จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ 1173

21 เมษายน 2019   @admin  

จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ บทที่ 1173

พวกเธอทั้งสองคนเดินเข้าไปยังทางเดินด้วยความระมัดระวัง

ผ่านไปไม่นาน พวกเธอก็เดินมาถึงห้องแรก

ฉินเหมยพูด “สถานที่แห่งนี้มีห้องลับทั้งหมดสามห้อง พวกเราก็เริ่มค้นหาทีละห้องๆละกัน!”

ซิงเฟยขมวดคิ้วและพูด “คุณแน่ใจเหรอว่าเจ้าคนโตซิงจะเก็บความลับของสำนักหยุนเยว่ไว้ตรงนี้จริงๆ?”

ฉินเหมยส่ายหัวและพูด “ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน! แต่ฉันคิดว่ามันยังมีความหวังที่จะค้นเจอในสถานที่แห่งนี้! ก่อนที่คุณแม่จะมรณภาพ เธอเรียกฉันเข้ามา ฉันคิดว่าคุณแม่ไม่ได้แค่อยากเจอฉันเท่านั้น บางทีคุณแม่ต้องการบอกวิธีเข้ามายังสถานที่แห่งนี้ให้ฉันทราบด้วย!”

ด้วยเหตุนี้ หลังจากที่หลินหยุนมาถึงแล้ว เธอจึงกระตือรือร้นและเป็นมิตรมากๆ

ตั้งแต่เล็กจนโต เธอเคยเห็นหน้าคุณแม่แค่ครั้งเดียว และเธอมีเวลาอยู่กับแม่แค่หนึ่งวันเท่านั้น

แต่เธอเชื่ออย่างสนิทใจ เธอคือคนที่เข้าใจคุณแม่มากที่สุด

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อตัวเองเริ่มมีอายุมากขึ้น และมีประสบการณ์ชีวิตที่เยอะขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เธอแน่ใจเรื่องนี้มากๆ

คุณแม่คงไม่ยอมให้ความลับที่สืบทอดจากปากต่อปากของสำนักหยุนเยว่ตายไปพร้อมกับตัวเองอย่างแน่นอน

ประตูของห้องลับยังคงมีค่ายกลที่แข็งแกร่งอยู่ ฉินเหมยใช้พลังจากสายเลือดของเธอเปิดห้องลับอีกครั้ง และเข้าไปในห้องลับทันที

ในห้องลับนี้ไม่มีอะไรเลย นอกจากตำรา

มีชั้นวางตำราหลายชั้น ทุกๆชั้นก็เต็มไปด้วยตำรา

ตอนนี้ ตำราที่อยู่บนชั้นต่างมีฝุ่นหนาๆเกาะอยู่ และมีใยแมงมุมจำนวนมากด้วย

พวกเธอทั้งสองคนรีบเปิดตำราดูทันที จากนั้นพวกเธอก็สบตากันและส่ายหัว

ตำราพวกนี้เป็นเพียงแค่ตำราธรรมดาทั่วไป มันไม่ได้มีค่ามากนัก

หลังออกจากห้องลับห้องแรกแล้ว พวกเธอทั้งสองคนก็เดินไปข้างหน้า ผ่านไปไม่นาน พวกเธอก็เดินมาถึงห้องลับห้องที่สองทันที

ฉินเหมยกำลังจะเดินไปข้างหน้า แต่ซิงเฟยกลับดึงเธอไว้และพูด “ให้ฉันลองเอง! คุณเสียเลือดไปมากแล้ว!”

ค่ายกลสองสามอันที่อยู่ก่อนหน้านี้ ใช้สายเลือดของฉินเหมยเพื่อเปิดมันออก

เดิมทีพลังของเธอก็อ่อนแอมากๆ เมื่อเธอเสียเลือดไปมาก สีหน้าของเธอก็เริ่มขาวซีดขึ้นมาทันที

เมื่อได้ยินคำพูดของซิงเฟย ฉินเหมยก็พยักหน้าและตอบตกลง

สีหน้าของซิงเฟยเคร่งขรึมเล็กน้อย เธอเดินไปหน้าประตูห้องลับห้องที่สอง เธอค่อยๆยื่นมือไปที่ประตูหินอย่างระมัดระวัง

ในเวลาเดียวกัน ก็มีเลือดพุ่งออกมา ค่ายกลที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าก็กระตุกไปชั่วครู่ จากนั้นมันก็หายไปเลย

หลังจากเปิดประตูหินแล้ว พวกเธอทั้งสองคนก็เดินเข้าไปทันที

ห้องนี้ดูสะอาดมากๆ ไม่มีชั้นวางตำราเลย มีเพียงเบาะรองนั่งเก่าๆอันหนึ่งเท่านั้น

ในเวลานี้ เบาะรองนั่งสีเหลืองอันนั้น ก็มีฝุ่นหนาๆเกาะอยู่ด้วย

ซิงเฟยพูด “ไปห้องลับห้องต่อไปกันเถอะ!”

ฉินเหมยพยักหน้า

พวกเธอทั้งสองคนหันหลัง และเดินไปห้องลับห้องสุดท้ายทันที

ฉินเหมยหายใจลึกๆและพูด “มันอาจจะอยู่ในห้องลับห้องสุดท้าย!”

“และด้านในห้องลับน่าจะมีโครงกระดูกของคุณแม่ด้วย……”

ฉินเหมยรู้สึกประหม่าอย่างเห็นได้ชัด

ซิงเฟยเปล่งเสียงไม่พอใจออกมาและพูด “มันก็แค่โครงกระดูกเท่านั้น คุณจะประหม่าทำไม!”

ฉินเหมยหมดคำพูดทันที

คุณไม่รู้สึกประหม่า เพราะคุณใจกล้าไง!

นั้นเป็นคุณแม่ของฉันนะ! ฉันจะไม่ประหม่าได้ยังไง?

ฉันแค่รู้สึกโศกเศร้านิดหน่อยไม่ได้เลยเหรอ?

ซิงเฟยเดินไปที่หน้าประตูห้องลับทันที เธอทำเหมือนเมื่อสักครู่ ใช้เลือดของเธอเพื่อเปิดห้องลับ

ฝ่ามือของเธอผ่านค่ายกลที่มองไม่เห็นนั้น เธอผลักประตูเบาๆ ประตูหินในห้องลับก็ถูกเปิดออกอย่างช้าๆ

ในห้องลับไม่มีแสงอะไรเลย มันมืดมากๆ

ซิงเฟยขมวดคิ้วทันที เธอหันหลังมาพูดกับฉินเหมย “เอาคบเพลิงบนกำแพงมาหน่อย!”

ฉินเหมยพยักหน้า เธอเดินไปยังกำแพงและหยิบคบเพลิงลงมาทันที

พวกเธอทั้งสองคนหยิบคบเพลิง และเดินเข้าไปในห้องลับอย่างระมัดระวัง

ห้องลับนี้กว้างมากๆ และมีสิ่งของจำนวนมากเหมือนกัน

อย่างไรก็ตาม สิ่งแรกที่พวกเธอทั้งสองคนเห็นก็คือโครงกระดูกอันหนึ่ง

ตอนนี้ โครงกระดูกนั้นกระจัดกระจายอยู่ข้างๆเบาะรองนั่ง

เมื่อมองเห็นโครงกระดูก ทำให้ฉินเหมยร้องไห้ออกมาทันที

ร่างกายของเธอทรุดตัวลงและนั่งลงบนพื้นทันที

ซิงเฟยใช้เท้าเตะเธอเบาๆ และพูดอย่างเคร่งขรึม “คุณก็รู้อยู่แล้วว่ามันจะเป็นแบบนี้ ยังร้องไห้อีกทำไม? คุณอย่าลืมสิว่าพวกเรามาเพื่อทำอะไร!”

ฉินเหมยไม่สามารถกลั้นน้ำตาของตัวเองได้ ทำให้น้ำตาของเธอไหลเต็มหน้า

ในฐานะลูกสาว ไม่มีใครสามารถทำใจได้ภายในชั่วพริบตาเดียว?

แต่เธอก็สามารถระงับความเสียใจของตัวเองได้ทันที จากนั้นเธอกับซิงเฟยก็รีบค้นหาทันที

ด้านหน้าเบาะรองนั่งมีชั้นวางตำราขนาดใหญ่ที่ทำมาจากก้อนหิน ด้านบนมีตำราหลายเล่ม ยังมีตำราที่เขียนด้วยมืออีกด้วย

พวกเธอทั้งสองคนอ่านหนังสืออย่างละเอียด แต่ผ่านไปชั่วครู่ พวกเธอสองคนก็ขมวดคิ้วทันที

ตำราเป็นเพียงวิชาฝึกฝนเท่านั้น มันไม่ได้มีค่าอะไรมากนัก ตำราพวกนี้เป็นวิชาที่คนของตระกูลฉินฝึกฝนมาโดยตลอด

สำหรับตำราที่เขียนด้วยมือนั้น……

ด้านบนมีตัวอักษรจำนวนมาก แต่เนื้อหาของมันนั้นง่ายดายมากๆ……

มีอักษรเพียงแค่สองประโยคเท่านั้น

“เสียใจ!”

“ละอายใจ!”

ตัวอักษรแสดงให้เห็นถึงความเสียใจ!

และละลายใจ!

ราวกับมันถูกเขียนขึ้นมาจากส่วนลึกของจิตใจ!

ราวกับตัวอักษรมีชีวิต ตัวอักษรทุกตัวกำลังเคลื่อนไหวอยู่บนกระดาษ ทำให้เข้าใจความรู้สึกของผู้เขียนทันที!

นอกจากตำราที่เขียนด้วยมือแล้ว ก็เหลือเพียงแค่พู่กันหนึ่งแท่งและที่วางพู่กันหนึ่งอันเท่านั้น

แต่กลับไม่มีสิ่งของอย่างอื่นอีกแล้ว!

ฉินเหมยกับซิงเฟยสบตากันอีกครั้ง

ทั้งสองคนขมวดคิ้วพร้อมกัน

ซิงเฟยพูด “เกิดอะไรขึ้น? คุณเคยพูดว่าเจ้าคนโตซิงอาจจะมีตำราบันทึกความลับของสำนักหยุนเยว่เหลือไว้ไม่ใช่เหรอ?”

ฉินเหมยก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน เธอพูดทันที “ใช่แล้ว! อย่างไรก็ตาม……ฉันก็ไม่เข้าใจจริงๆว่าเกิดอะไรขึ้น! อาหญิง คุณลองดูตำราที่เขียนด้วยมือพวกนี้ มันเป็นการเขียนถึงความรู้สึกของคุณแม่เองใช่ไหม!”

“ความเสียใจและความละอายใจของเธอ น่าจะเพราะสำนักหยุนเยว่!”

“ในเมื่อเธอมีความรู้สึกแบบนี้ ทำไมเธอต้องปล่อยให้ความลับของสำนักหยุนเยว่ตายไปพร้อมกับเธอด้วย?”

เมื่อซิงเฟยได้ยินคำพูดเหล่านี้ก็พยักหน้าทันทีและพูด “คำพูดของคุณสมเหตุสมผลมาก! แต่ตรงนี้กลับไม่มีตำราบันทึกพวกนั้นเลย!”

ตอนนี้เธอเกือบจะฝึกฝนถึงแดนยาทองแล้ว ประสาทสัมผัสของเธอนั้นไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

ตอนที่เข้ามาในห้องลับ เธอได้ปล่อยพลังดวงจิตค้นหาสถานที่แห่งนี้ไปหลายรอบแล้ว!

ฉินเหมยรีบถามทันที “อาหญิง บางทีอาจจะมีบางอย่างที่พวกเราค้นหาไม่เจอหรือเปล่า?”

ซิงเฟยเปล่งเสียไม่พอใจออกมาและพูด “เด็กโง่ คุณคิดว่าพลังของอาหญิงอ่อนแอมากๆเหรอ? ภายใต้ดวงจิตและประสาทสัมผัสของฉัน สิ่งของที่อยู่ในห้องนี้ไม่มีอะไรที่สามารถหลุดพ้นจากสายตาของฉันได้!”

ฉินเหมยรู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที “มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?”

ในเวลานี้ ซิงเฟยหันหลังและมองไปที่โครงกระดูก สายตาของเธอก็เปล่งประกายทันที

เธอเห็นด้านในของโครงกระดูกยังมีจี้หยกอันหนึ่งอยู่

เธอรีบเดินเข้าไปทันที และใช้มือหยิบจี้หยกที่มีลักษณะคล้ายพระจันทร์เสี้ยวขึ้นมา

เมื่อจี้หยกรูปพระจันทร์เสี้ยวอยู่ในมือ ทำให้เธอสัมผัสได้ถึงความเยือกเย็นทันที

ซิงเฟยสังเกตเห็นทันที บนจี้หยกมีค่ายกลที่แข็งแกร่งมากๆอยู่

“หาเจอแล้ว!”

“บางทีสิ่งที่พวกเราตามหาอยู่อาจจะอยู่ด้านในจี้หยกชิ้นนี้ก็ได้!”

เมื่อฉินเหมยได้ยินคำพูดเหล่านี้ เธอก็รีบเดินเข้ามาทันที “นี่เป็นจี้หยกที่แม่ของฉันใส่ติดตัวตลอด! อาหญิง คุณแน่ใจเหรอ?”

ซิงเฟยครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ “นี่ไม่ใช่จี้หยกธรรมดาทั่วไป ด้านในมีค่ายกลที่แข็งแกร่งมากๆอยู่! ฉันคิดว่าความลับทั้งหมดน่าจะอยู่ด้านในจี้หยกอย่างแน่นอน!”

ฉินเหมยพูดด้วยความดีใจ “พวกเราสามารถเปิดค่ายกลของจี้หยกได้ไหม?”

ซิงเฟยพยักหน้า “น่าจะเปิดได้!”

“ถึงแม้ค่ายกลจะแข็งแกร่งมากๆ แต่มันเหมือนกับค่ายกลที่พวกเราเจอก่อนหน้านี้เลย!”

“พวกเรามีพลังจากสายเลือด น่าจะเปิดมันได้!”

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง