จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ 1002

จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ – บทที่ 1002 ตายจริงๆ

“อีกอย่าง หลินชางฉองที่เป็นชาวจีน เขาเอาชนะกับสามยักษ์ใหญ่ในกาฬโลกด้วยตัวคนเดียว!”

“ผู้แข็งแกร่งในประกาศมืดร่วมมือกัน แต่ก็ยังพ่ายแพ้ให้กับเขา!”

“นี่เป็นไปได้ยังไงกัน!”

“ยากที่จะจินตนาการจริงๆ!”

“ถ้าข่าวนี้ไม่ได้ออกมาจากองค์กรข่าวกรองปีศาจผู้มีชื่อเสียงระดับโลก ฉันจะเห็นว่ามันเป็นการกลั่นแกล้ง!”

“คนคนหนึ่งสามารถเอาชนะผู้แข็งแกร่งในกาฬโลกรวมถึงสามยักษ์ใหญ่ได้ทั้งหมด นี่ยังเป็นคนอยู่ไหม?”

“หลินชางฉองคนนั้น น่าจะเป็นเทพ เซียน หรือปีศาจที่ชาวจีนกล่าวถึง!”

ถึงแม้ว่าทุกคนจะสงสัยในความสามารถของหลินชางฉอง แต่ทว่า ในตอนที่พวกเขารู้ถึงบันทึกการขันในหมู้ชาวจีนของหลินหยุน เป็นอันดับหนึ่งในลำดับเทพ พวกเขาจึงยอมรับว่าหลินหยุนเอาชนะ ผู้แข็งแกร่งแห่งประกาศมืดและสามยักษ์ใหญ่ด้วยตัวคนเดียว

แต่ว่า สำหรับคิงคองซีซาร์ในตำนาน มีคนจำนวนมากไม่สามารถยอมรับได้ และมีบางคนฝากข้อความในเว็บมืด แสดงความสงสัยว่าเรื่องของซีซาร์เป็นเพียงนิยายหรือไม่

เวลานี้เอง จอร์จปล่อยหลักฐานสำคัญออกไป

ข้อมูลลับสุดยอดที่รัสเซียล้อมปราบปรามเผ่ามนุษย์ลิงและซีซาร์

เมืองหลวงของรัสเซีย หลังจากเจ้าหน้าที่ระดับสูงบางคนเห็นข้อมูลลับพวกนั้น ก็โกรธจะแทบจะทุบคอมพิวเตอร์ทิ้ง

“เสนาบดีกระทรวงกลาโหมล่ะ?ไปเรียกเขามาพบผม ผมอยากรู้ว่า ข้อมูลนี้ไปอยู่ในมือของเจ้าพ่อค้าข่าวกรองอย่างไอ้บ้าจอร์จนั่นได้ยังไง!”

ประธานาธิบดีของรัสเซีย กำลังโมโหกราดเกรี้ยวอยู่ในพระราชวังเครมลิน

หลังจากที่ได้เห็นข้อมูลลับสุดยอดเหล่านั้นแล้ว ในที่สุดทุกคนก็เชื่อถึงการมีชีวิตอยู่ของคิงคองซีซาร์

คนคนแสดงความคิดเห็นในเว็บมืดว่า

“โลกเป็นอะไรไปแล้วเนี่ย?ตอนแรกคิดว่าเป็นเพียงแค่บุคคลในตำนาน แต่กลับมีตัวตนจริงๆ!ตอนนี้กลับมีหลินชางฉองบุคคลที่เป็นเหมือนเทพและปีศาจปรากฏตัวขึ้น นี่ยังเป็นโลกที่เราคุ้นเคยรู้จักอีกหรือไม่?”

มีคนแสดงความคิดเห็นว่า“สิ่งที่น่ากลับมากกว่านั้นก็คือ บุคคลที่เป็นเหมือนเทพและปีศาจ กลับถูกฆ่าด้วยเครื่องยิงจรวดและซูเปอร์บอมบ์!”

“รัสเซียผู้น่ารังเกียจ!”

“ฉันจะให้พวกมันชดใช้!”

“ใช่แล้ว รัสเซียหน้าไม่อาย ใช้วิธีสกปรกลอบโจมตีผู้แข็งแกร่งแห่งกาฬโลก จะต้องให้พวกเขาอธิบายมาให้หมด!”

สมาชิกของกาฬโลกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเว็บมืด โพสต์ประณามรัสเซียไปทั่วทั้งเว็บ

ข่าวที่ว่าหลินหยุน ผู้ซึ่งเป็นชาวจีนถูกฝังอยู่ในหุบเขาทุ่งน้ำแข็งตอนเหนือสุดแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วในโลกบู๊

ณ ห้องรับรองของประธานาธิบดี

หงซานเหอสีหน้าเจ็บปวด เขาดูเหมือนจะแก่ขึ้นมาก

“ท่านหงไม่ต้องเศร้าหรอก นี่เป็นแค่ข่าวลือ ยังไม่สามารถหาข้อสรุปได้ จนกว่าจะเห็นศพของหลินหยุนและสมาชิกของหลงถังสองคนนั้น”

หงซานเหอถอนหายใจ“ท่านประธานาธิบดีไม่ต้องปลอบผมหรอกครับ สามเดือนแล้วที่ไม่ได้ข่าวคราวของพวกเขา ถึงหลินหยุนจะไม่ตอบกลับ แต่ว่า สมาชิกของหลงถังสองคนนั้นก็ต้องตอบกลับมาบ้าง”

“ตอนนี้ไม่มีข่าวคราวของพวกเขา นั่นก็บอกได้แค่ว่าพวกเขาประสบอุบัติเหตุ”

ประธานาธิบดีหัวเราะหึๆ“ไม่มีข่าว เป็นสิ่งที่ดีที่สุด บางทีตอนนี้พวกเขาทั้งหมดกำลังรักษาตัวอยู่ในที่ซ่อน”

หงซานเหอขจัดความโศกเศร้า แล้วพูดด้วย สีหน้าเคร่งขรึมว่า“ประธานาธิบดีครับ ทั้งๆที่รัสเซียรู้ว่าคนของเราอยู่ในหุบเขา แต่กลับไม่แจ้งเตือน แล้วปล่อยพ่อของระเบิดทั้งหมด เรื่องนี้ พวกเขาต้องหาคำอธิบายให้เรา”

สายตาของประธานาธิบดี มองไปนอกหน้าต่าง ด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก“ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น”

“หลินหยุนพวกเขาแอบเข้าไปในทุ่งน้ำแข็งตอนเหนือสุด ซึ่งมันเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับกลุ่มชาติพันธุ์อยู่แล้ว เกรงว่าไม่รอให้เราได้รับคำยุติธรรมจากรัสเซีย พวกเขาก็เริ่มหาทางขอคำอธิบายจากเราแล้วล่ะ”

“อีกทั้ง ทุกเผ่าพันธุ์บนโลกในตอนนี้ ล้วนกำลังความยุติธรรมจากรัสเซีย และคอยดูว่ารัสเซียจะให้การตอบรับอย่างไร!”

“เอาล่ะ งั้นก็สังเกตความเปลี่ยนแปลงอย่างเงียบๆ”ถึงแม้การทำแบบนี้จะไม่ใช่ลักษณะนิสัยของหงซานเหอ แต่ว่า หนทางที่ดีที่สุดในตอนนี้ก็คือเรื่องบางเรื่องต้องนิ่งไว้เดี๋ยวมันก็ผ่านไปเอง

หลงถัง องค์กรพิเศษที่ใหญ่ที่สุดของทางการจีน

หน่วยมังกร เป็นหน่วยที่พวกเขาบ่มเพาะ

ตอนนี้ สมาชิกของหลงถังรวมตัวกันในห้องโถง เพื่อสมาชิกไม่กี่คน

“ท่านประมุข ไปทำภารกิจที่แอฟริกาใต้ครั้งก่อน คนของเราเสี่ยงชีวิตช่วยองครักษ์ลับของรัสเซียจากหุ่นยนต์ยักษ์ของสหรัฐอเมริกา แต่ตอนนี้พวกเขากลับสังหารฉูเหอและตางอู่อย่างโหดเหี้ยม”

“ไอ้พวกเนรคุณ เราต้องทวงความยุติธรรมกลับคืนมาให้กับต่างอู่และฉูเหอให้ได้!”

“ใช่ ทวงความยุติธรรม!”

ทุกคนเต็มไปด้วยความกราดเกรี้ยว

บนที่นั่งประมุข มีชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่ง รูปลักษณ์ทรงพลัง สุขุมนุ่มลึกคนหนึ่ง

มองดูผู้คนที่เต็มไปด้วยความกราดเกรี้ยวที่อยู่ด้านล่าง ชายหนุ่มกล่าวด้วยความเคร่งขรึม“ใจเย็นๆกันหน่อยสิ ประการแรกพวกคุณคือทหารของจีน ประการที่สองเป็นเพื่อนของฉูเหอกับตางอู่”

“หน้าที่ของทหารก็คือการเชื่อฟังคำสั่ง!”

“ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้กระทำการด้วยความวู่วาม โดยไม่ได้รับคำสั่งจากจอมพลหงและประธานาธิบดี และผู้ที่ฝ่าฝืนกฎหมายจะถูกจัดการด้วยกฎหมายทหาร!”

“ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าตางอู่กับฉูเหอตายอยู่ในหุบเขาจริงหรือไม่”

“ถ้าพวกเขาไม่ตายล่ะ?”

“ถ้าหากแน่ใจแล้วว่าพวกเขาเสียสละชีวิตของตัวเองจริงๆ ถึงเวลานั้น แน่นอนว่าเราจะต้องทวงความยุติธรรมให้พวกเขาสองคน ถึงประธานาธิบดีจะไม่อนุญาต ผมก็จะทวงความยุติธรรมให้พวกเขาในนามของผมเอง”

ทุกคนที่อยู่ด้านล่าง ไม่พูดอะไรอีก ยืนตรงพร้อมกัน แล้วเคารพแบบทหาร กับชายสูงใหญ่

“เราจะเชื่อฟังท่านประมุขครับ”

“ถึงเวลานั้น เราจะไปแก้แค้นให้กับพี่น้องพร้อมกับท่านประมุข!”

ตระกูลหลินแห่งอูซู และทุกคนในตระกูลหลินก็มารวมตัวกัน ด้วยสีหน้าเจ็บปวด

ดูเหมือนหลินโร่สุ่ยจะยังไม่ตื่นยังไงอย่างงั้น เธอพูดพึมพำว่า“พี่หลินหยุนตายอยู่ที่ทุ่งน้ำแข็งตอนเหนือสุดจริงๆหรอคะ?”

“เขาเป็นถึงมนุษย์ในหมู่เทพ จะตายได้ยังไงกัน?เทพไม่มีวันตายไม่ใช่หรอคะ?”

สาวน้อยพูดพึมพำเบาๆ ทำให้ตระกูลหลินที่รู้สึกเศร้าเสียใจอยู่แล้ว เจ็บปวดขึ้นไปอีก

หลินโล่เฉินเหวี่ยงหมัดไปที่กำแพง ผิวหนังบนมือปริออก เลือดค่อยๆรินไหลออกมา

สีหน้าของเขาหนักอึ้ง“ฉันคิดมาตลอดว่าจะแซงหน้านายยังไง เอาชื่อเสียงของอัจฉริยะในตระกูลหลินกลับมา ทำไมนายถึงได้ตายจากไปอย่างนี้?”

ใบหน้าของหลินโร่หลัน ซีดเผือด ใบหน้าที่งดงามขาวซีด เหมือนกับหุ่นเชิดที่ไร้วิญญาณ

“ตายแล้ว?นายจะตายได้ยังไง?นายทำให้ฉัน อับอายขายหน้าในตระกูลหลิน ฉันยังไม่ได้ทวงความยุติธรรมเลย นายจะตายได้ยังไงกัน!”

หลินตงถิงคือหัวหน้าตระกูลหลินในตอนนี้ เขามองไปที่นายท่านหลินซื่อเฉิงที่นัยน์ตาว่างเปล่า จึงกล่าวเตือนว่า“พ่อครับ หลินหยุนจากไปแล้ว ปลงเถอะนะครับ!”

“ต่อไป ตระกูลหลินของเราจะต้องเผชิญหน้ากับความกดดันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ยังต้องพึ่งคุณพ่อเพื่อควบคุมสถานการณ์นะครับ!”

หลังจากที่ข่าวการตายของหลินหยุนถูกแพร่ออกไป ศัตรูเหล่านั้นของเขา รวมถึงคนพวกนั้นยอมจำนนต่อเขาเพราะชื่อเสียงของเขา จะต้องโจมตีอย่างแน่นอน

ในช่วงเวลาเหล่านี้ ตระกูลหลินอาศัยชื่อเสียงของหลินหยุน ถึงได้ทะยานขึ้นสูง กดขี่อาณาจักรของอูซู

ตอนนี้หลินหยุนจากไปแล้ว ตระกูลเหล่านั้นที่มีอำนาจมากกว่าตระกูลหลิน จะต้องไม่ยอมจำนนต่อตระกูลหลินอย่างแน่นอน

คนทั้งตระกูลหลิน รู้สึกได้แล้วว่าภูเขาและฝนกำลังมา และลมก็เต็มทั่วทั้งบรรยากาศในห้อง

รูม่านตาของหลินซื่อเฉิง ฟื้นกลับมาเล็กน้อย

ตั้งแต่ที่ได้ยินข่าวการตายของหลินหยุน นายท่านก็ไม่กินไม่ดื่มเอาแต่นั่งอยู่ตรงนั้นทั้งวัน

โชคยังดีที่ตอนนี้หลินซื่อเฉิงเป็นผู้บำเพ็ญเซียน ไม่อย่างนั้นด้วยอายุและพละกำลังของเขา เกรงว่าจะไม่สามารถแบกรับไหว

“ทางตงหัวเป็นยังไงบ้าง?”นายท่านหลินถาม

เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง