จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ 1068

26 มีนาคม 2019   @admin  

จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ – บทที่ 1068 หลินหยุนมาถึง

บอดี้การ์ดเหล่านั้นตกใจกลัวมากๆ

เจ้าบ้านอภัยให้พวกเราด้วย พวกเราทำตามคำสั่งของคุณหนูเผียวฮุ่ย เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพวกเราจริงๆ!”

หลี่เอนห้าวมองไปที่หลี่เผียวฮุ่ยอีกครั้งและพูดอย่างเย็นชา “กลับไปแล้วฉันค่อยคิดบัญชีกับเธอ!”

“กลับไปได้แล้ว!”

“รับทราบ!”

ฉินหลันพยักหน้าและพูด “ได้!”

ในที่สุดเรื่องอันตรายก็ผ่านไปแล้ว

หลี่เผียวฮุ่ยก้มหน้าและเดินอยู่ด้านหลังสุด เธอส่งสายตาให้กับบอดี้การ์ดสองคนที่อยู่ข้างๆ

บอดี้การ์ดสองคนรับรู้ทันที พวกเขาเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและเดินเข้าไปใกล้ฉินหลันอย่างเงียบๆ

หลี่เผียวฮุ่ยหัวเราะอย่างเย็นชาอยู่ในใจ “ในขณะที่เธอไม่ได้ระมัดระวังตัว จู่ๆก็ลอบสังหารเธอ เวทมนตร์ที่อยู่ในร่างกายของเธอต้องตอบสนองไม่ทันอย่างแน่นอน!”

บอดี้การ์ดสองคนนี้เป็นคนสนิทของหลี่เผียวฮุ่ย และพวกเขาสองคนก็เชื่อฟังคำสั่งของเธอเพียงคนเดียว แม้แต่คำพูดของหลี่เอนห้าวพวกเขาก็ไม่สนใจ

หลี่เผียวฮุ่ยต้องการฆ่าฉินหลัน ถึงแม้พวกเขาต้องแลกด้วยชีวิตตัวเอง พวกเขาก็ต้องทำเรื่องนี้ให้สำเร็จ

พวกเขาสองคนเดินมาอยู่ด้านหลังของฉินหลันอย่างรวดเร็ว พวกเขาเข้าใกล้ฉินหลันมากขึ้น หลังจากอยู่ห่างจากฉินหลันเพียงก้าวเดียว จู่ๆพวกเขาสองคนก็หยิบมีมีดสั้นออกมาจากแขนเสื้อ และแทงแผ่นหลังของฉินหลันทันที

อย่างไรก็ตาม มีคนที่เคลื่อนไหวเร็วกว่าพวกเขาสองคน

พวกเขาสองคนรู้สึกมีเงาดำแว็บผ่าน และเขาก็โดนพลังโจมตีจนกระเด็นออกไป

ชายวัยกลางคนที่ใส่ชุดจงซางจวงสีดำที่อยู่ข้างๆหลี่เอนห้าว ตอนนี้เขายืนอยู่ข้างหลังฉินหลัน

หลี่เผียวฮุ่ยตกใจมากๆ “เขาคือนักบู๊!”

“ไม่แปลกใจเลยที่ข้างๆคุณพ่อมีเขาเพียงคนเดียว และคุณพ่อก็ไม่เคยต้องการบอดี้การ์ดเลย เขาเป็นนักบู๊นี่เอง!”

หลี่เอนห้าวมองหลี่เผียวฮุ่ยด้วยความเย็นชาและพูดด้วยสีหน้าดูถูก “ถ้าฉินหลันโดนลอบสังหารอีก ครั้งหน้าคนที่จะโดนหัวหน้าจินโจมตีก็คือเธอ!”

หลี่เผียวฮุ่ยหน้าซีดทันที เธอรีบก้มหน้ารับผิด “คุณพ่อ ฉันไม่กล้าทำอีกแล้ว!”

ฉินหลันมองหน้าหลี่เผียวฮุ่ยหนึ่งครั้ง เธอเห็นถึงความโหดเหี้ยมของน้องสาวคนนี้ทันที

“ดูเหมือนฉันจะอยู่ที่บริษัทซานซัมกรุ๊ปไม่ได้อีกแล้ว ฉันต้องรีบกลับไปที่ประเทศจีนด่วน”

หลังจากที่พวกเขากลับไปที่บริษัทซานซัมกรุ๊ปแล้ว หลี่เอนห้าวพูดปลอบใจฉินหลันและบอกให้ฉินหลันกลับไปพักผ่อนก่อน

หลังจากนั้นเขาก็กักบริเวณหลี่เผียวฮุ่ย เพื่อให้เธอไตร่ตรองเรื่องที่เธอทำ

ฉินหลันกลับไปที่ห้องของตัวเองและกำลังเตรียมตัวจะไปอาบน้ำ คืนนี้น่ากลัวมากๆและทำให้เธอเหงื่อไหลเต็มตัวเพราะความกลัว

อย่างไรก็ตาม ถึงแม้จะอยู่ในเวลาอาบน้ำ ฉินหลันก็จับยันต์หยกที่หลินหยุนมอบให้ตัวเองอย่างแน่น เหมือนกับคนที่กำลังจะจมน้ำและคว้าหญ้าที่อยู่ริมแม่น้ำเอาไว้

“พรุ่งนี้เช้า ฉันก็จะบอกลาเขาเลย! สำหรับที่นี่ ฉันเป็นแค่คนภายนอกเท่านั้น”

ฉินหลันตัดสินใจเรื่องนี้ทันที

……

หลินหยุนออกเดินทางจากมณฑลจงโจวของประเทศจีน หลังจากผ่านไปห้าชั่วโมง เครื่องบินก็ลงจอดที่สนามบินโซล

นักบินพูดด้วยความเสียใจ “ปรมาจารย์หลิน ที่นี่คือสนามบินแห่งชาติ ฉันส่งคุณได้แค่ตรงนี้เท่านั้น”

“ขอบใจมากๆ”หลังจากพูดจบ หลินหยุนก็หายตัวไปทันที

เครื่องบินจากประเทศอื่นๆมีสิทธิ์ลงจอดในสนามบินนานาชาติเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ส่งถึงที่นี่ก็พอแล้ว

ในเวลานี้ ใกล้จะสว่างแล้ว ท้องฟ้าทิศตะวันออกมีแสงสว่างๆจากพระอาทิตย์ยามเช้า

ความเร็วของหลินหยุนนั้น ถ้าเทียบกับคนธรรมดาทั่วไป เขาเหมือนเงาดำที่แว็บผ่าน

เขาไม่เคยมาที่โซล แต่ยันต์หยกคุ้มกายที่อยู่กับฉินหลันมีการประทับพลังจิตวิญญาณของเขาเอาไว้ เขาพุ่งไปยังทิศทางที่ฉินหลันอยู่

เมื่อหาฉินหลันเจอแล้ว เขาก็จะปกป้องความปลอดภัยของเธอ เรื่องอื่นไม่สำคัญเลย

ระยะทางหลายสิบกิโลเมตร หลินหยุนใช้เวลาเพียงแค่สิบนาที

คฤหาสน์ของบริษัทซานซัมกรุ๊ป เมื่อหลินหยุนปรากฏตัวหน้าห้องของฉินหลัน บอดี้การ์ดและกล้องวงจรปิดที่อยู่ในคฤหาสน์ ไม่สามารถตรวจเจอหลินหยุนเลย

“เธออยู่ที่นี่”หลินหยุนเปิดประตูเบาๆและไม่ได้ส่งเสียงอะไรออกมา

ภายในห้อง ฉินหลันกำลังหลับสนิทอยู่

เนื่องจากเมื่อคืนเธอเหนื่อยมากๆ เมื่อหลินหยุนเดินมาถึงข้างเตียงของฉินหลัน แต่ฉินหลันยังไม่ได้รู้สึกตัวเลย

เมื่อเห็นฉินหลันปลอดภัย หลินหยุนที่กังวลใจมากๆ ตอนนี้เขาก็รู้สึกโล่งอกทันที

เขาไม่ได้ปลุกฉินหลันให้ตื่น แต่เขากลับนั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่ข้างๆ และรอให้ฉินหลันตื่นอย่างเงียบๆ

มองเห็นใบหน้าที่หลับสนิทของฉินหลัน เธองดงามมากๆราวกับอยู่ในภาพวาด

“พี่ฉินหลัน ชาติที่แล้ว คุณได้รับความอับอายขายขี้หน้าเพราะฉัน สุดท้ายคุณก็ตายเพราะฉัน”

“ชาตินี้ ถ้าฉันยังปกป้องคุณไม่ได้ ฉันหลินชางฉองคงเสียชาติเกิด!”

ฉินหลันค่อยๆตื่นจากความฝันด้วยความตกใจ

หลินหยุนมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดใจมากๆ

“ดูเหมือนว่าเมื่อคืนพี่ฉินหลันจะเจอเรื่องอันตรายและน่ากลัวมากๆ”

“คุณคือใคร?”ประสาทสัมผัสของฉินหลันไวมากๆ เธอพบว่ามีคนอื่นอยู่ในห้องทันที

เมื่อมองเห็นว่าคนที่อยู่ในห้องคือหลินหยุน ทำให้ฉินหลันดีใจมากๆและพูด “เสี่ยวหยุน คุณมาได้ยังไง? ฉันกำลังฝันอยู่ใช่ไหม!”

หลินหยุนพูดด้วยรอยยิ้ม “พี่ฉินหลัน ฉันเอง”

ฉินหลันขยี้ตาตัวเอง เธอระงับอารมณ์ของตัวเองทันที “เสี่ยวหยุนเป็นคุณจริงๆด้วย!”

“คุณมาที่ประเทศเกาหลีได้ยังไง? ใช่แล้ว คุณหาฉันเจอได้ยังไง?”

เมื่อถามจบ ฉินหลันก็หัวเราะเยาะตัวเอง “ทำไมฉันถึงได้ถามคำถามโง่ๆแบบนี้ ด้วยความสามารถของคุณ การจะหาฉันเจอมันเป็นเรื่องที่ง่ายมากๆ?”

“เอ๊ะ คุณออกไปก่อน ฉันจะเปลี่ยนเสื้อ!”ฉินหลันพึ่งจะพบว่าที่นี่คือห้องนอนของตัวเอง เธอใส่ชุดชั้นในเท่านั้น

หลินหยุนพูดด้วยรอยยิ้ม “ฉันไม่ดูหรอก คุณรีบใส่เสื้อผ้าเลย!”

“ไม่ได้ คุณต้องออกไปก่อน!”ฉินหลันพูดอย่างหนักแน่น แต่เธอหน้าแดงมากๆ

“โอเค!”หลินหยุนเดินออกมาจากห้องอย่างจำใจ

“ฉันจะรอคุณอยู่ด้านนอก คุณแต่งตัวเร็วๆหน่อย ฉันมีเรื่องจะถามคุณ”

ฉินหลันพูด “ได้ คุณรีบออกไปเลย!”

จากนั้น หลินหยุนก็ยืนรออยู่ด้านนอกครึ่งชั่วโมง

หลังจากนั้น เขาก็เห็นผู้หญิงที่แต่งตัวสวยมากๆเดินออกมาจากห้อง

หลินหยุนทนไม่ไหวและฝืนยิ้มออกมา “มีคนพูดไว้ว่าผู้หญิงแต่งตัวอย่างน้อยต้องมีครึ่งชั่วโมง ฉันนึกว่าพี่ฉินหลันจะไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่น ดูเหมือนว่าฉันจะคิดผิด!”

ฉินหลันกลอกตาใส่หลินหยุนทันที “ในสายตาของคุณ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงเหรอ?”

หลินหยุนพูดด้วยรอยยิ้ม “พี่ฉินหลันเป็นผู้หญิงอยู่แล้ว และเป็นผู้หญิงที่สวยมากๆด้วย”

“พูดจาปลิ้นปล้อน!”ฉินหลันหัวเราะออกมาทันที ในชั่วขณะนั้น เธอดูสวยมากๆ

“พอได้แล้ว ฉันมีเรื่องจะพูดกับคุณ ในเมื่อคุณมาเกาหลีแล้ว ถ้างั้นพวกเราก็กลับประเทศจีนพร้อมกันเลย”ฉินหลันพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

หลินหยุนก็รีบเก็บรอยยิ้มของตัวเอง สีหน้าของเขาเคร่งขรึมทันที “ตอนนี้ยังกลับประเทศจีนไม่ได้ ฉันยังมีเรื่องต้องไปจัดการ”

เมื่อเห็นสีหน้าและท่าทางของหลินหยุน ทำให้ฉินหลันตกใจมากๆ “คุณคิดจะทำอะไร?”

เธออยู่กับหลินหยุนมานาน ทำให้เธอเข้าใจนิสัยใจคอของหลินหยุนเป็นอย่างดี เธอรู้ดีว่าเมื่อหลินหยุนแสดงสีหน้าและท่าทางแบบนี้ออกมา มันแปลว่าเขาโกรธมากๆ

หลินหยุนมองไปที่ฉินหลันและถามทันที “เมื่อคืนตอนดึก คุณเจอเรื่องอันตรายใช่ไหม?”

ฉินหลันตกใจมากๆ เธอไม่ได้บอกเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนให้หลินหยุนรับรู้ เพราะเธอกลัวว่าหลินหยุนจะไปแก้แค้นบริษัทซานซัมกรุ๊ปเพื่อเธอ

ถึงแม้หลี่เผียวฮุ่ยต้องการสังหารเธอ แต่หลี่เอนห้าวดีกับเธอมากๆ

ถึงแม้ตอนนี้ฉินหลันยังไม่เรียกหลี่เอนห้าวว่าพ่อ แต่ในใจส่วนลึกๆเธอก็รู้สึกดีต่อบริษัทซานซัมกรุ๊ปเหมือนกัน

ไม่งั้น เธอก็คงไม่ยอมปล่อยหลี่เผียวฮุ่ยไปง่ายๆแบบนี้แน่นอน

“เมื่อคืนไม่ได้เกิดเรื่องอะไรเลย คุณคิดไปเองมากกว่า”ในขณะที่ฉินหลันพูดประโยคนี้ เธอไม่กล้ามองหน้าหลินหยุน เพราะเธอกลัวมากๆและเธอรู้ดีถึงความสามารถทั้งหมดที่หลินหยุนมี

หลินหยุนพูด “พี่ฉินหลัน คุณรู้ไหม? ยันต์หยกคุ้มกายที่ฉันมอบให้คุณ มันมีประทับพลังจิตวิญญาณของฉัน ถ้าคุณเจอเรื่องอันตราย ถึงแม้ฉันจะอยู่ไกลออกไปหลายพันกิโลเมตร ฉันก็สามารถรับรู้ได้”

“คุณปิดบังฉันไม่ได้หรอก!”

“พูดมาเถอะ เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกันแน่? มิฉะนั้น ฉันจะไปถามคนของบริษัทซานซัมกรุ๊ปด้วยตัวเอง”

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง