ข้าคือหงส์พันปี 413

9 กันยายน 2019   @admin  

ข้าคือหงส์พันปี – ตอนที่ 413 เจ้าไปทูลฟ้องเถอะ ข้าไม่สน

เฉินเสียนก้มลงแล้วพยุงเขาและพูดอย่างอ่อนโยนว่า “ท่านอัครเสนาบดีโปรดวางใจ ข้าจะไม่จัดการกับเฮ่อฟั่ง และจะไม่ทำอะไรเฮ่อโยว เพียงแค่ท่านอัครเสนาบดีมีจุดยืนอย่างมั่นคง พวกเขาจะปกติทุกอย่าง ในอนาคตยังจะเพิ่มอำนาจและอิทธิพลขึ้นอีกด้วย”

เฮ่อเซียงลุกขึ้นแล้วพูดว่า “กระหม่อมพูดตรงๆ องค์หญิงแค่ขอให้ผู้พิพากษาศาลยุติธรรมต้าหลี่กดดันไม่ให้ใช้การทรมาน เกรงว่าก็จะไม่สามารถช่วยชีวิตใต้เท้าซูได้ จักรพรรดิต้องการผลเช่นไร องค์หญิงก็น่าจะทราบดีพ่ะย่ะค่ะ”

เฉินเสียนพูด “ข้ารู้ ข้าแค่ขอให้ท่านเซียงออกหน้า สามารถไม่ให้หนังเนื้อเขาถูกทรมาน สำหรับส่วนที่เหลือ ข้าจะหาวิธีอื่น”

พูดถึงเรื่องนี้แล้ว เฮ่อเซียงจะมีเหตุผลอะไรที่จะให้หลบหน้าอีก

ยิ่งกว่านั้น สิ่งที่เฉินเสียนขอให้เขาทำคือไม่ได้ให้ช่วยชีวิตซูเจ๋อด้วยพลังทั้งหมดที่มี แต่เพื่อลดการทรมานซูเจ๋อเท่านั้นและก็ไม่ต้องเสี่ยงอะไรมาก

เฮ่อเซียงพูด “พรุ่งนี้ข้าจะพบผู้พิพากษาศาลยุติธรรมต้าหลี่”

เฉินเสียนขมวดคิ้วและกล่าวว่า “พรุ่งนี้ข้าอาจจะรอไม่ได้ คืนนี้หลังจากที่ข้าออกไปจะรบกวนท่านเซียงแจ้งให้กับผู้พิพากษาศาลยุติธรรมต้าหลี่ได้รู้สักหน่อย”

เฮ่อเซียงอึ้งไปสักพัก แล้วพูดว่า “พ่ะย่ะค่ะ ข้าจะลองสุดความสามารถ เพียงแต่ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว ไม่รู้ว่าจะสามารถเข้าพบผู้พิพากษาศาลยุติธรรมต้าหลี่ได้หรือไม่”

“อนึ่งแจ้งให้ผู้พิพากษาศาลยุติธรรมต้าหลี่ได้ทราบสักหน่อย พูดถึงว่าจักรพรรดิข้ามแม่น้ำและรื้อสะพานได้หนึ่งครั้ง เขาก็สามารถข้ามแม่น้ำและรื้อสะพานได้อีกเป็นครั้งที่สอง ถ้าหากว่าเฮ่อฟั่งกราดเกรี้ยวเกินไป ที่ผ่านมาก็จะกลายเป็นเพียงเม็ดหมากรุกที่หายไป เฮ่อฟั่งแค่เป็นคนฉลาดคนหนึ่ง ก็แค่คำนึงถึงแต่ผลประโยชน์เท่านั้น ดังนั้นท่านเซียงกับผู้พิพากษาศาลยุติธรรมต้าหลี่สามารถสบายใจได้ ถึงอย่างไรเขาคงทิ้งหนทางให้ตัวเอง คงจะไม่ไปทูลองค์จักรพรรดิแน่”

เฮ่อเซียงพยักหน้า

คำพูดของเฉินเสียนก็ทำให้เขาได้สติ

ทำเช่นนี้ไม่ใช่เพียงแค่ไม่ให้ทรมานซูเจ๋อ เช่นเดียวกับคิดเพื่ออนาคตของเฮ่อฟั่ง ในใจเฮ่อเซียงก็ไม่ได้หวังว่าเฮ่อฟั่งจะต้องทำอะไรเพื่อจักรพรรดิในอนาคต แต่เขาจะกลายเป็นผู้ถูกวิพากษ์วิจารณ์จากคนหลายพันคนและถูกสาปแช่งจากคนหลายหมื่นคน

เฮ่อเซียงจะพยายามทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อประโยชน์ของผู้อื่นและตัวเขาเอง

เฮ่อเซียงเปลี่ยนน้ำเสียงพูด “องค์หญิงวางใจเถอะ กระหม่อมจะไปพบพิพากษาศาลยุติธรรมต้าหลี่ทันทีในช่วงกลางดึก”

ทันทีที่สิ้นสุดเสียง ฉินหรูเหลียงก็ขมวดคิ้วและพูดว่า “มีคนกำลังมา”

ทั้งเฮ่อเซียงและเฉินเสียนสีหน้าได้จริงจังขึ้น

ทั้งสามคนในห้องไม่ได้พูดอะไรสักพัก ตั้งใจฟังเสียงฝีเท้าที่เดินอยู่ในสวน ยิ่งใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนหยุดที่หน้าประตู

เฉินเสียนส่งสายตาให้เฮ่อเซียง และเฮ่อเซียงถามว่า “ใคร ใครอยู่ข้างนอก?”

คนที่อยู่ข้างนอกหยุดนิ่งครู่หนึ่งก่อนจะตอบว่า “เมื่อครู่เพิ่งข้าเดินผ่านจวนของท่านมา และเห็นว่าไฟในห้องหนังสือยังเปิดอยู่ ข้าเลยแวะมาดู เห็นว่าดึกมากแล้ว ท่านยังไม่นอนหรือขอรับ?”

น้ำเสียงที่โล่งใจ ทั้งสามคนก็รู้สึกคุ้นเคย

เป็นเฮ่อโยวที่อยู่นอกประตู

แน่นอนเฮ่อเซียงไม่ต้องการให้เฮ่อโยวพบกับสองท่านในห้อง ถึงอย่างไรเฮ่อโยวอยู่ข้างจักรพรรดิ แม้ว่าคนนอกจะไม่รู้ แต่เฮ่อเซียงก็รู้ดี เขาเคยวางยาเฉินเสียนเกือบต้องตาย หากต้องเผชิญหน้ากันตอนนี้ อาจไม่แน่ใจว่าจะไม่ไปเข้าเฝ้าองค์จักรพรรดิ

หากเป็นเช่นนั้น ก็เป็นเรื่องใหญ่แน่นอน

เฮ่อเซียงทำเป็นสงบนิ่งแล้วพูดว่า “อืม ข้าจะไปนอนแล้ว นี่ดึกมากแล้ว เจ้าก็กลับไปนอนเถอะ”

เฮ่อโยวปฏิเสธที่จะออกไป เขายืนอยู่นอกประตูครู่หนึ่งแล้วทันใดนั้นก็พูดว่า “ท่านประหม่าทำไม? มีใครในห้องหนังสือที่ข้าพบไม่ได้งั้นหรือ? ก่อนหน้านั้นข้าได้ยินบ่าวรับใช้ที่จวนข้าพูดว่า ดูเหมือนว่ามีคนทำตัวลับๆ ล่อๆ มาที่จวนท่าน ไม่ใช่คนเลวก็ดี”

เฮ่อเซียงพูดด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำ “ไม่มีใครทำตัวลับๆ ล่อๆ อะไรทั้งสิ้น บ่าวรับใช้ที่จวนเจ้ามองผิดแล้ว กลับกันเถอะ!”

เฮ่อโยวไม่ได้ที่จะแวะมาดูว่าเขาหลับหรือไม่ แต่กลับมาคอยเฝ้ามองเขา เฮ่อเซียงหากคิดถึงจุดนี้ได้ก็คงโกรธมาก

เฮ่อโยวยกเท้าเตะประตูห้องอย่างไร้ความเกรงใจ “เปิดประตู ให้ข้าเข้าไปดูหน่อย”

“นี่เจ้า!”

“ข้าทำเพื่อประโยชน์ของตัวท่านเอง ถึงตอนนั้นอาจจะต้องเดือดร้อน จะตายอย่างไรก็ไม่รู้ว่า ท่านต้องถอนตัวออกมาให้ทันเวลา กับขุนนางเก่าต้องแยกให้ชัดเจน ข้าอาจจะยังสามารถปกป้องชีวิตท่านได้”

ต้องการให้เฮ่อเซียงละทิ้งขุนนางเก่าเหล่านั้น เพียงเพื่อชีวิตของเขาเอง แม้ว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปในอนาคต ก็จะไม่ต้องพบกับราชกิจของราชสำนักอีกต่อไป เมื่อถึงเวลานั้นยังจะไม่ใช่ชายชราที่เลวคนหนึ่ง ถ้าเช่นนั้นตายยังจะดีกว่า!

เฮ่อเซียงพูดอย่างโมโห “เจ้าสารเลว คิดเพียงว่าตัวเองถูกตลอดเวลา! เจ้าคิดว่าตอนนี้เจ้าเป็นคนที่องค์จักรพรรดิไว้วางใจ แล้วจะสามารถกำเริบเสิบสานได้อย่างนั้นรึ!”

เฮ่อโยวพูด “ตัวท่านเองก็ใกล้จะตายอยู่แล้ว ยังคิดจะมาสั่งสอนข้า ใครอยู่ในห้องหนังสือกันแน่ ออกมา!”

เฮ่อเซียงกำลังจะออกไปสั่งสอนเฮ่อโยวเหมือนเมื่อก่อน แต่ถูกเฉินเสียนหยุดเอาไว้

เฉินเสียนพูดว่า “ท่านเซียงไม่ต้องห่วง เขาต้องการให้พวกเราออกไป ต้องออกไปถูกแล้ว”

เฮ่อเซียงพูดอย่างกังวล “ทำเช่นนั้นไม่ได้ ถ้าเขาเห็นพวกท่าน แล้วเขาต้องไปเข้าเฝ้าเพื่อกราบทูลจักรพรรดิแน่ มันจะเป็นความหายนะที่ยิ่งใหญ่ได้!”

เฉินเสียนโค้งริมฝีปากของเธอและพูดว่า “ท่านเซียงไม่ต้องกังวล ลูกชายของท่านก็ไม่ได้โง่”

หลังจากพูดจบ เหลือบมองไปที่ฉินหรูเหลียง ทั้งสองก็เปิดประตูห้องหนังสือแล้วเดินออกไปอย่างไม่เห็นแก่ตัว

เฮ่อโยวยืนพิงประตูห้อง และเห็นเฉินเสียนและฉินหรูเหลียงออกมา สีหน้าเปลี่ยนสีไปแล้วกี่ครั้ง และพูดว่า “คือพวกท่านเอง”

เฉินเสียนเหลือบมองเฮ่อโยว คิ้วของเธอไม่แยแสราวกับว่าได้เห็นคนแปลกหน้าอย่างไรอย่างนั้น แล้วเขาไม่รู้สึกอบอุ่นและผ่อนคลายเหมือนเมื่อก่อน

ตั้งแต่ดื่มเหล้านั้นไป นางกับเขาก็ไม่ใช่เพื่อนกันอีกต่อไป

วิถีชีวิตขุนนางของเฮ่อโยวเขานั้นเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และดูเหมือนว่านางกำลังเดินอยู่บนสะพานไม้กระดานเดียว ที่จะสามารถล้มลงไปในเหวลึกได้ทุกเมื่อ

เฮ่อโยวเปลี่ยนแปลงไปมากจริงๆ และตอนนี้ไม่สามารถเห็นรูปลักษณ์ที่ยังเยาว์วัยจากเขาอีกต่อไป

เขาขมวดคิ้วและถามว่า “พวกท่านมาทำอะไรที่นี่?”

เฉินเสียนยิ้มอย่างเย็นชา และพูดว่า “ยังจะทำอะไรได้อีก แน่นอนมาเพื่อสร้างพันธมิตรกับพ่อของเจ้า”

นางเดินขึ้นไปหาเฮ่อโยว ตรวจดูสีหน้าของเขาอย่างละเอียด และพูดอย่างสบายๆ ว่า “ไปทูลฟ้องเถอะ ข้าไม่สน อย่างมากก็แค่ตายพร้อมไปกับซูเจ๋อเท่านั้น และในที่สุดยังสามารถลากพ่อของเจ้ามาเป็นแพะรับบาปได้ เมื่อกองทัพดินแดนทางใต้บุกผ่านดินแดนต้าฉู่ ถึงแม้ข้าจะอยู่บนถนนยมโลกแล้วก็ยังต้องการดูว่าวิถีชีวิตขุนนางที่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่จะสามารถไปได้ไกลแค่ไหน”

เฮ่อโยวกัดฟันและเม้มปาก มองดูนางด้วยความเป็นปฏิปักษ์ “ทำไมแก้วเหล้านั้นไม่สามารถทำให้ท่านตายได้”

“บางทีอาจเป็นชะตากรรมของข้า” นางชื่นชมปฏิกิริยาของเฮ่อโยว จากนั้นค่อยๆ สวมหมวกคลุมศีรษะของนางอย่างสบายๆ แล้วหันหลังกลับอย่างแผ่วเบา

เฉินเสียนนางกลัวอะไร นางไม่มีอะไรต้องหวาดกลัวเลย เฮ่อเซียงเป็นญาติใกล้ชิดของเฮ่อโยว และถ้าเฮ่อโยวสามารถปล่อยไปได้ นางก็ไม่มีอะไรจะพูดและยอมรับทั้งใจ

หลังจากออกจากจวนตระกูลเฮ่อได้อย่างราบรื่น เฉินเสียนและฉินหรูเหลียงก็เดินเคียงข้างกันในตรอกมืด

เฉินเสียนเดินทางอ้อมไปไกล

ฉินหรูเหลียงว่า “เฮ่อโยวไม่เป็นไร แต่เฮ่อฟั่งเจ้าเล่ห์ ต่อหน้าจักรพรรดิออกกลอุบายอย่างชำนาญ เป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก จักรพรรดิเป็นนักศิลปะการต่อสู้ และแม่น้ำภูเขาต้าฉู่คือเขาที่ตีมาได้ ไม่ใช่การจัดการปกครองลงมา ดังนั้นเขาจึงต้องการเสนาบดีที่เจ้าเล่ห์อย่างเฮ่อฟั่งมากๆ เพื่อให้มาอยู่เคียงข้างเขา เช่นบุคคลนี้ที่มีโอกาสได้อยู่อย่างแน่นอน ท่านได้ตกลงตามคำขอของเฮ่อเซียง และจะไม่ค้นหาเขาแล้ว?”

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง