กลยุทธ์เด็ด เสพติดรักภรรยาของผม 929

10 พฤษภาคม 2019   @admin  

กลยุทธ์เด็ด เสพติดรักภรรยาของผม บทที่ 929

“ความรักกับอายุมันเกี่ยวข้องกันด้วยเหรอ” จงเหยียนซีย้อนถาม อีกทั้งท่าทางยังแข็งกร้าว “ประธานเจียง หากคุณยังไม่ปล่อยฉัน ฉันจะฟ้องคุณในข้อหาคุกคาม”

เจียงโม่หานหัวเราะขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำนุ่มนวลลง “ท่าทางการกัดฟันของคุณช่างเหมือนกับเธอจริง ๆ”

จงเหยียนซีลนลานหลบสายตา “ประธานเจียงที่ดูดีที่แท้ก็ไม่ใช่ลูกผู้ชาย ชอบรักแกผู้หญิง”

เจียงโม่หานแนบริมฝีปากไปที่ใบหูของเธอ วินาทีที่ผิวสัมผัสกันนั้น จงเหยียนซีดวงตาเบิกกว้าง ขนตามร่างกายลุกซู่ขึ้น

เขายกริมฝีปากเบา น้ำเสียงนุ่มนวลเต็มไปด้วยความเย้ายวน “คุณหลิน หากอยากจะบรรลุถึงเป้าหมายก็ต้องมีการเสียสละบ้าง หากว่าคุณเต็มใจที่จะเป็นแฟนกับผม คุณอยากได้อะไร ผมก็จะประเคนให้คุณด้วยสองมือเลย”

จงเหยียนซีปฏิเสธอย่างเด็ดเดี่ยว “ฉันไม่มีทางทรยศแฟนของฉัน!”

“ผมไม่เชื่อ”

เมื่อพูดจบเขาก็ปล่อยตัวจงเหยียนซี

เขามั่นใจว่าเธอจะต้องมาหาเขาอย่างแน่นอน

จงเหยียนซีจ้องเขม็งเขาครู่หนึ่ง “ไร้ยางอาย!”

“คุณคิดแบบนี้ ผมก็ไม่คัดค้าน” เจียงโม่หานนั่งลงบนโซฟาและรินไวน์ให้ตัวเอง

เขาเงยหน้าขึ้นกระดกจดหมด วางแก้วไวน์ลงแล้วกล่าวขึ้น “อย่างนั้นผมก็จะรอโปรเจกต์งานใหม่ของ

คุณหลินแล้วกัน”

จงเหยียนซีกำมือแน่นด้วยความโกรธ และกล่าวอย่างเย็นชา “ฉันจะทำให้สุดความสามารถจนกว่าประธานเจียงจะพอใจ!”

เมื่อกล่าวจบเธอก็สาวเท้าก้าวยาวเดินเข้าไปในห้องโดยสาร แล้วเหยียบบันไดเรือเดินออกมา เธอมองเห็นเถียนฉีเฟิงยืนอยู่ใต้แสงไฟข้างถนน พิงอยู่กับเสาไฟและดูเหมือนกำลังรอเธออยู่

“ฉันบอกให้นายกลับไปแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมยังอยู่นี่” จงเหยียนซีขมวดคิ้ว

“ผมมีหน้าที่ปกป้องคุณ คุณให้ผมกลับ ผมก็ไม่สามารถที่จะกลับได้จริง ๆ ขึ้นรถเถอะ ผมจะพาคุณกลับโรงแรม” เถียนฉีเฟิงกดกุญแจปลดล็อกรถ แล้วเดินไปทางรถ จากนั้นเปิดประตูออก

จงเหยียนซีเดินเข้าไปขึ้นรถ ทันใดนั้นเธอก็นึกขึ้นได้ว่าวันนี้ต้องจัดการให้กวนจิ้งเจอกับกู้เสียน “กี่โมงแล้ว”

“สามทุ่มครับ” เถียนฉีเฟิงสตาร์ทรถแล้วตอบ

เมื่อสักครู่เขาเพิ่งดูนาฬิกาไป หากจงเหยียนซียังไม่ออกมา เขาก็จะเข้าไปหาเธอทันที

“สามทุ่มแล้วเหรอ!” จงเหยียนซีรีบล้วงโทรศัพท์ออกมา วันนี้นัดกับกวนจิ้งว่าจะทานข้าวด้วยกัน กู้เสียนเองก็คงจะลนลานแล้ว

“คุณจะโทรศัพท์หาประธานกวงเหรอครับ” เถียนฉีเฟิงมองเธอจากกระจกมองหลัง “ถ้าหากว่าใช่ อย่างนั้นผมจะบอกกับคุณว่า ประธานกวงจากไปแล้วครับ เขาโทรหาคุณไม่ติด ก็เลยฝากผมให้บอกกับคุณ”

“อะไรนะ จากไปแล้วเหรอ” ยามนี้เธอล้วงโทรศัพท์ออกมา กดอย่างไรหน้าจอก็ไม่ติด เป็นเพราะไม่มีแบตเตอรี่เครื่องจึงดับลงอย่างอัตโนมัติ ถึงว่าทำไมเธอไม่ได้รับสายจากกู้เสียน

บอกว่าจะให้เขาได้เจอกับกวนจิ้ง แต่ตัวเองนั้นกลับไม่รักษาคำพูด เขาติดต่อตัวเองไม่ได้คงต้องกระวนกระวายอย่างมากแน่ ๆ

เธอบอกที่อยู่ของกู้เสียนให้กับเถียนฉีเฟิง เธอจะต้องไปหากู้เสียนก่อน

แต่แล้วเมื่อเธอไที่ถึงที่อยู่ของกู้เสียน เขานั้นไม่อยู่ บริษัทก็เลิกงานแล้ว หน้าตึกอาคารนอกจากเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยแล้ว ก็ไม่มีพนักงานคนอื่น

“หรือค่อยอธิบายให้เขาฟังพรุ่งนี้” เถียนฉีเฟิงกล่าว

หาคนไม่เจอ จงเหยียนซีเองก็จนปัญญา ตอนนี้กลับไปที่โรงแรมก่อน เมื่อชาร์จแบตโทรศัพท์แล้ว ค่อยโทรหาเขาแล้วกัน

รถได้ขับมาถึงหน้าประตูโรงแรม เธอผลักประตูแล้วลงจากรถ เห็นกู้เสียนนั่งอยู่ข้างๆบ่อน้ำพุหน้าประตูโรงแรมอย่างผิดหวังห่อเหี่ยว

เธอรีบเดินเข้าไปหา

“กู้เสียน”

กู้เสียนเงยหน้าขึ้นมองเธอ แล้วยืนขึ้นอย่างดีใจ สักพักสีหน้าก็แปรเปลี่ยนเป็นโกรธขึ้น “จงเหยียนซี คุณหมายความว่าอยางไร ตกลงกันอย่างดิบดีว่าจะวางแผนให้ผมได้เจอกับเขา ผมอุตส่าห์เตรียมตัวตั้งแต่เมื่อตอนบ่าย เพี่อจะมาดูว่าเขาใส่เสื้อผ้าแบบไหน จะพูดอย่างไรดี ผมตื่นเต้น ลังเล แต่ก็อยากจะมาเจอเขา พูดคุยกับเขา แต่พอถึงเวลาผมกลับติดต่อคุณไม่ได้ หากว่าคุณไม่อยากให้ผมได้เจอกับเขา คุณก็บอกตรง ๆก็ได้ ทำไมต้องหลอกผมครั้งแล้วครั้งเล่า”

เขาหาเธอ ติดต่อเธอ จนตอนที่ไม่สามารถติดต่อเธอได้นั้น เขาเป็นห่วงว่าเธอจะได้รับอันตราย เป็นห่วงเธอจนแทบจะบ้าตาย

เมื่อเห็นเธอปลอดภัยดี ก็นึกเรื่องที่เธอไม่เห็นความสำคัญของตัวเองขึ้นได้

ตั้งแต่ที่เธอปิดบังไม่บอกเรื่องคนคนนั้นทั้ง ๆ ที่รู้จัก เมื่อเธอมาอธิบายภายหลัง เขาก็ให้ความเข้าใจ

อย่างนั้นครั้งนี้ล่ะ

เธอให้ความสำคัญเรื่องของเขาบ้างไหม

“ฉันเห็นว่าคุณเป็นเพื่อนจริง ๆ แต่คุณกลับหลอกผมครั้งแล้วครั้งเล่า!”

“ขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ มีเรื่องด่วนกะทันหันจริง ๆ” เรื่องทั้งหมดพังไม่เป็นท่าเพราะเธอ “กู้เสียน ฉันขอโทษจริง ๆ”

เธอขอโทษแล้ว กู้เสียนจะตำหนิเธอได้อย่างไรอีก แต่ในใจก็ยังคงรู้สึกเคือง

รู้สึกว่าเธอมักจะไม่เห็นความสำคัญของเขา

“ผมจะให้โอกาสคุณแก้ตัวอีกครั้ง พรุ่งนี้ตอนเที่ยงผมต้องการเจอเขา”

“กู้เสียน……” จงเหยียนซีรู้สึกผิดต่อเขาจริง ๆ “เขาจากไปแล้ว พรุ่งนี้ไม่สามารถเจอ……”

“จงเหยียนซี!” ครั้งนี้กู้เสียนนั้นโกรธขึ้นจริง ๆ “นี่คุณกำลังปั่นหัวผมเล่นอยู่เหรอ”

“เปล่านะเปล่า” จงเหยียนซีก้าวเข้ามาดึงมือของเขาไว้ แล้วกล่าวอธิบาย “ฉันไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ ฉันถูกเจียงโม่หานหาเรื่อง ถึงได้ล่าช้าเช่นนี้”

กู้เสียนจ้องมองเธอ “เจียงโม่หานหาเรื่องคุณอย่างไร”

“ก็เรื่องโปรเจกต์งานนั่นแหละ”

กู้เสียนขมวดคิ้ว “เรื่องโปรเจกต์งานนั้นได้ทำออกอย่างสมบูรณ์แบบแล้วไม่ใช่เหรอ”

เขารู้ว่าโปรเจกต์งานนั้นมีความหมายอย่างไร

และก็รู้แผนการที่จงเหยียนซีวางไว้ให้กับเจียงโม่หาน

“เขาเกิดความสงสัยเหรอ” กู้เสียนกล่าวถาม

จงเหยียนซีเองก็ไม่ทราบเหมือนกัน แต่ว่าเรื่องราวในคืนนี้ก็ดูเหมือนจะไม่ปกติ เหมือนว่าเขาจะรู้ และก็เหมือนว่าจะไม่รู้

เธอส่ายหน้า “ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาคิดจะทำอะไร”

“เขาไม่ใช่คนที่จะต่อกรได้ง่ายๆ ไม่แน่อาจมีการวางแผนตลบรออยู่ด้านหลัง” กู้เสียนค่อนข้างรู้จักเขาดี ในวงการมีการลือกันว่าวิธีการของเขานั้นเหี้ยมโหด อาศัยเพียงตัวเองลำพัง ก็สามารถมาถึงตำแหน่งปัจจุบัน ความสามารถส่วนตัวนั้นสบประมาทไม่ได้จริ ๆ

“พวกเราขึ้นไปกันเถอะ” จงเหยียนซีเริ่มรู้สึกไม่สบายกับเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้

กู้เสียนได้ตามขึ้นมา

เมื่อเข้าไปในห้องแล้วจงเหยียนซีได้นั่งลงบนโซฟา รู้สึกเซ็งมาก เธอหงุดหงิด ถ้าหากเจียงโม่หานตระหนักได้ว่านี่เป็นหลุมพรางเขาจะไม่กระโดดลงไปอย่างแน่นอน

เมื่อถึงเวลานั้น แผนการของเธอก็จะสูญเปล่า

เธอบอกว่าเธอไม่ต้องการความช่วยเหลือจากพ่อแม่ของเธอ แต่เธอกลับไม่สามารถทำอะไรได้สำเร็จ

กู้เสียนเดิมทีตัวเองกำลังโกรธ แต่เห็นเธอเป็นแบบนี้ กลับกลายเป็นเขาที่ปลอบใจเธอ “ถ้าหากว่าเขาไปรู้อะไรบางอย่างมาจริง เขาจะต้องยุติการร่วมมือกับคุณอย่างแน่นอน คงไม่หยิบยกข้อบกพร่องขึ้นมาหรอก บางทีอาจมีรายละเอียดที่เราคิดไม่ถึงจริง ๆ ก็ได้ พวกเราลองทำใหม่อีกครั้งนะ”

จงเหยียนซีอิงศีรษะไปพิงที่ไหล่ของกู้เสียน “กู้เสียนคุณรู้อะไรไหม ฉันเกลียดเขามากจริง ๆ”

ร่างของกู้เสียนชะงักค้าง แล้วค่อย ๆ หันหน้าไปมองเธอ ระยะที่ใกล้กันขนาดนี้ เขาสามารถสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเธอได้อย่างชัดเจน

เขายกมือขึ้นอยากวางลงที่ไหล่ของเธอ แต่ก็หยุดชะงักกลางอากาศ ลังเลอยู่นานสองนาน สุดท้ายเขาก็ไม่กล้าแล้วก็วางลง จากนั้นแอบค่อยๆดึงกลับมา

“ผมจะช่วยคุณ ถ้าคุณต้องการผม ขอแค่ให้บอกกับผม”

“ทำไมคุณดีกับฉันอย่างนี้ แต่ฉันกลับไม่สามารถช่วยอะไรคุณได้เลย” จงเหยียนซีเงยหน้าขึ้นมองเขา “กู้เสียนฉันจะต้องวางแผนให้พวกคุณได้พบเจอกันอย่างแน่นอน”

“เฮ้อ” กู้เสียนทอดถอนหายใจ “ช่างเถอะ บางทีอาจยังไม่ถึงเวลา ดังนั้นถึงได้ไม่ราบรื่น ผมไม่โทษคุณ อีกอย่าง……”

เขาหรี่ตาลงเพื่อซ่อนอารมณ์อื่นไว้ แล้วกล่าว “พวกเราเป็นเพื่อนกัน แน่นอนอยู่แล้วที่ต้องดีกับคุณ”

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง