จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ 1397

24 มิถุนายน 2019   @admin  

จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ บทที่ 1397

แต่ไม้บรรทัดเหล็กไม่ได้กระแทกลงมา เพราะเจ้าสำนักอริยสัจรีบเก็บไม้บรรทัดเหล็กกลับไปทันที ส่วนมืออีกข้างหนึ่งก็จับสองเยว่เอาไว้ทันที

เมื่อสองเยว่ถูกจับได้ เธอตั้งใจจะเผาผลาญเลือดสารจิงอีกครั้ง และใช้โอกาสนี้โจมตีเป็นครั้งสุดท้าย

แต่มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น สามเยว่กับห้าเยว่ที่เหลือพลังชีวิตอันน้อยนิดและอยู่ในอ้อมกอดของสิบเยว่กับสิบสองเยว่ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส พวกเธอตะโกนออกมาทันที

“พี่สอง!”

สองเยว่มองหน้าพวกเธอและอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เธอกลับพูดไม่ออก ทำได้แค่มองพวกเธอด้วยความโศกเศร้า

เพราะเธอจนปัญญาแล้ว

ในเวลานี้

สองเยว่ สามเยว่ ห้าเยว่ สิบเยว่และสิบสองเยว่ของสำนักหยุนเยว่ พวกเธอไม่มีพลังที่จะต่อสู้อีกแล้ว

สามเยว่กับห้าเยว่ พวกเธอสองคนได้เสียชีวิตแล้ว

สองเยว่โดนจับตัวเอาไว้!

สิบเยว่กับสิบสองเยว่ พวกเธอได้รับบาดเจ็บสาหัส

เจ้าสำนักอริยสัจมองหน้าสองเยว่และพูดอย่างเย็นชา “บอกให้หลินชางฉองออกมาได้แล้ว! ถ้าเขายอมออกมา ฉันจะไว้ชีวิตพวกคุณสามคน!”

“ใช้ชีวิตของเขาเพียงคนเดียว แลกกับชีวิตของพวกคุณสามคน มันคุ้มค่ามากๆ!”

สองเยว่ยิ้มอย่างขมขื่น พลังที่มองไม่เห็นและจับตัวเธอเอาไว้ได้คลายออกเล็กน้อย หลังจากนั้นสองเยว่ก็ไออย่างรุนแรงไปสักพักและเธอก็พูด “คุณคิดว่าฉันจะทำแบบนั้นเหรอ?”

“คุณคิดว่าฆ่าพวกเราไม่กี่คน คุณก็สามารถฆ่าล้างสำนักหยุนเยว่ของพวกเราได้เหรอ?”

“คุณไม่ได้สังเกตเหรอ ตั้งแต่ต้นจนจบ ทำไมสี่เยว่และคนอื่นๆถึงไม่เคยปรากฏตัวละ?”

“ถ้าพูดว่าโลกคุนชางใหญ่มากๆมันก็เป็นเรื่องจริง แต่ถ้าจะพูดว่ามันเล็กมากๆก็ได้เหมือนกัน แต่ถ้าจะซ่อนคนเพียงไม่กี่คนเอาไว้ มันก็เป็นเรื่องที่ง่ายมากๆ!”

“ถ้าพวกเธอยังมีชีวิตอยู่ สำนักอริยสัจของพวกคุณก็อย่าหวังว่าจะเป็นเจ้าแห่งโลกคุนชางเลย!”

“ต้องมีสักวันหนึ่ง พวกเธอจะฆ่าล้างสำนักอริยสัจของพวกคุณอย่างแน่นอน!”

“สำนักหยุนเยว่ของเราสืบทอดมาหลายพันปี พวกเราไม่ชอบแก่งแย่งชิงดีกับใคร และไม่อยากเป็นเจ้าแห่งโลกคุนชาง ถ้าพวกเราไม่คิดแบบนี้ พวกเราก็คงไม่ตกต่ำเหมือนทุกวันนี้หรอก”

“แต่หลังจากนี้ สำนักของเราที่มีสี่เยว่เป็นผู้นำ มันจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่!”

“คุณน่าจะรู้จักนิสัยของสี่เยว่ดี!”

“ถึงแม้ฉันจะมองไม่เห็นวันนั้นแล้วก็ตาม!”

“แต่ฉันสามารถยืนยันได้เลย สำนักอริยสัจของคุณจะต้องถูกฆ่าล้างสำนักและวันนั้นก็คงมาถึงอย่างรวดเร็ว!”

เมื่อเจ้าสำนักอริยสัจได้ยินคำพูดเหล่านี้ สีหน้าของเขาไม่ได้มีความกังวลเลย แต่เขากลับหัวเราะด้วยความเย็นชา และพูดกับสองเยว่ด้วยความดูถูก “คุณคิดว่าแผนการเล็กๆแบบนี้ ฉันจะมองไม่ออกเหรอ?”

“คุณคิดว่าแผนการของคุณ ฉันไม่รู้เรื่องเลยเหรอ?”

“สหายสองเยว่ ถ้าคุณคิดแบบนี้ คุณหลงตัวเองไปหรือเปล่า เรื่องนี้มันตลกมากๆ”

“ก่อนที่ฉันจะมาถึงที่นี่ คุณให้สี่เยว่พาหกเยว่กับเจ็ดเยว่และคนอื่นๆเอาสมบัติล้ำค่าสามชิ้นของสำนักหยุนเยว่ออกจากสำนักใช่ไหม!”

“เพราะคุณต้องการให้สำนักหยุนเยว่เหลือผู้สืบทอดไว้บ้าง เพราะหวังว่าสักวันหนึ่งสำนักหยุนเยว่จะกลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง คุณคิดแบบนี้ใช่ไหม?”

“ฮ่าๆๆๆๆ……”

เมื่อได้ยินคำพูดของเจ้าสำนักอริยสัจ หนังตาของสองเยว่ก็กระตุกทันที ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความตกตะลึงและมองหน้าอีกฝ่ายด้วยความเหลือเชื่อ

“คุณ……คุณรู้ได้ยังไง?”

ถ้าอีกฝ่ายเดาออกบางส่วน มันก็ไม่ใช่เรื่องยาก

แต่สิ่งที่ทำให้เธอเหลือเชื่อมากๆก็คือ เจ้าสำนักอริยสัจรู้เรื่องทั้งหมด!

ราวกับเขาเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยตาตัวเอง มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง?

เจ้าสำนักอริยสัจหัวเราะอย่างเย็นชา ตอนนี้เขาไม่ได้มีความสง่างามเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

ตอนนี้เขาเผยรังสีฆ่าฟันออกมา

เขามองไปที่สองเยว่และพูดอย่างเย็นชา “ทำไมเหรอ สหายสองเยว่รู้สึกแปลกใจเหรอ? เรื่องนี้มันไม่น่าแปลกใจเลย ในเมื่อฉันคิดจะลงมือกับสำนักหยุนเยว่แล้ว ฉันก็ต้องเตรียมพร้อมไว้แล้ว!”

“มีอีกเรื่องหนึ่ง เพื่อวันนี้ฉันเตรียมตัวมานานมากๆแล้ว!”

“อันที่จริงหลายปีก่อน พูดกันตามตรง ก่อนที่สำนักฉิวซานกับสำนักจวู้หลิงจะแยกสำนักออกจากกัน ฉันก็ได้วางหมากตัวนี้ไว้แล้ว!”

ขณะพูด สายตาของเขาก็หันไปมองสิบสองเยว่ที่กำลังกอดศพของสามเยว่อยู่

ใช่ไหม สิบสองเยว่

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของเจ้าสำนักอริยสัจ สายตาของสิบสองเยว่ไม่มีความโศกเศร้าเลย สายตาของเขาเย็นชาและหนักแน่นมากๆ

เธอวางศพของสามเยว่ลง จากนั้นก็ค่อยๆลุกขึ้นมา หลังจากนั้น เธอก็โค้งคำนับเจ้าสำนักอริยสัจด้วยความเคารพ

เรื่องที่เกิดขึ้น ไม่ต้องพูดก็รู้แล้ว

สายตาของสองเยว่มองไปที่สิบสองเยว่ทันที สายตาของเธอเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

เธอไม่กล้าเชื่อเลย

ในกลุ่มของพวกเธอจะมีใส่ศึกอยู่ด้วย

เธอเป็นใส่ศึกจากสำนักอริยสัจ

เมื่อคิดถึงการปรากฏตัวของสิบสองเยว่ในสำนักหยุนเยว่ การเติบโตของเธอ จนเธอสามารถกลายเป็นหนึ่งในนางเยว่ แต่สองเยว่ก็ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเหมือนกัน!

อย่างไรก็ตาม ความจริงก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าแล้ว เธอไม่เชื่อก็ไม่ได้!

สองเยว่หายใจลึกๆและพูดเบาๆ “เป็นแผนการที่ยอดเยี่ยมมากๆ ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันไม่กล้าดูถูกคุณเลย ยิ่งไม่กล้าดูถูกความทะเยอทะยานของสำนักอริยสัจ จนถึงวันนี้ฉันต้องยอมรับจริงๆ ฉันประเมินคุณต่ำไปจริงๆ! คุณเป็นคนที่สุขุมและน่ากลัวมากๆ!”

“สมัยนั้น เสิ่นฉงทำเรื่องผิดพลาดขนาดนั้น”

“คุณยังเลือกที่จะให้อภัยเธอ ”

“ฉันคิดว่าคนที่ทุ่มเทให้ความรักมากๆแบบคุณ ตอนที่คุณเป็นเจ้าสำนักอริยสัจ คุณคงไม่คิดจะเปลี่ยนแปลงโลกคุนชางอย่างแน่นอน”

“เมื่อดูจากตอนนี้ ฉันไร้เดียงสามากเกินไปจริงๆ!”

“เมื่อกลับไปคิดแล้ว สมัยนั้นตอนที่คุณสามารถยอมรับเรื่องนั้นได้ เพราะคุณต้องการหลอกทุกคนมากกว่า?”

“ถ้าฉันเดาไม่ผิดละก็ ผู้ชายที่มีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเสิ่นฉงในสมัยนั้น เขาคงจะตายด้วยน้ำมือคุณไปนานแล้ว?”

ไม่แน่ใจว่าคำพูดของสองเยว่ไปกระตุ้นความรู้สึกของเขา หรือเรื่องที่เกิดขึ้นในสมัยนั้นเหมือนหนามแหลมๆที่ทิ้งอยู่ในจิตใจของเขา ตอนนี้สีหน้าของเจ้าสำนักอริยสัจดูน่ากลัวและโหดเหี้ยมมากๆ

เขาหัวเราะอย่างโหดเหี้ยมและพูด “คุณพูดถูกแล้ว ผู้ชายคนนั้นตายด้วยน้ำมือของฉันไปนานแล้ว แต่มีอยู่เรื่องหนึ่ง คุณไม่รู้และคิดไม่ถึงอย่างแน่นอน!”

สายตาของสองเยว่กระตุกทันทีและพูด “เรื่องอะไร?”

เจ้าสำนักอริยสัจพูด “เพราะผู้ชายคนนั้น ฉันเป็นคนส่งไปเอง ฮ่าๆๆๆ คุณคิดไม่ถึงใช่ไหม? ไม่งั้น คุณคิดว่าฉันจะนั่งอยู่บนเก้าอี้เจ้าสำนักอริยสัจได้ยังไง?”

“นี่คือเรื่องสุดท้ายที่อาจารย์ทดสอบฉัน!”

“เขารู้ว่าฉันไม่สามารถตัดใจจากเสิ่นฉงได้!”

“เสิ่นฉงจะกลายเป็นจุดอ่อนของฉันไปตลอดชีวิต!”

“ดังนั้นในสายตาของเขา ถ้าฉันสามารถทอดทิ้งเสิ่นฉงได้ ฉันจะกลายเป็นเจ้าสำนักที่เห็นแต่ผลประโยชน์ของสำนักอริยสัจเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด!”

“อย่างไรก็ตาม……”

“ฉันทำไม่ได้จริงๆ ดังนั้นผู้ชายที่มีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเสิ่นฉง ทำให้เสิ่นฉงตั้งท้อง ไม่ใช่ผู้ชายคนนั้น แต่เป็นตัวฉันต่างหาก!”

“ปิงซิงกับยู่เจี๋ยก็ไม่ได้เป็นลูกสาวของผู้ชายคนนั้น!”

“แต่พวกเธอเป็นลูกสาวของฉันต่างหาก!”

“แต่ปิงซิงกลับเสียชีวิตด้วยน้ำมือของหลินชางฉอง!”

“คุณคิดว่าคนเป็นพ่ออย่างฉันจะยอมปล่อยหลินชางฉองไปง่ายๆเหรอ?”

“ตอนนี้คุณรู้แล้วใช่ไหมว่าทำไมฉันอยากจะฆ่าหลินชางฉองมากๆ?”

“มีอยู่เรื่องหนึ่งที่คุณคิดผิดจริงๆ!”

“การฆ่าล้างสำนักหยุนเยว่ในวันนี้ ไม่ได้เป็นจุดประสงค์หลักของฉัน!”

“จุดประสงค์หลักของฉันคือสังหารหลินชางฉองต่างหาก!”

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง