กลยุทธ์เด็ด เสพติดรักภรรยาของผม 956

2 เมษายน 2019   @admin  

กลยุทธ์เด็ด เสพติดรักภรรยาของผม – ตอนที่ 956 ผมชอบผู้ชาย

เขาเคยเห็นจงเหยียนซึมาก่อน ตอนที่จงเหยียนซึมาหาจงจิ่งห้าวกับหลินซินเหยียน
ในความทรงจำที่น่าจดจำที่สุดคือรอยยิ้มของเธอ แววตาที่สดใส คมชัด และเปล่งประกายระยิบระยับดุจดวงดาว แค่มองจากดวงตาของเธอก็รู้ว่าเธอเป็นคนใช้ชีวิตอยู่ใน
ครอบครัวที่มีความสุข
ที่จริงแล้วตอนที่เขาเห็นนียาเป็นครั้งแรก เห็นดวงตาที่คมชัดของเด็กสาวคนนี้ คนที่เขานึกถึงคือจงเหยียนซี
แต่พอครั้งนี้เขาได้เจอเธออีกครั้ง ดวงตาของเธอไม่แจ่มใสเหมือนตอนนั้นแล้ว ยิ้มออกมาก็ไม่รับรู้ถึงความสุขเลย
เขาอยากจะถามเธอว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ว่า เขารู้สึกว่ามันละลาบละล้วงเกินไป
พออาบน้ำเสร็จเขาก็นอนอยู่บนเตียงเป็นเวลานานยังไงก็นอนไม่หลับ
ในช่วงเช้าตรู่ ในบ้านถูกเสียงดั่งลั่นบ้านรบกวนความสงบ
จงเหยียนซีกับนียาตื่นตั้งแต่เช้า ยาร้อนใจ ยังไม่ทันได้กินอาหารเช้า เธอก็ออดอ้อนให้จงเหยียนซีไปวาดรูประบายสีกับเธอ
ในตอนที่กำลังเดินออกไป ในบ้านก็มีแขกผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาที่บ้าน
พอเห็นพวกเธอก็รีบตะโกนออกมาทันที “เธอเป็นใคร ทำไมคุณถึงมาอยู่ในบ้านของซงเก้นได้?”
ในขณะที่พูด เธอก็มองพิจารณาจงเหยียนซีตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า
“เธอเป็นแม่ของหนู” นียาตอบ
จงเหยียนซี “…”
เธอเบิกตาโตมองไปทางนียา
นียาดึงมุมเสื้อของเธอ จงเหยี่ยนซีเข้าใจความหมายที่เธอต้องการแสดงออก จึงก้มตัวเข้าไปใกล้
นียายืดตัวเข้าไปข้างหู แล้วพูดกระซิบข้างหู “ผู้หญิงคนนี้ชอบมากนใจคุณพ่อของหนูตลอด แต่คุณพ่อไม่ชอบเธอ หนูเองก็ไม่ชอบเธอเหมือนกัน ดังนั้น คุณแกล้งทำให้เธอ
โกรธจนออกไปจากที่นี่ด้วยค่ะ”
จงเหยียนซี “…”
เธอสงสัยมาก ว่านี่คือเด็กอายุห้าขวบจริงหรือเปล่า?
ไม่รู้ว่าในสมองเล็กๆ นี้มีอะไรอยู่ในนั้น
“หนูยั่งเป็นเด็ก ควรทำในสิ่งที่เด็กควรทำ เรื่องของคุณพ่อของหนู ปล่อยให้เขาแก้ปัญหาเอง หนูเข้าไปยุ่งไม่ได้” หลังจากที่เธอพูดจบ เธอก็รีบอธิบายเป็นภาษาจีนว่า “คุณเข้าใจ
ผิดแล้วค่ะ ฉันแค่ขอพักที่นี่หนึ่งคืน พรุ่งนี้ก็จะไปแล้ว”
ข้อเท้าของเธอดีขึ้นมากแล้ว พรุ่งนี้เธอตั้งใจจะไปแล้ว
พายัมเคยเรียนภาษาจีน ฟังเข้าใจสิ่งที่เธอพูด สีหน้าจึงดีขึ้น “อ่อ”
ที่เธอเรียนภาษาจีน เพียงเพราะซงเก้นพูดได้
จงเหยียนซียิ้มอย่างสุภาพ แล้วพานียาออกไป
นียาไม่ค่อยสบอารมณ์มากเท่าไหร่ เธอมุ่ยปากเล็ก แล้วพึมพำเมาๆ “ผู้หญิงคนนี้น่ารำคาญมาก พ่อของหนูไม่ชอบเธอ แต่เธอก็มักจะมารังควานคุณพ่อตลอด”
จงเหยียนซีเดินไปที่ริมน้ำ แล้วเหลือบมองเธอเบา ๆ “หนูยังเด็ก จะสนใจเรื่องพวกนั้นไปทำไมกันจ๊ะ”
“หนูไม่อยากให้คุณพ่อปวดหัวนี่คะ” นียาพูดด้วยใบหน้าขมขื่น
จงเหยียนซีดึงกระดานวาดภาพออกมา “เด็กน้อยคิดให้น้อยลงจะดีกว่า”
นียามองมาที่เธอ “ทำไมคุณถึงไม่สนใจคุณพ่อของหนูเลยคะ เขาอุตสาห์ให้คุณมาพักที่บ้านนะคะ”
จงเหยียนซี “…”
“ฉันรู้สึกเคารพเขา และขอบคุณเขาที่ให้ฉันเข้ามาพักที่นี่ แต่ก็เพียงแค่นั้น เพราะฉันไม่สนิทกับเขา จะเข้าไปยุ่งกับชีวิตของเขาไม่ได้” เธอรู้ฐานะของตัวเองดี และควรจะรักษา
ระยะห่างกับซงเก้นไว้
นียานั่งลงบนหญ้าอย่างอารมณ์เสีย “คุณนี่ใจแข็งจริงๆ”
จงเหยียนซี “…”.
เธอผสมสี แล้วหยิบพู่กันขึ้นมา ไม่สนใจนียาที่พูดกับตัวเองอยู่ “ฉันอยากกลายเป็นคนแบบนี้จ๊ะ”
คนใจแข็ง
แบบนี้เธอจะได้ไม่ได้รับบาดเจ็บอีก และไม่ต้องคิดถึงเขาบ่อยๆแบบนี้
ในห้องนอน
ซงเก้นใส่ชุดลำลองแบบไทยๆ ที่ทำมาจากผ้าฝ้ายสีขาว กับกางเกงหลวม แต่กลับไม่สามารถปกปิดความสง่าผ่าเผยของเขาได้เลย พอเห็นพายัมเขาก็ขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย
“ซงคะ” พายัมเดินเข้าไปหาเขา แล้วเรียกซื่อเขาอย่างสนิทสนม “ฉันมาทานอาหารเช้ากับคุณค่ะ”
จากนั้นเธอก็สั่งการแซลลี่ “เตรียมอาหารเพิ่มด้วย”
ไม่ถือว่าตัวเองเป็นคนนอกเลย
ซงเก้นถือเป็นหนุ่มโสดที่ร่ำรวยมากในประเทศไทย
ผู้หญิงที่ชอบเขาสามารถบรรทุกรถบรรทุกได้สองค้น แต่คนส่วนใหญ่ไม่กล้าคิด ฐานะของเขาสูงส่ง ยากที่จะเข้าใกล้เขาได้
แต่พายัมต่างจากคนอื่น เธอเป็นทายาทของขุนนาง มีฐานะเหมือนกัน
ที่จริงแล้ว เธอกับซงเก้นมีฐานะที่เหมาะสมกันมาก
แต่ซงเก้นไม่ชอบเธอ
ไม่ใช่แค่เธอไม่ชอบเธอคนเดียว ตลอดยี่สิบเก้าปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีใครได้ยินข่าวว่าซงเก้นมีความสนิทสนมกับผู้หญิงคนไหน หรือรักใครมาก่อน
มีหลายคนแอบพูดว่าเขามีปัญหาด้านรสนิยมทางเพศ
แม้กระทั่งตอนที่เขาจะรับเลี้ยงนียา บางคนก็ยังสงสัยเป้าหมายของเขา
แน่นอน คำพูดเหล่านี้ถูกพูดลับหลังเขา
พายัมใช้ฐานะที่เท่าเทียมกัน มาเกาะแกะข้างกายเขาตลอด
“จริงสิคะ เมื่อตะกี้ฉันเห็นผู้หญิงต่างชาติคนหนึ่งเธอเป็นใครคะ ทำไมคุณถึงให้เธอเข้ามาพักในบ้านด้วย”ในใจของ พายัมเริ่มระมัดระวัง จงเหยนซีเป็นผู้หญิงที่สวยมากคน
หนึ่ง คำพูดและการกระทำของเธอดูไม่เหมือนเกิดมาในครอบครัวธรรมดาด้วย
พักอยู่ในคฤหาสน์ที่ใหญ่โตและอลังการแบบนี้ แต่ท่าทางของเธอกลับเรียบนิ่ง ไม่มีอาการตื่นเต้นดีใจเลย
เธอเคยเห็นหลายคนที่ไม่เคยเห็นโลกกว้าง พอเห็นอะไรที่หรูหรา ดวงตาก็จะเปล่งประกาย แล้วบิดตัวไปมา
“ไม่สนิทครับ เธอเป็นลูกของเจ้าของบ้านหลังนั้น ผมรู้จักพ่อแม่ของเธอ เธอเจ็บข้อเท้า ผมเลยพาเธอมาพักที่บ้านก่อน” ซงเก้นอธิบายอย่างชัดเจน
เขารู้ว่าพายัมคิดกับเขายังไง กลัวว่าเธอจะไปรบกวนจงเหยียนซี
หลังจากฟังคำพูดของซงเก้นแล้ว พายัมก็ยิ้มกว้าง “เป็นอย่างนี้นี่เอง”
“พายัม วันนี้ผมมีธุระต้องทำ คุณกินข้าวเสร็จแล้วก็กลับไปเถอะ” ซงเก้นหันหลังเดินเข้าบ้านไป เห็นได้ชัดว่าไม่อยากคุยกับเธอต่อ
พายัมวิ่งไปคว้าแขนของเขาไว้ แล้วออดอ้อนเหมือนเด็กน้อย “ไม่เอานะคะ คุณจะไปไหน ฉันจะไปกับคุณด้วย”
ซงเก้นหันกลับไปมองเธอ “คุณไม่ใช่เด็กแล้ว มีเวลามาตามติดผม คุณไปหาคนที่ดีคบหาดูใจไม่ดีกว่าหรือไง”
“ฉันจะคบกับคุณ”
“แต่ผมไม่ชอบคุณ” ซงเก้นพูดตรงไปตรงมา นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาพูดกับเธอแล้ว “เสียเวลาเปล่าๆ”
พายัมจับแขนเขาแรงขึ้น แล้วถลึงตามองเขาตาปริบๆ “คุณชอบคนแบบไหนคะ”
พายัมคิดว่าหน้าตาของตัวเองก็ไม่ได้เลวร้าย
ซงเก้นมองมาที่เธอ เธอหน้าตาค่อนข้างดี แค่ผิวของเธอคล้ำไปบ้าง แต่นี่ไม่ใช่ข้อบกพร่อง พวกเขาส่วนใหญ่จะมีผิวสีนี้
แต่ชอบหรือไม่ชอบ มันไม่เกี่ยวกับหน้าตา
เป็นความรู้สึกที่มันไม่ใช่

 

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง