จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ 1399

24 มิถุนายน 2019   @admin  

จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ บทที่ 1399

“เนื่องจากหอว่างหยุนเป็นเขตหวงห้าม และตลอดหลายพันปีที่ผ่านมาก็ไม่มีใครเคยเข้าไปยังสถานที่แห่งนี้ ด้านในจะต้องมีสมบัติล้ำค่าอย่างแน่นอน”

“หลินชางฉองอยากจะเข้าไปด้านในมากๆ มันแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนแล้ว ดังนั้นฉันคิดว่าไม่ควรใช้กำลังทำลายค่ายกลเพื่อเข้าไป!”

เจ้าสำนักอริยสัจพยักหน้าทันที เขาชื่นชมและพอใจสิบสองเยว่มากๆ

“ดีมากๆ ฉันเข้าใจแล้ว คุณลงไปก่อนเถอะ!”

เมื่อสิบสองเยว่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ เธอก็โค้งคำนับทันที จากนั้นก็จากไปทันที

เจ้าสำนักอริยสัจมองไปที่สองเยว่และพูด “พูดมาเถอะ ด้านในหอว่างหยุน มีอะไรกันแน่ สำหรับสำนักหยุนเยว่แล้ว ทำไมมันถึงเป็นสถานที่สำคัญขนาดนี้?”

สองเยว่พูดอย่างเย็นชา “เมื่อสักครู่คุณก็ได้ยินแล้วไม่ใช่เหรอ? หลายพันปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีคนของสำนักหยุนเยว่เข้าไปในหอว่างหยุนเลย!”

“แน่นอนว่าพวกเราไม่รู้อยู่แล้วว่าด้านในเป็นยังไง!”

“จู่ซือผู้ก่อตั้งสำนักเป็นคนสร้างหอแห่งนี้ขึ้นมา เรื่องนี้คุณน่าจะรู้ดี!”

เจ้าสำนักอริยสัจหรี่ตาตัวเองทันที เขามองไปที่หอว่างหยุน ราวกับสายตาของเขาสามารถมองทะลุค่ายกลและมองเห็นด้านในของหอว่างหยุน

ด้านในไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆเลย

เจ้าสำนักอริยสัจนิ่งเงียบไปชั่วครู่ จากนั้นเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “หลินชางฉอง ฉันรู้ว่าคุณอยู่ด้านในและคุณก็น่ารู้ว่าตอนนี้สองเยว่และคนอื่นๆตกอยู่ในน้ำมือของฉัน!”

“ถ้าคุณไม่อยากให้พวกเธอเสียชีวิต ถ้างั้นคุณก็ออกมาเดี๋ยวนี้เลย!”

“ถ้าตอนนี้คุณยอมเดินออกมา ฉันรับปากว่าคุณจะเสียชีวิตโดยมีศพที่สมบูรณ์ และฉันจะปล่อยสองเยว่และสิบเยว่จากไป และฉันสัญญาว่าจะไม่ไปสังหารสี่เยว่และคนอื่นๆ!”

“ฉันจะให้สำนักหยุนเยว่อยู่ในโลกคุนชางต่อ!”

“คุณลองคิดดูให้ดีๆก่อน!”

“ชีวิตของคุณเพียงคนเดียว แต่สามารถช่วยชีวิตคนจำนวนมากได้ และสามารถรักษาสำนักหยุนเยว่เอาไว้ มันเป็นเรื่องที่คุ้มค่ามากๆ”

“คุณในฐานะเจ้าพระคุณของสำนักหยุนเยว่ ในวันนี้คุณจะมองดูสำนักของคุณโดนทำลายจนไม่เหลือซากจริงๆเหรอ?”

“ถ้าคุณทำแบบนี้ คุณยังมีหน้าไปเจอบรรพบุรุษของสำนักหยุนเยว่เหรอ?”

ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะไม่ยอมมองดูคนในสำนัก ผู้อาวุโสตายต่อหน้าตัวเองเฉยๆแบบนี้โดยที่ฉันไม่ทำอะไรเลย!”

“ถึงแม้คุณจะเป็นมารร้าย แต่คุณก็น่าจะมีความเห็นอกเห็นใจคนอื่นอยู่บ้าง?”

“หลินชางฉอง คุณน่าจะเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้อยู่แล้ว!”

“การที่ฉันไม่ใช้กำลังในการทำลายหอแห่งนี้ เพราะฉันไม่อยากทำลายหอที่สืบทอดมาตั้งแต่โบราณกาล!”

“ถ้าทำลายมันจริงๆ มันไม่เพียงส่งผลต่อสำนักหยุนเยว่เท่านั้น แม้แต่นักบำเพ็ญเซียนทุกคนในโลกคุนชาง มันคือความสูญเสียครั้งใหญ่!”

“คุณไม่อาจจะใช้เรื่องนี้ และซ่อนตัวอยู่ด้านในตลอดไป!”

“ฉันรู้ดี บางทีคุณอาจจะกำลังเพิ่มพลังของตัวเองอยู่ด้านใน!”

“แต่ทุกอย่างมันสายเกินไปแล้ว!”

“คุณเป็นคนที่แข็งแกร่งมากๆ และเป็นสุดยอดอัจฉริยะมากๆในโลกคุนชาง! ตั้งแต่สมัยโบราณกาลจนถึงตอนนี้ ไม่มีใครที่มีพรสวรรค์และอัจฉริยะเหมือนกับคุณเลย!”

“ถ้าให้เวลาที่เพียงพอกับคุณ คุณต้องเป็นบุคคลที่แข็งแกร่งและยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกคุนชาง!”

“แต่ฉันจะไม่ให้โอกาสแบบนี้กับคุณอีกแล้ว!”

“คุณจะเสียชีวิตตั้งแต่ยังหนุ่มเหมือนกับอัจฉริยะพวกนั้น เสียชีวิตก่อนที่ตัวเองจะแข็งแกร่งและน่ากลัวที่สุด!”

“บางทีคุณอาจจะอัจฉริยะกว่าคนเหล่านั้น แต่จุดจบของคุณจะเหมือนกับคนเหล่านั้นอย่างแน่นอน!”

“ฉันจะให้เวลาคุณอีกหนึ่งก้านธูป!”

“ถ้าคุณยังหลบซ่อนตัวอยู่ด้านใน ฉันจะใช้กำลังในการทำลายค่ายกลและหอแห่งนี้ ฉันพูดแล้วต้องทำได้!”

เมื่อพูดจบ เจ้าสำนักอริยสัจสะบัดมือทันที มีกระถางธูปบินออกไปทันทีและวางอยู่บนบันไดหินที่อยู่ด้านหน้าของหอว่างหยุน!

เขาดีดนิ้วหนึ่งครั้ง มีธูปที่ติดไฟแล้วก็ปักลงบนกระถางธูปทันที ธูปก็เริ่มไหม้อย่างช้าๆ

ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ไม่กล้าพูดอะไรเลย สายตาของพวกเขามองไปที่หอว่างหยุนทันที

ไม่ว่านักบำเพ็ญเซียนที่มาดูเหตุการณ์ หรือนักบำเพ็ญเซียนที่มีความแค้นกับหลินหยุนก่อนหน้านี้ ตอนนี้สิ่งที่พวกเขาหวังมากที่สุดก็คือหลินหยุนยอมเดินออกมาจากหอว่างหยุนด้วยตัวเอง

เพราะเวลาหลายพันปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีคนของสำนักหยุนเยว่เข้าไปในหอว่างหยุนเลย ด้านในต้องมีสมบัติล้ำค่าที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

สำนักหยุนเยว่โดนทำลายสำนักในวันนี้ มันเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว

อย่างไรก็ตาม มีสิ่งหนึ่งที่ห้ามลืม สำนักหยุนเยว่เคยเป็นสำนักอันดับหนึ่งและแข็งแกร่งที่สุดในโลกคุนชางมานานมากๆ การที่พวกเธอไม่สามารถรักษาตำแหน่งสำนักอันดับหนึ่งเอาไว้นั้น เป็นเพราะนักบำเพ็ญเซียนของสำนักหยุนเยว่ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายและไม่พัฒนาตัวเองให้แข็งแกร่งมากขึ้น ทำให้สำนักหยุนเยว่ต้องมีจุดจบอย่างทุกวันนี้!

การต่อสู้ครั้งใหญ่เมื่อสักครู่ มันก็แสดงให้เห็นถึงพลังที่แท้จริงของสำนักหยุนเยว่แล้ว!

ทุกคนก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าสำนักที่สืบทอดมานานมากๆอย่างสำนักหยุนเยว่ ด้านในจะมีสมบัติล้ำค่าอะไรกันแน่?

ถึงแม้จะไม่สามารถครอบครองสมบัติล้ำค่าเหล่านั้น แค่ได้ดูก็ถือว่าเป็นบุญตาแล้ว!

แน่นอนว่ายังมีอีกเรื่องหนึ่ง

พวกเขาส่วนใหญ่อยากจะมองเห็นมารร้ายอย่างหลินชางฉองที่ทำให้โลกคุนชางเกิดความวุ่นวายกับตาตัวเอง พวกเขาอยากรู้ว่าหลินชางฉองเป็นคนยังไงและแข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่!

พวกเขาอยากจะรู้เหมือนกันว่าหลินชางฉองเป็นคนที่ร้ายกาจเหนือมนุษย์หรือเปล่า! พวกเขาให้ความสนใจกับหลินหยุนมากๆ

ก้านธูปค่อยๆไหม้ไปเรื่อยๆ เวลาหนึ่งก้านธูปไม่ได้นานเลย แต่การรอค่อยนั้น เวลามันผ่านไปช้ามากๆ

ในเวลานี้ ด้านในหอว่างหยุน หลินหยุนกำลังสร้างรากฐานแดนยาทองระดับเจ็ดแล้ว

ในเวลานี้ พลังชี่ที่อยู่ด้านในหอว่างหยุนเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง ถ้าไม่มีค่ายกลค่อยปกปิด คนที่อยู่ด้านนอกคงสัมผัสพลังชี่ได้นานแล้ว

เนื่องจากมีค่ายกลค่อยปกปิด ทำให้คนที่อยู่ด้านนอกมองเห็นเพียงแค่ความสงบ

ส่วนหลินหยุนที่อยู่ในหอว่างหยุน รู้เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นด้านนอกของหอว่างหยุน

ในเวลานี้ ด้านในหลิงไถของหลินหยุน เจียซินลืมไปเลยว่าด้านนอกยังมียอดฝีมือจำนวนมาก เพราะเธอตกตะลึงมากๆกับพลังอันน่ากลัวของหลินหยุนที่เพิ่มมากขึ้น

นี่คือพลังที่แท้จริงของยอดฝีมือแดนยาทองระดับเจ็ด!

พลังอันนี้ มันเหนือกว่ายอดฝีมือแดนยาทองระดับเก้าที่สร้างยาทองระดับฟ้าแล้ว

ไม่เพียงแค่ด้านพลังเท่านั้น แม้แต่ระดับของยาทอง มันก็ต่างกันร้าวฟ้ากับเหว!

ในเวลานี้ หลินหยุนอ้าปากและดูดพลังทันที ทำให้พลังทิพย์มหาศาลที่กระจายอยู่บริเวณรอบๆหอว่างหยุนพุ่งเข้าไปในร่างกายของหลินหยุนอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อพลังทิพย์เข้าไปในร่างกายของหลินหยุน พลังทิพย์ก็โดนบีบอัดเข้ากัน ยาทองก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและดูดซับพลังทิพย์ทั้งหมด ทำให้ยาทองค่อยๆใหญ่ขึ้น

มีลายทองเส้นหนึ่งค่อยๆปรากฏบนยาทอง

ตอนที่เริ่มปรากฏนั้น ลายทองนั้นเล็กมากๆและมองเห็นได้ยากมากๆ แต่เมื่อยาทองดูดซับพลังอย่างต่อเนื่อง ทำให้ลายทองค่อยๆปรากฏอย่างเด่นชัด และยิ่งอยู่ก็ยิ่งยาวขึ้น

สุดท้ายแล้วลายทองก็ล้อมรอบยาทองเอาไว้ และกลายเป็นลายทองเส้นที่เจ็ดบนยาทองทันที

เมื่อลายทองขยายออกไป ราวกับมันฝังลึกอยู่บนยาทอง เมื่อลายทองทั้งสองด้านมาบรรจบกัน ทำให้พลังที่น่ากลัวมากๆจนสะเทือนฟ้าสะเทือนดินปะทุออกมาทันที

ราวกับว่ากฎเกณฑ์แห่งฟ้าดินได้เกิดการเปลี่ยนแปลงไปแล้ว แต่การเปลี่ยนแปลงของกฎเกณฑ์แบบนี้ไม่มีใครสามารถมองเห็นและสัมผัสได้

มีเพียงแค่หลินหยุนกับเจียซินที่สัมผัสได้!

เนื่องจากเจียซินเป็นกษัตริย์เซียน และชนเผ่าของเธอก็ใกล้ชิดกับสวรรค์มากๆ

ถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่น ไม่มีทางสัมผัสได้อย่างแน่นอน

และในเวลานี้ จู่ๆหลินหยุนก็ลืมตาขึ้นมาทันที

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง