สล็อตออนไลน์ บาคาร่า pg slot สล็อต บาคาร่า

คัมภีร์วิถีเซียน 1905

คัมภีร์วิถีเซียน A Record of a Mortal’s Journey to Immortality – ตอนที่ 1905 พลังแห่งหยินหยาง

“ฟังจากน้ำเสียงของท่านแล้ว ผู้ที่มีนามว่าเซวี่ยกวงนี้ก็คงเป็นถึงระดับบรรพชนศักดิ์สิทธิ์เช่นกัน พลังแฝงทั้งสองนี้มีความสำคัญมาก เขาจะมอบสิ่งนี้ให้กับผู้อื่นได้อย่างไร เหตุใดไม่ให้ร่างแยกแบกสิ่งนี้ไปทำด้วยตนเอง หรือเพียงแค่รอจนกว่าร่างจริงจะมาถึง จากนั้นค่อยแยกไอพลังทั้งสองออก” สีหน้าของหานลี่มีความไม่เข้าใจเล็กน้อย มีข้อสังเกตที่น่าสงสัยเป็นอย่างมาก

“ตาเฒ่าโดนขังอยู่ที่นี่มาหลายปีแล้ว สาเหตุอย่างเป็นรูปธรรมนั้นย่อมไม่ทราบอยู่แล้ว บางทีบรรพชนของผู้บำเพ็ญเพียรท่านอื่นอาจสงสัยว่าเขามีป้อมผนึกมาร แล้วส่งคนมาเฝ้าดูการเคลื่อนไหวของเขา เขากลัวที่จะลงมือเอง หรือหากร่างจริงของเขาประสบปัญหาใหญ่อันใดในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ก็จะไม่สามารถปล่อยให้ร่างจริงกลับสู่แดนวิญญาณได้เลย แม้ว่าบรรพชนขั้นต่างๆ จะส่งร่างแปลงมาบ้างก็ได้ แต่ร่างจริงก็ย่อมแข็งแกร่งกว่าและยังมีเพียงคนไม่มากนักที่จะทำได้ ท้ายที่สุดเหล่าบรรพชนก็ถูกจัดระดับความแข็งแกร่งเช่นกัน เจ้าเซวี่ยกวงผู้นี้เดิมทีก็มีชื่ออยู่ในอันดับของหมู่บรรพชนที่ไม่สูงมากนะ จริงสิ ในเมื่อเจ้าแย่งป้อมผนึกมารมาได้แล้ว พรรคพวกที่ส่งมาก็ถูกเจ้าสังหารแล้ว เจ้าเล่าพลังของเหล่ามารให้ตาเฒ่าบ้างเล็กน้อย ดูสิว่ายังมีความทรงจำอยู่บ้างหรือไม่!” หลังจากที่เชอฉีกงอธิบายไม่กี่ประโยค เขาก็เปลี่ยนท่าทีและถามขึ้นอีกครั้ง

“พูดเช่นนี้ ก็อาจเป็นไปได้จริงๆ พลังของปีศาจไม่กี่ตัวที่ข้าน้อยสังหารค่อนข้างแปลก มันยิ่งใหญ่ทรงพลังยากจะหาที่เปรียบได้ กายเนื้อดูเหมือนจะไม่น้อยไปกว่าของบรรพชนศักดิ์สิทธิ์ สามารถอัญเชิญภูตผีแห่งยมโลกได้โดยตรงผ่านสมบัติล้ำค่า คนสุดท้ายสามารถเรียกมารดามารเที่ยงแท้ออกมาได้…” หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง หานลี่ก็รู้สึกว่ามันไม่สำคัญ ดังนั้นเขาจึงพูดเพียงเล็กน้อย

“ตาเฒ่าเคยได้ยินเพียงหนึ่งในสามคนนี้เท่านั้นและไม่ได้มีชื่อเสียงมากนัก ยามที่ตาเฒ่าถูกขังอยู่ที่นี่ เขาก็อยู่ภายใต้การควบคุมของเซวี่ยกวงแล้ว ดูเหมือนว่าป้อมผนึกมารจะถูกส่งต่อโดยเซวี่ยกวง”

“เช่นนี้ หัวหน้าปีศาจที่ลงมาในพื้นที่ใกล้เคียง น่าจะเป็นบรรพชนของเซวี่ยกวงท่านนี้จริงๆ” หานลี่หายใจเข้าลึกๆ และพูดกับตัวเอง

“เว้นแต่คำพิพากษาครั้งก่อนของตาเฒ่าจะผิดทั้งหมด ไม่เช่นนั้นก็ต้องเป็นเช่นนี้ไม่ผิดแน่ ทันทีที่ได้ฟังเรื่องของเจ้า มีสถานที่เพลิงธรณีน้ำพุเหลืองหรืออเวจีหยินหยางอยู่จริงในบริเวณใกล้เคียง” ชายชรายังคงถามอย่างเคร่งขรึม

“ในรอยแยกของหุบเขาลึกห่างจากตำแหน่งของข้าน้อยสองเดือน มีที่หนึ่งที่ไฟไหม้พื้นฤดูใบไม้ผลิสีเหลือง ไฟนี้สามารถกลั่นสมบัติบางอย่างประเภทเพลิงทมิฬ ดังนั้นแม้จะหายาก แต่ผู้บำเพ็ญเพียรของเผ่ามนุษย์ของพวกเราไม่ค่อยมีผู้ใดสนใจสนใจดวงไฟที่นี่” ดวงตาของหานลี่หานลี่เป็นประกาย เขาตอบกลับไปอย่างช้าๆ

“เช่นนั้นก็คงไม่ผิดแล้ว เจ้าวายร้ายเซวี่ยกวงต้องการส่งผู้ใต้บังคับบัญชาสามคนมาที่นี่เพื่อเพิ่มพลังหยินหยางของป้อมผนึกมาร คาดไม่ถึงว่ามันจะถูกเจ้าแย่งไปโดยบังเอิญ” เชอฉีกงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง รู้สึกขอบคุณในความโชคร้าย

หานลี่ในเวลานี้ สีหน้าของเขากลับมืดมัวลงและครุ่นคิดอีกครั้ง

“ดูท่าทางของเจ้าสิ ดูเหมือนเจ้าจะตั้งใจดึงพลังหยินหยางทั้งสอง?” ทันใดนั้นชายชราชุดเขียวก็มีรอยยิ้มชั่วร้ายบนใบหน้าของเขา และถามอย่างเย็นชา

“ในเมื่อมีสมบัติดังกล่าวอยู่กับตใ ข้าน้อยยอมรับอย่างไม่ปิดบัง แต่ข้าน้อยจะรู้ได้เยี่ยงไรว่าที่นายท่านพูดนั้นจริงหรือเท็จ?” หานลี่ถามอย่างใจเย็น

“หึๆ ข้าโกหกเจ้าแล้วจะได้สิ่งใด? เพียงแค่ตาเฒ่าอย่างข้าติดอยู่ในขุมทรัพย์นี้มานานหลายปีแล้ว ได้ถือโอกาสทำลายเขตต้องห้ามสิบสามชั้น เหลืออีกแค่เขตต้องห้ามสามชั้นสุดท้าย ถ้าสามารถกำจัดส่วนหนึ่งของพลังหยินหยางทั้งสองของป้อมผนึกมารได้ ชายชราก็อาจมีโอกาสหลุดพ้นจากการกักขังนี้ แน่นอน เป็นไปไม่ได้ที่ตาเฒ่าจะปล่อยให้เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรของเผ่ามนุษย์ต้องตกเป็นเหยื่อ หากเจ้าต้องการให้ตาเฒ่าบอกเจ้าถึงวิธีการปลดป้อมผนึกมารได้ เจ้าต้องรับปากชายชราสักสองสามข้อก่อน!” เชอฉีกงหาวและพูดขึ้นและปิดปากเงียบ

“นายท่านอยากทำข้อตกลงกับข้าน้อย?” สีหน้าของหานลี่เปลี่ยนไปเล็กน้อย แววตาของเขาจับจ้องไปที่ใบหน้าของชายชรา

“ถูกแล้ว สหายแท้จริงแล้วต้องการพลังหยินหยางทั้งสองหรือไม่?” การเย้ยหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากของเชอฉีกง

“ข้าน้อยย่อมอยากได้ แต่ชนรุ่นหลังอย่างข้าน้อยคงต้องวางแผนพิจารณาอย่างรอบคอบ แล้วจึงจะตัดสินใจว่าจะทำข้อตกลงกับท่านผู้อาวุโสหรือไม่!” ความรู้สึกแปลกประหลาดปรากฏขึ้นในดวงตาของหานลี่ พลันเกิดเสียง “ฟู่” ขึ้นแผ่วเบา ร่างนั้นก็กลายเป็นแสงสีทองพุ่งออกขึ้นและกระจายตัวออก หายไปอย่างไร้ร่องรอยในจุดเดียวกัน

เชอฉีกงเห็นสถานการณ์เช่นนี้ สีหน้าของเขาก็แทบจะดูไม่ได้ หลังจากนั้นไม่นานก็พึมพำออกมาสองสามคำ

“ในเมื่อเจ้าถอนใจกลับไปเช่นนี้ หรือว่าเจ้าเด็กนี้จะไม่สนใจในพลังหยินหยางทั้งสองจริงๆ? ถ้าเขาไม่ต้องการเช่นนั้นจริงๆ คราวหน้าหากข้าได้เจอคนที่สามารถช่วยข้าออกไปได้ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะต้องรอไปถึงเมื่อใด…”

ดวงตาของชายชราชุดเขียวกะพริบอยู่ที่เดิม ใบหน้าของเขาก็เริ่มมีความไม่แน่ใจมากขึ้น!

……

ในเวลาเดียวกันนั้น ห้องลับในหอคอยที่วิจิตรงดงามกลางป่าของเมืองอี่เทียน ที่ร่างของหานลี่ ทารกวิญญาณสีทองกำลังร่ายคาถาอยู่ที่ข้อมือเล็กๆ ของเขา ในขณะเดียวกัน แสงสีทองเล็กน้อยก็พุ่งออกมาจากกล่องไม้สีขาวขุ่น แล้วหายไปในร่างกายของเขาทีละคน

“ตูมๆ” แต่ละเสียงดังขึ้นติดต่อกัน

ไข่มุกห้าสีโฉบและบินอยู่ใกล้ ๆ ระเบิดออกมาทีละอัน กลายเป็นผงปลิวลอยล่องไป

ทารกวิญญาณสีทองถูกหยิบขึ้นอีกครั้งด้วยมือเดียว ภายใต้ร่างกายของเขา มันกลายเป็นแสงสีทองและจมลงในเนื้ออีกครั้ง

เสียงถอนหายใจยาวดังขึ้น!

หานลี่ค่อยๆ ลืมตาทั้งสองข้างขึ้น จากนั้นดวงตาก็เคลื่อนไหว เขามองไปที่กล่องไม้โดยไม่พูดอะไรสักคำ

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกระมัดระวัง!

“ป้อมผนึกมาร และพลังหยินหยาง! สินสงครามได้ที่ได้มา ไม่คาดคิดว่าจะช่างน่าตกใจยิ่งนัก แต่บนโลกนี้ไหนเลยจะมีเรื่องที่เรียกว่าลาภลอย แม้ว่าพลังหยินหยางจะมีประโยชน์มาก แต่ยังต้องคิดให้ถี่ถ้วนเสียก่อน!”

หานลี่พึมพำสองสามคำกับตัวเอง และกวักมือข้างหนึ่ง เกิดเสียง “สวบ” ดังขึ้น และรับกล่องไม้นั้นมาในมือทันที

จากนั้นเขาก็ตกอยู่ความคิดขณะที่ลูบกล่องไม้ไปด้วย

“ไม่ได้ ของสิ่งนี้มีความสำคัญมากถึงเพียงนี้ บรรพชนเซวี่ยกวงนั้นไม่มีทางไม่เคลื่อนไหวเลยเป็นแน่ ยิ่งไปกว่านั้นเขาไม่เคยเต็มใจสูญเสียสมบัติดังกล่าว นี่คงจะลำบากหน่อยแล้ว”

จู่ๆ หานลี่ก็นึกถึงอะไรบางอย่างและสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป จากนั้นเขาก็ลุกยืนขึ้นจากพื้นทั้งตัว และเดินไปมาไม่หยุด

โชคดีที่ถึงแม้จะมีสีหน้ากังวล แต่ก็ไม่แสดงอาการตื่นตระหนกใดๆ

แน่นอนว่าเป็นเพราะบรรพชนเซวี่ยกวงนั่นเป็นเพียงร่างจุติในแดนวิญญาณ หากร่างจริงปรากฏตัวขึ้นในแดนนี้ เขาอาจจะกลัวจนวิ่งหนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้

แม้ว่าเขาจะพึงพอใจเล็กน้อยเกี่ยวกับพลังของตัวเอง แต่เขาก็ไม่เคยรับรู้ถึงความสามารถในการต่อสู้กับความสยดสยองของบรรพชนศักดิ์สิทธิ์เผ่ามารและระดับมหายานอื่นๆ

แน่นอนว่าถ้าเขาสามารถบำเพ็ญเพียรจนเข้าไปสู่อีกขั้นได้ และก้าวไปสู่ระดับผสานอินทรีย์ตอนปลายแล้ว ด้วยสมบัติของสวรรค์ทมิฬและอิทธิฤทธิ์มากมายที่อยู่ในตัวเขา เขาน่าจะสามารถป้องกันตัวเองต่อหน้าบรรพชนศักดิ์สิทธิ์เผ่ามารได้

หลังจากที่หานลี่เดินกลับไปกลับมาเพื่อดื่มชาที่จุดเดิมนั้น ในที่สุดเขาก็ได้ตัดสินใจในชั่วพริบตา

โดยไม่พูดพร่ำทำเพลงเขาก็โยนกล่องไม้ขึ้นไปในอากาศ จากนั้นก็สะบัดแขนเสื้อ ยันต์ทองคำและยันต์สีเงินหลายสิบชิ้นก็พุ่งออกไป และพวกมันก็ติดอยู่กับกล่องไม้ในชั่วพริบตา

หานลี่มองไปที่กล่องไม้ พึมพำอยู่สองสามคำ และในขณะเดียวกันเขาก็สะบัดนิ้วของเขา

เคล็ดวิชาแต่ละเคล็ดวิชาถูกส่งออกจากมือของเขาไม่หยุดหย่อน กลายเป็นม่านแสงปรากฏขึ้น และห่อหุ้มยันต์สีทองและสีเงินเหล่านั้นทันที

อักษรจ้วนโบราณส่องแสงระยิบระยับ ดูดแสงทั้งหมดเข้าไป จากนั้นก็เลือนรางไปเล็กน้อย กลายเป็นอักษรจ้วนสีทองและลูกอ๊อดสีเงินเล็กใหญ่ จมลึกเข้าไปในพื้นผิวของกล่องไม้ด้วยเสียงคาถา

เมื่อหานลี่เห็นสถานการณ์เช่นนี้ คาถาที่ร่ายออกมาจากปากเขาก็หยุดลง แต่การเคลื่อนไหวของมือยังคงไม่หยุด ในทางกลับกันเมื่อเคล็ดวิชาเปลี่ยนไป ทันใดนั้นก็มีเสียงฟ้าร้องดังขึ้นเป็นชุด

เพียงแค่เห็นที่ปลายนิ้วทั้งสิบมีแสงไฟสีทองสว่างวาบ แถบลวดเส้นเรียวบางไขว้กันและดีดออกมา และพันเข้าด้วยกันอย่างแน่นหนา กลายเป็นตาข่ายสีทองทันทีและปิดผนึกกล่องไม้

หลังจากสายฟ้าฟาด หานลี่ก็ใช้ตาข่ายสีทองร่ายคาถา และทันใดนั้นมันก็ตรึงด้วยแสงวาบ

กล่องไม้ห่อทันทีทีละชั้นด้วยชั้นตาข่ายสีทอง กลายเป็น “อิฐทองคำ” สี่เหลี่ยมสีทองในชั่วพริบตา

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ หานลี่ก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย สะบัดแขนเสื้อไปด้านหน้า

ลำแสงสีเขียวบินออกไป ในชั่วพริบตา “อิฐทองคำ” ก็หายไปจากอากาศและถูกเก็บเข้าไปในสร้อยข้อมือ

หลังจากจัดการกับสิ่งที่ของที่ไม่รู้ว่าเป็นโชคดีหรือโชคร้ายในมือของตัวเองเรียบร้อยแล้ว หานลี่ก็นั่งสมาธิอีกครั้ง และเริ่มพินิจพิจารณาอีกครั้งเกี่ยวกับความเชื่อมโยงสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด

สิ่งของสวรรค์ทมิฬที่ยังไม่สมบูรณ์! ไม่รู้ว่ามีพลังวิเศษอยู่กับป้อมผนึกมารด้วย น่าเสียดายที่ตอนนี้ข้างในมีบรรพชนเผ่ามารอยู่ เขาจึงไม่กล้าเสี่ยงหรือทำอันใดตามต้องการ

มิฉะนั้นหากไม่เห็นปาฏิหาริย์ใดๆ กลับมีผลอย่างอื่นทำลายด่านต้องห้ามภายใน อาจทำให้บรรพชนเผ่ามารได้รับการปล่อยตัวออกมา

เป็นธรรมดาที่หานลี่จะไม่ทำเรื่องเสี่ยงภัยเช่นนี้ ทำได้เพียงระงับความต้องการภายในใจไว้อย่างลับๆ

สำหรับข้อเท็จจริงที่ว่าบรรพชนศักดิ์สิทธิ์เซวี่ยกวงอาจส่งคนมาที่เมืองนี้ได้ หานลี่คิดเพียงว่าตราบใดที่ไม่ใช่จอมมารของระดับผสานอินทรีย์ตอนปลายสี่หรือห้าคนรวมตัวมาพร้อมกัน ตัวเขาเองก็ไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน สำหรับการจุติร่างจริงของบรรพชนเซวี่ยกวง แม้ว่าจะแน่ใจว่าอิทธิฤทธิ์อยู่ไกลจากจอมมารระดับผสานอินทรีย์ตอนปลายทั่วไป แต่เขาก็เป็นหนึ่งในแม่ทัพใหญ่ของเผ่ามารคนหนึ่ง และเขาคงไม่ต้องถูกส่งตัวไปอย่างง่ายๆ แน่

และแม้ว่าบรรพชนศักดิ์สิทธิ์แห่งเซวี่ยกวงจะให้ร่างแยกมาหาด้วยตนเอง เขามีสมบัติของสวรรค์ทมิฬอยู่ในมือ ชัยชนะจะไปตกอยู่ในมือของใครยังเป็นเรื่องที่ต้องพูดกัน

หานลี่พิจารณาเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างเงียบๆ รู้ตัวว่าในช่วงเวลาอันสั้นนั้นคงไม่มีเรื่องใดเกิดขึ้น สำหรับทศวรรษต่อมา ถ้าบรรพชนศักดิ์สิทธิ์เซวี่ยกวงทำให้ร่างจริงจุติมาได้จริงๆ สองเผ่ามารที่อยากมากับผู้มีอิทธิฤทธิ์ที่ยิ่งใหญ่ดินแดนวิญาณเองต้องมีไม่น้อย ตัวเองจะต้องมีวิธีรับมือ

ด้วยวิธีรับมือที่คิดขึ้นในใจ เช่นนั้นจึงจะโล่งใจอย่างแท้จริง และเริ่มที่จะหลับตาทั้งสองข้างลงเพื่อเริ่มจะเข้าฌานอีกครั้ง!

มากกว่าหนึ่งเดือนหลังจากนั้น ใกล้หุบเขาที่กองทัพเผ่ามารประจำการอยู่ ทันใดนั้นรถความเร็วสูงที่ดึงโดยนกยักษ์สีดำสองตัวก็ปรากฏขึ้น และพุ่งตรงไปยังท้องฟ้าเหนือหุบเขา

ในรถนั้น มารระดับสูงสองตนชายและหญิงผู้มีไอมารยืนอยู่ข้างใน พวกเขาสนทนาแบบมองหน้ากันไม่กี่ครั้ง และการแสดงออกของเขาก็ดูเคร่งขรึมผิดปกติ

อ่านนิยายจีนแปลไทยทุกตอน