะ ตอนนี้คุณยังให้ฉันมองดูเจ้าคนรองซิงตายต่อหน้าต่อตาอีกเหรอ?”

“ถ้าคุณยังเป็นลูกผู้ชายพอ ก็ไสหัวออกไปซะ!”

“ถ้ายังกล้าขัดขวางฉันอีก ก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจละกัน!”

ขณะพูด เขาก็ก้าวเท้าออกไปทันที และหลุดจากการขัดขวางของฉินห้าวเทียน ภายในชั่วพริบตา เขาก็มาถึงข้างๆหลินหยุนและซิงเฟยแล้ว

“เจ้าคนรองซิง ไอ้ลูกบ้า แกรู้ตัวไหมว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่?”

“รีบๆไสหัวกลับไปพร้อมกับฉันเดี๋ยวนี้!”

“มิฉะนั้น ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แกจะไม่ใช่ลูกสาวของฉันอีก!”

การปรากฏตัวของตาเฒ่าซิง ทำให้สายตาของทุกคนมองมาที่เขาทันที

แต่ตาเฒ่าซิงไม่สนใจอะไรเลย เขามองหลินหยุนกับซิงเฟยด้วยความโกรธ

ซิงเฟยอึ้งไปเลย เธอคิดไม่ถึงจริงๆว่าพ่อของตัวเองจะอยู่ตรงนี้!

เธอมองไปที่ตาเฒ่าซิงและพูด “คุณพ่อ คุณอยู่ตรงนี้ได้ยังไง?”

ขณะพูด ซิงเฟยก็หันหน้ากลับไปมองหลินหยุนและพูดเบาๆ “คนๆนี้เป็นพ่อของฉันเอง!”

ตาเฒ่าซิงหมดคำพูดทันที เขาโกรธมากๆและด่าทันที “ยังพูดจาไร้สาระอีก ฉันบอกให้แกไสหัวกลับไปกับฉันเดี๋ยวนี้เลย!”

ซิงเฟยพูด “คุณพ่อ คุณอย่ามาพูดจาไร้สาระเลย จะทำอะไรก็ไปทำเลย! ฉันไม่อยากไปกับคุณหรอก!”

ตาเฒ่าซิงหน้าเขียวทันที เขาตะโกนด่าด้วยความโกรธ “แกยังมีสมองอยู่หรือเปล่า แกรู้ไหมว่าสถานการณ์ตอนนี้เป็นยังไง?”

“เด็กหนุ่มคนนี้เล่นของอะไรใส่เธอหรือเปล่า?”

“ถึงทำให้เธอยอมเสียชีวิตไปพร้อมกับเขา?”

“ถ้าเธอเสียชีวิตอยู่ตรงนี้จริงๆ จะมีใครมาเลี้ยงดูตอนที่ฉันแก่ชราและเผ่าศพของฉันตอนที่ฉันเสียชีวิตละ?”

“เธอเป็นลูกที่อกตัญญูมากๆ!”

“เธอจะยอมไปกับฉันดีๆไหม?”

ในขณะที่พ่อลูกสองคนนี้กำลังคุยกันอยู่ สายตาของบุตรอริยสัจก็มองไปที่เจ้าสำนักอริยสัจทันที

เจ้าสำนักอริยสัจเข้าใจทันที จากนั้นเขาก็สะบัดมือ มีพลังที่มองไม่เห็นโจมตีใส่ตาเฒ่าซิงที่กำลังโกรธมากๆและยืนอยู่กลางอากาศ

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง