กลยุทธ์เด็ด เสพติดรักภรรยาของผม 025

27 พฤษภาคม 2019   @admin  

กลยุทธ์เด็ด เสพติดรักภรรยาของผม บทที่ 025

หลินซินเหยียนเมื่อเห็นแม่ลูกนั่น เท้าก็หยุดชะงักไป เสิ่นซิ่วฉิงเมื่อเห็นก็ขมวดคิ้วอย่างแปลกใจ

” แม่คะ นี่ไม่ใช่ หลินซินเหยียนเหรอ ทำไมมันมาอยู่ที่นี่ล่ะ “หลินหยู่หานเก็บอาการไม่ได้เหมือนเสิ่นซิ่วฉิงจึงโพล่งออกมา ” มันมากินข้าวที่นี่เหรอ ”

ที่นี่อาหารน่าทาน รสชาติอร่อย เป็นของชั้นเลิศทั้งนั้น แน่นอนว่าไม่ใช่ราคาที่คนธรรมดาจะจ่ายไหว

หลินซินเหยียนมากินข้าวในที่แบบนี้ได้ด้วยเหรอ

เสิ่นซิ่วฉิงยิ้มเย็น ๆ ” แต่งงานกับคนในตระกูลจง ถึงแม้จะเป็นไอ้พิการนั่น แต่ฐานะทางสังคมก็ไม่ใช่เรื่องโกหกนี่มันจะลอยหน้าลอยตาในที่แบบนี้ ก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ”

หลินซินเหยียนไม่อยากยุ่งวุรวานกับพวกหล่อน ก็เลยพยายามจะก้าวเท้าเพื่อออกไป แต่ก็ถูกหลินหยู่หานขวางเอาไว้

” ถึงแกแต่งงานกับไอ้ขาเป๋นั่น มาเชิดหน้าชูตาที่นี่ แกก็ยังเป็นไอ้พวกบ้านนอกอยู่วันยังค่ำ ” พูดจบก็กวาดสายตาสำรวจชุดของเธอ ก่อนจะหัวเราะอย่างเย้ยหยัน

” หลีกไป!” หลินซินเหยียนพูดด้วยเสียงต่ำ

หลินหยู่หานไม่หลบ ” แกจะรีบไปไหนล่ะ แค่พูดว่าแต่งงานกับคนพิการต้องอับอายพาลโมโหกันขนาดนี้เลยเหรอ ”

กวนจิ้งเลิกคิ้ว กำลังจะเข้าไปห้ามพฤติกรรมของผู้หญิงปากคอเราะรายอย่างหลินหยู่หาน ก็เห็นจงจิ่งห้าวที่กำลังเดินเข้ามาพอดี

ก็เลยทำให้ต้องเก็บมือที่กำลังจะยกขึ้นมาห้ามเหตุการณ์ตรงหน้าเมื่อกี้

” หลินซินเหยียน แกแต่งงานกับคนตระกูลจงที่ร่ำรวยโอ่อ่าขนาดนั้น แต่ไหงยังใช้ชีวิตซอมซ่ออยู่แบบนี้ล่ะ หรือว่าแม้แต่ไอ้คนพิการนั่นมันยังไม่เอาแกเลยเหรอ ”

พูดจบหลินหยู่หานก็หัวเราะเยาะพลางพูดเหน็บแนม ” แกอย่าเป็นแบบแม่แกเลยนะ แม้แต่พ่อก็ยังรั้งไว้ไม่ได้น่ะ ”

ตอนนี้หลินซินเหยียนก็เห็นว่าจงจิ่งห้าวกำลังเดินตรงมาทางนี้ ก็เลยตะลึงจนตาค้าง

หลินหยู่หานเมื่อเห็นสีหน้าที่ดูผิดปกติของหลินซินเหยียน ก็คิดว่าเธอโกรธมาก ก็เลยยิ่งพูดจาไม่เกรงอกเกรงใจหนักกว่าเก่า ” หลินซินเหยียนชีวิตแกมันก็แค่นี้แหละ ก่อนหน้านี้ก็โดนพ่อทอดทิ้ง แล้วยังโดนส่งตัวไปอยู่ต่างประเทศอีก ชีวิตนี้แกคงจะเกิดมาแล้วตายเพราะทำลายตัวเองไปด้วยละมั้ง ชีวิตที่เหลือก็ยังต้องปรนนิบัติคนขาเป๋ขาพิการอีกชีวิตมันช่างจืดชืดและขมขื่นเสียเหลือเกิน… ”

” เกรงว่าคุณคงจะต้องผิดหวังแล้วล่ะครับ ” เสียงทุ้มต่ำของชายผู้หนึ่งดังขึ้นมาในอากาศ

เสียงดูทุ้มลึก อย่างว่าไม่ได้

” แกเป็น…. ” หลินหยู่หานหันตัวไป เมื่อกี้กำลังจะพูดว่าแกเป็นใคร แต่พอเห็นผู้ชายที่ยืนอยู่ไม่ไกลตรงนั้น ชุดสูทที่เขาใส่ ร่างที่ดูสูงโปร่งนั้น โดยเฉพาะขาคู่นั้นที่ยาวราวกับทำลายกฎทุกอย่างของธรรมชาติ มันถูกห่อหุ้มด้วยกางเกงสแล็คตัวงาม

จมูกของเขาดูเรียวโด่ง ริมฝีปากที่ดูเซ็กซี่ องค์ประกอบของใบหน้าที่ดูกระจ่างและเข้ากันกับดวงตาที่ดำขลับแสดงถึงความเยือกเย็นในนั้น

ก้าวเดินของเขาดูแข็งแกร่งมั่นคง ทุกก้าวที่ใกล้เข้ามา ทำให้คนรอบข้างเกิดความรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก

เย็นชา ไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมาให้เห็น และท่าทางของเขาที่ดูสูงส่ง นี่เป็นเทพบุตรก็คงไม่ปาน

ดึงดูดสายตาผู้คนยิ่งนัก

โดยเฉพาะหลินหยู่หาน อีกนิดคางคงไปกองอยู่ที่พื้น

เขา เข้าไม่ได้พิการเหรอ

บ้าจริง เป็นไปไม่ได้

เป็นไปได้ยังไง

ในขณะที่สายตาของหลินหยู่หานกับเสิ่นซิ่วฉิงกำลังจดจ่ออยู่ตรงนั้น เขาก็เข้ามาโอบไหล่ของหลินซินเหยียน ” เราไปกันเถอะ”

หลินซินเหยียนสตั๊นไปสองวิ ก่อนจะเงยหน้า ” คุณ…. ”

สายตาของเขานิ่งไปอึดใจ ก่อนจะมองเธออย่างลึกซึ้งราวกับรักเธอปานจะกลืนกิน ” เป็นอะไรไป มึนหรือไง ”

หลินหยู่หานจ้องเขม็งไปที่ขาของเขา ลูกตากลอกไปมา ” คุณไม่ได้ขาพิการหรอกเหรอ ”

พูดจบก็เอามือปิดปาก ตกใจเหมือนตัวเองพูดอะไรผิดไป

เสิ่นซิ่วฉิงก็อึ้งกิมกี่จนยังดึงสติกลับมาไม่ได้

ไม่น่าเชื่อเลยจริง ๆ

จงจิ่งห้าวรู้สึกขยะแขยง จึงพาหลินซินเหยียนออกไป

กวนจิ้งยิ้มเบา ๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็น ๆ ” คิดอะไรตื้น ๆ ”

จากนั้นก็ไม่รอดูรีเเอคของพวกเธอเลยเดินจากไป ตอนนี้ใบหน้าของพวกเธอ ตกใจจนบิดเบี้ยว อัปลักษณ์ ไม่ได้รูปเลยด้วยซ้ำ

เสิ่นซิ่วฉิงเบิกตาโต พูดกับตัวเองไปมาซ้ำ ๆ ทั้งตกใจทั้งกลัว ขาทั้งสองข้างสั่นผลับ ๆ ” จะเป็นไปได้ยังไง จงจิ่งห้าวไม่พิการจริง ๆ น่ะเหรอ ”

” มันจะเป็นไปได้ยังไง ” หลินหยู่หานก็จับมือของเสิ่นซิ่วฉิงอย่างเสียศูนย์ ” ทำไมขาของจงจิ่งห้าวถึงไม่เป๋ล่ะ ”

ผ่านไปสักพักใหญ่สติของเสิ่นซิ่วฉิงจึงกลับมา

ไม่ใช่ว่ารักษาไม่หายหรอกเหรอ

” แม่…. ”

” พอได้แล้ว!”

เสิ่นซิ่วฉิงรู้สึกว่าในหัวมีเสียงดังน่ารำคาญตีกันไปหมด ” ไม่รู้ว่าเรื่องนี้พ่อแกจะรู้รึยัง ”

ขาของจงจิ่งห้าวไม่ได้พิการ เป็นเรื่องไม่น่าเชื่อเลย ใครจะเอากะจิตกะใจไปกินข้าว ก่อนจะลากลูกสาวไปหลินซื่อกรุ๊ป

ตอนนี้หลินกั๋วอันกำลังโมโห

หลินซื่อกรุ๊ปลงทุนสร้างตึก แต่กลับเกิดอุบัติเหตุถล่มลงมา จึงทำให้ตอนนี้บริษัทถูกฟ้องร้อง

หลินกั๋วอันโกรธจนไม่รู้จะทำยังไง

ตึกตึก….

หลินกั๋วอันกำลังโมโหมาก ใครที่มากวนเขา คงโดนด่าไปฉากใหญ่ ประตูห้องทำงานถูกผลักเข้ามา เสิ่นซิ่วฉิงเห็นสีหน้าของหลินกั๋วอัน ก็ถามขึ้นมา ” คุณเป็นอะไรคะ ”

หลินกั๋วอันอารมณ์ไม่ดี ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ ” พวกคุณมาทำอะไร ”

เสิ่นซิ่วฉิงไม่มีเวลามาสนใจว่าอารมณ์ของหลินกั๋วอันทำไมถึงไม่ดี แต่ที่มาก็เพื่อ ” คุณรู้ไหม ว่าจงจิ่งห้าวกลับมาเดินได้แล้ว ”

หลินกั๋วอันตกตะลึง คิ้วเลิกขึ้นแล้วมองไปที่เสิ่นซิ่วฉิง ” งูชนิดนั้นมันเป็นงูพิษ ไม่ใช่ว่ารักษาไม่หายหรือเหรอ จะเดินได้ยังไง ”

สุดท้าย หลินกั๋วอันก็ไม่รู้เรื่องนี้ สีหน้าของเสิ่นซิ่วฉิงก็ตึงเครียดลงระดับหนึ่ง ” เขายืนได้แล้ว…. ”

” ไปฟังใครพูดมาอีก ” เสิ่นซิ่วฉิงยังไม่ทันได้พูดออกมา ก็โดนหลินกั๋วอันพูดขัดเสียก่อน

” พวกเราเห็นเองกับตา ” หลินหยู่หานแย่งตอบ

เมื่อช่วงเวลาปะทะคารมคลี่คลายลง เธอก็ใจเย็นขึ้น ก่อนจะเดินตรงไปที่โต๊ะทำงานแล้วมองไปยังหลินกั๋วอัน ” พ่อพวกเราต้องโดนหลอกแน่ ๆ เลย ”

ก่อนหน้านี้บอกว่ารักษาไม่หาย แต่ตอนนี้กลับมายืนเดินได้เป็นปกติเสียอย่างนั้น!

หลินกั๋วอันเลิกคิ้ว เรื่องนี้ทำให้เขาตกใจมาก แล้วก็สับสนในเวลาเดียวกัน ” แล้วทำไมเขาต้องปล่อยข่าวที่ตัวเองเดินไม่ได้ด้วยล่ะ ”

เสิ่นซิ่วฉิงก็ตอบไม่ได้ว่าทำไมเขาถึงปล่อยข่าวลือนี้ออกมา ก่อนจะเดาว่า ” เป็นไปได้ไหม ว่าเขาไม่ยอมทำตามข้อตกลงแต่งงานกับคนตระกูลหลิน แต่ตัวเองไม่อยากฉีกสัญญา ก็เลยปล่อยข่าวให้เราเปลี่ยนใจ ”

ห้องทำงานเงียบลง

เงียบจนไม่มีเสียงใด ๆ

” ต้องเป็นแบบนั้นแน่ ๆ ไม่งั้นจะมีเหตุผลอะไรเสียอีก ” หลินหยู่หานเห็นด้วยกับคำคาดเดาของเสิ่นซิ่วฉิง เธอนั่งลงบนโซฟาอย่างหงุดหงิด ” ถ้าตอนนั้นหนูคิดได้ คงไม่รับพวกหลินซินเหยียนกลับมากหรอก ”

เธอก็จะได้แต่งงานกับจงจิ่งห้าว

หลินกั๋วอันก็ปวดหัวไม่แพ้กัน เรื่องนี้ทำให้เขาคิดอะไรขึ้นมาได้หลายอย่าง

ตอนแรกจะจับให้ลูกสาวแต่งงานกับคนตระกูลจง ถ้าเป็นอย่างที่เสิ่นซิ่วฉิงพูดจริง ถ้างั้นให้ลูกสาวแต่งงานกับจงจิ่งห้าว ไม่ใช่แค่ไม่ประจบประแจงอย่างเดียว แต่กลับยั่วโมโหเขาไปด้วย

ตอนนี้บริษัทอยู่ในช่วงยากลำบาก เขากะว่าจะไปขอความช่วยเหลือจากจงจิ่งห้าว แต่ตอนนี้เหมือนจะเป็นไปไม่ได้เสียแล้ว

หลินกั๋วอันนิ่งไป มิน่าล่ะ ครั้งที่แล้วเขาไปที่ว่านเยว่กรุ๊ป จงจิ่งห้าวก็ไม่เห็นเขา

” แม่ ” หลินหยู่หานบีบมือของเสิ่นซิ่วฉิงแน่น ” แม่คะ ทำไมคนที่แต่งงานกับจงจิ่งห้าวถึงไม่เป็นหนู ”

เธอชอบผู้ชายคนนั้น เธอชอบเขาคนเดียวมาโดยตลอด

ตอนนั้นเธอมีโอกาสได้แต่งงานกับเขา แต่เธอก็พลาดมันไปแล้ว

เธอเสียใจ เสียใจจนไม่รู้จะทำเช่นไร ถ้าตอนนั้นเธอไม่สนว่าจงจิ่งห้าวจะพิการหรือไม่ บางทีจงจิ่งห้าวที่พิการที่เห็นว่าเธอไม่รังเกียจเขา เขาอาจจะหันมาชอบเธอก็ได้

แต่ทั้งหมดก็ตกไปอยู่ในมือของนังหลินซินเหยียนนั่น

ใจเธอไม่มีทางที่จะสงบลงได้!

” เรื่องมันเป็นแบบนี้ไปแล้ว คงต้องดูสถานการณ์กันไปก่อนนะลูก ” เสิ่นซิ่วฉิงก็ไม่ยอมเสียทีเดียว ตอนแรกก็กะจะดองกับตระกูลจงเช่นกัน แต่ก็ดันพลาดไปได้

หลินกั๋วอันรู้สึกปวดหัวมาก เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เข้าไม่รู้จะจัดการมันยังไง

จงจิ่งห้าวจะแกล้งพิการเพื่อหลอกคนอื่นได้ยังไงกัน

อีกฝั่งหนึ่ง หลินซินเหยียนก็นั่งรถไปกับจงจิ่งห้าว นั่งอยู่อีกฝั่งนิ่ง ๆ

จงจิ่งห้าวดูเหมือนกำลังง่วนอยู่กับเอกสารบนตัก สายตามองลง มือก็ดึงปกคอเสื้อทั้งที่ไม่ได้ดูแน่นอะไรขนาดนั้น

หลินซินเหยียนนั่งเงียบเพื่อไม่ให้มีเสียงรบกวนขณะเขากำลังทำงาน

เมื่อกวนจิ้งรีบขับรถมาถึงตึกว่านเยว่ หลินซินเหยียนจึงบอกให้เขาจอดรถ

” คุณมีอะไรเหรอ ”

” ฉันกับคุณมาด้วยกัน คนอื่นคงจะมองไม่ดีเท่าไหร่ ” จริง ๆ แล้วการแต่งงานกับจงจิ่งห้าว ไม่ควรเอามาเปิดเผยอาจจะทำให้เกิดความเข้าใจผิดที่ไม่จำเป็นขึ้นได้

ครั้งนี้กวนจิ้งไม่ค่อยเข้าใจในสิ่งที่เธอทำ

ก่อนหน้านี้ก็เห็นว่าปล่อยข่าวทำลายชื่อเสียงของจงจิ่งห้าวอยู่แหมบ ๆ แต่ตอนนี้ดัน…..

หลินซินเหยียนลงจากรถ กวนจิ้งจึงรีบขับรถไปจอดในโรงรถ

จงจิ่งห้าวลงมาจากรถ จึงตรงดิ่งไปยังลิฟต์ กวนจิ้งที่เดินตามเขาข้างหลัง ก็แปลกใจกับท่าทีที่จงจิ่งห้าวมีต่อหลินซินเหยียนเลยลองถามลองเชิงดู ” ประธานจง ท่านชอบคุณหลินหรือคุณไป๋มากกว่ากัน “

Tags:
เว็บอ่านนิยาย PDF นิยายจีน นิยายแปล นิยายไม่ติดเหรียญ นิยายวาย นิยายรัก นิยายY https://lnwnovel.com นิยายกำลังภายในสนุกๆ อ่านได้บน IPAD IPhone Android IOS ได้ทุกแพลตฟอร์ม มือถือทุกเครื่อง