คัมภีร์วิถีเซียน 2278

12 สิงหาคม 2019   @admin  

A Record of a Mortal s Journey to Immortality คัมภีร์วิถีเซียน – ตอนที่ 2278 สงครามของซิวหลัว (1)

หลังจากที่ลำแสงสีโลหิตสว่างวาบ เสาลำแสงก็เปล่งแสงสว่างวาบแล้วจมหายไปในทะเลทราย

ผลคือครู่ต่อมาพื้นดินด้านล่างเริ่มสั่นเทา รอยยิ้มปรากฏออกมา และยิ่งไปกว่านั้นยังหนาขึ้นเรื่อยๆ

เฮยหลินที่อยู่ด้านข้างเห็นเช่นนั้นก็หัวเราะหึๆ ออกมา มือหนึ่งตะปบออกไปกลางอากาศ ในมือมีกระบองยาวสีม่วงทองปรากฏขึ้นด้ามหนึ่ง แล้วสะบัดออกไป

ชั่วขณะนั้นเสียงฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ พลันดังขึ้น!

ภายใต้รัศมีลำแสงหมื่นจั้ง เงาลวงตากระบองยักษ์ความยาวพันจั้งพลันลดระดับลงมาจากท้องฟ้า เปล่งแสงสว่างวาบแล้วทุบไปที่พื้นดินราวกับอาวุธเทวะค้ำฟ้า

หลังจากเสียงสะเทือนเลื่อนลั่นฟ้าดินดังขึ้น พื้นดินทั้งหมดก็แตกละเอียด

ทะเลทรายในรัศมีวงกลมร้อยลี้มีเสียงอึกทึกดังขึ้นแล้วเว้าโบ๋ลงไป

เฮยหลินหัวเราะร่าสองสามครั้ง สะบัดกระบองสีม่วงทองอีกครั้ง กระตุ้นอานุภาพให้กดลงไปต่อ

และในยามนั้นทะเลทรายด้านล่างที่เว้าโบ๋ลงไปที่มีเสียงวิหคร้องเสียงเบาลง ฉับพลันนั้นก็พ่นเสาลำแสงหลากสีสันจำนวนนับไม่ถ้วนออกมา

จากนั้นทะเลทรายทั้งผืนก็ปูดโปน เมืองศิลาแห่งหนึ่งพุ่งออกมาจากม่านลำแสง และค่อยๆ บินขึ้นไปบนท้องฟ้า

ด้านหน้าเมืองศิลาคือกำแพงศิลาสูงใหญ่ มารดาเผ่าแมงมุมซิวหลัว ชายชราชุดคลุมสีดำและพวก พาลูกน้องสองสามร้อยคนมองไปยังหานลี่และพวกที่อยู่บนสำเภาเหาะฝั่งตรงข้ามด้วยสีหน้าดูไม่ได้

“เป็นเจ้าดังคาด ไม่ทราบว่าเผ่าแมงมุมซิวหลัวของพวกเราไปล่วงเกินสหายทุกท่านยามใด คาดไม่ถึงว่าจะมาหาเรื่องเผ่าของข้า” แม้ว่ามารดาเผ่าแมงมุมซิวหลัวจะโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างยิ่ง แต่เมื่อเมืองศิลาหยุดอยู่ฝั่งตรงข้ามสำเภาเหาะอย่างมั่นคงนั้น ก็ยังคงเอ่ยถามอย่างระงับความโกรธเกรี้ยวเอาไว้

ถึงอย่างไรเสียจิตสัมผัสที่แข็งแกร่งของหานลี่ในครั้งที่แล้ว นางก็ยังจดจำได้เป็นอย่างดี

หากไม่จำเป็น นางก็ไม่อยากลงมือกับอีกฝ่าย

แม้ว่าคนเหล่านี้จะมีท่าทีดุดันอย่างเห็นได้ชัด

แน่นอนว่าสาเหตุที่ลึกซึ้งกว่านั้น ก็เพราะฮูหยินคิดจะยื้อเวลาออกไป ให้กองทัพสนับสนุนที่ยังมาไม่ถึงมาช่วยเหลือได้ทันการณ์

“หึๆ ไม่นับว่าล่วงเกิน แต่ที่พวกเราเข้ามาในแดนนี้ในครั้งนี้ ก็เพื่อเผ่าแมงมุมซิวหลัว หากเผ่าของสหายยอมมอบแกนผลึกให้ล่ะก็ สงครามย่อมเปลี่ยนเป็นหยกและผ้าไหมได้” หานลี่ฉีกยิ้มไม่ได้ตอบอันใด เฮยหลินที่อยู่ด้านข้างกลับหัวเราะอย่างโหดเหี้ยมแล้วชิงเอ่ยขึ้น

“อันใด อยากได้แกนผลึกของเผ่าข้า เช่นนั้นพวกเจ้าก็มาหาเผ่าของพวกเราโดยเฉพาะ” มารดาเผ่าแมงมุมซิวหลัวได้ยิน ก็หน้าเปลี่ยนสี เอ่ยขึ้นโดยไม่ยิ้มแย้มอันใดอีก

“แม้จะไม่ได้เป็นเช่นนั้นทั้งหมด แต่ก็ประมาณนั้น เป็นอย่างไร เผ่าของเจ้าจะยอมมอบแกนผลึกให้หรือไม่” เซี่ยหรานเอ่ยอย่างราบเรียบ

“มอบแกนผลึก? พวกเจ้าฝันกลางวันอยู่หรือ! ในเมื่อพวกเจ้ากล้ามาพูดต่อหน้าข้า เช่นนั้นก็ต้องรบรากับพวกเราให้ตายกันไปข้าง ลงมือเถิด!” ฮูหยินเอ่ยด้วยเสียงเหี้ยมเกรียม แล้วกวักมือไปด้านหลังโดยไม่แม้แต่จะหันกลับไป

ชั่วขณะนั้นมือของคนในเผ่าที่อยู่ด้านหลังนางพลันมีลำแสงสว่างวาบ คาดไม่ถึงว่าจะสลายหายไปจากหัวเมืองกว่าครึ่ง เหลือเพียงสิบกว่าคนเท่านั้น

ในบรรดาคนสิบกว่าคนนี้ล้วนแผ่พลังแรงกดระดับผสานอินทรีย์ออกมา กลิ่นอายของบุรุษและสตรีทั้งสี่คนเหนือกว่าคนอื่นๆ แทบจะเทียบเท่ากับระดับมหายาน

นั่นก็คือแมงมุมซิวหลัวโตเต็มวัยสี่ตัว

ม่อเจี่ยนหลีเห็นสถานการณ์เช่นนั้นพลันหน้าเปลี่ยนสี

หานลี่เองก็หรี่ตาทั้งสองข้างลง

ครั้งที่แล้วที่เขาไปตรวจสอบ ในรังของอีกฝ่ายมีแมงมุมซิวหลัวโตเต็มวัยแค่สามตัวเท่านั้น

ยามนี้เซี่ยหรานและเฮยหลินได้ยินมารดาเผ่าแมงมุมซิวหลัวตอบอย่างไม่เกรงใจ ก็มองสบตากันแวบหนึ่ง แล้วลงมืออย่างไม่ลังเลเลยสักนิดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

เห็นเพียงเซี่ยหรานใช้นิ้วหนึ่งร่ายไปกลางอากาศไปทางเตาหลอมยักษ์ด้านหน้า

หลังจากเสียงอึกทึกทุ้มต่ำดังขึ้น กลิ่นคาวโลหิตคละคลุ้งพลันโชยออกมาจากเตา ด้านบนมีลำแสงสีเขียวเปล่งแสงสว่างวาบมากขึ้นเรื่อยๆ

ลำแสงสีเขียวเหล่านี้หมุนวน คาดไม่ถึงว่าจะกลายเป็นผึ้งหน้าผีขนาดเท่ากำปั้น

ผึ้งยักษ์เหล่านี้ไม่เพียงหัวมีลายหน้าผี ตัวยังมีอยู่ลางๆ ราวกับเป็นร่างที่แท้จริงก็ไม่ปาน

“ไป”

เซี่ยหรานสะบัดแขนเสื้อไปฝั่งตรงข้าม ปากก็ร้องตะโกนต่ำๆ ออกมา

เสียงหึ่งๆ ดังขึ้น ผึ้งหัวผีจำนวนนับไม่ถ้วนกลายเป็นเมฆแมลงสีเขียวอ่อนกระโจนไปฝั่งตรงข้ามทันที

เซี่ยหรานเองก็ชิงสาวเท้าออกไป พาลำแสงสีโลหิตแปดดวงเปล่งแสงสว่างวาบมาปรากฏตรงกลางระหว่างสำเภาเหาะและเมืองศิลา

ท่ามกลางลำแสงสีโลหิตทารกแปดคนมีรอยยิ้มประหลาดๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า แล้วอ้าปากออกพร้อมกัน พ่นเสาลำแสงสีโลหิตแปดสายไปทางมารดาเผ่าแมงมุมซิวหลัว

เดิมมารดาเผ่าแมงมุมซิวหลัวยังคิดจะเอ่ยอันใดกับชายชราที่อยู่ข้างกาย เมื่อเห็นท่าทางกำเริบเสิบสานนี้ ก็รู้สึกโกรธเกรี้ยวทันที หลังจากที่ผิวมีลำแสงสีเงินเปล่งแสงสว่างวาบ ก็มาปรากฏตัวกลางอากาศ มือหนึ่งแค่โบกสะบัดไปมา ลำแสงสีทองก็คลี่ตัวออกมาด้านหน้า

หลังจากที่ลำแสงสีเหลืองหมุนคว้าง เสียง “พรึ่บๆ” พลันดังขึ้น เสาโลหิตแปดสายต้านทานเอาไว้อย่างต่อเนื่อง

ยามนี้ลำแสงสีทองถึงได้หม่นแสงลง เผยโฉมหน้าที่แท้จริงออกมา

คาดไม่ถึงว่าจะเป็นโล่สีทองยักษ์สูงสองจั้ง ต้านทานฮูหยินไว้ด้านล่าง

หานลี่และพวกและชายชราแซ่อี้เห็นทั้งสองประมือกัน ก็มองอย่างตั้งใจอยู่ด้านข้าง ยามนั้นไม่มีผู้ใดมีเจตนาจะสอดมือเข้าต่อสู้

ยามนี้ผึ้งหน้าผีฝูงนั้นก็บินมาอยู่เหนือฮูหยินราวกับพายุ และกลายเป็นเมฆสีเขียวอ่อนห่อหุ้มลงมา

มารดาเผ่าแมงมุมซิวหลัวแค่นเสียงอย่างเย็นชา แขนเสื้อขาวข้างหนึ่งสะบัดไปกลางอากาศ

ลำแสงสีขาวความยาวสิบกว่าจั้งพุ่งแหวกอากาศออกมา แค่กะพริบวาบก็สับเมฆผึ้งสีเขียวออกจากตรงกลาง หลังจากหมุนวนรอบหนึ่งก็กลายเป็นสายรุ้งบินออกมา

เสียง “ปังๆ” ดังขึ้น ชั่วขณะนั้นเมฆผึ้งก็ลอยออกมาราวกับถั่วระเบิด

และไม่รู้ว่าลำแสงสีขาวคือสมบัติและอิทธิฤทธิ์ชนิดใด แค่พันรัดเมฆผึ้งสองสามรอบ ผึ้งหน้าผีทั้งหมดก็สั่นเทาแล้วระเบิดออกกลายเป็นลำแสงสีเขียวลอยอยู่กลางอากาศอีกครั้ง

เซี่ยหรานเห็นเช่นนี้ไม่เพียงไม่ตกตะลึง แววตากลับเผยรอยยิ้มโหดเหี้ยมออกมา ทันใดนั้นก็อ้าปากออก

พ่นไอโลหิตบริสุทธิ์สองสามกลุ่มออกมาทันที เปล่งแสงสว่างวาบแล้วจมหายเข้าไปในเตาหลอมขนาดยักษ์

เสียงภูตผีกรีดร้องในเตาหลอมดังชัดเจนขึ้นสองสามส่วน ด้านในเตาหลอมเองก็เริ่มมีลำแสงสีโลหิตเปล่งแสงสว่างวาบ

ฉากที่น่าเหลือเชื่อพลันปรากฏขึ้น

ไกลออกไปมีลำแสงสีเขียวรวมตัวกัน ผึ้งหน้าผีที่เหมือนเดิมจำนวนมากปรากฏตัวออกมาอีกครั้ง

ไม่รอให้มารดาเผ่าแมงมุมซิวหลัวมีสีหน้าเคร่งขรึม คิดจะกระตุ้นลำแสงสีขาวเข้ารบราฆ่าฟันอีกครั้ง ชั่วพริบตาที่ผึ้งหน้าผีเหล่านี้ปรากฏตัว ก็เลือนรางแล้วหายไปในเวลาเดียวกัน

ครู่ต่อมาบรรยากาศรอบๆ ก็มีพายุก่อตัวขึ้น เสียงกรีดร้องดังขึ้น!

ใบมีดวายุกึ่งโปร่งใสปรากฏขึ้นลางๆ กลางพายุ และส่งเสียงแหวกอากาศดัง “สวบๆ” พุ่งมาหาฮูหยิน

การโจมตีที่ดูเหมือนธรรมดาตกอยู่ในสายตาของมารดาเผ่าแมงมุมซิวหลัว คาดไม่ถึงว่าจะทำให้นางมีสีหน้าตึงเครียด มือหนึ่งตบไปที่โล่ทองตัวเองราวกับสายฟ้า เสียงระฆังดังสนั่นขึ้น

โล่ยักษ์สีทองเลือนราง กลายเป็นม่านลำแสงสีทองคุ้มครองฮูหยินเอาไว้ข้างใน

ครู่ต่อมาใบมีดวายุจำนวนมากก็สับลงมาที่ม่านลำแสงราวกับพายุระเบิด

พริบตานั้นม่านลำแสงสีทองก็มีลำแสงวิญญาณกระเพื่อมไปมาไม่หยุด แต่กลับต้านทานใบมีดวายุเหล่านั้นเอาไว้อย่างมั่นคงราวกับภูเขาไท่ซาน

ไม่ใช่แค่นั้นมารดาเผ่าแมงมุมซิวหลัวใช้เคล็ดวิชาลับกระตุ้นโล่ทอง มือหยกขยับไปลูบเส้นผม คาดไม่ถึงว่าผมจะยาวขึ้น จากนั้นก็หัวเราะอย่างเย็นชาออกมา ปากน้อยๆ ก็ออกแรงแผ่ว

เสียง “พรึ่บๆ” ดังสนั่นขึ้น ผมยาวสีดำสนิทหายไปจากฝ่ามือของฮูหยิน ท้องฟ้าดำมืด งูเหลือมยักษ์สีดำความยาวร้อยจั้งสิบกว่าตัวพุ่งแหวกอากาศออกมา กระโจนไปหาระดับมหายานของชนต่างเผ่าเซี่ยหราน

เซี่ยหรานหน้าเปลี่ยนสี มือหนึ่งร่ายอาคมอย่างไม่กล้าดูแคลน ทารกวิญญาณในลำแสงโลหิตทั้งแปดด้านข้างร้องคำรามต่ำๆ ที่ไม่เหมือนมนุษย์ออกมา ผิวมีลวดลายประหลาดเปล่งแสงสว่างวาบ คาดไม่ถึงว่าจะทยอยกันกลายเป็นภูตผีหน้าตาโหดเหี้ยมมีเขางอกออกมาแปดตัวพุ่งไปหางูเหลือมยักษ์สีดำสิบกว่าตัวท่ามกลางลำแสงโลหิตที่ระเบิดออกมา

ระหว่างที่ภูตทั้งแปดเคลื่อนย้าย เปลวเพลิงลำแสงสีโลหิตรอบกายก็เปล่งแสงสว่างวาบไม่หยุด นิ้วทั้งสิบกลายเป็นใบมีดแหลมคม ตะปบไปที่ร่างของงูเหลือมยักษ์สีดำ ชั่วขณะนั้นเกล็ดและชิ้นเนื้อพลันหมุนวนลงมา

งูเหลือมยักษ์เหล่านี้อาศัยร่างกายที่แข็งแกร่งและพลังมหาศาลที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัว ร่างกายทั้งกวาดทั้งขด ทุกแห่งที่กวาดผ่านไปราวกับพายุหมุนก็ไม่ปาน ในเวลาเดียวกันปากก็เผยเขี้ยวแหลมคมออกมาแล้วพุ่งลงไปกัดภูตผีเหล่านั้น บางครั้งก็พ่นไอสีเขียวที่มีพิษแปลกประหลาดออกมาเป็นดวงๆ

ยามนั้นท้องฟ้าพลันมีเสียงสั่นสะเทือนดังขึ้นไม่หยุด เสียงกรีดร้องและเสียงคำรามต่ำๆ พลันดังสลับกันไปมา ไอสีเขียวหมุนวนและเปลวเพลิงโลหิตบ้างก็ไล่จับและต่อสู้กัน บ้างก็ไล่ตามกันไปมาทั่วท้องฟ้าราวกับสายฟ้า

ทว่าดูจากเหตุการณ์แล้วเห็นได้ชัดว่าภูตผีทั้งแปดถูกงูเหลือมยักษ์สีดำกดเอาไว้

เซี่ยหรานมีสีหน้าดูไม่ได้ มือหนึ่งหดเข้าไปในแขนเสื้อ ยามที่กำลังคิดจะสำแดงสมบัติวิเศษอีกชิ้นออกมา มารดาเผ่าแมงมุมซิวหลัวที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกลับแววตาฉายแววโหดเหี้ยม ฉับพลันนั้นมือหนึ่งก็ตบไปที่หน้าผาก ลำแสงสีเขียวกลุ่มหนึ่งพุ่งออกมา หลังจากปะทะลมแล้วพลิ้วไหวก็กลายเป็นแมงมุมยักษ์ขนาดเท่าภูเขาตัวหนึ่ง

แมงมุมตัวนี้ไม่เพียงมีสีเขียวมรกต เรือนกายยังมีขนแข็งๆ ราวกับเข็มเหล็กกล้าเต็มไปหมด ขาทั้งหกขยับเล็กน้อย เสียง “พรึ่บ” ดังขึ้นแล้วหายวับไปจากที่เดิม

เซี่ยหรานพลันตกตะลึง ยามที่กำลังจะมีปฏิกิริยาตอบสนองกับสิ่งนี้ ฮูหยินที่ปล่อยแมงมุมยักษ์ออกมากลับอ้าปาก

เสียง “สวบๆ” ดังขึ้น คาดไม่ถึงว่าจะมีเส้นไหมสีเขียวจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งแหวกอากาศออกมา แค่เลือนรางก็มาปรากฏตัวตรงหน้าเขาราวกับเคลื่อนย้าย

ในเวลาเดียวกันเหนือหัวของเซี่ยหรานก็มีระลอกคลื่นปรากฏขึ้น กรงเล็บแหลมคมราวกับเหล็กกล้าที่มีหนามแหลมๆ เต็มไปหมดก็ยื่นออกมาจากกลางอากาศ และเปล่งแสงสว่างวาบและพุ่งที่หน้าผากด้านล่างอย่างแรง

เซี่ยหรานพลันใจหายวาบ มือหนึ่งยื่นออกมาจากแขนเสื้ออย่างไม่ต้องขบคิด คาดไม่ถึงว่าจะชักแส้สั้นๆ สีเหลืองอ่อนออกมาเส้นหนึ่ง และโจมตีไปกลางอากาศโดยไม่ปริปาก

ชั่วขณะนั้นวายุอัสนีพลันดังขึ้น เงาลวงตายอดเขาสีเหลืองอ่อนร้อยจั้งเศษพลันเปล่งแสงสว่างวาบแล้วปรากฏขึ้น ต้านทานกรงเล็บแหลมทั้งสองเอาไว้อย่างพอดิบพอดี

หลังจากเสียง “แปะๆ” ดังขึ้นสองครั้ง เงาลวงตาภูเขาขนาดย่อมก็เปล่งรัศมีลำแสงสีเหลืองออกมา แล้วถูกเงาลวงตายอดเขาดีดออกไปอย่างง่ายดาย

เส้นไหมสีเขียวเหล่านั้นไม่ได้ถูกต้านทานแค่สั่นเทา ก็ระเบิดลำแสงแปลกประหลาดออกมาแล้วพุ่งไปหาลำแสงที่คุ้มครองร่างเซี่ยหรานอยู่

แต่ยามนั้นด้านหน้าของเซี่ยหรานพลันมีลำแสงสีม่วงทองเปล่งแสงสว่างวาบ เงากระบองหนาๆ ปรากฏขึ้นอย่างไม่มีเค้าลางมาก่อน แค่พลิ้วไหวก็กลายเป็นม่านลำแสงสีม่วงทองต้านทานเส้นไหมสีเขียวเหล่านั้นเอาไว้ด้านนอก

ยามนี้ด้านข้างเซี่ยหรานพลันมีระลอกคลื่นปรากฏขึ้น เฮยหลินที่ถือกระบองยาวสีม่วงทองพลันเผยสีหน้าโหดเหี้ยมออกมา…

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง