จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ 1231

8 พฤษภาคม 2019   @admin  

จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ บทที่ 1231

“ขอเชิญพี่ใหญ่ออกหน้าแทนฉันด้วย เพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีของสำนักและของพวกเราตระกูลเจียงกลับคืนมา! ”

“ไอ้คนนั้น ลงมือทำร้ายพวกเราที่หน้าประตูของตระกูลเลย! ”

“อีกทั้งฉันคาดเดาว่า มีความเป็นไปได้สูงที่ทางสำนักคงจะไม่ลงมือจัดการไอ้หนุ่มนั่นอย่างจริงจังแน่นอน! ”

“ดังนั้นฉันจึงได้มาขอร้องให้พี่ชายช่วยลงมือด้วย! ”

เจียงยี่มีสีหน้าท่าทางที่ไร้อารมณ์ไร้ความรู้สึก มองไม่ออกว่ากำลังโมโหหรือว่าไม่ได้ใส่ใจ

ครุ่นคิดชั่วครู่ ก็มองไปที่เจียงเผิงแล้วพูดขึ้นว่า “ฉันรู้แล้ว นายกลับไปก่อนเถอะ! ”

ได้ยินเจียงยี่พูดแบบนี้แล้ว เจียงเผิงก็พูดขึ้นอย่างร้อนรนว่า “พี่ชาย หรือว่าพี่จะมองตาปริบ ๆ ปล่อยให้สำนักเทียนหยุนของเราเสียหน้าเสียศักดิ์ศรี และตระกูลเจียงของเราก็อับอายขายหน้าอย่างนี้ไปโดยไม่รู้สึกอะไรเลยอย่างนั้นใช่ไหม? ”

เจียงเผิงโมโหขึ้นจริง ๆ โดยที่โกรธเคืองพี่ชายคนนี้ของตนเองอย่างมากแล้ว

ก่อนหน้านี้พี่ชาย ไม่ใช่แบบนี้อย่างเด็ดขาด!

เขาเหมือนแทบจะไม่รู้จักพี่ชายแท้ ๆ ที่อยู่เบื้องหน้าผู้นี้แล้ว

เจียงยี่แววตาเคร่งขรึมโดยพลัน สีหน้าหม่นหมองลง มองไปที่เจียงเผิงแล้วพูดขึ้นว่า “ก็นายเองที่ไม่ได้เรื่องกระจอกจนเกินไป! หากว่านายมีความสามารถที่จะลงมือสังหารเขาเองได้ แล้วจะต้องมาขอร้องฉันอีกไหมล่ะ? ”

เจียงเผิงกัดฟันเสียงดังกรอด ๆ ตวาดใส่อย่างโมโหว่า “ฉันจะใช่คู่ต่อสู้ของไอ้คนนั้นได้ยังไงกัน? แม้แต่เฉินหย่งก็ยังพ่ายแพ้ต่อการถูกโจมตีเพียงครั้งเดียวเลย แล้วฉันจะไปทำอะไรได้ล่ะ? ”

“ฉันว่าพี่ชายเองนั้นก็ไม่รู้ถูกใครข่มขู่จนหวาดกลัวไปหมดแล้วล่ะสิ! ”

“ดังนั้นที่กลับมาในครั้งนี้ถึงได้สงบเสงี่ยมเจียมตัวขนาดนี้! ”

“ในเมื่อพี่ไม่กล้า ก็ไม่เป็นไร ถือว่าฉันมาขอร้องคนผิดไป! ”

“ฮึ! พี่ชายที่แสนดีของฉัน ท่านเก็บตัวบำเพ็ญฝึกฝนของท่านต่อไปเถอะ! ”

“น้องชายที่ไม่ได้เรื่องได้ราวของท่านขอตัวไปก่อนแล้ว! ”

เจียงเผิงโกรธจนหน้าเขียว ส่งเสียงฮึอย่างดุดัน แล้วก็หันหลังเดินจากไป

แต่ในขณะนั้นเอง พลังที่น่าสะพรึงกลัวก็ปะทุขึ้นมาจากด้านหลังโดยพลัน

ทันใดนั้น พลังที่มองไม่เห็นก็ได้จับกุมตัวของเขาไว้อย่างแน่นหนา จากนั้นก็โยนร่างไปกระแทกเข้ากับฝาผนังของวิมานอย่างรุนแรง!

“ตุบ—-”

เจียงเผิงพลันร้องโอดครวญขึ้น ร่างกายร่วงตกลงไปบนพื้น และกระอักเลือดออกมา

เจียงยี่มองไปที่เขา ด้วยสายตาที่ไร้ความสงสาร พร้อมกับพูดเสียงแข็งขึ้นว่า “ไอ้คนไม่ได้เรื่องได้ราว! นอกจากจะทำให้อับอายขายหน้าแล้ว นายยังจะมีประโยชน์อะไรอีก? ขนาดนายอยู่ในขั้นแดนฝึกพลังระยะหลัง แม้แต่ลมหายใจของฉันก็ยังต้านทานเอาไว้ไม่ได้! ”

“จำไว้นะ! ฉันคือพี่ชายของนาย และก็เป็นศิษย์พี่ของนายด้วย! ”

“ถ้าหากนายยังกล้ากำเริบเสิบสานอีก ฉันคงไม่ถึงกับฆ่านายทิ้ง! แต่จะทำลายพลังในตัวของนายลงทั้งหมด! ”

เมื่อพูดจบ ลมหายใจอันน่าสะพรึงกลัวก็ได้แผ่กระจายไปทั่ว

ทันใดนั้นก็ทำให้เจียงเผิงที่ได้รับบาดเจ็บอยู่นั้นสั่นสะท้านขึ้นมาทันที

ดวงตาของเจียงเผิงเผยให้เห็นถึงความหวาดกลัว จึงได้รีบคุกเข่าลงต่อหน้าของเจียงยี่ “ขอโทษด้วย พี่ใหญ่ ฉันสำนึกผิดแล้ว แต่เรื่องนี้พี่ชายจะทำเป็นไม่สนใจไม่ได้เด็ดขาด! ”

เจียงยี่ส่งเสียงฮึอย่างเย็นชา จากนั้นก็พลิกฝ่ามือ ยันต์สื่อสารก็ปรากฏขึ้นมา

ไม่นานนัก เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่หน้าปากวิมาน แล้วก้าวเดินเข้ามาด้านใน

ผู้ที่เข้ามาในคือชายหนุ่มในชุดคลุมยาวสีฟ้าคนหนึ่ง หน้าตาหล่อเหลา ท่าทางสง่างาม แต่แววตาเฉียบคมดุจดั่งกระบี่ ทำให้คนรู้สึกเกรงขามหวาดหวั่นไม่กล้าที่จะเข้าใกล้

มองเห็นชายหนุ่มผู้นั้น เจียงเผิงก็รีบลุกขึ้นน้อมตัวแสดงความเคารพและพูดขึ้นว่า “คารวะศิษย์พี่เซี่ยวยู่! ”

จางเซี่ยวยู่พยักหน้าเล็กน้อย ในมือถือจี้เหรียญหยกสามสี และพูดขึ้นว่า “เสี่ยวเผิงก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ! ”

ขณะที่พูด ก็มองไปที่เจียงยี่ แล้วก็น้อมตัวแสดงความเคารพและพูดขึ้นว่า “ศิษย์พี่ยินดีด้วย พลังบำเพ็ญได้ก้าวหน้าขึ้นอีกขั้นหนึ่งแล้ว! ช่างน่ายินดีจริง ๆ! ”

เจียงยี่ลุกยืนขึ้น ส่ายมือไปมาและพูดว่า “ศิษย์น้องก็เช่นเดียวกันไม่ต้องพูดชมอะไรแบบนี้หรอก”

ขณะที่พูดก็มองไปที่เจียงเผิงอย่างเย็นชาและพูดขึ้นว่า “ไอ้คนไม่ได้เรื่อง บอกเล่าเรื่องไม่ได้ความของนายให้กับศิษย์พี่เซี่ยวยู่รับทราบสิ! ”

เจียงเผิงแววตาเป็นประกายขึ้นทันที แล้วก็รีบนำเรื่องราวที่เล่าเมื่อสักครู่เล่าขึ้นอีกหนึ่งรอบ

เจียงยี่พูดว่า “เซี่ยวยู่ ฉันกำลังที่จะทะลุขั้นแดน เรื่องนี้รบกวนนายไปดำเนินการแทนศิษย์พี่หน่อยแล้วกัน! ”

จางเซี่ยวยู่ยิ้มเล็กน้อย พยักหน้าและพูดว่า “ยอดฝีมือแดนยาทองอายุยี่สิบต้น ๆ และยังจะอยู่ในระดับสองอีก ไม่ว่าที่ไหนก็ถือว่าเยี่ยมยอดน่าอัศจรรย์แล้ว! ”

“ฉันเองก็อยากที่จะดูเหมือนกันว่า ตกลงคือสำนักอะไรกันแน่ ที่แอบซุ่มเงียบปลูกฝังพัฒนาลูกศิษย์ที่อัจฉริยะแบบนี้ได้! ”

“ศิษย์พี่วางใจได้ เรื่องนี้มอบให้เป็นหน้าที่ของฉันเอง! ”

เจียงยี่พยักหน้า และพูดว่า “ตกลง มีเซี่ยวยู่ออกโรง คงจะไม่เกิดการความผิดพลาดอะไรแน่นอน! แต่ว่า ถึงอย่างไรก็ไม่ต้องให้ฝ่ายตรงข้ามแสดงสถานะของตนที่ชัดเจนออกมาจะเป็นการดีที่สุด ไม่อย่างนั้น จะเป็นการชักนำอิทธิพลอำนาจเบื้องหลังออกมา ซึ่งอาจจะก่อเกิดผลลัพธ์ที่ไม่ดีได้”

จางเซี่ยวยู่พูดว่า “ศิษย์พี่วางใจได้ ฉันรู้ว่าควรทำอย่างไร”

เมื่อพูดจบก็บอกลาเจียงยี่ แล้วก็เดินออกไปจากวิมานพร้อมกับเจียงเผิง

เมื่อมาถึงด้านนอก จางเซี่ยวยู่ก็พูดขึ้นว่า “เสี่ยวเผิง นายกลับไปก่อน ศิษย์พี่ยังมีบางเรื่องที่ต้องไปจัดการ ถ้าหากนายต้องการจะชมเรื่องสนุกตื่นเต้นด้วยล่ะก็ ให้ไปรออยู่ที่โรงเตี๊ยมเยว่หลายก่อน”

เจียงเผิงรีบพูดขึ้นอย่างเคารพว่า “รับทราบศิษย์พี่ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”

บอกลากับจางเซี่ยวยู่แล้ว เจียงเผิงก็เดินจากไปอย่างรวดเร็ว และได้ใช้ยันต์สื่อสารติดต่อไปหาติงหลิง อู่เหลียน รวมถึงหลิ่วหยางกี่คนนี้

ผ่านไปชั่วครู่ กี่คนนั้นก็ทยอยกันมาถึงที่ด้านล่างของภูเขา

เห็นกี่คนนั้นมาถึง เจียงเผิงก็ยิ้มแย้มและพูดขึ้นว่า “พวกศิษย์น้องทั้งหลาย ไปกันเถอะ ศิษย์พี่จะพาพวกเธอไปชมเรื่องสนุกตื่นเต้นกัน”

ติงหลิงพลันถามขึ้นว่า “ศิษย์พี่เจียง เรื่องสนุกตื่นเต้นอะไรกันล่ะ? ”

เจียงเผิงยิ้มอย่างลึกลับและพูดขึ้นว่า “เมื่อไปถึงก็จะรู้เอง! ”

ขณะที่พูด ก็ได้พากี่คนนั้นออกจากภูเขา มุ่งหน้าไปยังเมืองเทียนหยุน

เมื่อมาถึงที่ด้านนอกเมืองเทียนหยุน

พวกเขาเหล่านี้ไม่ได้เข้าไปในเมือง แต่มุ่งหน้าไปยังทางใต้ของเมืองแทน

เห็นว่าเจียงเผิงกำลังจะมุ่งหน้าไปทางทิศใต้ กี่คนนั้นต่างก็ตกใจขึ้นกันทั้งหมด

หลิ่วหยางพลันพูดขึ้นอย่างตื่นเต้นว่า “ศิษย์พี่เจียง หรือว่าจะไปลงมือจัดการกับหลินหยุนผู้นั้น? ”

เจียงเผิงส่ายศีรษะเล็กน้อย และพูดขึ้นอย่างยิ้ม ๆ ว่า “ไม่รู้ ฉันก็แค่ได้ยินว่าจะมีเรื่องสนุกตื่นเต้นเกิดขึ้นที่นี่ ดังนั้นจึงพาพวกเธอมาชมเรื่องสนุกตื่นเต้นกัน ส่วนเรื่องอื่นนั้น ฉันเองก็ไม่รู้อะไรแล้ว”

ดวงตาที่สวยงามของติงหลิงเคลื่อนไหวไปมา แล้วก็แกล้งทำเป็นพูดขึ้นอย่างโมโหว่า “ศิษย์พี่เจียง ถึงเวลานี้แล้ว ยังจะมาทำเป็นลึกลับอะไรอยู่อีก! ฉันว่าศิษย์พี่เจียงกำลังระมัดระวังในตัวฉันอยู่ล่ะสิ? ศิษย์พี่เจียงกังวลว่าฉันจะแอบนำเรื่องไปบอกกล่าวคนอื่นใช่หรือไม่? ”

เจียงเผิงยิ้มเยาะอยู่ในใจ และแอบพูดในใจว่าเธอยังไม่รู้อีกเหรอ?

แต่ว่าตอนนี้ จะไปบอกกล่าวกับใครนั้นมันก็ไม่สำคัญแล้ว

ศิษย์พี่เซี่ยวยู่เป็นผู้ลงมือ ไม่ว่าอย่างไรหลินหยุนผู้นั้นก็ต้องพบกับความตายสถานเดียวอยู่แล้ว

จางเซี่ยวยู่มีพลังบำเพ็ญยาทองระดับสาม และยังเป็นยาทองระดับดำด้วย

ต่อให้เจียงยี่พี่ชายของตนเอง เมื่อตอนที่เผชิญหน้ากับศิษย์พี่เซี่ยวยู่นั้น ก็ยังจะต้องใช้พลังทุกกระบวนท่า โดยที่ไม่ออมแรงแม้แต่น้อย จึงจะสามารถเอาชนะได้

ส่วนหลินหยุนนั้น แม้ว่าจะเป็นยาทองระดับดำเช่นกัน แต่ก็ยังคงไม่ใช่คู่ต่อกรของศิษย์พี่เซี่ยวยู่อยู่ดี

ระหว่างยาทองระดับสองกับยาทองระดับสามนั้น มันช่างแตกต่างห่างไกลกันอย่างลิบลับ

โดยที่ตนเองรอชมละครก็พอแล้ว

เขาจะต้องเห็นประจักษ์กับตาของตนเองว่า หลินหยุนนั้นถูกสังหารลงไปอย่างไร

ถึงขนาดที่ว่าหากเป็นไปได้ เขาจะบอกให้ศิษย์พี่เซี่ยวยู่เก็บการโจมตีครั้งสุดท้ายไว้ให้กับเขา

เพื่อตนเองจะได้ลงมือสังหารไอ้หนุ่มที่ชั่วช้านั้นด้วยมือของเขาเอง

ใช่แล้ว ยังจะมีผู้หญิงที่ชื่อซิงเฟยคนนั้นอีก ก็จะต้องเป็นของเขาอย่างแน่นอน!

คิดถึงซิงเฟยแล้ว เจียงเผิงก็หรี่ตาสองข้างแคบลง

จากนั้น ด้านบนร่างกายก็สั่นเทา ด้านล่างร่างกายก็สั่นไหว แล้วก็กลืนน้ำลายลงคอ

แม้ว่าภายในสำนักเทียนหยุน จะมีลูกศิษย์ผู้หญิงที่งดงามอยู่ไม่น้อย แต่เมื่อเปรียบเทียบกับซิงเฟยแล้วก็ยังงดงามสู้เธอไม่ได้

อีกทั้งซิงเฟยนั้นยังมีลักษณะนิสัยที่กร้าวแกร่ง ห้าวหาญ ตรงไปตรงมา ยิ่งทำให้เขาเกิดความสนใจมากขึ้นไปอีก

ไม่เหมือนกับภายในสำนัก ที่บางทีเขารู้สึกชอบพอ แต่ไม่กล้าจะลงมือ ส่วนที่กล้าลงมือนั้น ก็รู้สึกว่าน่าเบื่อหน่าย

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง