จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ 1192

25 เมษายน 2019   @admin  

จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ บทที่ 1192

ฉู่เทียนส่งฉินชิงถงออกไปด้วยความอาลัยอาวรณ์

เมื่อเห็นรถม้าจากไปแล้ว ฉู่เทียนถอนหายใจทันที

ลูกน้องที่อยู่ด้านหลังคนหนึ่งพูดด้วยเสียงหัวเราะ “คุณชายเทียน คุณอาลัยอาวรณ์เธอเหรอครับ?”

ฉู่เทียนพูดด้วยรอยยิ้ม “บนโลกใบนี้ ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ทำให้ฉันอาลัยอาวรณ์ได้!”

“ผู้หญิงคนนี้ไม่มีคุณค่าแล้ว แต่อย่างน้อยเธอก็เป็นคนของตระกูลฉิน ฉันยังไม่รู้ว่าจะจัดการเรื่องนี้ยังไง!”

“หลินหยุนคนนั้นได้ให้โอกาสดีๆครั้งนี้กับฉัน!”

ลูกน้องคนนั้นพยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม “อย่างไรก็ตาม มันก็น่าเสียดายอยู่! ผู้หญิงที่สวยมากๆแบบนี้ ไม่ได้หากันง่ายๆ!”

“อย่างไรก็ตาม ถึงแม้เธอจะจากไปแล้ว แต่เธอกลับไม่โทษหรือโกรธพี่เทียนเลย!”

“แต่เธอกลับเกลียดหลินหยุนเข้ากระดูกมากขึ้น!”

“ฮ่าๆๆ ขอพูดตามตรง พี่เทียนเป็นคนที่มีความสามารถสูงจริงๆ!”

……

ฉินชิงถงนั่งอยู่ในรถม้า น้ำตาของเธอไหลอาบหน้าไม่หยุด แต่เธอพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ ไม่อยากให้น้ำตาไหลลงมาอีก แต่เธอก็ไม่สามารถกลั้นน้ำตาอยู่

น้ำตาที่ไหลลงมาเพิ่มทีละหยด ความแค้นในจิตใจของเธอก็เพิ่มขึ้นทีละนิด

ถึงแม้เธอยังไม่ได้ออกจากเมืองมี่หยุน แต่ตอนนี้เธอรู้สึกว่าตัวเองเหมือนพืชที่ลอยอยู่กลางแม่น้ำ ไม่รู้ว่าอนาคตของตัวเองจะเป็นยังไง

วันที่สาม หลังจากออกจากเมือง

ชายวัยกลางคนที่มีหน้าที่คุมรถม้าก็เป็นคนของตระกูลฉู่ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสาวงามขนาดนี้ ทำให้เขาเผยธาตุแท้ของตัวเองออกมาทันที

เขากดร่างกายของฉินชิงถงไว้ในรถม้า

ไม่ว่าเธอจะพยายามร้องขอความช่วยเหลือหรือพยายามดิ้นรน และปลดปล่อยพลังทั้งหมดของแดนฝึกพลังระยะแรกของตัวเองออกมา แต่มันก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้

เพราะคนคุมรถม้าของตระกูลฉู่แข็งแกร่งกว่าเธอมากๆ

หลังจากมีอะไรกันแล้ว ทั้งสองคนก็นิ่งสงบลงทันที

เพื่อไม่ให้เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้น คนคุมรถม้ามัดตัวฉินชิงถงไว้ในรถม้า

และเดินทางไปให้ไกลจากเมืองมี่หยุนที่สุด

ฉินชิงถงในเวลานี้ เธอมีสีหน้าที่ขาวซีดมากๆ ใบหน้าของเธอไม่มีสีเลือดเลย

เธอไม่ได้ตะโกนขอความช่วยเหลือ และไม่ได้ร้องไห้ด้วย เพราะน้ำตาของเธอแห้งเหือดไปแล้ว

จิตใจของเธอในตอนนี้ มีเพียงแค่ความคิดเดียวและความรู้สึกเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

นั่นก็คือความแค้น

มันเป็นความแค้นสุดๆ

มันเป็นความแค้นสุดขีด

เรื่องทั้งหมดเพราะหลินหยุนเพียงคนเดียว!

หลังจากผ่านไปครึ่งเดือน เมื่อเห็นว่าเธอไม่ได้ดิ้นรนแล้ว คนคุมรถม้าก็ไม่ได้มัดตัวเธออีก ทำให้ฉินชิงถงหาโอกาสหนีรอดทันที

กลางดึก

หลังจากคนคุมรถม้ามีอะไรกับเธอแล้ว เธอก็เดินออกจากรถม้าด้วยความอิดโรย จากนั้นเธอก็วิ่งหนีอย่างสุดชีวิต

เมื่อเธอเริ่มวิ่งหนี คนคุมรถม้าก็สังเกตเห็นทันที

เขารีบวิ่งไล่ตามไปทันที

ฉินชิงถงรู้ตัวดี นี่คือโอกาสสุดท้ายของตัวเองแล้ว!

ดังนั้นเธอจึงรู้สึกหวาดกลัวมากๆ เธอกัดฟันตัวเอง เธอไม่สนใจคำพูดข่มขู่ของคนคุมรถม้าที่ไล่ตามอยู่ด้านหลังเลย

หลังจากวิ่งหนีได้ชั่วโมงกว่าๆ ในที่สุดชิงถงก็หยุดวิ่งหนี สุดท้ายแล้วเธอเลือกที่จะยอมแพ้

เพราะด้านหน้าของเธอ ไม่มีถนนให้วิ่งอีกแล้ว ถ้าก้าวเท้าอีกเพียงก้าวเดียว ก็จะตกลงไปในหุบเขาทันที

และคนคุมรถม้าก็วิ่งไล่ตามมาอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นว่าฉินชิงถงยืนอยู่บนหน้าผาที่ไม่มีทางหนีอีก คนคุมรถม้าก็หัวเราะออกมาและพยายามเดินเข้ามาใกล้

“ทำไมถึงไม่หนีอีกละ?”

“ฉันเคยพูดกับเธอก่อนหน้านี้แล้ว ตั้งแต่เดินทางออกจากเมืองมี่หยุน เธอก็คือคนของฉันแล้ว!”

“ไม่ว่าคุณจะหนีไปที่ไหน คุณก็ไม่สามารถหนีจากน้ำมือของฉันได้อย่างแน่นอน!”

“เรื่องนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจน คำพูดของฉันมันเป็นความจริง!”

ฉินชิงถงยิ้มด้วยความเจ็บปวด ถึงแม้สถานการณ์จะเป็นแบบนี้แล้ว ถึงแม้เธอจะยิ้มด้วยความเจ็บปวด แต่รอยยิ้มของเธอก็ยังคงสวยมากๆ

ทำให้คนที่มองเห็นรู้สึกสงสารทันที

เมื่อมองเห็นคนคุมรถม้าค่อยๆเดินเข้ามาใกล้ แต่จิตใจของเธอไม่ได้รู้สึกแค้นเขาเลย

คนที่เขาแค้นมากๆมีแค่หลินหยุนเพียงคนเดียว!

ในความคิดของเธอ เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเพราะหลินหยุนเพียงคนเดียว

ฉินชิงถงเงยหน้าขึ้นมาและตะโกนใส่ท้องฟ้า ความแค้นของเธอได้ปะทุออกมา

“หลินหยุน!”

“ถึงแม้ฉันจะกลายเป็นภูตผีปีศาจ ฉันก็จะขอสาปแช่งคุณไปทุกชาติ!”

“ฉันขอสาปแช่งให้คุณไม่ได้ตายดี

“ฉันขอสาปแช่งคุณ!”

“ฉันขอสาปแช่งคุณไปทุกภพทุกชาติ!”

ฉินชิงถงเงยหน้าตะโกนด้วยความแค้น

หลังจากตะโกนเสร็จ เธอก็กระโดดลงหน้าผาทันที

ร่างกายของเธอพุ่งลงหน้าผาอย่างรวดเร็ว ราวกับเธอกำลังจะหลุดพ้น

จบสิ้นแล้ว!

เรื่องทั้งหมดได้จบสิ้นแล้ว!

เมื่อมองเห็นตัวเองยิ่งอยู่ก็ยิ่งเข้าใกล้ด้านล่างหุบเขาแล้ว ฉินชิงถงก็ค่อยๆปิดตาตัวเอง

อย่างไรก็ตาม เธอนึกว่าร่างกายของตัวเองจะกระแทกกับพื้นอย่างรุนแรง จากนั้นเธอก็จะเสียชีวิต

จู่ๆร่างกายของเธอก็ถูกพลังบางอย่างที่มองไม่เห็นพยุงเอาไว้

จากนั้นร่างกายของเธอก็ตกถึงพื้นอย่างเบาๆ

ฉินชิงถงตกตะลึงมากๆ เธอรีบลืมตาทันที

จากนั้นเธอก็มองเห็น ด้านหน้าของตัวเองมีผู้หญิงวัยกลางคนรูปร่างไม่ค่อยสูงนักและยืนอยู่

“ผู้อาวุโส คุณช่วยชีวิตฉันไว้เหรอ?”

ฉินชิงถงไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองสามารถรอดชีวิตมาได้!

ผู้หญิงวัยกลางคนยักคิ้ว “ตรงนี้นอกจากฉันแล้ว คุณยังมองเห็นคนอื่นอีกเหรอ?

ฉินชิงถงอึ้งไปชั่วครู่ จากนั้นเธอก็รีบคุกเข่าให้ผู้หญิงวัยกลางคนทันที

“ขอบคุณผู้อาวุโสที่ช่วยชีวิตของฉันเอาไว้!”

“ขอบคุณผู้อาวุโสที่ช่วยชีวิตของฉันเอาไว้!”

ขณะพูด น้ำตาที่แห้งเหือดของเธอก็ไหลออกมาอีกครั้ง

ในชั่วขณะที่เธอกระโดดลงจากหน้าผา เธอคิดว่าตัวเองคงต้องเสียชีวิตอย่างแน่นอน!

แต่มดตัวน้อยๆก็ยังรักชีวิตตัวเองเลย

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้หญิงที่มีหน้าตาสวยงามอย่างเธอเลย

เธอไม่อยากตาย!

ผู้หญิงวัยกลางคนพูดเบาๆ “ลุกขึ้นมาได้แล้ว!”

เมื่อฉินชิงถงได้ยินคำพูดเหล่านี้ เธอก็ลุกขึ้นมาด้วยความระมัดระวัง

ผู้หญิงวัยกลางคนพูดอีกครั้ง “เงยหน้าขึ้นมาสิ!”

ฉินชิงถงไม่กล้าปฏิเสธ เธอรีบเงยหน้าขึ้นมาทันที

เมื่อเห็นใบหน้าของเธอแล้ว ทำให้ผู้หญิงวัยกลางคนถอนหายใจทันที “เป็นผู้หญิงที่สวยมากจริงๆ!”

ขณะพูด ผู้หญิงวัยกลางคนก็โบกมือเบาๆ และฉินชิงถงก็ถูกเธอจับเอาไว้ในมือ

ตอนนี้ฉินชิงถงรู้สึกสิ้นหวังอีกครั้ง

วินาทีต่อมา เธอก็ได้ยินคำถามของผู้หญิงวัยกลางคน “เธอยังอายุน้อยมากๆ ทำไมต้องฆ่าตัวตายด้วย?”

หลังจากสิ้นเสียงพูด มือที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าของผู้หญิงวัยกลางคนก็ปล่อยตัวฉินชิงถงทันที

ฉินชิงถงรู้สึกตกตะลึงมากๆ

อย่างไรก็ตาม เธอรีบเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับตัวเอง ให้ผู้หญิงวัยกลางคนฟังโดยไม่ได้ปิดบังอะไรเลย

ผู้หญิงวัยกลางคนพูดอย่างเย็นชา “เป็นอย่างนี้นี่เอง!”

ฉินชิงถงร้องไห้และพยักหน้า “ผู้อาวุโส ถึงแม้ฉันจะไม่ได้ถูกบังคับให้กระโดดลงหน้าผา แต่ฉันก็ไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้ว! ฉันไม่มีหน้าอยู่บนโลกใบนี้อีก!”

ผู้หญิงวัยกลางคนยิ้มอย่างดูถูกและพูดอย่างเย็นชา “เธอโง่มากๆ!ในเมื่อเธอแค้นมากขนาดนี้ ทำไมเธอถึงไม่ฝึกฝนให้ตัวเองแข็งแกร่งมากขึ้น และมีสักวันที่เธอจะสามารถฆ่าศัตรูด้วยมือตัวเองละ!”

“การฆ่าตัวตาย?”

“มันคือทางเลือกของคนที่ไร้ประโยชน์เท่านั้น!”

เมื่อได้ยินคำพูดของผู้หญิงวัยกลางคน ทำให้ฉินชิงถงอึ้งไปชั่วครู่ จากนั้นเธอก็คุกเข่าให้ผู้หญิงวัยกลางคนอีกครั้ง

“ผู้อาวุโส อันที่จริงฉันก็ไม่อยากตาย มดตัวน้อยๆยังรักชีวิตของตัวเองเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงฉัน!”

“แต่ฉันไม่มีทางเลือกอื่นจริงๆ เพราะศัตรูของฉันแข็งแกร่งมากๆ!”

“ผู้อาวุโส ชิงถงรู้ว่าตัวเองเป็นคนโง่ แต่ฉันอยากขอร้องให้ผู้อาวุโสรับฉันเป็นลูกศิษย์ด้วย!”

“ฉันจะฝึกฝนอย่างหนัก ต้องมีสักวันที่ฉันจะสามารถฆ่าศัตรูด้วยมือตัวเอง!”

เมื่อผู้หญิงวัยกลางคนได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของเธอก็ดีขึ้นเล็กน้อย

เธอพูดเบาๆ “คุณอยากจะเป็นลูกศิษย์ของฉันจริงๆเหรอ?”

เมื่อฉินชิงถงได้ยินคำพูดเหล่านี้ เธอก็รีบพยักหน้าทันที

ผู้หญิงวัยกลางคนพูด “อันที่จริงเธอมีพรสวรรค์อยู่! พูดได้เลยว่าเธอพรสวรรค์มากๆ! โดยเฉพาะถ้าเธอฝึกฝนวิชาของสำนักฉัน พลังของเธอจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว!”

“ถ้าคุณเต็มใจจะเป็นลูกศิษย์ของฉัน ฉันก็จะรับคุณเป็นลูกศิษย์เอง!”

“เพราะการช่วยชีวิตคนๆหนึ่ง มันเท่ากับสร้างเจดีย์เจ็ดชั้น

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง