ข้าคือหงส์พันปี 411

9 กันยายน 2019   @admin  

ข้าคือหงส์พันปี – ตอนที่ 411 ข้าก็ถูกบีบบังคับจนไม่มีทางเลือกแล้ว

เฉินเสียนคลายมือ และนิ้วมือก็เปื้อนเลือดไม่มาก หลังจากนั้นนางเริ่มหายใจถี่ ร่างกายยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ และหน้าอกก็หายใจไม่ออกเล็กน้อย เป็นการยากที่จะไม่กินแรงที่ทำเช่นนี้

เมื่อครู่ฉินหรูเหลียงแค่อยากจะช่วยนาง แต่ว่านางมีการตอบสนองอย่างรวดเร็ว และผลักฉินหรูเหลียงไปด้านข้างก่อน เพื่อไม่ให้ฉินหรูเหลียงได้มีโอกาสเข้าไปแทรกแซง

ฉินหรูเหลียงเม้มริมฝีปาก “จนถึงตอนนี้แล้ว ท่านยังไม่ลืมการอวดดีอีกหรือ?”

เฉินเสียนพูดอย่างใจเย็น “ท่านยังไม่หายดี ข้าก็ยังไม่หายดี ใครลงมือก็เหมือนกัน ยังไงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรอยู่แล้ว ข้าสามารถจัดการกับมันได้ และจะจัดการกับมันด้วยตัวเอง”

ทางตันที่เงียบสงัด นักฆ่าชุดดำทุกคนได้ค่อยๆ หายใจแผ่วเบา และดาบในมือของพวกเขายังคงมีเลือดออก

เมื่อครู่พวกสารเลวนี้ยังมีชีวิตอยู่ แค่พริบตาเดียวก็กลายเป็นร่างที่ไร้วิญญาณนอนอยู่บนพื้น หัวหน้านักฆ่าชุดดำ ดวงตาทั้งคู่ที่มีผ้าโพกหน้าไว้ได้มองตรงไปที่เฉินเสียน เมื่อครู่ไม่ระวังได้หลุดรอดสายตาไปเห็น เดิมทีคิดว่าจะทำร้ายถึงผู้ว่าจ้าง แต่คาดไม่ว่าจะถูกนางจัดการแล้ว

เฉินเสียนลืมตาขึ้นและจ้องไปที่เขาอย่างราบเรียบพร้อมพูดว่า “จะทำอะไรต้องทำให้ถึงที่สุด จัดการศพให้เรียบร้อย อย่าทิ้งแม้แต่ร่องรอยของคราบเลือด”

คนประเภทที่พึ่งพานักฆ่า เพียงแค่มีเงินเพียงพอก็สามารถทำให้ผลักดันพวกเขาได้ ถึงจะได้ไม่ต้องสนใจว่ามีดจะลงไปที่บุคคลใด ข้อตกลงเช่นนี้ค่อนข้างที่จะตรงไปตรงมาในเวลาที่เหมาะสมและถูกที่ รับเงินคนต้องจัดการแทนเขา และใช้ง่ายกว่านักดาบหลวงที่องค์จักรพรรดิหมั่นฝึกฝนที่เลี้ยงไว้นั้น

ตอบคำของผู้ว่าจ้าง การทำลายซากศพ ก็เป็นสิ่งที่ดีโดยธรรมชาติสำหรับเหล่านักฆ่า ไม่เช่นนั้นจะไม่เพียงแต่สร้างปัญหาให้กับผู้ว่าจ้างเท่านั้น แต่ยังอาจก่อให้เกิดหายนะต่อตัวเองอีกด้วย

เฉินเสียนกับฉินหรูเหลียงออกจากทางตันนี้ก่อน เหลือแค่นักฆ่าให้ไปกำจัดศพอย่างรวดเร็วและทำความสะอาดที่เกิดเหตุ

ขณะที่นางเดินไปข้างหน้า แสงจันทร์ที่เยือกเย็นก็แผ่กระจายไปทั่วศีรษะของเธอราวกับผ้าโปร่งแสง และคืนนี้ยากมากที่ท้องฟ้าจะสดใส และนางได้คิดว่า ต่อไปจะไม่นัดเจอกับซูเจ๋อที่ทางตันอีกต่อไป

ที่นี่เคยมีคนตาย

ตอนนี้ไม่มีใครตามอยู่ข้างหลังเขาตามนางกับฉินหรูเหลียง ทั้งสองเดินไปที่จวนของตระกูลเฮ่อด้วยจุดประสงค์ที่ชัดเจน

ฉินหรูเหลียงพูดอย่างเคร่งขรึม “เฉินเสียน แม้ว่าคนเหล่านั้นจะไม่ใช่นักดาบหลวง แต่ก็เป็นสายลับของราชสำนัก ตอนนี้ถ้าท่านฆ่าพวกเขาหมดแล้ว ไม่ช้าก็เร็วจักรพรรดิจะต้องทราบเรื่องนี้เข้า”

เฉินเสียนพูดอย่างไม่ใส่ใจ “เขาจะพบว่าคนเหล่านี้หายไปในไม่ช้าก็เร็ว แต่เขาจะไม่มีวันรู้ว่าทำไมพวกเขาถึงหายไปไม่ใช่หรือ? ทุกคนในคืนนี้ ไม่มีใครหลงเหลืออยู่ และเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะวิ่งกลับไปที่วังหลวงเพื่อรายงานว่านี้คือฝีมือข้า”

“แต่พวกสอดแนมกลุ่มนี้หายไปทั้งหมด และในไม่ช้าจักรพรรดิจะส่งชุดสอดแนมอีกชุดหนึ่งมา”

“เขาส่งหนึ่งกลุ่มมา ข้าก็จะฆ่าหนึ่งกลุ่ม ข้าต้องการดูว่าเขามีคนมาก หรือว่าข้ามีเงินมาก”เฉินเสียนพูดนิ่งๆ “ถ้าข้าไม่ทำเช่นนี้ ข้าก็จะไม่สามารถไปพบใครในราชสำนักได้ และข้าก็จะช่วยซูเจ๋อไม่ได้เช่นกัน”

เฉินเสียนถอนหายใจและพูดเบาๆ “ข้าไม่มีหนทางแล้ว ถูกเขาบีบบังคับให้ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว อย่างแรกเขาใช้เจ้าน่องน้อยบังคับข้า และตอนนี้เขาใช้ซูเจ๋อมาบังคับข้า ฉันไม่เป็นไร ก็แค่ตาย และเมื่อรอกองกำลังในเขตใต้ขึ้นไปทางเหนือ เขาอย่าคิดจะได้มีความสุข”

คนหนึ่งเพียงเพราะยิ่งอยากครอบครองเยอะยิ่งให้ความสนใจเยอะ แต่เมื่อนางทำหายไปและไม่อาจจะครอบครองได้แล้ว นางก็จะไม่สนใจอีกต่อไป

เท้าเปล่าที่ไม่กลัวการใส่รองเท้า แม้พื้นจะเต็มไปด้วยขวากหนาม นางก็ต้องการที่จะก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว

ฉินหรูเหลียงไม่พูดอะไร

บางทีเพื่อเป็นการตอบสนองต่อความตั้งใจเดิมของซูเจ๋อ สิ่งเดียวที่เขาสามารถทำได้ในตอนนี้คืออยู่เคียงข้างเฉินเสียน ติดตามนางเดินหน้าและถอยไปด้วยกัน พยายามอย่างเต็มที่เพื่อปกป้องนางและทำสิ่งที่นางต้องการทำให้บรรลุผลสำเร็จ

เมื่อมาถึงจวนตระกูลเฮ่อ เฉินเสียนยังอยู่ในความมืด ส่วนฉินหรูเหลียงเข้าไปที่จวนของตระกูลเฮ่อก่อนเพื่อที่จะไปหาเฮ่อเซียง เพื่อที่ต้องการให้เฮ่อเซียงยินยอมที่ต้องการอยากจะพบเฉินเสียนก่อน

มิเช่นนั้นการรีบเร่งเข้าไป อาจจะทำให้เกิดปัญหาเพิ่มขึ้น

ฉินหรูเหลียงไม่ได้เข้าทางประตูใหญ่ แต่กระโดดข้างกำแพงเข้าไป มันง่ายมากสำหรับเขา

สวนหลังบ้านของจวนตระกูลเฮ่อมีขนาดใหญ่แห่งนี้ได้เงียบสงบอยู่เสมอ

ต่อมาประตูหลังก็เปิดออกอย่างเงียบๆ เต็มไปด้วยแสงจากตะเกียง มีคนออกมาพาเฉินเสียนเข้าไปในจวน

เฉินเสียนสวมหมวกคลุมศีรษะ เดินผ่านลานภายในของจวนตระกูลเฮ่อ และมาถึงเรือนด้านใน

เพิ่งเดินเข้าไป เฮ่อเซียงก็รีบออกมาต้อนรับ แม้ว่าเขาจะรับความเสี่ยงอย่างมาก แต่เนื่องจากเฉินเสียนมาถึงแล้ว เขาอย่างไรก็ยังต้องเชิญนางเข้ามา

นั่นคือห้องหนังสือของเฮ่อเซียง ซึ่งในห้องหนังสือนั้นกว้างขวางและสว่างไสวมาก

เฉินเสียนก้าวเข้ามา มีชาร้อนและเตาอุ่นในห้องก็สบายและอบอุ่น ซึ่งเข้ากับความหนาวเย็นทั่วร่างกายของนางไม่ได้ นางยกมือถอดหมวกออก เผยให้เห็นใบหน้าขาวสะอาด

เฮ่อเซียงรีบวิ่งไปหานางและพูดว่า “กระหม่อมได้พบองค์หญิง ไม่ทราบว่าองค์หญิงจะมาตอนดึก ไม่ได้ต้อนรับอย่างดี”

เฉินเสียนเอ่ยปากพูดว่า “ท่านเซียงที่นี่มีน้ำให้ข้าได้ล้างมือไหม?”

“มีพ่ะย่ะค่ะ”

ชั้นวางในห้องหนังสือจะมีอ่างล้างหน้าสะอาดอยู่ข้างๆ เพื่อให้เฮ่อเซียงได้ล้างมือหลังจากอ่านและจับพู่กัน

ตอนนี้เฉินเสียนจุ่มมือของนางลงในอ่าง และน้ำก็ค่อยๆ มีสีแดงออกมาเล็กน้อย

เฮ่อเซียงใบหน้าเปลี่ยนสี เมื่อพบว่ามือของเฉินเสียนเต็มไปด้วยเลือด “นี่………”

เฉินเสียนพูดอย่างใจเย็น “ท่านเซียงไม่ต้องกังวล นี่ไม่ใช่เลือดของข้า”

“แล้วนี่เลือดของใครพ่ะย่ะค่ะ” เฮ่อเซียงเอ่ยปากถาม

เฉินเสียนตอบอย่างสบายๆ “เจอขี้เหล้าบนถนนและเขาไม่ระวังเผลอเอาไหเหล้ากรีดที่แขน ข้าบังเอิญสัมผัสตอนข้าเข้าไปช่วยเขา”

เฮ่อเซียงไม่ถามอะไรอีก พูดเพียงว่า “ไม่ทราบว่าองค์หญิงมาที่นี่ เกิดอะไรขึ้นพ่ะย่ะค่ะ?”

เฉินเสียนพูดว่า “เจ้ารู้ว่าข้ามาเพื่อใคร ผู้พิพากษาใต้เท้าซูคือเฮ่อฟั่งบุตรชายของท่าน เมื่อไม่กี่วันก่อนอยู่ที่ศาลยุติธรรมต้าหลี่ฉินหรูเหลียงได้รับความเดือดร้อนจากเขา”

เฮ่อเซียงถอนหายใจและกล่าวว่า “มีสารกล่าวโทษให้ใต้เท้าซู และไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นคนส่งสาร นอกจากนี้จักรพรรดิยังสั่งการให้พิจารณาคดีอย่างเข้มงวดกับเรื่องนี้ แม้ว่าเฮ่อฟั่งจะเป็นผู้พิพากษาศาล แต่กระหม่อมเกรงว่าจะไม่มีวิธีเกลี้ยกล่อมเขาให้ปล่อยเขาไปได้ กระหม่อมจะช่วยอะไรไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ”

เฉินเสียนค่อยๆ เช็ดมือของเธอด้วยผ้าและพูดเบาๆ ว่า “มีคนต้องการให้เขาตาย ถ้าหากสามารถปล่อยเขาได้จริงๆ ยังจะมีเหตุการณ์เช่นวันนี้หรือไม่”

“ครั้งนี้องค์หญิงหมายความว่าอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ?”

“ข้าหลีกเลี่ยงว่าเฮ่อฟั่งเป็นบุตรชายของท่านไม่ได้ จึงจะบอกความจริง คือเขามีวิธีการที่ชั่วร้ายและต้องถูกตีอย่างไม่เป็นธรรมเพื่อที่จะให้รับสารภาพ ก่อนที่ฉินหรูเหลียงจะเข้าสู่ศาลยุติธรรมต้าหลี่ เขาถูกตีจนภายในได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง แต่ตอนนี้ใต้เท้าซู อยู่ในมือของเขาแล้ว คิดไปคิดมาเขายิ่งจะไม่แสดงความเมตตาใดๆ ”

เฮ่อเซียงมองไปที่ฉินหรูเหลียง และรู้อยู่แก่ใจอย่างชัดเจน

เฉินเสียนพูดว่า “เฮ่อฟั่งเป็นผู้พิพากษาศาล แต่เขาเป็นเพียงผู้พิพากษาผู้น้อยศาลยุติธรรมต้าหลี่เท่านั้น แต่ยังมีผู้พิพากษาศาลยุติธรรมต้าหลี่อีกท่านที่อยู่เหนือเขา หากเฮ่อฟั่งทรมานใต้เท้าซูอย่างรุนแรงและดึงเอาคำสารภาพออกไป ผู้พิพากษาศาลยุติธรรมต้าหลี่ออกหน้า ยังสามารถช่วยยับยั้งเขาได้เล็กน้อย ข้าไม่มีอะไรจะขอ แค่หวังว่าข้าจะสามารถพึ่งพาท่านเซียงช่วยสักหน่อย และขอให้ผู้พิพากษาศาลยุติธรรมต้าหลี่ออกหน้า เพื่อที่ใต้เท้าซูจะถูกทรมานน้อยลง”

ผู้พิพากษาศาลยุติธรรมต้าหลี่และเฮ่อเซียงเป็นขุนนางด้วยกัน หากว่าเป็นเฉินเสียนออกหน้า ผู้พิพากษาศาลยุติธรรมต้าหลี่ต้องพิจารณาถึงส่วนได้ส่วนเสียอาจจะไม่ช่วยนาง อีกอย่างจะพบก็พบไม่ได้ เฮ่อเซียงเป็นถึงอัครเสนาบดีของราชสำนัก และถ้าเขาออกหน้า เรื่องต่างๆ ก็จะจัดการได้ง่ายขึ้นมาก

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง