กลยุทธ์เด็ด เสพติดรักภรรยาของผม 958

2 เมษายน 2019   @admin  

กลยุทธ์เด็ด เสพติดรักภรรยาของผม – ตอนที่ 958 คุณมีเบาะแส

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่หัวหน้าหวูถามเขาแล้ว

เขามองไปที่เจียงโม่หาน

“ดูเหมือนเขาจะไม่รู้จริงๆ”

ขี้ขลาดขนาดนี้ ถ้าเป็นเขาทำจริงๆ เขาคงพูดไปนานแล้ว

“คุณวางใจได้ครับ ผมไม่ปล่อยให้เธอออกจากเมืองBแน่นอน” ตอนนี้เส้นทางการขนส่งสาธารณะทั้งหมด ต้องใช้ชื่อจริงเข้าระบบ ถ้าเธอซื้อตั๋วจะมีการบันทึก เขาจะรู้ทันที

อีกทั้งเขายังส่งคนไปจับตาดูทั้งสถานีรถโดยสาร สถานีรถไฟความเร็วสูง และสนามบินด้วย

เจียงโม่หานนิ่งเงียบ กำลังคิดว่าหลิงเวยจะไปที่ไหนได้

เธอมาจากต่างถิ่น ไม่มีญาติพี่น้องที่นี่ เธอสนิทกับหนานเฉิงที่สุด

ถ้าไม่มีความช่วยเหลืออิทธิพลใดๆ เธอก็หนีไปไหนไม่ได้ ทำได้เพียงซ่อนตัวอยู่ในความมืด

“หัวหน้าหวูเป็นคนของคุณที่ทำให้นักโทษหนีไปได้ คุณต้องรับผิดชอบเรื่องนี้” เจียงโม่หานพูด

หัวหน้าหวรู้ว่าเขาผิดจริง จึงพูดว่า “คนคนนี้จะถูกลงโทษตามความผิด ส่วนผมเองก็ไม่ได้คิดที่จะหลบเลี่ยงความรับผิดชอบด้วย”

“ผมไม่ได้ตั้งใจจะตำหนิหัวหน้าหวูนะครับ แต่ผมต้องการให้หัวหน้าหวมคนให้ผมสักสองสามคน” เขาพูดแบบนั้น เพราะมีจุดประสงค์จะยืมคน

หัวหน้าหวูมองมาที่เขา “คุณมีเบาะแสอะไรเหรอครับ?”

“ผมแค่พอจะเดาได้ว่าเธอจะไปอยู่ที่ไหน แต่ผมไม่มีคนช่วยเหลือเท่านั้นเอง”

หัวหน้าหวูนิ่งคิดอยู่สักพัก “ผมสามารถให้คุณยืมคนได้มากที่สุดแค่สามคนเท่านั้น”

นักโทษหนีไปได้ เพราะคนข้างกายเขาปล่อยไป เขาเองก็ต้องรับผิดชอบ เป็นหน้าที่ของเขาที่ต้องตามตัวนักโทษกลับมา ถ้าเจียงโม่หานตามหาเธอเจอก็ถือว่าช่วยเขาไว้ แต่

กำลังคนที่ใช้ได้มีไม่มาก รวมถึงกลุ่มที่คอยจับตาดูที่สถานีจราจร

เจียงโม่หานพยักหน้าให้ “ขอบคุณหัวหน้าหวูมากครับ”

เจียงโม่หานเองก็มีบอดี้การ์ดที่ฝึกฝนมาอย่างดีหลายคน บวกกับคนที่หัวหน้าหวูให้มา รวมแล้วมีประมาณสิบคน ซึ่งมันก็เพียงพอแล้ว

“แต่ผมขอบอกล่วงหน้าไว้ก่อนนะครับ ถ้าคุณจอนักโทษ คุณห้ามจัดการกับเรื่องนี้เป็นการส่วนตัวเด็ดขาด คุณต้องส่งนักโทษกลับมา” หัวหน้าหวูเป็นคนรักษากฎหมาย ถ้าทำ

ผิดกฎหมาย ก็ต้องจับมาดำเนินการตามความผิด เขาไม่นุญาตให้เจียงม่หานจัดการกับนักโทษเป็นการส่วนตัวแน่นอน เพราะเจียงม่หานไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้น ถ้าเขาจัดการนักโทษ

เป็นการส่วนตัว เขาก็จะกลายเป็นอาชญากรไปด้วย

เจียงโม่หานพูดว่า “แน่นอนครับ”

เรื่องความเป็นและความตายเขาไม่สามารถรับประกันได้ ถ้าในระหว่างขั้นตอนการจับกุม เธอไม่ให้ความร่วมมือต่อสู้จนเสียชีวิตไปก็ไม่ใช่ความผิดของเขาแล้

ทั้งคู่ต่างพอใจกับการสนทนาในครั้งนี้ เจียงโม่หานออกไปก่อน เพื่อทำการวางแผนที่จะจับตัวหลิงเวย หัวหน้าหวูส่งเสี่ยวหวางกลับไปขังไว้ในห้องขัง ต้องการจะเค้นข้อมูลของ

หลิงเวยจากปากของเขาคงไม่มีผลอะไรแล้ว

หลังจากหนีออกจากโรงพยาบาลแล้ว หลิงเวยก็ซ่อนตัวอยู่บริเวณชายขอบตัวเมือง ซึ่งเป็นพื้นที่ที่เต็มไปด้วยบุคคลต่างถิ่น

ที่นี่คนเยอะและสถานที่ก็วุ่นวายมาก

การหนีออกมาได้ในครั้งนี้มันไม่ง่ายเลย ทั้งยั่วยวนเสี่ยวหวางมีอะรกับเขา จนถึงแกล้งท้อง ก่อนจะหลอกว่าไม่สบายให้เขาจัดการทำเรื่องยินยอมให้ตัวเองออกนอกห้องขังได้

แล้วค่อยๆ ดำเนินการตามแผนที่เธอวางไว้ทีละขั้นตอน

เดิมที่เธอไม่คิดจะหนีออกมาเร็วขนาดนี้ เธอยังไม่ได้วางแผนเส้นทางหนีเลย แต่อยู่ดีๆ เธอก็ต้องไปตรวจ เธอไม่ได้ท้องจริง ถ้าตรวจก็จะรู้ทันที เธอจึงต้องหนีเท่านั้น แต่ตลอด

หลายวันที่อยู่ในโรงพยาบาล เธอขโมยเงินมาได้หลายร้อยหยวน ถึงแม้จะไม่เยอะ แต่ก็เพียงพอให้เธอได้มีที่พัก

เธอไม่มีบัตรประจำตัวไม่สามารถพักในโรงแรมได้ ถึงแม้ว่าจะมีเธอไม่กล้าที่จะพัก เธอต้ดสินใจเช่าห้องเช่าแทน

ภายในซอมซ่อมาก แต่สามารถหลบฝนและลมให้เธอได้ มีเตียงม้ มีผ้านวมสีเก่าที่มองสีเดิมของผ้าแทบไม่ออก

“ผู้เช่าคนสุดท้ายเป็นผู้ชาย” ในมือของเจ้าของบ้านควงกุญแจห้องไว้ แล้วหมุนไปมาสบายอารมณ์ “ในห้องไม่มีอะไรมาก อยากได้อะไรก็ไปซื้อเอาเอง”

“ค่าเช่าห้องเท่าไหร่?” หลิงเวยเป็นห่วงแค่เรื่องเงิน เธอไม่มีเงินมาก ดังนั้นเธอจึงต้องใช้จ่ายอย่างมีระเบียบ

“เดือนละหนึ่งร้อยยี่สิบหยวน” เจ้าของบ้านเป็นหญิงวัยกลางคนรูปร่างอวบอ้วน ดัดผมหยิก ใส่สร้อยทองเส้นใหญ่ไว้ที่คอของเธอ ใส่ต่างหูทอง กำไลทองและแหวนทองไว้เหมือน

เศรษฐีใหม่

อ่านนิยาย เรื่องนี้ ก่อนใคร ที่ อ่านทั้งวัน.com

“ห้องเก่าขนาดนี้ลดค่าเช่าให้หน่อย” หลิงเวยพยายามต่อรองราคา สำหรับห้องเล็ก ที่ทรุดโทรม ที่มีเก้าอี้ตัวเดียวกับเตียง หนึ่งร้อยยี่สิบหยวนมันแพงเกินไป

“หนึ่งร้อย น้อยไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว” เจ้าของบ้านพูดเพราะเริ่มหมดความอดทน

หลิงเวยหยิบเงินออกมา เธอมีเงินติดตัวแค่หกร้อยหยวน เธอกัดฟันแล้วดึงออกมาหนึ่งใบ “ฉันเช่า นี่เงินค่าเช่า”

เจ้าของบ้านรับเงินมา “ทำความสะอาดเองแล้วกันนะ”

หลิงเวยถือเงินห้าร้อยหยวนที่เหลือไว้ในมือแน่น มองดูห้องตรงหน้าที่เต็มไปด้วยกลิ่นนไม่พึงประสงค์ แล้วบังคับความรังเกียจในใจแล้วเดินเข้ามาในห้อง

เธอสะบัดผ้าห่ม เพื่อดูว่าจะใช้งานได้ไหม ผู้เช่าคนสุดท้ายจะต้องเป็นคนที่สกปรกมากแน่ๆ

อยู่ที่นี่เธอคงนอนไม่หลับ

เธอจึงตัดสินใจโยนมันทิ้ง ในห้องไม่มีหน้าต่าง เธอเปิดประตูทิ้งไว้เพื่อระบายอากาศ ก่อนจะออกไปซื้อของกิน ยังไงในห้องก็ไม่มีอะไร จึงไม่กลัวว่าจะมีขโมยเข้าห้อง

ถนนคอนกรีตไม่ราบเรียบ เป็นหลุมเป็นบ่อ สภาพดูสกปรกมาก

ตรงหัวมุมของถนนมีร้านขายบะหมี่ผัดเล็ก เส้นก๋วยเตี๋ยวผัด และอื่นๆ เธอเดินไปซื้อบะหมี่ผัดมาหนึ่งถุง

ตอนที่กำลังจะกลับห้อง เธอได้พบกับเจ้าของห้องที่เพิ่งเช่าห้องให้กับเธอ

อีกฝ่ายไม่ได้เดินมาคนเดียว มีผู้หญิงอีกสองคนที่อายุพอๆ กับเธอ แต่ผอมแห้งกว่าเดินตามมาด้วย ผู้หญิงทั้งสองคนทาแป้งและทาลิปสติก อีกทั้งยังสวมกระโปรงใส่ถุงน่องสีดำ

พร้อมกับเสื้อคอต่ำ

หลิงเวยเดินไปด้านข้าง ไม่ได้กล่าวทักทายใดๆ เธอก้มหน้าลง ใช้ผมยุ่งๆ ปกคลุมใบหน้าเกือบทั้งหมดของเธอไว้

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง