ข้าคือหงส์พันปี 412

9 กันยายน 2019   @admin  

ข้าคือหงส์พันปี – ตอนที่ 412 ควรจะมีจุดยืน

เฉินเสียนพูดอีกครั้ง “ข้าไม่คาดหวังว่าท่านเซียงกับขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในราชสำนักออกหน้า เพื่อช่วยใต้เท้าซูออกมาจากช่วงที่ยากลำบาก ข้ามีเพียงหนึ่งคำขอเท่านั้น คือใต้เท้าซูเป็นขุนนางฝ่ายพลเรือน ร่างกายนั้นไม่เท่าร่างกายของท่านแม่ทัพฉิน ภายใต้การรับโทษที่รุนแรงเช่นนี้เขาไม่สามารถที่จะรับได้อย่างแน่นอน”

ฉินหรูเหลียงกำลังฟังอยู่ โดยรู้ว่าเฉินเสียนกำลังพูดเรื่องไร้สาระ ร่างกายของซูเจ๋อไม่ได้เลวร้ายไปกว่าตัวเขาเอง และเฉินเสียนก็ทำเช่นนี้ เพียงเพราะต้องการให้รู้สึกสงสารเขาเท่านั้น

ฉินหรูเหลียงอยู่ที่ศาลยุติธรรมต้าหลี่ในตอนแรกก็ได้รับความเจ็บปวดมาแล้ว และนั่นก็อยู่ที่ว่าจักรพรรดิไม่ได้ตั้งใจจะเอาชีวิตเขาอยู่แล้ว แต่ตอนนี้จักรพรรดิตั้งใจจะเอาชีวิตซูเจ๋อ เฮ่อฟั่งจะต้องไม่มีความเมตตาอย่างแน่นอน บางทีเขาอาจจะโหดเหี้ยมกว่าครั้งที่แล้ว

เฮ่อเซียงลังเลและไม่ตอบเป็นเวลานาน บรรยากาศในห้องหนังสือค่อนข้างนิ่ง

เฉินเสียนรอด้วยความเงียบ นางจิตใจนิ่งสงบกว่าเฮ่อเซียง

ต่อมาในที่สุดเฮ่อเซียงก็เอ่ยปากและพูดว่า “องค์หญิงจิ้งเสียนขอให้กระหม่อมติดต่อกับผู้พิพากษาศาลยุติธรรม ทำไมต้องทำหลายครั้งด้วย องค์หญิงไปพบผู้พิพากษาศาลยุติธรรมก็ได้แล้ว กระหม่อมสามารถเป็นผู้อยู่เบื้องหลังได้”

เฉินเสียนยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดนั้น และพูดว่า “ข้าไม่ได้หลอกลวง นี้ต้องขอร้องท่านจริงๆ”

“ทำไมรึพ่ะย่ะค่ะ?”

“เพราะว่าท่านเซียงคือบิดาของเฮ่อฟั่ง”เฉินเสียนพูด “นำแค่ผู้พิพากษาศาลยุติธรรมกดดันเขา เขาอาจจะไปทูลจักรพรรดิ แต่ถ้าเขารู้ว่าท่านได้เสนอแนะผู้พิพากษาศาลยุติธรรม ไม่เห็นแก่หน้าพระก็ต้องเห็นแก่ใบหน้าพระเจ้า เขาอาจจะไม่ไปทูลจักรพรรดิเพื่อต้องทำให้ท่านเซียงต้องไม่สบายใจ”

เฮ่อเซียงถอนหายใจและกล่าวว่า “กระหม่อมได้กำหนดแนวทางที่ชัดเจนกับบุตรผู้ดื้อรั้นแล้ว ตราบใดที่เขาไม่เคยให้กำเนิดบุตรชายคนนี้ในชีวิตนี้ เขาจะสามารถคิดถึงใบหน้าของพระเจ้าได้อย่างไร”

“แต่ตระกูลเฮ่อนั้นเป็นครอบครัวของเฮ่อฟั่งเสมอ” เฉินเสียนเหล่มอง “เขาไม่ได้หยิ่งทะนงที่จะทิ้งแผ่นป้ายหลุมฝังศพของบรรพบุรุษของเขากระมัง”

นางมองไปที่เฮ่อเซียงและพูดว่า “ท่านเซียงอยู่ในความโหดร้ายมาเกือบทั้งชีวิต เรื่องจนถึงตอนนี้ยังต้องการยืนเคียงข้างและอยู่ห่างจากเรื่องนี้หรือไม่? ไม่ต้องพูดถึงตั้งแต่ใต้เท้าซูถูกค้นจวนเริ่มเป็นไปไม่ได้แล้ว ตอนนี้ข้าจะเข้าประตูจวนท่านก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้”

เฉินเสียนพูดอย่างใจเย็น “ในใจท่านน่าจะรู้ดียิ่งกว่าใครๆ ไม่อย่างนั้นคืนนี้ก็คงไม่พบข้า ท่านเซียงไม่ได้คิดถึงตัวเอง เขาควรคิดถึงเฮ่อโยวด้วย”

สีหน้าของเฮ่อเซียงเปลี่ยนไป เฮ่อโยวเป็นเลือดเป็นเนื้อของเขา เป็นบุตรชายคนเดียวตระกูลเฮ่อ และจะไม่ให้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเขา”

เฮ่อเซียงพูดอย่างตรงไปตรงมา “ถ้ากระหม่อมช่วยองค์หญิงจิ้งเสียนและจักรพรรดิรู้เรื่องนี้เข้า นั่นจะเป็นผลเสียใหญ่หลวงต่อตระกูลเฮ่อของเรา”

เฉินเสียนจ้องมาที่เขาอย่างตรงไปตรงมา โค้งมุมปากของนาง และพูดว่า “แต่ถ้าท่านไม่ช่วยข้า คราวนี้จะเป็นซูเจ๋อ และครั้งต่อไปจะเป็นพวกทันท่านเหล่าขุนนางอาวุโส ท่านเซียงคิดว่าตัวเองยังสามารถคำนึงแต่ส่วนได้ส่วนเสียของตนหรือ?”

เฉินเสียนพูดเข้าไปในหัวใจของเขา นี่คือภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

เฉินเสียนพูดอย่างเงียบๆ อีกครั้ง “ถ้าท่านไม่ช่วยข้า ระบอบการปกครองของต้าฉู่จะเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง และศัตรูทั้งเก่าและใหม่ข้าจะจัดการร่วมกับท่านเซียง”

นางจ้องมองเฮ้อเซียงใกล้ๆ ในขณะนี้จิตใจเหี้ยมโหดและพละกำลังเต็มร่างกายที่ค่อยๆ เผยออกมาเบาๆ

นั้นไม่ใช่รูปลักษณ์ที่อ่อนโยนและสงบตามปกติของนาง ซึ่งทำให้เฮ่อเซียงแอบประหลาดใจ

หรือไม่ ไม่ว่าจะยากมากแค่ไหนซูเจ๋อก็ต้องช่วยนาง ไม่เพียงแต่จะช่วยให้นางปกป้องและเลี้ยงดูตัวเองเท่านั้น แต่ยังช่วยให้นางได้ในสิ่งที่เป็นของนางกลับคืนมาอีกด้วย

เฉินเสียนยิ้มพูดว่า “ข้ายังไม่ลืมว่าท่านเซียงหันไปพึ่งราชวงศ์ใหม่และละทิ้งเจ้านายเก่า ข้ายังไม่ลืมว่าเฮ่อโยวเคยวางยาพิษข้าเกือบต้องเดินไปยังประตูผี ถ้าท่านเซียงเต็มใจที่จะช่วยข้า ทั้งหมดนี้สามารถยกเลิกทั้งหมด

ปัจจุบันนี้เฮ่อโยวเฮ่อฟั่งเป็นคนสนิทของจักรพรรดิ ถ้าข้าเป็นท่านเซียง ก็ควรมีจุดยืนเป็นของตัวเอง เช่นนั้นข้าไม่ให้ได้รับอำนาจในอนาคต และครอบครัวทั้งหมดของตระกูลเฮ่อจะต้องทนประสบความหายนะ ถ้าฉันล้มเหลว จักรพรรดิยังมีบุตรชายสองคนของท่าน และจะพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อให้ท่านปลอดภัย นี่คือสิ่งที่ดีที่สุดของทั้งสองฝ่าย”

เผชิญหน้ากันครู่หนึ่ง เฮ่อเซียงพูดว่า “องค์หญิงมีระเบียบที่ชัดเจน และคำพูดก็เฉียบแหลม ซึ่งทำให้กระหม่อมได้ตาสว่างได้อย่างแท้จริง”

สิ่งที่เฉินเสียนพูด เฮ่อเซียงไม่เข้าใจว่าวิธีที่ปลอดภัยที่สุดในการรักษาตระกูลเฮ่อ คือการที่ลูกชายของเขายังคงรับใช้จักรพรรดิ และในขณะที่เขารับใช้องค์หญิง

ไม่ว่าฝ่ายใดจะได้อำนาจในอนาคต อย่างน้อยก็จะไม่เป็นอันตรายต่อตระกูลเฮ่อ

นอกจากนี้ เฮ่อเซียงไม่ต้องการให้จักรพรรดิออกเดินทางเพื่อกำจัดพวกเขาที่เป็นขุนนางเก่า พวกเขาอยู่ในราชสำนักมานานหลายปีแล้ว และจักรพรรดิก็อยากจะจัดการขึ้นมาจริงๆ แม้ว่าสุดท้ายจะปล่อยชีวิตแก่ๆ ของเขาไว้ แต่ขุนนางเก่าคนอื่นๆ ที่อยู่ฝ่ายเดียวกันมาหลายปีต้องทนทุกข์ทรมานกับบาดจนล้มตายไป

แต่การที่เขาจะยืนเคียงข้างองค์หญิง ก็ขึ้นอยู่กับว่าองค์หญิงจะมีโอกาสชนะหรือไม่

เฮ่อเซียงพูด “องค์หญิงควรจะทราบ แม้ว่ากระหม่อมจะมีจุดยืน ก็ไม่มีวิธีที่จะทำให้ใต้เท้าคนอื่นๆ ไปเผชิญหน้าโดยตรงกับองค์จักรพรรดิได้”

เฉินเสียนพูด “ข้าไม่ต้องการให้พวกท่านสามารถตายเพื่อข้า แค่เพียงหวังว่าเมื่อถึงเวลาที่ต้องการให้พวกท่านช่วยดึงไว้สักหน่อย เช่นเรื่องที่ขอร้องเฮ่อเซียงในคืนนี้”

แต่ตราบใดที่ขุนนางเก่าของราชวงศ์ก่อนหน้า ที่ยังมีชีวิตอยู่จนถึงทุกวันนี้คนไหนจะไม่ใช่จิ้งจอกเฒ่า

พวกเขาหมดความกระตือรือร้นไปนานแล้ว และเหลือเพียงหัวใจที่มีพลังกับภายใต้เงื่อนไขของการปกป้องครอบครัวเท่านั้น

ดังนั้นเฉินเสียนจึงไม่คาดหวังว่าจะได้รับการสนับสนุนจากพวกเขาเลย นางเพียงแต่รักษาประโยชน์ใช้สอยของพวกเขามากน้อยเท่าใดนางก็จะใช้จิตใจมากเท่านั้นให้คงอยู่ต่อไป

ทุกคนไม่ใช่จักรพรรดิกับขุนนาง เป็นเพียงจุดยืนและผลประโยชน์เท่านั้น

เฮ่อเซียงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ขอประทานอภัยที่กระหม่อมจะพูดตรงๆ คนขององค์หญิงตอนนี้อยู่ในเมืองหลวง และยังคงตกอยู่ในอันตราย แม้ว่าคำพูดของวันนี้จะสมเหตุสมผลอย่างยิ่ง แต่เจ้าหญิงจะสามารถจัดการสถานการณ์นี้ได้อย่างไร? และจะสามารถชิงอำนาจได้อย่างไร?”

ผ่านไปเป็นเวลานาน เฉินเสียนพูดอย่างนุ่มนวลว่า “ทางใต้มีเย่เหลียง และทางเหนือมีความช่วยเหลือของเป่ยเซี่ย กองทหารที่ตั้งหมั่นหนึ่งแสนนายทางใต้ ติดแค่ว่าลมที่พัดมาจากตะวันออกเท่านั้น เฮ่อเซียงคิดว่านี้เป็นเรื่องตลกหรือ?”

เฮ่อเซียงตกใจ

เมื่อถึงจุดนี้เขาเข้าใจดีแล้วว่า จุดประสงค์ของการเดินทางไปทางใต้ของเฉินเสียนและซูเจ๋อจะต้องไม่ใช่เรื่องง่าย

ไม่เพียงแต่ซื้อใจผู้คนตลอดทางเท่านั้น แต่ยังได้รับอำนาจทางทหารจากชายแดนทางใต้อีกด้วย และเขาได้บรรลุข้อตกลงอย่างลับๆ กับเย่เหลียงและเป่ยเซี่ย!

แต่ในเมืองหลวงยังคงสงบ และยังไม่สังเกตเห็นอะไรเลย

และความสงบสุขเช่นนี้จะสามารถรักษาไว้ได้นานแค่ไหน?

เฮ่อเซียงถามว่า “ในเมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว ทำไมองค์หญิงจิ้งเสียนยังต้องกลับมาติดกับเองล่ะพ่ะย่ะค่ะ?”

เฉินเสียนพูด “เพราะลูกชายของข้า”

เฮ่อเซียงเข้าใจ ถึงอย่างไรเฉินเสียนยังคงเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง และเป็นแม่คนหนึ่ง จะไม่เหมือนกับผู้ชายที่เสียสละเนื้อและเลือดญาติเพื่อบรรลุความทะเยอทะยานของตัวเอง

ในที่สุด เฮ่อเซียงก็กล่าวว่า “ในกรณีนี้ เพียงแค่องค์หญิงสั่ง กระหม่อมจะต้องทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อองค์หญิง” ขณะที่พูด เขาคุกเข่าลงที่ข้างเท้าของเฉินเสียนแล้วโค้งคำนับ “กระหม่อมมีคำขอเดียวเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ”

“เชิญท่านเซียงกล่าว”

“กระหม่อมหวังว่าองค์หญิงจะรักษาคำมั่นสัญญา เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็ให้มันแล้วไป สา……สามารถปล่อยลูกชายกระหม่อมไป”

เฉินเสียนก้มหน้ามองลงไปที่เฮ่อเซียงและกล่าวว่า “ท่านเซียงหมายถึงเฮ่อโยว หรือเฮ่อฟั่ง?”

แม้ว่าเฮ่อฟั่งจะถูกเฮ่อเซียงขับไล่ออกจากเรือนไปนานแล้ว เพราะมีความคิดเห็นทางการเมืองที่แตกต่างกันในราชสำนัก เฮ่อฟั่งทำให้จักรพรรดิพอพระทัยและเต็มใจเป็นหมารับใช้ของจักรพรรดิทำให้เขาถูกดูถูกเหยียดหยาม จะพูดอย่างไรสุดท้ายก็เป็นบุตรชายของเขา

เฮ่อเซียงพูดอย่างผ่านโลกมาโชกโชนว่า “กระหม่อมมีลูกชายเพียงสองคนนี้เท่านั้น”

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง