จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ 1033

20 มีนาคม 2019   @admin  

จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ – บทที่ 1033 โลกไม่รู้จักฉัน

หนึ่งชั่วโมงต่อมา นักพรตและพรรคพวกของเขาออกมาจากค่ายกล แต่ละคนหมดอาลัยตายอยาก

เสียงสาปแช่งของบัณฑิตหนุ่ม “นักพรตเลวนี่ก็คือวิธีที่คุณพูดเหรอ ฉันจะไม่เชื่อใจคุณอีกแล้ว”

“ใช้วิธีของฉันดีกว่า ตอนนี้ฉันจะไปจับกุมคนในชางฉองกรุ๊ปเหล่านั้น ฉันไม่เชื่อว่าพวกเขาจะไม่ออกมา”

นักพรตรีบขยิบตาให้คนอื่นๆ

“บัณฑิตหนุ่มคุณรอสักครู่ คุณฟังฉันพูดก่อน!” พระรีบยืนอยู่ข้างหน้าบัณฑิตหนุ่ม ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส

บัณฑิตหนุ่มเหลือบมองเขาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด และพูดแปลกๆ “ท่านต้องการจะพูดอะไร?”

“ถ้าท่านจะมาเกลี้ยกล่อมไม่ให้ฉันไปจับคนธรรมดาพวกนั้น ท่านไม่ต้องมาเกลี้ยกล่อมหรอก เพราะฉันตัดสินใจแล้ว”

พระนิ่งเฉย เขากำลังจะเกลี้ยกล่อมบัณฑิตหนุ่ม ไม่ให้ยั่วยุรัฐบาล

อย่างไรก็ตาม ดูพฤติกรรมของบัณฑิตหนุ่มแล้ว ในตอนนี้นั้นเหมือนเสียสติไปแล้ว ไม่มีประโยชน์ที่จะเกลี้ยกล่อม

พระมีสีหน้าเคร่งขรึม และพูดว่า “บัณฑิตหนุ่มอายุขัยของคุณใกล้หมดแล้ว คุณทำอะไรโดยไม่คำนึงสิ่งไหนก็ได้ แต่ว่า พวกเราทุกคนยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อ พวกเราไม่ต้องการที่จะยั่วยุเครื่องบินและปืนใหญ่ของรัฐบาล”

“นั่นสินะ” เสียงใครคนหนึ่งดังขึ้น

บัณฑิตหนุ่มเหลือบมองทุกคน และหรี่ตาลงเล็กน้อย “เกิดอะไรขึ้น พวกคุณต้องการขัดขวางฉันเหรอ?”

“ถ้าพวกคุณกลัวความตาย จงกลับไปซ่อนที่รังเก่า จะมาแย่งชิงวิชาการบำเพ็ญเซียนทำไม!”

“รออย่างนี้ต่อไป จะรอถึงเดือนไหนปีไหนเหรอ?”

“ฉันรอไม่ไหวแล้ว ฉันต้องทำตามวิธีการของฉัน จะดูว่ารัฐบาลจีนจะทำอะไรกับฉัน!”

หลังจากพูดจบ บัณฑิตหนุ่มก็เดินจากไป

“ถ้าพวกคุณต้องการจะขัดขวางฉัน ก็อย่ามาโทษฉันที่ไม่ไว้หน้า”

พระและนักพรตต่างมองหน้ากัน และสายตาแฝงด้วยความชั่วร้าย

“บัณฑิตหนุ่มคุณแข็งแกร่งมาก แต่อย่าลืมว่า คุณมีเพียงหนึ่งคน คุณคิดว่าคุณสามารถเอาชนะพวกเราทั้งสิบเจ็ดคนได้หรือ?” ชายชราคนหนึ่ง พูดวกไปวนมา

บัณฑิตหนุ่มหัวเราะและพูดว่า “พวกคุณพูดแล้วนี่ อายุขัยของฉันใกล้หมด ตายช้าตายเร็วก็เหมือนกัน”

“อย่างไรก็ตาม ก่อนที่จะตาย ดึงคนไปด้วยหลายคนก็สามารถทำได้”

ทุกคนหดหู่ใจ

บัณฑิตหนุ่มเป็นแดนเทพระดับใหญ่ และพวกเขาเป็นเพียงแดนเทพระดับเล็ก แม้ว่าคนสิบเจ็ดคนจะทำงานร่วมกัน ก็สามารถเอาชนะบัณฑิตหนุ่มได้อย่างแน่นอน แต่ถ้าบัณฑิตหนุ่มต้องการสู้ตาย ก็ไม่รับประกันว่าพวกเขาจะไม่ตายหลายคน

คนที่จะตาย ทุกคนไม่มีใครรู้ว่าจะเป็นใคร

ดังนั้น พวกเขาจึงไม่มีใครกล้าเสี่ยงที่จะไปขัดขวางบัณฑิตหนุ่ม

“ปล่อยเขาไป ให้เขาไปลองเชิงกับการตอบสนองของเจ้าหนี่รัฐจีน พวกเราอาจใช้โอกาสตอนชุลมุนจับตัวหวางซูเฟิน และบังคับให้เธอมอบวิชาการบำเพ็ญเซียน” นักพรตพูดด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย

“อันที่จริง ฉันก็อยากลองเชิงเจ้าหน้าที่รัฐจีนมานานแล้ว เพื่อดูว่าพวกเขากล้าทิ้งระเบิดนิวเคลียร์มาที่นี่จริงๆ ไหม” ดวงตาของพระฉายแสงอันดุเดือด

“งั้นก็ปล่อยเขาไป!”

ทุกคนตกลงเป็นเอกฉันท์

บัณฑิตหนุ่มทำเสียงอย่างเย็นชา “ไอ้พวกขี้ขลาด!”

จากนั้น บัณฑิตหนุ่มก็ไม่ลังเล และบินไปยังทิศทางชางฉองกรุ๊ป

“คุณจะไปไหน” กลางอากาศ จู่ๆก็มีเสียงดังขึ้น

ทันใดนั้นร่างของหลินหยุนก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าบัณฑิตหนุ่ม และขวางทางเขาไว้

บัณฑิตหนุ่มตกใจ “รอบตัวฉันภายในรัศมีสิบเมตร ฉันสามารถสัมผัสได้ถึงพลังปราณ แม้จะเป็นมดผ่าน ฉันก็รู้สึกได้”

“แต่ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาปรากฏตัวตั้งแต่เมื่อไหร่!”

“เป็นไปได้ไหมว่า เขาเชี่ยวชาญด้านการเคลื่อนตัวในชั่วพริบตา!”

บัณฑิตหนุ่มมองไปที่หลินหยุน และพูดอย่างเคร่งขรึม “แกเป็นใคร?”

หลินหยุนพูดอย่างเฉยเมย “พวกแกล้อมบ้านฉันมาหลายวัน แต่กลับไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเป็นใคร?”

บัณฑิตหนุ่มหรี่ตา และมองหลินหยุนอย่างครุ่นคิด “แกคือหลินชางฉองหรือ?”

“ฮ่าฮ่า ไอ้หนุ่ม ปลอมตัวเป็นหลินชางฉอง มีมูลค่าที่ต้องจ่ายนะ!”

หลินหยุนพูดว่า “ทำไมฉันต้องปลอมเป็นตัวเอง?”

บัณฑิตหนุ่มทำเสียงเย็นชา “หลินชางฉองเสียชีวิตแล้วในทุ่งน้ำแข็งตอนเหนือสุดแล้ว แกไม่รู้ข่าวนี้เลยหรือ?”

“ฉันไม่สนว่าแกเป็นใคร ไปให้พ้น มิเช่นนั้น ก็ตาย!”

หลินหยุนกวักมือ แสงสีแดงพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า หมุนวนอยู่ข้างหน้าเขา

คำตอบที่ให้เขาคือ คือดาบที่น่ากลัวของหลินหยุน

แสงดาบสีแดงเปรียบเสมือนดอกไม้ไฟที่สวยงาม เปล่งประกายด้วยสีสันที่น่าหลงใหล

แต่ออร่าอันทรงพลังนั้น ทำให้บัณฑิตหนุ่มซึ่งเป็นแดนเทพระดับใหญ่ ตกใจทันที

“แกคือหลินชางฉองจริงๆเหรอ!”

บัณฑิตหนุ่มตะโกนด้วยความสยดสยอง ไม่รู้หยิบ戒尺สีดำออกมาจากไหน และต้านดาบของหลินหยุน

เสียงดังกราว!

戒尺ของบัณฑิตหนุ่มที่ดูแล้วไม่ค่อยน่ากลัว แต่ต้านดาบที่น่าหวาดกลัวของหลินหยุนได้

อย่างไรก็ตาม มันสะเทือนจนบัณฑิตหนุ่มปลิวออกไปมากกว่าสิบเมตร

ที่ห่างไกล เมื่อผู้แข็งแกร่งแดนเทพคนอื่นๆเห็นฉากนี้ ต่างก็ตกตะลึง

“คนนั้นเป็นใคร? สามารถบีบบัณฑิตหนุ่มถอยกลับด้วยดาบ!” นักพรตประหลาดใจ

“ฉันคิดว่าร่างนั้นค่อนข้างคุ้นเคย อาจจะเป็น……หลินชางฉอง!” ชายชรายอดฝีมือที่เคยเห็นหลินหยุน อุทานเสียงดัง

“คุณดูผิดหรือเปล่า เมื่อครึ่งปีที่แล้วหลินชางฉองได้เสียชีวิตในทุ่งน้ำแข็งตอนเหนือสุด จะมาปรากฏตัวที่นี่ได้ยังไง!” อีกคนขมวดคิ้วแล้วพูด

“นั่นคือหลินชางฉอง ฉันเคยเห็นเขามากับตาตัวเอง!” ชายชรายอดฝีมือพูดคำหยาบออกมาอย่างร้อนรน

“อะไรนะ!”

“ถ้าเป็นเช่นนี้หลินชางฉองก็ไม่ได้ตายในทุ่งน้ำแข็งตอนเหนือสุด เขายังมีชีวิตอยู่!”

“นี่มันน่ากลัวมาก! เป็นไปได้ไหมที่เขาสามารถสกัดกั้นระเบิดนิวเคลียร์ได้?”

ฝูงชนอุทานต่อเนื่อง

ในระยะไกล เสียงร้องของบัณฑิตหนุ่มแว่วมา “ยังมัวมองอะไร หลินชางฉองยังมีชีวิตอยู่ รีบมาฆ่าเขาด้วยกัน!”

สีหน้าของทุกคนปรากฏความดุร้ายขึ้น “แม้ว่าหลินชางฉองจะยังมีชีวิตอยู่ จะทำอะไรได้ พวกเราตรงนี้มีแดนเทพตั้งสิบแปดคน เป็นไปได้เหรอที่จะฆ่าเขาไม่ได้!”

“ถึงเขาจะมีความแข็งแกร่งระดับแดนเทพขั้นสูงสุด พวกเราก็สู้ได้!”

“ใช่ ฆ่ามัน!”

คนอื่นๆอีกสิบเจ็ดคนรวมตัวกัน ชั่วพริบตาก็มาถึงข้างๆบัณฑิตหนุ่มทันที

ทั้งสิบแปดคนล้อมรอบหลินหยุน จ้องเขม็งไปที่หลินหยุน

“หลินชางฉอง แม้ว่าระเบิดของรัสเซียจะระเบิดแกไม่ตาย แต่แกก็ต้องตายในมือพวกเรา” บัณฑิตหนุ่มเยาะเย้ย

หลินหยุนเหลือบมองทุกคน ใบหน้าของเขายังคงเฉยเมย “นักบู๊แดนเทพสิบแปดคน”

“นี่ นอกจากโลกบู๊โบราณแล้ว คงจะเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพส่วนใหญ่ของชาวจีนในโลกบู๊แล้วมั้ง!”

บัณฑิตหนุ่มพูดว่า “ใช่แล้ว พวกเราทุกคน เป็นตัวแทนของโลกบู๊ระดับสูงสุด”

“หากแกมอบวิชาการบำเพ็ญเซียนมาดีๆ พวกเราจะไว้ชีวิตแก!”

“โลกบู๊ระดับสูงสุด?” หลินหยุนหัวเราะเบาๆ “แค่มด!”

เมื่อเห็นใบหน้าที่ดูถูกเหยียดหยามของหลินหยุน บัณฑิตหนุ่มและผู้แข็งแกร่งแดนเทพทุกคน ต่างก็โกรธ

ห้ามดูหมิ่นปรมาจารย์!

ยิ่งเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพ?

ไม่ว่าพวกเขาจะไปที่ไหน จะได้รับความเคารพ กล้าดูหมิ่นพวกเขา หลินหยุนเป็นคนแรก

“ฆ่าเขา!”

นักพรตพูดด้วยใบหน้าเคร่งขรึม

“ฆ่า!”

“แค่พวกแก คู่ควรเหรอ!”

หลินหยุนลงมือก่อน

ร่างนั้นเคลื่อนไหว และในวินาทีต่อมา ก็ปรากฏตัวต่อหน้านักพรตคนนั้น

หลินหยุนชกหน้านักพรต ด้วยหมัดนั้น มีแสงสีฟ้าอ่อนปกคลุมหนึ่งชั้น

นักพรตตกตะลึง “ความเร็วนี้……เร็วเกินไป!”

“ด้วยความเร็วที่รวดเร็ว สามารถออกหมัดอันทรงพลังได้เช่นนี้ หลินชางฉองสมคำล่ำลือจริงๆ!”

“หวู๋เลี่ยงเทียนจุน!” นักพรตตะโกนเสียงดัง ขยับเท้าเล็กน้อยและใช้แรงเพียงเล็กน้อยก็เอาชนะแรงที่มหาศาลได้

“ต้องการยืมกำลัง?ฝันไปเถอะ!” หลินหยุนหัวเราะเบาๆ และพลังของหมัดก็ไม่ลดน้อยถอยลง โดยพุ่งเข้าหามือทั้งสองข้างของนักพรต

นักพรตดีใจ “หลินชางฉองก็แค่นี้เอง แกโจมตีมือทั้งสองข้างของฉัน ใช้พลังมหาศาล และฉันก็สามารถปลดปล่อยมันได้” อย่างไรก็ตาม เมื่อเขากำลังจะดึงพลังไปยังที่อื่น ก็ค้นพบว่าพลังหมัดของหลินหยุนนั้น เป็นเหมือนแม่น้ำแยงซีที่ไหลทะลักออกมาอย่างไม่รู้จบ

เขาอยากจะยืมกำลังแต่เขาทำไม่ได้

เป็นเหมือนเขื่อนกั้นแม่น้ำสายเล็ก จู่ๆก็เกิดน้ำท่วมฉับพลัน ซึ่งไม่สามารถกั้นได้ ทำให้เขื่อนพังทันที

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง