จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ 1172

21 เมษายน 2019   @admin  

จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ บทที่ 1172

เมื่อเข้ามาในหอเก้าชั้นแล้ว ซิงเฟยก็ดึงแขนของฉินเหมยทันทีและถามด้วยน้ำเสียงเบาๆ

“เด็กบ้า เธอบอกฉันมาตามตรงเลย หลินหยุนคนนั้นเป็นใครมาจากไหนกันแน่?”

“เขาที่มีพลังแข็งแกร่งขนาดนี้ เขาต้องมีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน!”

“ไม่ใช่แล้ว ถ้ามีเพียงแค่ภูมิหลังที่ไม่ธรรมดา เป็นไปไม่ได้ที่จะสอนเขาให้แข็งแกร่งขนาดนี้ได้!”

“อย่างว่าแต่สิบแปดสำนักเต๋าเลย แม้แต่เก้าสำนักก็ยังยากที่จะสั่งสอนคนที่แข็งแกร่งอย่างเขาได้!”

“และวิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ของเขาแข็งแกร่งจนน่ากลัว ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน มันไม่ใช่วิชาที่สืบทอดกันในโลกคุนชางที่ฉันรู้จักเลย!”

“คุณพูดกับฉันตามตรง เด็กหนุ่มคนนั้นมาจากไหนกันแน่?”

“ฉันมองเห็นพ่อของเธอประพฤติต่อเขาไม่เหมือนเดิมแล้ว คุณกับเด็กคนนั้นเกี่ยวข้องอะไรกันแน่? ฉันขอเตือนคุณ เด็กโง่ ห้ามโกหกฉันเด็ดขาด!”

ก่อนหน้านี้หลินหยุนสู้กับยอดฝีมือสามคนพร้อมกัน ทำให้ซิงเฟยรู้สึกตกตะลึงมากๆ มันไม่สามารถอธิบายด้วยคำพูดได้

ผ่านไปนานมาก

จนถึงตอนที่ฉินห้าวเทียนได้สติ และประกาศดำเนินพิธีไหว้บรรพบุรุษต่อ เธอถึงได้สติคืนมา

เด็กหนุ่มอายุยี่สิบต้นๆก็ฝึกฝนถึงแดนยาทอง

ไม่เคยมีอัจฉริยะคนไหนของโลกคุนชางเคยทำได้มาก่อน

ตั้งแต่อดีตจนมาถึงปัจจุบัน คนที่สามารถทำได้ก็มีน้อยมากๆ

แต่หลินหยุนที่ฝึกฝนถึงแดนยาทอง สามารถต่อสู้กับยอดฝีมือที่มีชื่อเสียงมากๆอย่างท่านเฒ่ายันต์กับทูตวิญญาณที่หนึ่งของวิหารผนึกวิญญาณและผู้อาวุโสใหญ่ของสำนักสุริยันทั้งสามคนพร้อมกันได้!

และเขายังสามารถสังหารยอดฝีมือได้หนึ่งคนด้วย

ถ้ายอดฝีมือสองคนนั้นไม่หนีอย่างหัวซุกหัวซุน พวกเขาคงโดนหลินหยุนสังหารอย่างแน่นอน!

แดนยาทองของหลินหยุน กับเด็กหนุ่มอัจฉริยะยี่สิบต้นๆที่ฝึกถึงแดนยาทอง มันไม่เหมือนกันเลย!

เธอไม่เคยเห็นเด็กหนุ่มอัจฉริยะที่แข็งแกร่งมากๆอย่างหลินหยุนมาก่อน และเธอก็ไม่เคยได้ยินเด็กหนุ่มที่แข็งแกร่งขนาดด้วย

ฉินเหมยหายใจลึกๆหนึ่งครั้ง เธอมองซิงเฟยและพูด “อาหญิง คุณไม่ต้องคาดเดาแล้ว ฉันกับหลินหยุนไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกันเลย!”

“ฉันเห็นเขาเป็นแค่ลูกหลานคนหนึ่งเท่านั้น!”

ซิงเฟยขมิบปากและพูด “เธออย่าพูดไร้สาระอีก! รีบพูดมาเลย เขาเป็นใครมาจากไหนกันแน่?”

ฉินเหมยพูด “สำนักหยุนเยว่เป็นคนส่งเขามาเอง!”

เมื่อได้ยินสำนักหยุนเยว่ ทำให้ซิงเฟยอึ้งไปเลยและก็เปิดตากว้าง

“อะไรนะ?”

“คุณพูดว่า หลินหยุนถูกส่งมาจากสำนักหยุนเยว่ที่เป็นสำนักของแม่เธอใช่ไหม?”

“มันเป็นไปได้ยังไง?”

“ตอนนี้สถานการณ์ของสำนักหยุนเยว่นั้น ทุกคนก็รู้เหมือนกัน?”

“สำนักของพวกเธอนั้นย่ำแย่มากๆ! ถึงแม้จะเป็นหนึ่งในเก้าสำนัก แต่สำนักของพวกเธอก็อยู่อันดับท้ายๆเท่านั้น!”

“เมื่อถึงการประลองครั้งหน้า พวกเธออาจจะไม่สามารถรักษาตำแหน่งหนึ่งในเก้าสำนักไว้ได้!”

“สถานการณ์ตอนนี้ของสำนักหยุนเยว่ พวกเธอสามารถสร้างอัจฉริยะขนาดนี้ได้ยังไง?”

“เด็กบ้า เธอกำลังหลอกฉันอยู่ใช่ไหม?”

“และวิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่หลินหยุนกำลังฝึกฝนอยู่นั้น ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับสำนักหยุนเยว่เลย!”

ฉินเหมยหายใจลึกๆอีกครั้งและพูด “อาหญิง จนถึงตอนนี้แล้ว ฉันยังต้องโกหกคุณอีกเหรอ?”

“หลินหยุนมาหาฉันที่เมืองมี่หยุนในครั้งนี้ เพราะสำนักหยุนเยว่ส่งเขามาเพื่อต้องการค้นหาตำราบันทึกลับกลับไป!”

“คุณน่าจะรู้ฐานะในตอนนั้นของคุณแม่ที่อยู่ในสำนักหยุนเยว่!”

“หลังจากคุณแม่จากที่นั่นมาแล้วก็ไม่เคยกลับไปอีก และคุณแม่ก็ได้นำความลับที่สืบทอดกันปากต่อปากของสำนักหยุนเยว่ออกมาด้วย!”

“การที่ฉันจำเป็นต้องพาเขาเข้ามาในพิธีไหว้บรรพบุรุษด้วยก็เพราะเหตุผลนี้!”

“สถานที่ที่คุณแม่ของฉันเก็บตัวฝึกฝน มันเต็มไปด้วยค่ายกลต่างๆ!”

“จำเป็นต้องใช้สายเลือดโดยตรงของคุณแม่เพื่อเปิดค่ายกลต่างๆ ถึงแม้ฉันจะเป็นลูกสาว แต่พลังของฉันอ่อนแอมากๆ จึงจำเป็นต้องให้คุณเข้ามาด้วย!”

ซิงเฟยรู้สึกสงสัย “มันเป็นอย่างนั้นจริงๆเหรอ?”

ฉินเหมยฝืนยิ้ม เธอพยักหน้าและพูด “มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ! ฉันก็คาดคิดไม่ถึงจริงๆว่าเสี่ยวหยุนจะแข็งแกร่งขนาดนี้!”

“ตอนแรกที่เขามาถึง ฉันเคยลองพูดให้เขากับชิงถงคบหากัน!”

“จากนั้นก็ให้พวกเขาสองคนสอบเข้าสำนักสุริยันพร้อมกัน!”

“แต่คาดคิดไม่ถึงจริงๆว่าเรื่องจะกลายเป็นแบบนี้!”

ซิงเฟยเปล่งเสียงไม่พอใจออกมาและพูด “ลูกสาวของคุณไม่ค่อยมีพรสวรรค์เลย แต่เธอกลับสืบทอดยีนที่ดีมากๆของคุณ เธอมีใบหน้าที่สวยมากๆ แต่เธอกลับไม่มีสมองเลย !”

“นอกจากหน้าตาดีและสวยแล้ว เธอกลับไม่มีสมองเลย และเธอก็ตาถั่วด้วย!”

ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่ด้านนอก ท่าทางที่ฉินชิงถงปฏิบัติต่อหลินหยุนนั้น ซิงเฟยมองเห็นอย่างชัดเจน

อย่างไรก็ตาม นิสัยของหลินหยุนนั้นเย็นชาและเย่อหยิ่งมากๆ ถ้าเขาพูดประชดใคร มันก็เป็นคำพูดที่แรงมากๆเหมือนกัน

คำพูดของเขา เหมือนเหยียบฉินชิงถงจนจมดินไปเลย

ฉินเหมยถอนหายใจและพูดอย่างจำใจ “ลูกสาวของฉัน……ช่างมันเถอะ ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว อาหญิง พวกเรารีบๆจัดการกันเถอะ!”

“พ่อของฉันไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องกับสำนักหยุนเยว่!”

“เพราะฉะนั้นพวกเราไม่ควรให้ใครรู้เรื่องนี้ ถ้าดีที่สุดก็ไม่ควรให้คนของตระกูลฉินรู้เรื่องนี้ด้วย!”

“เดินตามฉันเลย พวกเราเดินไปทางนี้!”

ขณะพูด เธอก็ดึงมือของซิงเฟยและเดินไปทิศตะวันออกเฉียงเหนือของหอเก้าชั้น

เมื่อซิงเฟยเห็นเช่นนั้น เธอก็ถามด้วยความสงสัย “ขึ้นไปข้างบนไม่ใช่เหรอ?”

ฉินเหมยส่ายหัวทันที

เธอยกนิ้วมือขึ้นมาวางไว้ที่ริมฝีปาก จากนั้นก็ใช้ฟันกัดนิ้วมือจนมีเลือดไหวออกมา

เธอรีบก้มหน้าลง และวางนิ้วมือบนก้อนอิฐธรรมดาที่อยู่บนพื้น

ผ่านไปชั่วพริบตา ก้อนอิฐสีเขียวก็ขยายออก เผยให้เห็นบันไดที่สามารถลงไปยังห้องใต้ดิน

บันไดนั้นกว้างมากๆ ด้านในยังมีแสงสีเหลืองอ่อนๆด้วย

ฉินเหมยหันหลังไปมองซิงเฟยและพูด “มันอยู่ข้างล่าง พวกเราลงไปกันเถอะ

ซิงเฟยพูดด้วยความตกใจ “เจ้าคนโตซิงคนนี้ เธอทำอะไรกันแน่ มีหอเก้าชั้นแต่ไม่ยอมอาศัย ทำไมต้องสร้างห้องใต้ดินเพื่อพักอาศัยด้วย?”

เมื่อฉินเหมยได้ยินคำพูดนี้ ทำให้เธอพูดไม่ออกเลย

เจ้าคนโตซิง……

คุณกล้าเรียกแบบนี้ได้ยังไง

ถ้าพี่สาวเป็นเจ้าคนโตซิง คุณก็คงเป็นเจ้าคนรองซิงใช่ไหม?

พวกเธอเดินลงบันไดด้วยความระมัดระวัง ซิงเฟยก็รีบถามทันที “เด็กโง่ คุณมาที่นี่ครั้งแรกเหรอ?”

ฉินเหมยพูด “ตอนที่ฉันอายุสิบเอ็ดปี คือปีที่เธอมรณภาพ ตอนนั้นฉันเคยเข้ามาครั้งหนึ่ง!”

พวกเธอสองคนเดินลงบันไดร้อยกว่าเมตร ด้านหน้าก็เป็นทางเดินยาวๆ สองข้างทางเดินมีคบเพลิงที่กำลังเผาไหม้อยู่

แสงสีเหลืองอ่อนๆนั้น มาจากคบเพลิงเหล่านี้

ฉินเหมยพูดทันที “ฉันยังจำสถานที่แห่งนี้ได้ อาหญิง พวกเรารีบเดินเข้าไปเร็วๆดีกว่า!”

ขณะที่ฉินเหมยจะเดินไปข้างหน้า

เธอก็โดนซิงเฟยหยุดไว้ทันที “เดี๋ยวก่อน!”

ฉินเหมยหยุดเดินและเธอรู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที

หลังจากซิงเฟยสัมผัสแล้ว เธอก็ขมวดคิ้วและพูด “ตรงนี้ยังมีค่ายกล! คุณลองยื่นมือออกไปสัมผัสดูสิ!”

ฉินเหมยพยักหน้า จากนั้นเธอก็ค่อยๆยืดแขนออกไป

ก่อนที่แขนของเธอยังไม่ได้ยืดออกไปจนสุด ทันใดนั้น นิ้วมือของเธอก็สัมผัสถูกคลื่นพลังที่มองไม่เห็น ทำให้มันปรากฏตัวขึ้นมาทันที

อย่างไรก็ตาม หลังจากดูดซับเลือดสดจากปลายนิ้วของฉินเหมยแล้ว มันก็หายไปทันที

สายตาของซิงเฟยเปล่งประกายทันทีและพูด “มันต้องใช้สายเลือดของญาติหรือลูกหลานสายตรงจริงๆด้วย!”

ฉินเหมยพยักหน้าและพูด “สมัยนั้น ตอนที่ฉันเข้ามาที่นี่ คุณแม่ก็เคยบอกฉันเรื่องนี้เหมือนกัน!”

ซิงเฟยพูด “ตอนนี้ไม่เป็นอะไรแล้ว พวกเราเดินไปกันเถอะ แต่พวกเราต้องเดินช้าๆหน่อย!”

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง